• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Według badań zęby dają świadectwo diety

    11.04.2012. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Czy naprawdę jesteśmy "tym, co jemy", jak głosi popularne porzekadło? Najwyraźniej tak jest, według zespołu naukowców z Holandii, Szwajcarii i Wlk. Brytanii, którzy wykazali, że nasze zęby są dosłownie kształtowane przez żywność, jaką spożywamy.

    Wyniki badań przeprowadzonych przez zespół wskazują, że analiza zębów może być wykorzystywana do ustalania żeru danego zwierzęcia. To oznacza, że naukowcy mogą teraz pozyskiwać wiedzę o diecie dzikich zwierząt bez konieczności oglądania zawartości ich żołądków. Zespół utrzymuje również, że tę metodę można by zastosować do badania diet wymarłych zwierząt, gigantycznych ssaków morskich i dinozaurów.

    W artykule opublikowanym w czasopiśmie Royal Society Interface, zespół wyjaśnia, że chropowatość powierzchni zębów może ujawnić, co jadało zwierzę. To pokazuje ścisły związek między chropowatością zębów a dietą, gdzie zęby zwierząt żywiących się twardym pokarmem mają bardziej chropowate powierzchnie niż tych zjadających miękki pokarm.

    Profesor Mark Purnell z Uniwersytetu w Leicester zauważył: "Przejedź językiem po zębach. Niektóre mogą być bardziej chropowate od innych. Pytanie, na które staramy się odpowiedzieć brzmi, czy chropowatość końcówek zębów, startych przez kontakt z jedzeniem, można wykorzystać do wydedukowania, co jadło zwierzę. Niemniej zanim podejmiemy się odpowiedzi na to pytanie, musimy zastanowić się, czym jest chropowatość? Trudno ją zmierzyć. Gładkie i chropowate powierzchnie można dosyć łatwo rozróżnić intuicyjnie, ale czy kora drzewa jest bardziej chropowata od powierzchni drogi? Czy mikroskopowy obraz powierzchni kredy jest bardziej chropowaty od sera? Trudno porównywać".

    "Niemniej to istotne pytanie. Czy zużywająca się na przykład proteza stawów biodrowych staje się bardziej chropowata czy gładsza? Jeżeli cylinder silnika jest zbyt gładki to nie utrzyma wystarczającej ilości oleju na swojej powierzchni, co doprowadzi do tarcia i zatarcia, ale kiedy gładki oznacza zbyt gładki? Aby odpowiedzieć na tego typu pytania, inżynierowie od kilku dekad pracują nad sposobami pomiaru chropowatości. Opracowywane są obecnie międzynarodowe normy, oparte na nowych sposobach niezwykle precyzyjnego pomiaru powierzchni za pomocą specjalnych mikroskopów 3D i właśnie takie podejście zostało zastosowane w toku badań do zębów".

    Te nowe metody zapewnią użyteczny, nowy sposób badania diety ryb. Oznacza to, że naukowcy będą w stanie wykazać, jak zmiany w diecie mogą regulować zanikanie gatunków czy ewolucję nowych, co będzie szczególnie przydatne w analizie skamielin zwierząt, których dietę trudno ustalić.

    Ole Seehausen był odpowiedzialny w zespole za ustalanie treści żołądka. Dodaje: "Ku naszemu zaskoczeniu odkryliśmy, że w niektórych przypadkach chropowatość zębów jest bardziej wiarygodną wskazówką na temat diety niż oglądanie żołądka, ponieważ jego treść wyjawi jedynie, co ryba zjadła kilka godzin przed złowieniem, a nie co zwykle jada".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Chropowatość lub chropowatość powierzchni – cecha powierzchni ciała stałego, oznacza rozpoznawalne optyczne lub wyczuwalne mechanicznie nierówności powierzchni, niewynikające z jej kształtu, lecz przynajmniej o jeden rząd wielkości drobniejsze. Chropowatość w przeciwieństwie do innej podobnej cechy – falistości powierzchni, jest pojęciem odnoszącym się do nierówności o relatywnie małych odległościach wierzchołków. Wielkość chropowatości powierzchni zależy od rodzaju materiału i przede wszystkim od rodzaju jego obróbki. Obróbka ubytkowa - rodzaj obróbki materiałów metalowych i innych polegający na nadawaniu określonych cech (kształtu, wymiarów, chropowatości) poprzez usuwaniu nadmiaru materiału, czyli naddatku . Cmentarz dla zwierząt – wydzielone miejsce pochówku zwierząt domowych. Przez ustawodawców stosowany jest też termin "grzebowisko" – specjalnie w odniesieniu do większych zwierząt, bardziej gospodarczych niż domowych.

    Szlifowanie - jest to obróbka wykończeniowa powierzchni za pomocą narzędzi ściernych, w wyniku której uzyskuje się duże dokładności wymiarowe i kształtowe oraz małą chropowatość. Szlifowanie można wykonywać na otworach, wałkach i płaszczyznach. Maszyny do tego typu obróbki nazywane są szlifierkami a narzędzia skrawające to ściernice. Materiałem z którego wykonane są ściernice najczęściej jest korund, diament, węglik krzemu lub węglik boru. Miswak (miswaak, siwak, sewak, السواك) – gałąź pochodząca z drzewa arakowego łac. Salvadora persica. Jest alternatywa nowoczesnych szczoteczek do zębów. Ma długą historie mówiącą o jego leczniczych właściwościach. Koniec gałęzi namaczany jest w gorącej/różanej wodzie, dzięki czemu ulega ona rozszczepieniu i staje się zdatna do czyszczenia zębów. Obecnie można nabyć pasty do zębów zawierające wyciąg z tej rośliny.

    Zabieg - część operacji, przy której następuje zmiana kształtu, wymiarów, chropowatości, właściwości mechanicznych lub stanu fizycznego fragmentu albo całości obrabianej części, wykonywaną bez zmiany parametrów obróbki charakterystycznych dla danego procesu. Weganizm – styl życia, którego jedną z cech jest stosowanie diety wegańskiej, czyli rezygnacja ze spożywania produktów zwierzęcych. Weganie dążą jednak do wyeliminowania produktów pochodzenia zwierzęcego nie tylko z diety, ale również ze wszystkich innych aspektów życia.

    Faktura (technika): Charakterystyczna powierzchnia przedmiotu wynikająca z właściwości fizycznych materiału z którego jest zrobiony, oraz sposobu jego obrobienia lub dodatków i zanieczyszczeń wyjściowego materiału. Może ona być gładka, chropowata, falista, niejednolita, pomarszczona. Często określana jest również poprzez porównania do innych materiałów posiadających ogólnie rozpoznawalną i charakterystyczną fakturę, np. aksamitna, skórzasta, faktura płótna. Zwyczajowo fakturę określa się jako dużą jeżeli znacznie odbiega od gładkiej powierzchni danego materiału. Szczoteczka do zębów – przedmiot, który wraz z pastą do zębów używany jest do utrzymania czystości zębów i jamy ustnej. Służy do rozprowadzania pasty po czyszczonej powierzchni, usuwania resztek pokarmowych i osadu poprzez pocieranie nią o zęby i tkankę miękką, w tym język i dziąsła.

    Gniotownik (inaczej gwintownik nagniatający lub według PN-EN 25967 gwintowygniatak) to narzędzie do wygniatania gwintów (głównie wewnętrznych). Gwinty wykonane za ich pomocą charakteryzują się większą dokładnością wymiarowo-kształtową, mniejszą chropowatością powierzchni, większą wytrzymałością (15-60%) i twardością warstwy wierzchniej 30-50%. Otwory przygotowane do wygniatania gwintu muszą się cechować większą dokładnością wykonania i większą średnicą niż w przypadku tradycyjnych gwintowników.

    Falistość powierzchni - nierówności będące składową powierzchni rzeczywistej o charakterze przypadkowym lub zbliżonym do postaci okresowej, których odstępy znacznie przewyższają odstępy chropowatości powierzchni.

    Dodano: 11.04.2012. 17:17  


    Najnowsze