• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Według nowych badań inteligencja naczelnych jest przeceniana

    11.01.2010. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Wyniki nowych badań opublikowane w czasopiśmie Public Library of Science (PLoS) Computational Biology pokazują, że naczelne mogą nie być tak inteligentne, jak dotąd sądzono, a ich rytuały wzajemnego iskania się niekoniecznie są oznaką racjonalnego zachowania.

    Zespół naukowców z Uniwersytetu w Groningen, Holandia, opracował komputerowy model zwany DomWorld, który jest w stanie analizować zachowanie naczelnych. Zdaniem zespołu model dowodzi, że istnieje jedna podstawowa zasada, która rządzi schematami wzajemnego iskania się naczelnych - jeden naczelny będzie iskał drugiego, jeżeli boi się, że przegra z nim w walce.

    Naukowcy zakładali wcześniej, że skomplikowane rytuały wzajemnego iskania się naczelnych, które miały miejsce po walce oraz w ramach wymiany handlowej za pomoc w walce, są oznaką świadomego i inteligentnego zachowania. Wyniki nowych badań pokazują, że prawda jest prostsza - złożone zachowanie, obejmujące pojednawcze iskanie, opiera się na strachu zwierząt przed porażką w walce.

    Profesor Charlotte Hemelrijk z Uniwersytetu w Groningen wyjaśnia: "Zachowania pojednawcze i opierające się na wymianie niekoniecznie są świadomymi działaniami - wynikają po prostu z pozycji w hierarchii oraz tego, który osobnik znajduje się w pobliżu innego, który chce iskać".

    Naczelne zawsze były postrzegane przez naukowców jako stworzenia o wysokim współczynniku inteligencji, ustępujące jedynie człowiekowi. W związku z tym były poddawane wielu testom na inteligencję.

    "Naczelne są inteligentne, ale ich inteligencja jest przeceniana" - mówi profesor Hemelrijk. "Zakłada się, że naczelne stale wykorzystują swoją inteligencję i są bardzo wyrachowane. Mają się one godzić po walkach i to najlepiej z partnerami, którzy mogą dla nich wiele znaczyć."

    Takie zachowanie oznaczałoby, że naczelne musiały by być świadome, z kim ostatnio walczyły i pamiętać skomplikowane ciągi myślowe dotyczące tego, komu "należy się" zapłata w postaci iskania.

    Zdaniem profesor Hemelrijk nie jest to jednak tak skomplikowane. "Nasz model komputerowy GrooFiWorld pokazuje, że tak złożone, wyrachowane zachowanie jest zupełnie niepotrzebne" - mówi. "Możemy dodać prostą zasadę do istniejącego modelu DomWorld - jeden osobnik będzie iskać drugiego, kiedy spodziewa się, że przegrałby z nim walkę. To, samo w sobie, przekłada się na złożone schematy przyjaznego zachowania obserwowane u naczelnych w rzeczywistości."

    Wyniki tych badań nie oznaczają, że naczelnie nie są w stanie wykazywać inteligentnych zachowań, tylko że potrzebne są dalsze badania, aby sprawdzić, czy obserwowany typ zachowania naczelnych jest zachowaniem świadomym.

    "Podobieństwo schematów przyjaznych zachowań w naszym modelu do tych przejawianych w rzeczywistości oznacza, że potrzebnych jest więcej dowodów, aby móc wyciągnąć wniosek, że przyjazne relacje opierają się na ludzkich, wyrachowanych przemyśleniach" - zauważa profesor Hemelrijk. "Nasz model jest "modelem zerowym", dostarczającym prostych wyjaśnień, które są szczególnie przydatne w dalszych badaniach nad przyjaznym zachowaniem, w szczególności wśród makaków."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Układ nagrody, zwany także ośrodkiem przyjemności – zbiór struktur mózgowych, związanych z motywacją i kontrolą zachowania. Ewolucyjnie, mechanizm ten wykształcił się, aby zwiększać prawdopodobieństwo niektórych zachowań, potencjalnie korzystnych dla organizmu. U naczelnych (a być może u filogenetycznie niższych zwierząt) jego pobudzenie związane jest z subiektywnym odczuwaniem przyjemności. System nagrody aktywowany jest w sytuacjach zaspokajania popędów (pożywienie, zachowania seksualne), a także w trakcie wykonywania innych, niepopędowych czynności, ocenianych jako przyjemne. Wiele substancji psychoaktywnych (m.in. alkohol, opiaty, amfetamina), mogących powodować uzależnienia, wiąże się z jego aktywacją. Szczury laboratoryjne, mogące kontrolować elektryczną stymulację tego ośrodka (np. przez naciśnięcie dźwigni w swojej klatce), koncentrują się na tej czynności, całkowicie zaniedbując odżywianie. Marc D. Hauser – (urodzony 25 października 1959) – biolog ewolucyjny oraz badacz zachowań naczelnych. Wykładał na wydziale psychologii Uniwersytetu Harvarda. W sierpniu 2010 Władze Harvardu uznały go winnym ośmiu niesprecyzowanych błędów naukowych (złe prowadzenie badań). Człowiekowate, hominidy (Hominidae) – rodzina ssaków naczelnych obejmująca największe wśród naczelnych gatunki wykazujące dużą inteligencję, skłonność do przyjmowania spionizowanej, dwunożnej postawy oraz zdolność do wytwarzania i używania narzędzi. Gatunkiem typowym rodziny jest Homo sapiens Linnaeus, 1758. Najstarszy znany z zapisów kopalnych hominid Sahelanthropus tchadensis pochodzi z miocenu, 7 mln lat temu.

    Suspensory behavior (ang. "zachowanie wiszadłowe") – forma nadrzewnego poruszania się i zachowanie związane z pobieraniem pokarmu spotykane u naczelnych. Polega na zwisaniu ciała poniżej lub wśród gałęzi zamiast stania czy chodzenia po nich. Obejmuje brachiację, wspinaczkę i mostkowanie. Pozwala większym gatunkom radzić sobie ze swą masą ciała wśród niewielkich gałązek, nie narażając zwierzęcia na balansowanie przy słabym podparciu. Strepsirrhini – podrząd ssaków naczelnych obejmujący gatunki o cechach najbardziej prymitywnych wśród naczelnych, w języku polskim określanych jako niższe naczelne. Wspólną cechą wyróżniającą tę grupę zwierząt jest spiczasty pysk zakończony wilgotnym nosem połączonym z górną wargą. Poza palczakami wszystkie małpiatki zaliczane do Strepsirrhini mają zęby ułożone w grzebień zębowy złożony z dolnych siekaczy i kłów oraz – wykorzystywany do czyszczenia sierści – długi pazur na drugim palcu stopy. W oku większości gatunków występuje błona odblaskowa (tapetum lucidum), nie występuje natomiast charakterystyczny dla wyższych naczelnych (Haplorrhini) dołek środkowy siatkówki oka (fovea centralis).

    Haplorrhini – podrząd ssaków naczelnych obejmujący wyraki oraz małpy właściwe czyli szerokonose małpy Nowego Świata, wąskonose małpy Starego Świata i małpy człekokształtne. W języku polskim Haplorrhini określane są jako wyższe naczelne w odróżnieniu do niższych naczelnych z kladu Strepsirrhini. Haplorrhini jest taksonem monofiletycznym. Robert Mearns Yerkes (ur. 26 maja 1876, zm. 3 lutego 1956) – amerykański psycholog, etnolog, primatolog. Zajmował się badaniem inteligencji i psychologią porównawczą. Był pionierem badań inteligencji ludzi i naczelnych oraz nad zachowaniami społecznymi szympansów i goryli. Razem z Johnem D. Dodsonem, Yerkes opisał prawo znane dziś jako prawo Yerkesa-Dodsona.

    Wyrakowate, wyraki, tarsjusze (Tarsiidae) – rodzina drapieżnych ssaków naczelnych, tradycyjnie zaliczanych – ze względu na zewnętrzne podobieństwo, zwłaszcza do galagowatych – do małpiatek (Prosimiae lub Prosimii), choć są bliżej spokrewnione z małpami i obecnie klasyfikowane w kladzie wyższych naczelnych (Haplorrhini). Stanowią jedyną wśród ssaków naczelnych rodzinę o wyłącznie drapieżnym trybie życia. Inteligencja roślin – złożone zachowania adaptacyjne występujące u roślin. Zachowania te umożliwiają organizmom roślinnym dostosowanie się do warunków środowiska. Mechanizmy adaptacyjne, będące plastyczną reakcją fenotypową w odpowiedzi na sygnały ze środowiska powstały w wyniku ewolucji i obejmują zachowania takie jak reakcja na stres lub obrona przed patogenem. Właściwe reagowanie na zmieniające się warunki wymaga istnienia pamięci, uczenia się i inteligencji. Reakcje roślin mogą mieć charakter morfologiczny lub fizjologiczny. Koncepcja inteligentnych zachowań u roślin została zapoczątkowana przez Karola Darwina.

    Ciekawość (łac. curiosus) – zachowanie polegające na nieświadomym pragnieniu poznania, poszukiwania, badania lub uczenia się. Ciekawość jest cechą człowieka jak i wielu zwierząt. Zachowanie to w dużej mierze zależy od czynników zewnętrznych, środowiska, a także od doświadczenia we wcześniejszej znajomości tematu. Termin może być także używany do określenia zachowania powodowanego przez emocje, polegającego na dążeniu do poznania nowych rzeczy, będących siłą napędową badań naukowych i innych dyscyplin ludzkiej pracy.

    Aparat mowy to narządy biorące udział w tworzeniu dźwięków ludzkiej mowy. Narządy te stanowią część układu oddechowego i jako takie nie są specyficzne tylko dla człowieka. Budowa narządów, które uczestniczą w tworzeniu dźwięków, jest u innych naczelnych bardzo podobna i nie wyjaśnia sama w sobie zjawiska wykształcenia się mowy u człowieka.

    Dodano: 11.01.2010. 15:12  


    Najnowsze