• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W polskich miastach wzrasta populacja kun

    31.05.2011. 20:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Mieszkańcy miast powinni przyzwyczaić się do obecności kun, bo zwierzęta te zadomowiły się wśród ludzi na dobre - twierdzą przyrodnicy. W Szczecinie w ubiegłym roku było kilkadziesiąt próśb o interwencję w sprawie kun, kierowanych do tamtejszego łowczego miejskiego - poinformował PAP łowczy Ryszard Czeraszkiewicz.


    Kuna domowa to niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych. Ma długie ciało pokryte brązową i białą sierścią, krótkie nogi. Widuje się je zwykle w nocy, jak przebiegają ulicami czy żerują przy śmietnikach.

    Są coraz liczniejsze w miastach. Nie wiadomo, ile ich żyje w kraju, ale zdaniem Czeraszkiewicza w samym Szczecinie na pewno kilkaset. ,,Nie jest to jeszcze plaga kun, ale zwierzęta te potrafią stwarzać problemy" - powiedział łowczy.

    Izabela Wierzbowska z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, zajmująca się m.in. badaniem kun w miastach, oceniła, że przyczyną wzrostu populacji tych zwierząt są głównie dogodne dla nich warunki, jakie powstały po wybudowaniu nowych osiedli na obrzeżach miast. ,,Stworzyliśmy miejski ekosystem doskonały dla bytowania zwierząt różnych gatunków, w tym kun. One żyją obok nas, niewiele jednak o nich wiemy"- powiedziała PAP Wierzbowska.

    Kuny często przegryzają kable w samochodach - naukowcy nie mają jednoznacznej odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje.

    ,,Nie znam dnia ani godziny, kiedy mój samochód nie ruszy rano. Kuny przegryzały w nim kable już czterokrotnie, jestem bezsilna, bo nie wiem jak z nimi walczyć" - powiedziała PAP mieszkanka Szczecina.

    Specjaliści radzą zakładać specjalne siatki na silniki lub posypywać je substancjami odstraszającymi. Zakładanie elektronicznych odstraszaczy przynosi efekt na krótki czas - kuny przyzwyczajają się do ich dźwięku.

    Na duże straty narazić mogą kuny mieszkające w domach. Żyją zwykle na strychach, gdzie niszczą izolację dachów. Czasami konieczny jest generalny remont. W miejscach zamieszkania wyznaczają sobie toalety, które wydzielają silną woń, znoszą część nie zjedzonego łupu, martwych ptaków itp. który rozkłada się. To zwierzęta nocne, biegają po nocy hałasując na strychu.

    Z domów trudno jest ich się pozbyć. ,,Są łapki - niezbyt skuteczne, bo to bardzo inteligentne i nieufne zwierzęta. Nam złapanie kilku osobników, aby założyć im obroże telemetryczne zajęło dużo czasu i zachodu" - zaznaczyła Wierzbowska.

    Ludzie sięgają po różne sposoby. Wiadomo, że kuny boją się dużych drapieżników. Były przypadki, że kuny wyganiano rozkładając na strychu np. odchody lwa czy tygrysa pozyskane z zoo. Mniej skuteczne są woreczki z wyczesaną sierścią psa.

    ,,Istnieje duże prawdopodobieństwo, że wygoniona kuna powróci, bo to zwierzę bardzo terytorialne, przywiązujące się i walczące o swój teren. Może też jej miejsce chętnie zająć inna kuna" - tłumaczyła Wierzbowska.

    Kuny są też pożyteczne. Zjadają małe gryzonie, owady, bardzo lubią osy, których gniazda skutecznie niszczą. W miastach polują na ptaki regulując w ten sposób populację np. gołębi. Bardzo łatwo dają się oswoić.

    Wierzbowska podkreśla, że kun nie należy się bać, tylko zaakceptować, bo nasze miasta są ich naturalnym środowiskiem.

    "Wiedza o żyjących w miastach zwierzętach dzikich jest niewielka, dlatego widok kuny w centrum miasta nadal budzi sensację" - powiedziała Wierzbowska.

    Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadzi ankiety, chcąc poznać wiedzę mieszkańców Krakowa na temat żyjących wśród nich dzikich zwierząt. Wyniki mają posłużyć do opracowania w przyszłości programów edukacyjnych dla dzieci, uczących o zwierzętach, wśród których mieszkają. SZT

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kuna amerykańska, kuna świerkowa (Martes americana) – północnoamerykański gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych. Jest bardzo podobna do kuny leśnej - różni się jedynie większymi stopami oraz jasnym pyszczkiem. Od kuny wodnej, która również występuje w jej środowisku można ją odróżnić po wielkości (jest mniejsza) oraz kolorze futra (kuna świerkowa jest jaśniejsza, ma żółtawą plamę na podgardlu oraz wyżej wymieniony jasny pyszczek). Ubarwienie ochronne, ubarwienie kryptyczne, ubarwienie maskujące – ubarwienie zwierząt, mające za cel obronę przed wrogami, lub pomagające w zamaskowaniu się drapieżnika na tle środowiska podczas jego łowów. Ubarwienie ochronne polega na upodobnieniu się barwą ciała i jej deseniem do środowiska, w którym dane zwierzę żyje. Ubarwienie ochronne jest bardzo szeroko rozpowszechnione wśród zwierząt. U niektórych gatunków jest jedyną, bierną metodą obrony przed wrogami, u innych wspomaga inne metody (np. ucieczka, gruczoły jadowe, pancerz, itp.). Niedźwiedź polarny (Thalarctos maritimus) ma przez cały rok sierść koloru białego, jak śnieg i lód, wśród których żyje. Pasikonik żyjący wśród traw i rzekotka drzewna (Hyla arborea) żyjąca wśród liści drzew ubarwione są na zielono. Ubarwienie ochronne nie dotyczy tylko koloru, ale również deseni na ciele, które u wielu zwierząt są bardzo podobne do otoczenia w którym żyją. Np. grzbietowa powierzchnia ciała żyjącej przy dnie morskim ryby gładzicy (Pleuronectes platessa) upodabnia ją kolorem i deseniem do tego dna. Niektóre motyle mają na skrzydłach kolor i deseń identyczny, jak kora drzew, na których zwykle siadają. Zwierzęta łowne, zwierzyna – gatunki dzikich ssaków i ptaków (ptactwa) żyjących w środowisku naturalnym, będących – zgodnie z obowiązującym prawem – przedmiotem pozyskiwania w drodze polowania lub odłowów dokonywanych przez człowieka. Pozyskiwanie zwierząt łownych jest jednym z elementów gospodarki łowieckiej.

    Gmina Kałkuny – dawna gmina wiejska funkcjonująca pod zwierzchnictwem polskim w latach 1919-1920 roku na obszarze tzw. administracyjnego okręgu wileńskiego (obecnie na Łotwie, przy granicy z Litwą i Białorusią). Siedzibą władz gminy były Kałkuny (łot. Kalkūne). Umaszczenie – maść, ubarwienie sierści; uwarunkowany genetycznie kolor okrywy włosowej zwierzęcia; w wyniku domestykacji i powiązanych z tym procesem zmian środowiska, sztucznej selekcji, czy też utrwalaniem mutacji uzyskano różne umaszczenia. W przypadku niektórych zwierząt stało się ono podstawowym kryterium oceny zwierzęcia (zwierzęta futerkowe, owce).

    Wikipedystka:JK15Koty:
    Witam. Jestem tu nowa więc proszę o wyrozumiałość bo jeszcze nie wiem za bardzo co i jak. Jeśli możecie to poszę, abyście mi pomogli. Moimi ulubionymi zwierzętam są koty, ulubiony kwiat to róża. Z owadów najbardziej lubię ważki i biedronki. Jestem tu od nie dawna, ale uważam, że Wikipedia to super strona, najlepsza ! Lubię też dinozaury. To bardzo ciekawe zwierzęta. Zastanawialiście się może co by było jak by dinozaury nie wyginęły? Świat wyglądałby pewnie zupełnie inaczej. Zwierzęta transgeniczne – zwierzęta, których DNA zostało zmodyfikowane metodami inżynierii genetycznej w celu uzyskania pożądanego efektu fenotypowego. Modyfikowane zwierzęta są bardzo przydatne w wielu badaniach naukowych i medycznych. Na takich zwierzętach można obserwować procesy chorobowe in vivo ale także zwierzęta modyfikowane genetycznie mogą produkować ludzkie hormony, białka etc.

    Humanitarna ochrona zwierząt – termin wypracowany przez doktrynę prawa na oznaczenie ogółu przepisów mających na celu ochronę każdego zwierzęcia przez cierpieniem zadawanym ze strony człowieka. Jest częścią prawa ochrony zwierząt obok gatunkowej i użytkowej ochrony zwierząt. Wędrówki zwierząt, migracje zwierząt – zazwyczaj sezonowe i regularne przemieszczanie się zwierząt (osobników, stad lub całych populacji) na różne odległości. Migracje występują u wszystkich kręgowców i u niektórych bezkręgowców. Zwierzęce wędrówki klasyfikowane są według kilku kryteriów.

    Cmentarz dla zwierząt – wydzielone miejsce pochówku zwierząt domowych. Przez ustawodawców stosowany jest też termin "grzebowisko" – specjalnie w odniesieniu do większych zwierząt, bardziej gospodarczych niż domowych.

    Dodano: 31.05.2011. 20:19  


    Najnowsze