• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wystawa grzybów Puszczy Białowieskiej

    18.09.2011. 06:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Około 240 gatunków grzybów jadalnych, niejadalnych, ale też trujących pokazano na otwartej w sobotę w Hajnówce (Podlaskie) 17. Wystawie Grzybów Puszczy Białowieskiej. Wszystkie grzyby zostały zebrane w puszczy w ostatnich dniach.

    W ich zbieraniu pomagali naukowcom i pracownikom Białowieskiego Parku Narodowego m.in. uczniowie z Technikum Leśnego w Białowieży, studenci koła naukowego z Siedlec - poinformowała PAP dr Anna Kujawa ze Stacji Terenowej w Turwi pod Poznaniem Instytutu Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN, która opisała prezentowane eksponaty i oprowadza też zwiedzających po wystawie.

    Wystawę zorganizowano w tym roku po raz pierwszy w Hajnówce na wydziale leśnym Politechniki Białostockiej. W minionych latach wystawa odbywała się w Białowieży. Jej celem jest propagowanie wiedzy o grzybach, ich walorach, roli w przyrodzie. Na wystawie pokazywana jest różnorodność bogatego świata grzybów.

    Wystawa potrwa jedynie trzy dni, dopóki eksponaty zachowują świeżość.

    Kujawa powiedziała, że były w tym roku obawy o to, że grzybów na wystawie będzie mało, gdyż panuje przekonanie, że grzybów nie ma. Udało się jednak je zebrać , choć czasami w lesie znajdowano jedynie jeden owocnik danego gatunku.

    W tym roku na wystawie można m.in. zobaczyć grzyby, które wydzielają zapachy kojarzące się nam np. z mąką, anyżem czy rosołem. Można też zobaczyć i poczuć paskudny zapach podobny do padliny, jaki wydziela sromotnik bezwstydny. Jak wyjaśniła Kujawa, zapach ten przyciąga muchy, które roznoszą zarodniki tego grzyba. Widowiskowa jest też dzieżka pomarańczowa, którą tworzą miseczkowate owocniki o żywej pomarańczowej barwie.

    Organizatorzy wystawy pokazują też niektóre gatunki grzybów będące pod ścisłą ochroną, np. gwiazdosza czteropromiennego, pniorka różowego, soplówkę bukową czy przypominającego wyrastający z dębu płat wątroby - ozorka dębowego. Pokazane są, mimo że nie wolno ich zrywać. Jak wyjaśnia Kujawa, wiedza w społeczeństwie na temat chronionych gatunków grzybów jest bardzo mała, dlatego zdecydowano się je pokazać, by edukować i zwrócić na to szczególną uwagę. Mówiła, że np. w celach kulinarnych zbierana jest żagwica listkowata, choć jest to niedozwolone.

    Wystawie towarzyszą warsztaty edukacyjne dla młodych ludzi. Ich głównym tematem jest muchomor sromotnikowy - jak mówi Kujawa - "najbardziej trujący" grzyb w lesie.

    Wystawa "dokumentuje" też grzyby, które nie nadają się do pokazania na wystawie, bo np. po chwili tracą wygląd i "przypominają skwarkę" - żartuje Kujawa. Chodzi np. o grzyby z rodzajów: czernidłak, dzwonkówka, strzępiak. "Choć parę większych strzępiaków mamy" - zaznaczyła.

    Szacuje się, że w Puszczy Białowieskiej - według różnych źródeł - występuje około 2,5 - 3 tys. zarejestrowanych gatunków grzybów. Ma to związek z różnorodnością siedlisk leśnych i dużą ilością martwego drewna, które jest znakomitym i ważnym miejscem do rozwoju dla licznych grzybów. Ocenia się, że zaledwie połowa z nich to tzw. grzyby kapeluszowe, z których grzybiarze zbierają dwadzieścia kilka gatunków.

    PAP - Nauka  w Polsce

    kow/ be/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Miąższ grzyba – zasadnicza część owocnika grzybów wypełniająca jego wnętrze. Składa się ze ściśle splecionych płonnych strzępek grzybni. Miąższ może być mięsisty, gąbczasty, elastyczny, włóknisty, chrząstkowaty itp. U niektórych grzybów miąższ zawiera tzw. mleczko o różnych kolorach u różnych gatunków grzybów – może być białawe, mleczne, pomarańczowe, krwiste. Mleczko to u niektórych gatunków może zmieniać barwę, albo natychmiast po przełamaniu grzyba, albo po kilku – kilkunastu minutach. Również smak mleczka pomaga w oznaczeniu gatunku. Pochwa (łac. volvum, ang. volva) – u grzybów kapeluszowych z rzędu pieczarkowców (Agaricales) część osłony całkowitej otaczająca nasadę trzonu. Podczas wzrostu owocnika osłona ulega rozerwaniu, a jej resztki pozostają na różnych częściach owocnika (w zależności od gatunku), jako łatki, strzępki lub brodawki na kapeluszu, pierścień na trzonie lub pochwa w nasadzie trzonu. Pochwa może być zwisła, postrzępiona lub wałeczkowata. Występowanie pochwy i jej morfologia ma duże znaczenie przy oznaczaniu wielu gatunków, jest np. jedną z ważniejszych cech różniących śmiertelnie trującego muchomora zielonawego (Amanita phalloides) od innych, podobnych gatunków grzybów. Często pochwa grzybów jest częściowo lub całkowicie ukryta pod ziemią, dlatego do identyfikacji potrzebny jest cały owocnik. Grzyby wielkoowocnikowe Polski – nieformalna grupa grzybów wielkoowocnikowych (Macromycetes, wyróżnianych ze względów użytkowych, a nie taksonomicznych), naturalnie występujących na terenie Polski. W Polsce stwierdzono około 3600 gatunków grzybów wielkoowocnikowych, przy czym dokładna liczba zależy od przyjętej definicji, a szacuje się, że występuje około 5500 gatunków) (w sensie systematycznym, wliczając wszystkie podstawczaki i workowce) oraz 200-300 gatunków grzybów wielkoowocnikowych wykorzystywanych użytkowo.

    Podkładka – u grzybów jest to zbita warstwa grzybni złożona z mocno z sobą splecionych płonnych strzępek. U niektórych gatunków grzybów workowych powstają na niej otocznie (perytecja), w których wytwarzane są w wyniku podziału płciowego zarodniki. Podkładkę u grzybów workowych nazywa się również stromą. Pawężnica (Peltigera) – rodzaj grzybów z rodziny pawężnicowatych (Peltigeraceae), porost. Obejmuje około 75 gatunków. Wszystkie gatunki w Polsce objęte są ścisłą ochroną na mocy Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną.

    Grzyb owocnikowy – grzyb wytwarzający owocniki. Grzybami owocnikowymi jest większość gatunków grzybów wyższych należących do klasy podstawczaków i workowców. Wśród grzybów owocnikowych wyróżnia się jeszcze grzyby kapeluszowe, u których owocnik zróżnicowany jest na kapelusz i trzon. Białak gorzki (Postia stiptica (Pers.) Jülich) – gatunek grzybów z rodziny pniarkowatych (Fomitopsidaceae). W niektórych ujęciach taksonomicznych zaliczany był do rodzaju Oligoporus jako drobnoporek gorzki (Oligoporus caesius), w piśmiennictwie mykologicznym znany jest też pod nazwami huba biaława, huba ściągająca, żagiew żółtawa, białak gorzki. Obecnie nazwa białak gorzki jest już dobrze ugruntowana i używana w opracowaniach mykologicznych i atlasach grzybów<.

    Białak modry (Postia caesia (Schrad.) P. Karst. ) – gatunek grzybów z rodziny pniarkowatych (Fomitopsidaceae). Dawniej zaliczany był do rodzaju Oligoporus jako drobnoporek modry (Oligoporus caesius), w piśmiennictwie mykologicznym znany jest też pod nazwą żagiew modra. Obecnie nazwa białak modry jest już dobrze ugruntowana i używana w opracowaniach mykologicznych i atlasach grzybów. Mykobiota, mikobiota, funga (ang. Mycobiota) – ogół grzybów występujących na określonym obszarze. Dawniej wykaz taksonów grzybów dla określonego obszaru nazywano florą grzybów lub miko- lub mykoflorą, współczesny termin podkreśla brak pokrewieństwa grzybów i roślin.

    Podgranicznik (Sticta (Schreb.) Ach.) – rodzaj grzybów z rodziny granicznikowatych; kosmopolityczny, liczy około 200 gatunków. Wszystkie gatunki w Polsce objęte są ścisłą ochroną.

    Dodano: 18.09.2011. 06:33  


    Najnowsze