• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wiek diamentów

    20.08.2008. 15:27
    opublikowane przez: Dawid Rozburski

    W Australii Zachodniej odkryto diamenty sprzed czterech miliardów lat. Dzięki Temu odkryciu poszerzy się wiedza współczesnej nauki na temat wczesnego kształtowania się skorupy ziemskiej.

    Diamenty z tak odległej przeszłości odnaleziono wewnątrz kryształów minerału cyrkonu. Dzięki specjalnym badaniom ich wiek został oszacowany na 3,06 do 4,25 miliarda lat temu. Są to obecnie najstarsze zachowane struktury fragmentu skorupy Ziemi.

    Okres zwany w geologii Hadean to najbardziej zagadkowy czas na ziemi trwający od powstania naszej planety (około czterech i pół miliarda lat) do okresy pierwotnego formowania się skorupy ziemskiej, szacowany na 4 miliardy lat temu. To odkrycie sugeruje nam, że okres pomiędzy formowaniem się naszej planety a tworzeniem na niej sztywnego płatu mógłby być krótszy niż do tej pory szacowano.

    Przyjmowało się, że Ziemia była płynną kulą, na której następowały bardzo gwałtowne zjawiska fizyczne i chemiczne na przestrzeni 500 milionów lat. Odkrycie to poddało w wątpliwość dotychczasową wiedzę i skłoniło naukowców do rozpatrzenia tej teorii powtórnie. Według obecnych spekulacji można by oszacować, że ziemia potrzebowała zaledwie 200 milionów lat na ostygnięcie.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Historia Ziemi – okres ok 4,5 miliarda lat (4 467 000 000 lat) (32,5% wieku wszechświata), od uformowania się planety z mgławicy słonecznej do czasów współczesnych. Niniejszy artykuł przedstawia zarys jej historii i podsumowuje wiodące teorie naukowe. Aby ułatwić umiejscowienie opisywanych zdarzeń na osi czasu, w artykule posłużono się analogią, odwzorowując dzieje naszej planety na 24-godzinną dobę. Godzinie 00:00 w tym modelu odpowiada moment powstania Ziemi 4,467 miliarda lat temu, natomiast godzinie 24:00 odpowiadają czasy nam współczesne. Oznacza to, że każdej sekundzie umownego „życia” Ziemi w naszym modelu odpowiadają 53 000 lat czasu rzeczywistego. Wielki Wybuch, podczas którego powstał Wszechświat, nastąpił około 13,82 miliardów lat temu (dane z misji Planck z lutego 2013), co oznacza, że nastąpił około trzech „dni” temu, czyli dwa „dni” przed rozpoczęciem historii Ziemi. Okres noachijski – okres w historii geologicznej Marsa, z którego pochodzą najstarsze formacje zachowane na powierzchni planety. Rozpoczął się z powstaniem basenu uderzeniowego Hellas i trwał w czasie Wielkiego Bombardowania, które nawiedziło planety wewnętrzne Układu Słonecznego. Powstanie basenu Hellas miało miejsce pomiędzy 4,1 a 3,8 miliarda lat temu, okresu noachijski zakończył się ok. 3,7 miliarda lat temu. Hadeik – nieformalna jednostka stratygraficzna w randze eonu, odpowiadająca okresowi w dziejach Ziemi przed uformowaniem się skorupy ziemskiej. Poprzedza archaik. Hadeik trwał około 0,6 mld lat (600 mln) – od około 4,6 do 4 mld lat temu.

    Kompleks krystaliczny skorupy ziemskiej, jeden zdwóch głównych kompleksów skał, obok kompleksu osadowego, tworzących skorupę Ziemi. Okres hesperyjski – średni okres w historii geologicznej Marsa. Rozpoczął się ok. 3,7 miliarda lat temu, kiedy zakończyło się Wielkie Bombardowanie i wcześniejszy okres noachijski. Jego długość trwania jest niepewna, jako że absolutne datowanie formacji geologicznych na Marsie jest bardzo trudne - zakończył się prawdopodobnie 3 miliardy lat temu, ale być może trwał aż do 2 miliardów lat temu.

    Aktualizm (aktualizm geologiczny, zwany również uniformitaryzmem lub uniformitarianizmem) – zasada geologiczna przyjmująca, że czynniki fizyczne i chemiczne oddziałujące na Ziemię i na skorupę ziemską, a zatem także procesy fizyczne i chemiczne, były w przeszłości podobne do dzisiejszych, co pozwala na podstawie współczesnych obserwacji określać przebieg dawnych procesów geologicznych. Metoda ta streszcza się w haśle "teraźniejszość jest kluczem do przeszłości", a na podstawie obserwacji procesów zachodzących współcześnie można wnioskować co działo się na Ziemi nawet wiele milionów lat temu. Kenorland był wg tektoniki płyt jednym z najwcześniejszych superkontynentów na Ziemi. Utworzył się on w erze neoarchaicznej (ok. 2,7 miliarda lat temu) na skutek akrecji (zderzenia) neoarchaicznych kratonów i utworzenia nowej skorupy kontynentalnej w masywnych erupcjach wulkanicznych. Kenorland rozpadł się ok. 2,45 mld lat temu, w siderze, pierwszym okresie paleoproterozoiku.

    Skorupa oceaniczna – drugi, obok odmiany kontynentalnej, typ skorupy ziemskiej, stanowiący obecnie ok. 60% powierzchni Ziemi. Jest ona relatywnie cienka (średnio 7 km), młoda (do 280 milionów lat) i gęsta (3 g/cm³) w porównaniu z kontynentalną (odpowiednio 35 km, do 4 miliardów lat i średnio 2,7 g/cm³). Dna wszystkich ziemskich oceanów zbudowane są ze skorupy oceanicznej. Skorupa oceaniczna buduje w całości płyty oceaniczne (np. Płyta Nazca, Płyta pacyficzna) oraz obrasta bloki kontynentalne, jako część płyty kontynentalnej (np. Płyta afrykańska). Teoria kontrakcji (teoria kurczącej się Ziemi) powstała w XIX wieku. (Léonce Élie de Beaumont, Eduard Suess, A. Heim). Tłumaczyła wszelkie deformacje skorupy ziemskiej kurczeniem się Ziemi w trakcie jej ochładzania. W wyniku tego procesu i zapadania się części powierzchni powstają geosynkliny, które później są zgniatane przez sztywniejsze obszary - kry kontynentalne. W ten sposób powstają pasma fałdowe. Dominującym stanem w skorupie ziemskiej według tej teorii jest kompresja czyli zgniatanie.

    Dodano: 20.08.2008. 15:27  


    Najnowsze