• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zakręć się (żwawo)... i zdobądź jej serce na jej warunkach

    08.06.2011. 17:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zaloty między samcami i samicami są wypełnione tajemnicą, ale również dużą dozą pompatyczności i możliwości. Weźmy na ten przykład manakina złotawego (Manacus vitellinus) - kiedy samiec obiera sobie za cel zdobycie samicy, ten tyci ptaszek rozpoczyna bardzo wymagające umizgi taneczne o potężnym ładunku emocjonalnym. Teraz naukowcy z Europy i USA odkryli, że samica manakina złotawego wybiera samców w czasie tych tańców na podstawie subtelnych różnic w ich sprawności motorycznej. Odkrycia zostały zaprezentowane w internetowym czasopiśmie Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences.

    Opis tańca manakina złotawego można zamknąć w jednym zaledwie przymiotniku: szybki. "Samiec podskakuje jakby został wystrzelony z armaty" - wyjaśnia profesor Barney Schlinger, współautor artykułu, z Wydziału Biologii Integracyjnej oraz z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA), USA. "Wyborny widok. Szybuje jak akrobata i ląduje doskonale na żerdce, jak gimnastyk opadający po bezbłędnym zejściu. Skurcze jego mięśni cechuje nie tylko moc, ale również niesamowita prędkość."

    Naczelna autorka, Julia Barske, absolwentka i doktorantka na UCLA, podkreśla że samice wybierają najszybszych zalotników, zwłaszcza tych odznaczających się lepszą koordynacją motoryczną i intensywniejszymi staraniami.

    Wedle odkryć samice wybierają samców, którym odtańczenie zalotów zajmuje w sumie 50 ms (milisekund) w porównaniu do rywali, którzy potrzebują 80 ms.

    Profesor Schlinger wyjaśnia, że taneczne umizgi pokazują sprawność nerwowo-mięśniową ptasiego samca. Należy również zauważyć, że częstość akcji serca ptaka w czasie zalotów wzrasta ponad dwukrotnie - sięgając aż 1.300 uderzeń na minutę - w porównaniu do normalnej, która wynosi 600 uderzeń na minutę lub mniej. Nawet jak na ptaki, taka częstość akcji serca jest bardzo wysoka.

    Naukowcy sugerują, że zaloty mogą stanowić odzwierciedlenie zdolności przetrwania ptaka. Zwłaszcza większa sprawność nerwowo-mięśniowa zwiększa szanse osobnika na przetrwanie w środowisku naturalnym. Im szybszy jest ptak, tym szybciej może umknąć zagrożeniu, czy nawet śmierci.

    Naukowcy zarejestrowali zaloty samca manakina złotawego za pomocą ultra szybkich i zaawansowanych kamer wideo, które rejestrują 125 obrazów na sekundę. W czasie rytuału samce gromadzą się na niewielkim obszarze i każdy z nich przeskakuje z jednego małego drzewka na drugie, wydając skrzydłami głośny, szybki i trzaskający dźwięk. Kiedy znajdzie dogodną żerdkę, ptak szybko odwraca się, by wyeksponować swoje pióra przed samicą.

    Według naukowców zachowanie samca jest szybkie, intensywne, złożone i precyzyjne. Co interesujące, samiec zachowuje się w ten sposób w odpowiedzi na oczekiwania samicy. "Jeżeli samica nagradza nieznacznie szybsze zachowanie, wówczas samce przyspieszają" - zauważa profesor Schlinger. "Wnioskujemy, że złożone, akrobatyczne umizgi taneczne ewoluują, gdyż odzwierciedlają zdolności motoryczne i wydolność sercowo-naczyniową samców."

    Wkład w badania wnieśli przyrodnicy z Uniwersytetu w Ferrarze we Włoszech oraz z niemieckich Instytutu Ornitologii im. Maxa Plancka i Uniwersytetu w Konstancji.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rohatyniec borneański (Xylotrupes gideon) - gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych (scarabaeidae). Samce są przystosowane do walk o samicę. Wśród rohatyńców zdarza się, że w czasie walki dwóch samców trzeci odbywa kopulację z samicą.Samce posiadają wspaniałe rogi, którymi mogą walczyć ze sobą i przesuwać różne ciężkie (stosunkowo) przedmioty. W czasie swojego życia wydają na świat dużo potomstwa. Z jaj wykluwają się pędraki, które przemieniają się w poczwarkę, która z kolei przeobraża się w owada dorosłego. Rohatyńce te żyją ok. 6 miesięcy. Często są również hodowane w terrariach. Hodowla ich nie jest trudna lecz wymaga cierpliwości, ponieważ okres od jaja do imago (postać dorosła owada) trwa nawet do roku. Brachypelma auratum – ptasznik dorastający do 7 cm ciała (dorosłe samice), samce zaś mniejsze (w okolicy 5,5 cm). Tak jak większość Brachypelm rośnie bardzo wolno, (okres dojrzewania około 4-5 lat). Posiada jad stosunkowo słaby i niegroźny dla człowieka. Dorosła samica w sprzyjających warunkach może przeżyć nawet 20 lat, samiec zdecydowanie mniej – około rok od ostatniego linienia. Nie jest to gatunek agresywny, aczkolwiek agresywniejszy niż inni przedstawiciele tego gatunku np. Brachypelma smithi czy Brachypelma albopilosum, zaniepokojony wyczesuje włoski z odwłoka. Kob liczi (Kobus leche) - duże zwierzę z rodziny krętorogich, o długości do 1,8 m i wadze do 120 kg. Ta rzadko spotykana antylopa żyje na południu Afryki. Przebywa w małych stadach, liczących po kilkanaście osobników. Zamieszkuje przeważnie podmokłe i zarośnięte trzciną brzegi rzek, jezior i bagien, przez które nie boi się przeprawiać brodząc lub płynąc. W razie niebezpieczeństwa również chroni się w wodzie. Kob liczi ma lirowato wygięte rogi. Używa ich do obrony przed swoimi prześladowcami. W okresie godów rogi służą również do walk, w czasie których zostaje ustalona hierarchia samców w stadzie. Walki te mają charakter rytualny i niezbyt gwałtowny. Najsilniejszy samiec wybiera samice, które tworzą jego harem. Każda samica po trwającej 7 miesięcy ciąży rodzi jedno młode. Mały kob przestaje ssać mleko matki po 4 miesiącach. Dojrzałość płciową samice osiągają zwykle po dwóch latach, a samce po trzech.

    Baribal, niedźwiedź amerykański, niedźwiedź czarny (Ursus americanus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae). Najbardziej rozpowszechniony na terenach górzystych i leśnych w Ameryce Północnej (od północnej Kanady do Florydy i Meksyku). Masywna budowa ciała, długość ciała samców 140-200 cm, samic 120-160 cm, ogona 80-140 mm. Masa ciała samców 47-409 kg, samic 39-236 kg. Sierść czarna czasem wpadająca w brąz. Nazwa angielska black bear, czyli "czarny niedźwiedź" nie w pełni odpowiada faktycznej barwie tych zwierząt, które mogą mieć sierść od czarnej po płową, zwaną tu cynamonową. Baribale znakomicie wspinają się na drzewa, zwłaszcza gdy szukają bezpiecznej kryjówki. Drapieżnik zapada w lekki sen zimowy, w czasie którego samica rodzi 2-3 młode. Normalna temperatura ciała tych zwierząt to 38 °C. Fizjologicznie liczba skurczów serca na minutę wynosi ok. 55. Krasnogonek szkarłatny (Neochmia phaeton) – gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Bywa nazywany astryldem słonecznym. Dymorfizm płciowy u tych ptaków jest bardzo wyraźny: samiec jest cały czerwony, jednak "kaptur" na głowie i brzuch są czarne, a samica jest szara, czerwone pióra występują jedynie na gardle i po bokach głowy, trochę też na skrzydłach i ogonie. Jest trudny w hodowli.

    Breviceps – rodzaj płazów bezogonowych z rodziny Brevicipitidae, obejmujący gatunki występujące w wschodniej i południowej Afryce. Zamieszkują jałowe, wyschnięte półpustynie. Płazy z tego rodzaju charakteryzują się krótką głową i krępym tułowiem. Na powierzchni ziemi pojawiają się tylko podczas gwałtownych, tropikalnych ulew. Samce są znacznie mniejsze od samic i mają tak krótkie kończyny w stosunku do swojej wielkości że nie są w stanie trzymać samicy w pozycji ampleksus. Dlatego wydzielają specjalny klej który utrzymuje samca na samicy podczas kopulacji. Samce wydają głośne, beczące, słyszalne z dużej odległości odgłosy, przywołujące samice. Kuliste jaja składane są w podziemnych komorach. Młode wylegają się bezpośrednio z jaj nie przechodząc metamorfozy. Tucznik – świnia intensywnie karmiona i przeznaczona na ubój. Tucznikiem może być zarówno samiec jak i samica, jednak w przypadku samców wiąże się to prawie zawsze z kastracją. Samiec wykastrowany dużo szybciej przybiera na wadze, poza tym jego mięso ma lepszy smak. Aby mięso tucznika było smaczne, ubój musi nastąpić co najmniej miesiąc po kastracji.

    Karmazynowiec zachodni (Phoenicircus nigricollis) – gatunek średniego ptaka z rodziny bławatników (Cotingidae). Długość ciała 24 cm. Samiec czarny ze szkarłatnym wierzchem głowy, piersią, brzuchem oraz kuprem i ogonem. Ogon czarno zakończony. Samica matowobrązowa i czerwonawa. Spotkać go można pojedynczo poniżej koron drzew, gdzie zrywa owoce. Samce mniejsze od samic; wiadomo, że gromadzą się na tokowiskach, ale ich zwyczaje są jeszcze mało poznane. Łatwiej w lesie go usłyszeć niż zobaczyć; wydaje donośny głos przypominający krakanie kruka. Dymorfizm płciowy, dwupostaciowość – rodzaj dymorfizmu przejawiający się różnicami w morfologii samicy i samca jednego gatunku. Zjawisko to jest widoczne u wielu grup zwierząt, np.:

    Dodano: 08.06.2011. 17:49  


    Najnowsze