• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • WWF Polska: rekordowa liczba fok na polskim wybrzeżu

    21.12.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Aż 25 fok szarych jednocześnie zaobserwowano ostatnio w rejonie Ujścia Wisły - poinformowała we wtorek PAP organizacja ekologiczna WWF Polska. Ujście Wisły jest jednym z nielicznych odcinków polskiego wybrzeża, gdzie na piaszczystych łachach, odizolowanych przez wodę od stałego lądu, znajdują schronienie foki. Mogą tam odpocząć nie niepokojone przez ludzi.

    "Od chwili rozpoczęcia projektu na rzecz wsparcia ochrony ssaków bałtyckich to właśnie w rejonie Ujścia Wisły najczęściej obserwujemy foki" - powiedziała koordynatorka Błękitnego Patrolu WWF, Monika Łaskawska. Jej zdaniem rok 2011 był pod tym względem wyjątkowy. W samym grudniu - dodaje - odnotowaliśmy rekordową liczbę fok przebywających jednocześnie w rejonie Mewiej Łachy. W czasie ostatniej obserwacji, prowadzonej przez naukowców z powietrza, na łasze udało się naliczyć jednocześnie 25 fok szarych. Wcześniej nie bywało ich więcej niż 20.

    To nie wszystko. Wcześniej tego roku wolontariuszka WWF zaobserwowała też narodziny bardzo rzadkiego na polskim wybrzeżu gatunku, foki pospolitej. Co więcej, wśród fok przebywających w Ujściu Wisły dostrzeżono Knopa - młodego samca, który przyszedł na świat w 2011 r. w Stacji Morskiej w Helu, a później został wypuszczony na wolność. W rozpoznaniu pomógł nadajnik, który umożliwia rejestrację foczych wędrówek.

    "Obecność fok na Mewiej Łasze potwierdza wyjątkowe znaczenie tego miejsca dla przyrody - skomentował Paweł Średziński z WWF Polska. - Takich obszarów na naszym wybrzeżu jest niewiele. Dobre warunki dla fok znajdziemy na odcinkach plaż w Słowińskim i Wolińskim parkach narodowych, bądź na odizolowanych piaszczystych łachach".

    Jak powiedział PAP Średziński, jeszcze wiek temu w Bałtyku żyło około stu tysięcy fok. Z czasem zwierząt tych ubywało (m.in., że traktowano je jako konkurencję dla rybaków). Foczy kryzys nastąpił na przełomie lat 80. i 90., gdy populacja tych ssaków w Bałtyku skurczyła się do około czterech tysięcy sztuk.

    Dziś fok w Bałtyku przybywa (jest ich ponad 20 tysięcy), przede wszystkim - dodał przedstawiciel WWF - dzięki Szwedom i Estończykom, którzy intensywnie odtwarzają focze stada i wypuszczają zwierzęta na wolność.

    Wiek temu także na polskim wybrzeżu foka szara nie była niczym niezwykłym - przypomnieli ekolodzy. Szacuje się, że żyło ich tu około tysiąca. Z czasem większość ich wybili ludzie i foka stała się na polskim wybrzeżu dość rzadkim gościem.

    Obserwacja fok na polskim wybrzeżu prowadzona jest w ramach projektu "Wsparcie restytucji i ochrony ssaków bałtyckich w Polsce", współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Program jest realizowany przez WWF Polska we współpracy ze Stacją Morską Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego i Fundacją Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego.

    PAP - Nauka w Polsce

    zan/ agt/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Akcja Bałtycka - trwający od II połowy XX wieku program badania wędrówek ptaków, szczególnie wróblowych, na polskim wybrzeżu Bałtyku. Rodowód Akcji wywodzi się z obozów studenckiego Koła Naukowego Biologów Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwszy taki obóz w okolicy ujścia Wisły odbył się jesienią 1960 roku, a jego wyniki dały inspirację do stworzenia programu Akcji Bałtyckiej, który ruszył jesienią 1961. Twórcą i wieloletnim kierownikiem Akcji Bałtyckiej był prof. dr hab. Przemysław Busse. Obecnie Akcja Bałtycka prowadzona jest przez Stację Badania Wędrówek Ptaków Uniwersytetu Gdańskiego. Projekt Proteus – projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Proteus to ultranowoczesny, zintegrowany system przeznaczony do działań antyterrorystycznych i antykryzysowych realizowany przez konsorcjum wiodących ośrodków naukowo-badawczych w Polsce. Działania służb mają wspomagać m.in. trzy wielofunkcyjne roboty, samolot bezzałogowy oraz mobilne centrum dowodzenia. System ma być w całości zintegrowany, co jest innowacją w skali światowej i stanowi poważne wyzwanie dla inżynierów pracujących przy projekcie. Realizacja projektu rozpoczęła się w 2009 roku, a jego zakończenie planowane jest na rok 2013. Olimpiada Języka Hiszpańskiego – ogólnopolska olimpiada przedmiotowa przeznaczona dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Olimpiada odbywa się w ramach projektu pt. „Opracowanie i wdrożenie kompleksowego systemu pracy z uczniem zdolnym”. Zadaniem projektu jest wypracowanie nowatorskich rozwiązań dotyczących organizacji olimpiad oraz przeprowadzenia pilotażowych olimpiad w latach szkolnych 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013. Projekt koordynuje Ośrodek Rozwoju Edukacji, a jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

    Historia Finlandii: Najstarsze znaleziska archeologiczne świadczące o zasiedleniu Finlandii przez człowieka pochodzą sprzed 130 tysięcy lat w Susiluola. Wraz z przyjściem ostatniej epoki lodowej 100 tysięcy lat temu ludność ta wymarła, bądź przemieściła się na południe. Ponownie ludzie pojawili się po zniknięciu lądolodu w IX tysiącleciu p.n.e. Pierwotnymi mieszkańcami tych obszarów byli ludzie polujący na renifery w okresie polodowcowym. Północ została zasiedlona kilkaset lat później przez Pralapończyków. Około 5100 roku p.n.e. rozwinęła się kultura wypalająca i używająca ceramiki, która prawdopodobnie przyszła znad Wołgi. W połowie IV tysiąclecia p.n.e. przybyli przodkowie dzisiejszych Finów i zaczęli wypierać miejscową ludność na północ. W tym czasie na południowym wybrzeżu podjęto pierwsze próby uprawy roli, ale rolnictwo na dobre zadomowiło się w Finlandii dopiero w następnym tysiącleciu, docierając do środkowej części kraju. Na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. zaczął się rozwijać handel z dzisiejszą Szwecją, a do użytku weszły łodzie żaglowe. Na obszarze tym handlowano futrami i skórami. Około 1800 roku p.n.e. rozpoczęła się w Finlandii epoka brązu. Znaleziska archeologiczne dowodzą, że istniała wtedy rozwinięta kultura Kiukainen, w której zapoczątkowano budowę obronnych osad i ośrodków kultu religijnego. Ochłodzenie klimatu pod koniec II tysiąclecia p.n.e., spowodowało upadek tej społeczności, migrację mieszkańców na południe w cieplejsze rejony, a ziemie fińskie na kilka stuleci pozostawały we względnej izolacji. Storem - jeden z najbardziej rozpowszechnionych typów kutrów rybackich używanych w polskim rybołówstwie służący do połowów dennych (z burty) lub stawnych na obszarze Bałtyku. Charakteryzuje się dużą dzielnością morską (tzw. klasa Bałtycka) pozwalającą na połowy przy sile wiatru 6 stopni w skali Beauforta. Storem występuje na polskim wybrzeżu w bardzo wielu modyfikacjach różniących się:

    Gdański tramwaj wodny – tramwaj wodny Zarządu Transportu Miejskiego w Gdańsku pływający po wodach śródlądowych Gdańska, a do końca sezonu letniego 2012 także między Gdańskiem, Sopotem, Helem i (od 20.06.2009) Wyspą Sobieszewską. Przedsięwzięcie finansowane jest przez samorząd miasta Gdańska oraz projektu „Program ożywienia dróg wodnych w Gdańsku" współfinansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego 2007-2013. Tramwaje wodne pływają w okresie od maja do września. Hesperotestudo bermudae – gatunek żółwia z rodziny żółwi lądowych (Testudinidae). Został opisany w 2000 roku przez Petera Meylana i Wolfganga Sterrera w oparciu o niemal kompletny szkielet wraz z ogonem i otaczającym go pancerzem, odkryty w plejstoceńskich osadach formacji Upper Town Hill na Bermudach. Autorzy przypisali go do rodzaju Hesperotestudo, znanego wcześniej od oligocenu do plejstocenu Ameryki Północnej. Zasugerowali, że przodkowie H. bermudae prawdopodobnie dotarli na Bermudy dzięki prądom morskim lub na naturalnych tratwach. Ponieważ wówczas znano pozostałości tylko jednego osobnika, Olson, Hearty i Pregill wysunęli dwie hipotezy dotyczące obecności szczątków żółwia na Bermudach: według pierwszej należały one do osobnika, który jako jedyny przedstawiciel gatunku żyjącego na kontynentalnej Ameryce dotarł na archipelag, a według drugiej na Bermudach występowała cała populacja żółwi, lecz odnaleziono szczątki tylko jednego jej członka. Pierwszą z tych hipotez autorzy uznali za bardzo mało prawdopodobną. Odkrycie niekompletnej kości promieniowej H. bermudae w podwodnej jaskini potwierdziło, że na Bermudach istniała niegdyś cała populacja żółwi z tego gatunku. Olson i współpracownicy zasugerowali, że H. bermudae wyginęły około 300 tysięcy lat temu, gdy podniósł się poziom mórz. Zdaniem autorów, skoro żółwie nie przetrwały wysokiego poziomu mórz przed 300 tysiącami lat, nie przetrwałyby również tego, który wydarzył się około 100 tysięcy lat wcześniej, co sugeruje, że H. bermudae skolonizowały Bermudy w okresie pomiędzy 400 tys. a 300 tys. lat temu. Nie wykluczyli jednak, że inna populacja tych żółwi występowała na tym archipelagu, gdy poziom wód był stosunkowo niski, około 900–400 tys. lat temu.

    "Latarnia Morska" Sopot – obiekt nawigacyjny na polskim wybrzeżu Bałtyku, położony w Sopocie (województwo pomorskie). Od czasu zmniejszenia zasięgu świetlnego do 7 Mm, według obowiązujących kryteriów w tym zakresie, nie jest już formalnie latarnią morską, ale dalej jest tak nazywana. Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – fokarium (placówka naukowo-badawcza) Stacji Morskiej zarządzany przez Wydział Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego znajdujące się w Helu przy Bulwarze Nadmorskim.

    Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.

    Wrota Baldura – fikcyjne miasto z Zapomnianych Krain, port leżący na Wybrzeżu Mieczy około 30 km od ujścia rzeki Chionthar do Morza Mieczy. Zamieszkuje je około 42 tys. mieszkańców. Jest jednym z głównych ośrodków handlu w Faerûnie, codziennie przeprowadza się tu setki transakcji. W murach miasta swoją siedzibę ma także Płomienna Pięść dzięki temu kradzieże są tu dość rzadkim zjawiskiem.

    Rezerwat przyrody Mewia Łacha – ptasi rezerwat przyrody na Pobrzeżu Gdańskim, utworzony w 1991 r., o powierzchni 150 ha (składa się z dwóch części - gdańskiej na obszarze Wyspy Sobieszewskiej o powierzchni 19 ha i większej o powierzchni 131 ha po wschodniej stronie Przekopu Wisły na obszarze gminy Stegna w sąsiedztwie Mikoszewa) nad Zatoką Gdańską przy ujściu wiślanej odnogi zwanej Przekopem Wisły do Bałtyku. Rezerwat chroni miejsca lęgowe różnych gatunków rybitw i siedliska żerowania i odpoczynku ptaków siewkowych. Od roku 2007 jest to ponownie jedyne w Polsce miejsce gnieżdżenia się rybitw czubatych - ok. 400 par (2007), ok. 300 (2008) i aż 570 (2009). W 2010 roku lęgi ok. 100 par zostały zniszczone przez tzw. "falę powodziową" na Wiśle, która rozmyła i zatopiła łachę z kolonią. Gniazdują tu również rybitwy białoczelne, rybitwy rzeczne, sieweczki obrożne, ostrygojady, w przeszłości na łachach (piaszczystych wyspach) gniazdowały także kolonie mew srebrzystych i śmieszek, w rezerwacie notowano również lęgi rybitw popielatych oraz pierwszy w Polsce przypadek lęgu sieweczki morskiej. Największym zagrożeniem dla lęgów ptaków są turyści. W związku z tym istnieją ograniczenia w poruszaniu się po rezerwacie. Jest tylko jedna ścieżka, po której wolno przechodzić ludziom, prowadzi od Wisły wzdłuż nasady piaszczystego cypla na plażę. Nie wolno przechodzić przez ograniczające ścieżkę taśmy, nie wolno wprowadzać (nawet na ścieżkę) psów, nie wolno plażować w rezerwacie (nawet na dopuszczonej do spacerów ścieżce), nie wolno podpływać i wchodzić na piaszczyste wysepki ani na odgrodzony cypel i wydmy. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych – publikowana przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (IUCN) lista zagrożonych wyginięciem gatunków organizmów. Ukazała się po raz pierwszy w 1963 roku. Edycja Czerwonej Księgi z roku 2011 zawierała spis 59 508 gatunków (ponad 45 tysięcy gatunków zwierząt, ponad 14 tysięcy gatunków roślin oraz 18 gatunków grzybów), z których 19 265 jest zagrożonych wyginięciem. Większość z nich uzyskała status zagrożonych w wyniku działalności człowieka.

    Bitwa pod Rudnikiem – walki toczone o przeprawy na Sanie w rejonie Rudnika nad Sanem w czasie I wojny światowej. Krwawe walki prowadzone były w dniach od 14 października do 2 listopada 1914 r. pomiędzy 1., 4. Armią austro-węgierską, a 3. Armią rosyjską. Wojska austro-węgierskie próbowały sforsować San w ramach tzw. kontrofensywy jesiennej (operacja WisłaSan) prowadzonej przez armie sprzymierzone (austro-węgierską i niemiecką). Wojskom austriackim nie tylko nie udało się sforsować Sanu i powstrzymać Rosjan, którzy w nocy z 17 na 18 października przełamali front i utworzyli przyczółki na lewym brzegu rzeki. Operacja Wisła–San zakończyła się niepowodzeniem i odwrotem na linię rzeki Białej i Dunajca, czyli na stanowiska wyjściowe do nieudanej kontrofensywy. W efekcie bitwy, na terenach okalających Rudnik nad Sanem pozostały groby tysięcy zabitych żołnierzy obu armii, ludności cywilnej. Samo miasto zostało zburzone w w 75%.

    Dodano: 21.12.2011. 00:11  


    Najnowsze