• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zakwaszenie oceanów ogranicza słuch błazenka

    08.06.2011. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dla młodych błazenków słuch jest jednym z najważniejszych komponentów ich oręża zapewniającego przetrwanie w oceanie - wykorzystują go do wykrywania i unikania w ciągu dnia raf koralowych pełnych drapieżników.

    Jednak wyniki nowych badań przeprowadzonych przez międzynarodowy zespół pokazują, że ten kluczowy zmysł może być zagrożony z powodu następstw zakwaszenia oceanów.

    Zespół z Australii, Tajwanu i Wlk. Brytanii skorzystał z wyników poprzednich prac w tym obszarze, wykazujących że ryby mogą tracić zmysł powonienia w wyniku zakwaszenia oceanów. Nowe odkrycia, zaprezentowane w czasopiśmie Biology Letters, pokazują że teraz również słuch staje się przedmiotem obaw.

    Zjawisko zakwaszenia oceanu pojawiło się, kiedy rozpoczęto wykorzystywanie na dużą skalę paliw kopalnych. Ponad połowa całego CO2 wyprodukowanego w czasie spalania paliw kopalnych jest absorbowana przez oceany, co powoduje spadek pH wody. Od nastania rewolucji przemysłowej poziom pH w oceanach spada szybciej niż kiedykolwiek indziej w ciągu ostatnich 650.000 lat.

    Zespół dokonał tych odkryć na podstawie analizy larw hodowanych już od samego wylęgu w różnych środowiskach CO2. Po upływie od 17 do 20 dni naukowcy sprawdzili, jak błazenki reagują na rozmaite dźwięki pochodzące z rafy koralowej pełnej drapieżników, takich jak skorupiaki i ryby.

    Naczelny autor dr Steve Simpson z Uniwersytetu w Bristolu wyjaśnia: "Utrzymywaliśmy niektóre młode błazenki w obecnych warunkach, z pęcherzykami powietrza, a następnie poddaliśmy je trzem innym zabiegom, w ramach których wpuściliśmy dodatkowy CO2 zgodnie z przewidywaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatycznych na rok 2050 i na rok 2100. Zaprojektowaliśmy całkowicie nowy rodzaj eksperymentalnej komory, która umożliwiła odtwarzanie rybom w laboratorium odgłosów rafy przez podwodny głośnik i obserwowanie ich reakcji. Ryby wyhodowane w obecnych warunkach odpływały od odgłosów drapieżników, ale te przebywające w warunkach CO2 z roku 2050 i 2100 nie reagowały w ogóle."

    Odkrycia pokazują, że jeżeli ilości CO2 w latach 2050 i 2100 okażą się zgodne z przewidywaniami, zdolność jednego z najmłodszych i najwrażliwszych mieszkańców oceanów do usłyszenia potencjalnych napastników może zaniknąć w zaledwie kilka dekad.

    Ale to dopiero się okaże, czy gatunki ryb przystosują się do nowych warunków czy nie. "My umieściliśmy dzisiejsze ryby w przyszłym środowisku, którego oddziaływanie jest potencjalnie niszczycielskie" - zauważa dr Simpson. "Nie wiemy jednak, czy w kolejnych kilku pokoleniach ryby nie przystosują się i nie będą tolerować zakwaszenia oceanów. Jest to jednostronne doświadczenie na skalę globalną, a przewidzenie wyników i interakcji stanowi największe wyzwanie dla społeczności naukowej."

    Ponadto, zważywszy że uszy gatunków ryb znajdują się daleko z tyłu głowy, wyniki wskazują na wpływ zakwaszenia oceanów zarówno na wewnętrzny, jak i zewnętrzny układ czuciowy ryb.

    Sugeruje to, że jeżeli poziom pH będzie dalej spadać, może to mieć wpływ na cały układ czuciowy młodych błazenków.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Chilodonelloza - jest to choroba skrzeli i skóry ryb wywoływana przez orzęski Chilodonella cyprini oraz Chilodonella hexasticha będące pasożytami skrzeli i skóry wielu ryb. W złych warunkach środowiskowych chowu stawowego, na karpiach mogą osiedlać się wolno żyjące orzęski takie jak Chilodonella cucullanus i Ch. uncinata.
    Orzęski z rodzaju Chilodonella kształtem przypominają liść lub ziarno kawy z wypukłą stroną grzbietową, a brzuszną wyraźnie wklęsłą. Stronę brzuszną pasożyta pokrywają podłużne szeregi rzęsek ułożone równolegle wokół powierzchni nieurzęsionej, tzw. kinety. Ich liczba jest charakterystyczna dla gatunku i u Ch. cypryni wynosi 7-15 po stronie prawej i 8-14 po stronie lewe zaś u Ch. hexasticha liczba rzęsek po prawej i lewej stronie ciała jest jednakowa i wynosi 6-10. Długość orzęska wynosi 40-80 µm, szerokość 20-70 µm.
    W zimie lub niesprzyjających warunkach fizykochemicznych wody pasożyt może tracić rzęski i oraz uzbrojenie gardzieli i otaczać się błoną tworząc cysty spoczynkowe, które lokują się na lub poza ciałem żywiciela. Tworzenie cyst trwa 3-4 godziny. Cysty przebywające w środowisku wodnym mogą długo zachowywać żywotność i zdolności inwazyjne. Pasożyty rozmnażają się przez podział odbywający się na ciele ryby, co powoduje iż ich liczba na ciele żywiciela może się zwiększać. U orzęsków tych pojawia się także rozmnażanie płciowe polegające na koniugacji i autogamii. W koniugacji między dwoma osobnikami dochodzi do wymiany jądra wegetatywnego, a także części cytoplazmy.
    W momencie przeniesienia pasożyta do wody o temperaturze 23-25 °C większość pasożytów w ciągu 2-3 dni traci zdolności inwazyjne. Po tym czasie część z nich ginie, część tworzy cysty, pozostałe adoptują się do nowych warunków życia, po pewnym czasie mogą wywoływać chorobę u ryb nawet w wodzie o temperaturze 22-27 °C. W wodzie o temperaturze 28 °C pozbawionej ryb pasożyt zamiera w ciągu 3-5 dni. Niektórzy autorzy wskazują także na to, iż silne oświetlenie może hamować rozwój tego orzęska.
    Orzęski te występują u wielu gatunków ryb zarówno w naturalnych zbiornikach jak i stawach hodowlanych czy akwariach. Źródła podają m.in. następujących żywicieli:
    Ryby głębinowe – ekologiczna grupa ryb żyjących na dużych głębokościach, w strefie batialnej lub w strefie abysalnej oceanów i mórz, rzadziej w jeziorach, często poniżej 2000 m p.p.m., w warunkach stabilnej niskiej temperatury i stabilnego zasolenia, wysokiego ciśnienia oraz całkowitym braku światła. Postulat 100% energii odnawialnej pojawił się w związku z globalnym ociepleniem i innymi problemami ekologicznymi (np. zanieczyszczeniem powietrza) oraz gospodarczymi (np. wyczerpywanie się energetycznych surowców nieodnawialnych). Wzrost wykorzystywania odnawialnych źródeł energii następuje znacznie szybciej, niż ktokolwiek to przewidywał. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu stwierdził, że jest niewiele technologicznych granic integracji portfela technologii odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić z nich większość całkowitego światowego zapotrzebowania na energię. Mark Z. Jacobson twierdzi, że rozpoczęcie produkcji całej nowej energii tylko z wiatru, energii słonecznej oraz energii wodnej jest możliwe w 2030 r., a istniejący system dostaw energii może zostać zastąpiony całkowicie do 2050 r. Przeszkody w realizacji planu 100% energii odnawialnej są postrzegane jako "przede wszystkim społeczne i polityczne, a nie technologiczne lub ekonomiczne". Jacobson wskazuje, że koszty energii z wiatru, słońca, wody powinny być podobne do dzisiejszych kosztów energii. Europejska Rada ds. Energii Odnawialnej (EREC) wskzuje, że Unia Europejska może do 2050 zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o ponad 90% jeśli cała produkcję energii przestawi na źródła odnawialne.

    Flądrokształtne, płastugokształtne, płastugi, bokopływy (Pleuronectiformes) – rząd morskich ryb promieniopłetwych występujących w większości mórz i oceanów, od tropikalnych po polarne, na różnych głębokościach. Niektóre gatunki wpływają do estuariów i rzek. Liczne gatunki są cenionymi rybami konsumpcyjnymi. Budową ciała i trybem życia przypominają chrzęstnoszkieletowe płaszczki, jednak nie są z nimi spokrewnione. Ich rozwój przebiegał odmiennie. Suszenie żywności to jedna z najstarszych metod konserwacji znanej człowiekowi. Polega na usunięciu wody w produkcie przez jej wyparowanie. Suszenie żywności znane było już w czasach prehistorycznych kiedy to suszono mięso (w tym również ryby). Pierwotnie suszono mięso z wykorzystaniem słońca i wiatru. Następnie ognia, przy czym proces ten często przypominał wędzenie. Obecnie wykorzystuje się, na skalę przemysłową suszarnie elektryczne, są również niewielkie aparaty umożliwiające suszenie w warunkach domowych (można też wykorzystać piekarnik elektryczny ale wiąże się to ze znacznie większym zużyciem prądu elektrycznego).

    Antymora, mora pacyficzna (Antimora rostrata) – gatunek ryby z rodziny morowatych (Moridae), występującej na szelfie kontynentalnym wszystkich oceanów z wyjątkiem północnej części Pacyfiku. Ryba żyje na głębokościach pomiędzy 350 i 3000 m. Mierzy od 40 do 75 cm długości. Życie oceanów 3D (ang. Deep Sea 3D) – trójwymiarowy amerykańsko-kanadyjski film dokumentalny z 2006 roku, opowiadający o życiu stworzeń mieszkający w głębinach oceanów.

    Bańka węglowa jest rodzajem hipotetycznej bańki gospodarczej, która może mieć wpływ na wycenę aktywów przedsiębiorstw opartych na paliwach kopalnych (np. kopalni, przedsiębiorstw energetycznych). Obecnie wycena akcji przedsiębiorstw sektora paliw kopalnych jest dokonywana przy założeniu, że wszystkie rezerwy paliw kopalnych będą całkowicie zużyte. To założenie może być zbyt optymistyczne, np. ze względu na rosnący udział odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym. Ryby maślane, ryby masłowe (ang. butterfish) – zwyczajowe nazwy kilku gatunków ryb o ciele zwykle wydłużonym i bocznie spłaszczonym charakteryzujących się dużą zawartością oleju. Cenione ze względu na smaczne mięso.

    Wzrost kwasowy – koncepcja wyjaśniająca mechanizm stymulacji wzrostu objętościowego komórek roślinnych przez auksyny w wyniku zakwaszenia środowiska ściany komórkowej.

    Rezonans stochastyczny to zjawisko, w którym odpowiedź układu dynamicznego na zewnętrzny sygnał osiąga wartość optymalną w obecności szumu o pewnym konkretnym natężeniu. Szum może niekiedy poprawić, nie zaś wyłącznie pogorszyć własności niektórych urządzeń. Zjawisko to dotyczy układów nieliniowych, które mogą posiadać kilka stabilnych stanów. Sygnał pozbawiony szumów nie powoduje przejścia pomiędzy stanami (na przykład przejścia urządzenia w stan detekcji sygnału). Sygnał z małym szumem może powodować przejścia pomiędzy stanami zgodnie z sygnałem (na przykład detekcja sygnału może nie być trwała). Istnieje pewien optymalny poziom szumu (zapewniający na przykład detekcję sygnału). Zbyt wielki poziom szumu powoduje jednak że sygnał zaczyna „ginąć” w szumie (detekcja sygnału przestaje być stabilna ze względu na znaczny poziom szumu).

    Ipnopidae – rodzina ryb z rzędu skrzelokształtnych. Występują w wodach umiarkowanych i tropikalnych oceanów. Osiągają rozmiary od 10 do 40 cm długości. Ich oczy są skierowane ku górze. Wiele gatunków z rodzaju Bathypterois ma wydłużone promienie płetw piersiowych, brzusznych i ogonowej. Opierają się nimi na dnie czatując na zdobycz. Błazenki – popularnie "ryby klowny", atrakcyjnie ubarwione ryby morskie z rodzajów Amphiprion i Premnas, z rodziny garbikowatych. Przeważnie czerwone lub pomarańczowe w białe pasy. Bardzo popularne w akwarystyce morskiej. Błazenki żyją w symbiozie z ukwiałami (m.in. Entacmaea, Heteractis, Stichodactyla). Ryba chroni się w bezpiecznym miejscu, wśród parzących macek ukwiału. W zamian za schronienie, ryba chroni ukwiał przed drapieżnikami żywiącymi się koralowcami i jednocześnie zwabia inne ryby stanowiące pokarm ukwiałów. Czyści również parzydełka z nagromadzonych cząstek pokarmowych. Błazenek jest odporny na parzydełka koralowca. Mechanizm nabywania odporności nie został dokładnie wyjaśniony. Wiadomo, że błazenek nabywa odporność na parzące właściwości ukwiałów poprzez wydzielanie specjalnego śluzu, który blokuje działanie komórek parzydełkowych ukwiałów. Utrata tego śluzu naraża rybę na niebezpieczeństwo poparzenia. występujących na rafach koralowych Indopacyfiku. Są to nieduże rybki, osiągające maksymalnie 15 cm długości. W warunkach sztucznych (akwariach) dorastają do ok. 10 cm. Żyją zwykle do 12 lat (w akwariach do 18 lat). Odżywiają się fito i zooplanktonem, przynoszonym przez prądy wodne.

    Dodano: 08.06.2011. 17:37  


    Najnowsze