• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wykrywanie tsunami zanim się pojawi

    03.05.2013. 15:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Powiedzenie "lepiej dmuchać na zimne" podsumowuje nadrzędny cel projektu DEWS (Zdalny system wczesnego ostrzegania), który umożliwia wykrywanie tsunami zanim wystąpią.

    Tego typu systemy pozwoliły w ubiegłym roku na Hawajach wydać ostrzeżenia o nieuchronnie nadciągającym tsunami i zmobilizować mieszkańców do zaopatrzenia się w artykuły pierwszej potrzeby, a turystów skierować na wyższe piętra hoteli położonych przy plażach. Wczesne ostrzeganie zapewnia społecznościom znajdującym się na drodze nadchodzącej fali czas na przygotowanie się, który ma decydujące znaczenie i może ostatecznie uratować wiele istnień.

    Prace nad projektem DEWS podjęto po tragicznym tsunami, które w 2004 r. uderzyło w kraje położone nad Oceanem Indyjskim. To zdarzenie obnażyło braki w systemach wykrywania tsunami i cywilnych procedurach ostrzegania. Naukowcy zdali sobie wówczas sprawę, że uniknięcie powtórki takiego zdarzenia wymaga udoskonalenia systemów wczesnego ostrzegania, aby skrócić czas między początkowym trzęsieniem ziemi a wykryciem tsunami.

    W ramach Międzynarodowej Strategii Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz ograniczania zakresu klęsk żywiołowych (ISDR) zidentyfikowano cztery ważne i wzajemnie powiązane elementy skutecznego systemu wczesnego ostrzegania (EWS): wiedza o zagrożeniu, monitoring i ostrzeganie, rozpowszechnianie i komunikacja oraz zdolność do zareagowania.

    W toku projektu DEWS również pracowano nad komunikatami ostrzegawczymi, które można by generować szybciej i podawać do wiadomości odpowiednich władz i osób zagrożonych. Szczególnie istotna jest potrzeba międzynarodowej komunikacji i wymiany ostrzeżeń między krajami w regionie, który wedle przewidywań jest zagrożony.

    Projekt DEWS, koordynowany przez José-Fernando Estebana Lauzána, kierownika ds. innowacji w Atos Origin w Hiszpanii, otrzymał dofinansowanie ze środków unijnych w wysokości 6,1 mln EUR. W skład konsorcjum badawczego złożonego z 20 partnerów weszły organizacje publiczne i prywatne z kilku państw UE oraz Indonezji, Japonii, Nowej Zelandii, Sri Lanki i Tajlandii.

    Projektowi przyświecały dwa główne cele: wykorzystanie "wolnego i otwartego oprogramowania" (WiOO) oraz opracowanie ogólnych ram wczesnego ostrzegania nie tylko w kontekście tsunami, ale także innych zagrożeń naturalnych. Ponadto badania objęły zapewnienie informacji logistycznych i modułów rozpowszechniania oraz systemu wczesnego ostrzegania i dystrybucji ostrzeżeń. Zaprojektowano także integratory systemowe do wydawania ostrzeżeń dla społeczeństwa oraz narzędzia informujące i wspomagające proces decyzyjny.

    Przeprowadzono testy na potrzeby przyszłego wdrożenia i wykorzystania systemów w różnych częściach regionu Oceanu Indyjskiego. Aby zapewnić praktyczność systemów, w pracach projektowych i testach wzięli udział użytkownicy końcowi.

    Wynikiem pozytywnym zakończył się profesjonalny przegląd i ocena całego systemu przez ekspertów branżowych z Agencji Meteorologii, Klimatologii i Geofizyki (BMKG) w Dżakarcie, Indonezja, i z Obserwatorium Kandilli i Instytutu Badań nad Trzęsieniami Ziemi (KOERI) w Stambule, Turcja.

    Mimo iż przedsięwzięcie się zakończyło, prowadzone są dalsze prace w ramach projektu TRIDEC (Wspomaganie podejmowania wspólnych, złożonych i rozstrzygających decyzji w ewoluujących sytuacjach kryzysowych), finansowanego z budżetu Siódmego programu ramowego Komisji Europejskiej.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    System wczesnego ostrzegania (SWO) – to system stworzony do informowania o niepożądanych zdarzeniach np. katastrofach naturalnych w czasie na tyle wczesnym, aby była możliwość działania zapobiegającego lub zmniejszającego straty, np. ewakuacji ludzi i ich dobytku. Przykładem może być powstały już system ostrzegający przed tsunami. Trzęsienie ziemi na Sumatrze (2005) – trzęsienie ziemi, jakie wystąpiło 28 marca 2005 roku u zachodnich wybrzeży Sumatry w Indonezji. Zdarzenie to było drugim tak potężnym wstrząsem sejsmicznym w tym regionie świata od pamiętnego trzęsienia ziemi w grudniu 2004 roku. Sejsmolodzy określili siłę tego zjawiska na 8,6 magnitudy. Trzęsienie wygenerowało serię fal tsunami, które na pobliskich wyspach zabiły ponad tysiąc osób. Trzęsienie ziemi w Lizbonie – trzęsienie ziemi które miało miejsce 1 listopada 1755 roku o godzinie 9.40 rano; pozostawiło po sobie niemal zupełnie zrujnowaną Lizbonę oraz zniszczoną większą część południowego wybrzeża – aż do Algarve. Bezpośrednio po trzęsieniu ziemi wystąpiło zjawisko tsunami. Fale tsunami, według późniejszych obliczeń, mogły osiągać wysokość do 20 metrów. Na obszarze niedotkniętym przez morze szalały setki pożarów. Katastrofa pociągnęła za sobą ok. 30 tys. ofiar śmiertelnych.

    Trzęsienie ziemi na Alasce, 1964, zwane też trzęsieniem wielkopiątkowym (Good Friday Earthquake) lub wielkim trzęsieniem alaskim (Great Alaska Earthquake), to trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,2, które nawiedziło południową Alaskę 27 marca 1964. Epicentrum tego drugiego najsilniejszego w historii wstrząsu sejsmicznego znajdowało się w Zatoce Księcia Williama. Trzęsienie oraz wywołane przez nie tsunami zabiło 131 osób (inne źródła podają 125 osób). Straty materialne oszacowane zostały wówczas na około 300 mln dolarów. Pokonamy fale - piosenka wykonywana przez artystów polskich, na rzecz pomocy ofiarom tsunami, po trzęsieniu ziemi na Oceanie Indyjskim w 2004 roku. Autorem tekstu jest Jacek Cygan, a muzykę skomponował Romuald Lipko.

    Ruch Sarvodaya (Sarvodaya Shramadana Movement) – ruch samorządowy na Sri Lance, oferujący wioskom kompletne programy rozwoju i rozwiązywania konfliktów. Jest też największą krajową organizacją pracującą nad odbudową po tsunami spowodowanym przez trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim (2004). Trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim – trzęsienie ziemi o magnitudzie 8,6 stopnia w skali Richtera, które nawiedziło okręg Aceh w Indonezji 11 kwietnia 2012 roku o godzinie 15:38 czasu miejscowego; jego epicentrum znajdowało się 500 km na południowy zachód od Banda Aceh, a hipocentrum na głębokości 22 km. Główne miasto objęte trzęsieniem ziemi to Banda Aceh. Fala tsunami, która nawiedziła Simeulue, miała od 40 do 50 cm wysokości.

    Jak-44 – radziecki prototypowy samolot samolot wczesnego ostrzegania i dozoru przestrzeni powietrznej, przeznaczony do operowania z pokładu lotniskowca, którego projektowanie zakończyło się na etapie budowy pełnowymiarowej makiety. Trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim – podwodne trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,1 w skali Richtera, którego hipocentrum znajdowało się ok. 30 km pod dnem Oceanu Indyjskiego w pobliżu zachodniego wybrzeża północnej Sumatry (3°31′64″N, 95°85′43″E) 250 km na południowy wschód od Banda Aceh. Główny wstrząs nastąpił 26 grudnia 2004 o godzinie 01:58:53 czasu warszawskiego (00:58:53 UTC, 07:58:53 czasu lokalnego w Dżakarcie i Bangkoku). Według sejsmologów było to czwarte pod względem siły trzęsienie ziemi od roku 1900, od kiedy to prowadzi się ciągłe obserwacje sejsmiczne. Trzęsienie ziemi wywołało fale tsunami, które w ciągu trzech godzin uderzyły w wybrzeża kilku państw Azji Południowo-Wschodniej, a później także Afryki. Sięgające 15 m fale zniszczyły nadmorskie wsie i miasteczka, a także kąpieliska odwiedzane o tej porze roku przez zagranicznych turystów.

    Bad Day L.A. – gra komputerowa, której współtwórcą jest American McGee. Bohaterem gry jest afroamerykański kloszard, Anthony Williams, który ratuje miasto Los Angeles przed kataklizmami i klęskami, m.in. tsunami, trzęsieniami ziemi lub atakiem meksykańskiej gwardii narodowej. Korzysta również ze specyficznej grafiki, stylizowanej na komiksową. Została także wydana na konsolę Xbox.

    Dodano: 03.05.2013. 15:37  


    Najnowsze