• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyniki badań wskazują na ścisły związek między różnorodnością biologiczną życia w głębinach morskich a funkcjonowaniem ekosystemów

    09.01.2012. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W raporcie, który zostanie opublikowany w najbliższym wydaniu czasopisma "Current Biology", naukowcy ostrzegają, że utrata różnorodności biologicznej życia w głębinach morskich może poważnie zakłócić ich funkcjonowanie jako ekosystemu.

    Ostatnie badania wskazały na ścisły związek między różnorodnością biologiczną a funkcjonowaniem ekosystemów lądowych. Biorący w nich udział naukowcy zajęli się następnie badaniem różnorodności biologicznej nicieni oraz określeniem innych niezależnych wskaźników funkcjonowania i wydajności ekosystemów (takich jak całkowita biomasa fauny i rozkład materii organicznej) w 116 miejscach położonych w głębinach morskich na całym świecie. Stwierdzono, że różnorodność nicieni, które stanowią ponad 90 procent organizmów żywych występujących w bentosie (najniżej położonej strefie morza), jest miarodajnym wskaźnikiem różnorodności innych gatunków.

    Wyniki badań świadczą o tym, że w miejscach o większym zróżnicowaniu nicieni szybkość i wydajność procesów zachodzących w ekosystemach (np. wytwarzania, zużywania i przenoszenia materii organicznej na wyższe poziomy łańcucha pokarmowego, rozkładu materii organicznej i odnawiania składników odżywczych) wzrasta w stosunku wykładniczym. Ponadto naukowcy wywnioskowali, że obecność niektórych gatunków czyni z takiego środowiska miejsce bardziej odpowiednie do zamieszkania przez inne gatunki.

    Ogólnie wydaje się, że w środowisku morskim zależność między różnorodnością i funkcjonowaniem ekosystemów ma charakter wykładniczy, podczas gdy badania na lądzie wskazują na zależność liniową. Może to świadczyć o komplementarnej naturze relacji między gatunkami.

    - Po raz pierwszy wykazaliśmy, że funkcjonowanie morskich ekosystemów głębokowodnych ściśle zależy od liczby gatunków zamieszkujących dna oceanów - powiedział Roberto Danovaro z Politechniki w March we Włoszech, główny autor badania. - Stąd wynika konieczność zachowania różnorodności biologicznej, szczególnie w głębinach morskich, gdyż w przeciwnym wypadku możemy zostać narażeni na niespotykane dotychczas negatywne skutki jej zaniku. Musimy dbać o gatunki, które znajdują się daleko od nas i których w zasadzie nie dostrzegamy.

    "Morskie ekosystemy głębokowodne są źródłem dóbr (w tym biomasy, cząsteczek aktywnych biologicznie, ropy naftowej, gazu i surowców mineralnych) oraz korzyści (jak regulowanie klimatu, wytwarzanie substancji odżywczych i dostarczanie ich do wyższych warstw oceanicznych, a także żywności). Z uwagi na ich znaczący udział w globalnych procesach biologicznych, geologicznych, chemicznych i ekologicznych wywierają zasadniczy wpływ na zrównoważone funkcjonowanie biosfery i samopoczucie ludzi", napisali naukowcy w końcowej części raportu. "Wyniki naszych badań wskazują, że zachowanie różnorodności biologicznej w głębinach morskich może mieć kluczowe znaczenie dla zrównoważonego funkcjonowania największego ekosystemu naszej planety".

    Badania były finansowane przez UE w ramach programu HERMES (Hotspot Ecosystem Research on the Margins of European Seas - badania miejsc aktywnego rozwoju ekosystemów na krańcach mórz europejskich) oraz przez Europejską Fundację Nauki (ESF) w ramach programu BIOFUN (Biodiversity and Ecosystem Functioning in Contrasting Southern European Deep-sea Environments - bioróżnorodność i funkcjonowanie ekosystemów w przeciwstawnych środowiskach głębokomorskich w południowej Europie) w projekcie EUROCORES. Ich wyniki zostaną wykorzystane w unijnej sieci doskonałości MarBEF (Marine Biodiversity and Ecosystem Functioning - bioróżnorodność i funkcjonowanie ekosystemów morskich).

    Artykuł, już udostępniony w Internecie, zostanie opublikowany 8 stycznia w czasopiśmie "Current Biology".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ochrona przyrody w Bydgoszczy – ogół działań służących zachowaniu różnorodności biologicznej ekosystemów na terenie miasta i w jego otoczeniu oraz zachowaniu ich dla przyszłych pokoleń. Ochrona przyrody – ogół działań zmierzających do zachowania w niezmienionym lub optymalnym stanie przyrody ożywionej i nieożywionej, a także krajobrazu. Głównym celem ochrony przyrody jest utrzymanie stabilności ekosystemów i procesów ekologicznych oraz zachowanie różnorodności biologicznej. Census of Marine Life (Spis morskich form życia), w skrócie CoML – jeden z największych międzynarodowych projektów badawczych różnorodności i sposobu rozmieszczenia organizmów morskich, łączący 2700 naukowców z ponad 80 krajów świata. Celem badań prowadzonych w ramach programu było dostarczenie podstaw do opracowania polityki ochrony szczególnie wrażliwych obszarów morskich, wyznaczenia obszarów morskich wymagających ochrony oraz stworzenia globalnej sieci obszarów chronionych przed agresywnymi połowami. Program jest wspierany przez wiele organizacji rządowych związanych z nauką, środowiskiem i rybołówstwem, oraz przez prywatne fundacje i korporacje. Partnerami projektu są Encyclopedia of Life i National Geographic Society.

    Różnorodność genetyczna – jedna z trzech form różnorodności biologicznej wyróżnianych przez IUCN. Określa, mierzony na różne sposoby, poziom zmienności genetycznej w obrębie populacji. Najczęściej jest wyrażana jako różnorodność alleliczna, czyli średnia liczba i względna częstość alleli na locus. Jest podstawowym źródłem różnorodności biologicznej. Wskaźnik Simpsona – wskaźnik różnorodności gatunkowej, stosowany w celu oszacowania różnorodności biologicznej siedlisk. Uwzględnia liczbę gatunków oraz względną liczebność każdego gatunku. Wskaźnik Simpsona określa prawdopodobieństwo wylosowania dwóch osobników należących do tego samego gatunku.

    Różnorodność biologiczna, bioróżnorodność (ang. biodiversity) – zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji. Biomonitoring, monitoring biologiczny, monitoring przyrodniczy – działania polegające na obserwowaniu i ocenie stanu oraz zachodzących zmian w ekosystemach, składnikach różnorodności biologicznej i krajobrazowej, w tym typach siedlisk przyrodniczych, populacjach i gatunkach, a także służące ocenie skuteczności stosowanych metod ochrony przyrody. W szerszym znaczeniu biomonitoring określany jest jako działania służące ocenie stanu środowiska za pomocą bioidentyfikatorów. W takim ujęciu monitoring biologiczny ma na celu nie tylko ocenę stanu środowiska przyrodniczego (organizmów żywych i ekosystemów), ale też innych parametrów środowiska, w szczególności stopnia zanieczyszczenia powietrza i wód.

    Wskaźnik równomierności – wskaźnik różnorodności gatunkowej wyrażający stosunek rzeczywistej różnorodności do różnorodności maksymalnej. Jego równanie zależne jest od przyjętego wskaźnika różnorodności:
    Metagenom – pula DNA organizmów zamieszkujących dane środowisko. Analiza metagenomu danego środkowiska (np. metagenomu z próbki gleby) pozwala na dokładniejszą analizę społeczności mikroorganizmów zamieszkujących dany habitat (zastosowanie w analizie różnorodności biologicznej) oraz odkrycie genów z DNA organizmów niehodowalnych w warunkach laboratoryjnych (które stanowią ponad 99% organizmów glebowych). Nazwę metagenom po raz pierwszy zastosowała (w pracy z roku 1998) Jo Handelsman.

    TEEB (The Economics of Ecosystems and Biodiversity) to projekt zainicjowany przez rząd Niemiec, Komisję Europejską i UNEP, mający na celu zwrócenie uwagi opinii publicznej na zyski płynące z dobrze funkcjonujących, zdrowych ekosystemów wykazujących się wysoką bioróżnorodnością, oraz na rosnące koszta niszczenia ekosystemów. W tym celu TEEB stara się stworzyć syntezę zagadnień naukowych, ekonomicznych i ich implikacji politycznych.

    Program "Człowiek i biosfera" (ang. Man and the Biosphere, skr. MAB) – zainicjowany w 1971 r. przez UNESCO, międzynarodowy program, którego celem jest tworzenie i propagowanie prawidłowych relacji pomiędzy ludźmi a biosferą. Zadaniem programu jest osiągnięcie trwałej równowagi pomiędzy często sprzecznymi celami jak zachowanie różnorodności biologicznej, wspieranie rozwoju zasobów ludzkich, utrzymanie wartości kulturowych.

    Fundacja Aeris Futuro - pozarządowa organizacja ekologiczna założona w lutym 2006, dzięki wsparciu merytorycznemu i finansowemu Fundacji Sendzimira. Zapisaną w statucie misją Fundacji jest skuteczne przeciwdziałanie globalnym zmianom klimatu, ochrona i zwiększanie różnorodności biologicznej i krajobrazowej, wspieranie rozwoju społeczności lokalnych oraz promowanie społecznie odpowiedzialnego biznesu. Swoją misję Fundacja realizuje poprzez realizację projektów ekologicznych i edukacyjnych. Systematyka organizmów, systematyka biologiczna – najstarsza dziedzina nauk biologicznych, nauka zajmująca się klasyfikowaniem, katalogowaniem oraz opisywaniem organizmów w oparciu o badania ich różnorodności, pochodzenia i pokrewieństwa. Systematyka grupuje organizmy w jednostki stanowiące taksony w hierarchicznej strukturze kategorii systematycznych, w wyniku czego powstaje układ systematyczny (system). Reguły klasyfikacji i nazewnictwa systematycznego określa taksonomia, a relacje pokrewieństwa ewolucyjnego między taksonami – filogenetyka. Niekiedy termin taksonomia bywa rozszerzany na całą systematykę, jednak w ścisłym znaczeniu jest jej działem zajmującym się metodologiczną, zmatematyzowaną stroną. Dotychczas odkryto, opisano i nazwano co najmniej 1,75 mln gatunków organizmów żyjących obecnie na Ziemi oraz kilkaset tysięcy organizmów wymarłych.

    Dodano: 09.01.2012. 16:26  


    Najnowsze