• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Tatrach rozpoczęło się liczenie kozic

    28.10.2010. 19:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Około 200 osób rozpoczęło w czwartek w Tatrach licznie kozic. Akacja odbywa się równocześnie po polskiej i słowackiej stronie gór.

    Jak powiedział PAP dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego, Paweł Skawiński akcja liczenia kozic musi być realizowana równocześnie ze Słowakami, ponieważ zwierzęta te swobodnie przechodzą wzdłuż grani granicznej na Słowację i odwrotnie.

    Skawiński wyjaśnił, że okres jesienno - zimowy sprzyja liczeniu kozic z kilku powodów. Na otwartych przestrzeniach pokrytych śniegiem, kozice są bardzo dobrze widoczne, ponieważ właśnie zmieniły sierść na czarną. Ponadto w okresie jesiennym kozice przechodzą ruję dlatego są mniej płochliwe i mniej wrażliwe na obecność człowieka.

    Podobnie zachowują się samce kozic czyli capy, które goniąc rywali zapominają o obecności człowieka. "W ubiegłym roku obserwowaliśmy tak zaciekłą rywalizację capów, że jeden zapędził drugiego do Czarnego Stawu Gąsienicowego" - wspominał Skawiński. "Dodatkowym atutem liczenia kozic w tym okresie jest fakt, że po górach wędruje niewielu turystów" - dodał.

    Po Polskiej stronie Tatr, kozice rachuje 50 osób, a po stronie słowackiej około 150 przyrodników. Obszar liczenia kozic w polskiej części gór jest podzielony na 35 rejonów obserwacyjnych. Każdy zespół, który liczy kozice posiada mapkę i porusza się tylko w swoim sektorze. Obserwatorzy idą od górnej granicy lasu w stronę szczytów, gdzie spotykają się z kolegami ze Słowacji. Każdy z obserwatorów notuje liczbę napotkanych kozic określa miejsce i godzinę, co ma wykluczyć policzenie dwa razy tych samych zwierząt.

    Licznie kozic odbywa się dwa razy w roku: w okresie wiosenno - letnim i jesienno - zimowym i jest organizowane od 1954 roku, a wspólnie ze Słowakami od 1957 roku. Przez dziesiątki lat zaobserwowano, że liczebność kozic w Tatrach podlega dużym wahaniom. Był okres kiedy w polskich Tatrach szacowano te zwierzęta na 270 sztuk, był też drastyczny spadek pogłowia na przełomie tysiącleci kiedy odnotowano tylko 69 sztuk.

    Przyrodnicy przypuszczają, że przyczyną wahań liczebności tych zwierząt były m.in. wzrost liczby drapieżników, zmiany klimatyczne, kłusownictwo i nadmierny ruch turystyczny.

    Gwałtowny wzrost pogłowia kozic w Tatrach nastąpił w 2007 roku, kiedy w całych Tatarach naliczono prawie 550 sztuk i liczba ta od trzech lat wzrasta.

    Kozica jest symbolem zarówno polskiego, jak i słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest gatunkiem chronionym, mimo to zdarza się, że kłusownicy polują na te piękne zwierzęta.

    Kozice żyją w niewielkich stadach, zwanych kierdelami, które mają określoną strukturę, na czele stoi zawsze doświadczona samica z młodym, tzw. licówka. W skład kierdela wchodzą też inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając do stad jesienią, na czas godów.

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Bafia 

    ls/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. Józef Franczak ps. Lalek, Laluś, Laleczka, Guściowa, używał też nazwiska Józef Babiński (ur. 17 marca 1918 w Kozicach Górnych, zm. 21 października 1963 w Majdanie Kozic Górnych) – sierżant Wojska Polskiego, uczestnik wojny obronnej Polski 1939, później związany ze strukturami ZWZ-AK, ostatni żołnierz polskiego podziemia antykomunistycznego i niepodległościowego. Józef Franczak ps. Lalek, Laluś, Laleczka, Guściowa, używał też nazwiska Józef Babiński (ur. 17 marca 1918 w Kozicach Górnych, zm. 21 października 1963 w Majdanie Kozic Górnych) – sierżant Wojska Polskiego, uczestnik wojny obronnej Polski 1939, później związany ze strukturami ZWZ-AK, ostatni żołnierz polskiego podziemia antykomunistycznego i niepodległościowego.

    Piotr Borzęcki herbu Półkozic (ur. ok. 1750–?) – szef targowickiej formacji Pułku Lekkiej Jazdy pod Imieniem Województwa Kijowskiego, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej. Józef, nazwisko świeckie Bobrykowicz-Anechożski, Bobrykowicz, rzadziej Bobrykiewicz herbu Półkozic (zm. w marcu 1635) – biskup prawosławny działający w I Rzeczypospolitej, pierwszy hierarcha na katedrze mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej (białoruskiej).

    Mikołaj Michał Kurdwanowski z Kurdwanowa herbu Półkozic (ur. około 1690 roku; zm. w 1746 roku) – kasztelan halicki w 1735 roku, podkomorzy halicki w latach 1732-1735, stolnik bełski w 1718 roku, starosta baranowski w 1718 roku. Tadeusz Błędowski herbu Półkozic – poseł czernihowski na Sejm Czteroletni w 1790 roku, major wojsk koronnych, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.

    Niewiarowo-Sochy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Grodzisk, herbu Półkozic. Michał Świdziński herbu Półkozic – kasztelan radomski w 1772 roku, rotmistrz powiatu radomskiego w 1764 roku, pokojowy królewski w 1758 roku, starosta radomski w latach 1754-1772.

    Dodano: 28.10.2010. 19:19  


    Najnowsze