• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Tatrach żyje coraz więcej kozic

    07.07.2010. 05:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Około 200 kozic żyje po polskiej stronie Tatr - wynika z letniej akcji liczenia tych zwierząt. W całych Tatrach żyje około 700 kozic i liczba ta w ciągu ostatniego 10-lecia wyraźnie wzrosła. W 2000 roku kozic było zaledwie ok. 250 - po obu stronach granicy.

    Po polskiej stronie Tatr jest 35 rejonów obserwacyjnych. W każdym z tych rejonów są leśnicy, którzy liczą kozice. "Liczący zaopatrzeni są w lornetki i mają łączność radiową ze sobą, aby nie policzyć dwa razy tych samych kozic" - poinformował Filip Zięba z Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN).

    Jak powiedział Zięba, trudniej jest policzyć kozice przebywające w Tatrach Wysokich. "Tam jest więcej zakamarków, gdzie kozice mogą się schować, dlatego w te rejony kierowane są dodatkowe osoby" - dodał.

    Liczenie kozic odbywa się dwa razy w roku. Letnie i jesienne liczenie kozic przeprowadzane jest jednocześnie po polskiej i słowackiej stronie Tatr, aby uniknąć podwójnego liczenia tych samych, migrujących w pasie przygranicznym, osobników. "Kozice w ciągu dnia po kilka razy przechodzą przez grań na stronę słowacką, dlatego wynik liczenia zwierząt musi być zweryfikowany z naszymi południowymi sąsiadami" - powiedział Zięba.

    Słowaccy leśnicy mają bardziej skomplikowane zadanie, ponieważ obszar Tatr należący do naszych południowych sąsiadów jest dużo większy i zaangażowanych jest tam więcej zespołów liczących. Liczba kozic żyjących w Tatrach słowackich będzie znana w przyszłym tygodniu.

    Gwałtowny wzrost pogłowia kozic w Tatrach nastąpił w 2007 roku, kiedy naliczono prawie 550 sztuk. Akcje liczenia kozic Polacy przeprowadzają od 1954 r., a wspólnie ze Słowakami - od 1957 r.

    Kozica jest symbolem zarówno polskiego, jak i słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest gatunkiem chronionym, mimo to zdarza się, że kłusownicy polują na te piękne zwierzęta.

    Kozice żyją w niewielkich stadach, zwanych kierdelami, które mają określoną strukturę, na czele stoi zawsze doświadczona samica z młodym, tzw. licówka. W skład kierdela wchodzą też inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając do stad jesienią, na czas godów.

    Przyrodnicy przypuszczają, że przyczyną wahań liczebności tych zwierząt były m.in. wzrost liczby drapieżników, zmiany klimatyczne, kłusownictwo i nadmierny ruch turystyczny. SZB

    PAP - Nauka w Polsce

    kap


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. Józef Franczak ps. Lalek, Laluś, Laleczka, Guściowa, używał też nazwiska Józef Babiński (ur. 17 marca 1918 w Kozicach Górnych, zm. 21 października 1963 w Majdanie Kozic Górnych) – sierżant Wojska Polskiego, uczestnik wojny obronnej Polski 1939, później związany ze strukturami ZWZ-AK, ostatni żołnierz polskiego podziemia antykomunistycznego i niepodległościowego. Józef Franczak ps. Lalek, Laluś, Laleczka, Guściowa, używał też nazwiska Józef Babiński (ur. 17 marca 1918 w Kozicach Górnych, zm. 21 października 1963 w Majdanie Kozic Górnych) – sierżant Wojska Polskiego, uczestnik wojny obronnej Polski 1939, później związany ze strukturami ZWZ-AK, ostatni żołnierz polskiego podziemia antykomunistycznego i niepodległościowego.

    Piotr Borzęcki herbu Półkozic (ur. ok. 1750–?) – szef targowickiej formacji Pułku Lekkiej Jazdy pod Imieniem Województwa Kijowskiego, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej. Józef, nazwisko świeckie Bobrykowicz-Anechożski, Bobrykowicz, rzadziej Bobrykiewicz herbu Półkozic (zm. w marcu 1635) – biskup prawosławny działający w I Rzeczypospolitej, pierwszy hierarcha na katedrze mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej (białoruskiej).

    Adam Filip Przeradowski herbu Półkozic – stolnik różański, podczaszy różański w 1780 roku, cześnik różański w 1778 roku, poseł ziemi łomżyńskiej na Sejm Czteroletni w 1790 roku. Tadeusz Błędowski herbu Półkozic – poseł czernihowski na Sejm Czteroletni w 1790 roku, major wojsk koronnych, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.

    Niewiarowo-Sochy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Grodzisk, herbu Półkozic. Mikołaj Michał Kurdwanowski z Kurdwanowa herbu Półkozic (ur. około 1690 roku; zm. w 1746 roku) – kasztelan halicki w 1735 roku, podkomorzy halicki w latach 1732-1735, stolnik bełski w 1718 roku, starosta baranowski w 1718 roku.

    Stanisław Ligęza z Gorzyc i Przecławia herbu Półkozic (? – zm. 9 marca 1462) – rycerz pasowany, kasztelan żarnowski i małogoski,

    Michał Świdziński herbu Półkozic – kasztelan radomski w 1772 roku, rotmistrz powiatu radomskiego w 1764 roku, pokojowy królewski w 1758 roku, starosta radomski w latach 1754-1772.

    Konstanty Świdziński herbu Półkozic (ur. 1793 w Sulgostowie k. Świdna w ówczesnym powiecie opoczyńskim, zm. 1855 w Kijowie) – polski kolekcjoner dzieł sztuki, bibliofil, mecenas i donator ośrodków polskiej kultury narodowej. Syn kasztelana radomskiego Kajetana Świdzińskiego i Felicjanny z Hadziewiczów. Andrzej Wielowiejski herbu Półkozic (ur. w 1746 roku – poległ 4 listopada 1794 na Pradze) – komendant i pułkownik Gwardii Konnej Koronnej w 1793 roku.

    Dodano: 07.07.2010. 05:18  


    Najnowsze