• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zimorodki z jednego lęgu mogą wybierać podobne trasy przelotów

    12.03.2012. 09:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Obserwacje zimorodków z Drawieńskiego Parku Narodowego wskazują, że ptaki z jednego lęgu mogą wybierać podobny kierunek w drodze na zimowiska. Taki wniosek można wyciągnąć po analizie trasy przelotu trzech zimorodków zaobrączkowanych nad Drawą.

    Jednym z nich była samiczka, która jesienią ubiegłego roku pokonała 971 km, ustanawiając nowy rekord przelotu zimorodka dla Anglii, drugim - zimorodek znaleziony w tym roku na Morzem Północnym w Niemczech.

    Samiczka zaobrączkowana jako pisklę na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego była też pierwszym polskim zimorodkiem stwierdzonym na Wyspach Brytyjskich. Ptaka zidentyfikowali naukowcy z parku przyrody Orford Ness w Suffolk w Wielkiej Brytanii.

    W tym roku informacje o dwóch zimorodkach znad Drawy dotarły do polskich przyrodników z Niemiec i Holandii. Osobniki te podążały w podobnym kierunku co zimorodek, który jesienią dotarł Anglii.

    Jak poinformował PAP badający drawieńskie zimorodki Roman Kucharski, ciekawostką jest jednak fakt, że zimorodek stwierdzony w Niemczech, na wybrzeżu Morza Północnego, pochodził z tego samego lęgu co angielska rekordzistka. Niestety, osobnik ten zginął po uderzeniu w szybę, co jest jedną z częstych przyczyn śmierci zimorodków.

    "Stwierdzenie dalekich podróży rodzeństwa z tego samego lęgu należy u tych ptaków do wyjątków. To pierwszy taki przypadek stwierdzony przeze mnie w prawie 20-letniej historii badań zimorodków" - powiedział Kucharski. Jak wyjaśnił, małe prawdopodobieństwo uzyskania danych na ten temat wynika z niewielkiej liczby obrączkowanych i chwytanych ponownie zimorodków.

    "Co więcej gatunek ten charakteryzuje się bardzo krótką długością życia - większość osobników nie dożywa nawet 3 lat" - zaznaczył Kucharski.

    Drugi zimorodek z drawieńskiego parku został schwytany w tym roku na wybrzeżu Holandii i po kontroli danych biometrycznych, dokonanej przez ornitologów, został wypuszczony na wolność.

    Polskie zimorodki spędzają zimę w nieco cieplejszych niż Polska rejonach Europy. Stwierdzano je na zimowiskach w Hiszpanii, Francji, Szwajcarii, Włoszech, Chorwacji, Holandii i Niemczech.

    Rekord dla przelotu rodzimego zimorodka jest dużo bardziej spektakularny niż ten angielski i należy do ptaka, który przeleciał znad Brdy aż na wybrzeże Morza Śródziemnego w Hiszpanii pokonując odległość ponad 2100 km.

    Niektóre osobniki starają się przetrwać zimę w kraju, ale próby te, w przypadku szczególnie srogich zim, kończą się najczęściej śmiercią. Tegoroczne fale mrozów w końcówce stycznia i w lutym z pewnością negatywnie wpłynęły na liczebność zimujących w Polsce zimorodków.

    Na podstawie badań migracji 113 osobników, które wiosną i latem 2011 roku zaobrączkował zespół Romana Kucharskiego, uzyskano dane mogące sugerować, że drawieńskie zimorodki obierają w swych wędrówkach kierunek nadmorski.

    Liczebność tych wyjątkowo urokliwych ptaków w Drawieńskim Parku Narodowym szacuje się na 20-25 par lęgowych, jednak może ona się znacznie zmieniać w zależności od warunków zimowych.

    "O tym, ile szkód wyrządziły tegoroczne mrozy, przekonamy się już wkrótce, ponieważ zimorodki zasiedlają stanowiska lęgowe na początku kwietnia" - zakończył Kucharski.

    Informacje uzyskiwane dzięki obrączkowaniu wzbogacają poznanie tras migracyjnych tego gatunku i są cennym materiałem gromadzonym w trakcie badań naukowych dotyczących liczebności i preferencji siedliskowych zimorodka na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego.

    PAP - Nauka w Polsce

    mmd/ hes/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kanał Sicieński – kanał wodny, zabytek techniki na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego. Kanał nawadniający długości ok. 22 km, dziś na znacznej długości suchy. Korytnica – rzeka na Pojezierzu Wałeckim, lewy dopływ Drawy, źródła koło Mirosławca w województwie zachodniopomorskim, ujście na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego. Skok – nieumięśniona część kończyny dolnej ptaków, której szkielet tworzy silnie wydłużona kość skokowa. Jest to odcinek nogi ptaka znajdujący się pomiędzy piętą (skierowanym do tyłu stawem skokowym) a śródstopiem zakończonym palcami. Inaczej niż u ludzi, u ptaków długość kości skokowej tworzącej skok ma znaczny wpływ na całkowitą długość kończyny. Skok zazwyczaj pokryty jest podoteką (łuskami rogowymi), rzadziej piórami, a wyjątkowo także skórą (np. u zimorodków). Pomiaru skoku dokonuje się licząc cyrklem długość kości skokowej od stawu skokowego do końca ostatniej łuski u nasady palców.

    Jezioro Czarne - leży na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego, w zlewni rzeki Drawy, na wschód od Łagowa w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów. Elektrownia Wodna "Kamienna" – mała elektrownia wodna o mocy 0,96 MW na rzece Drawa, ok. 1 km na pd.-zach. od osady Głusko, w Drawieńskim Parku Narodowym. Jedna z najstarszych elektrowni wodnych w Polsce

    Ostrowite – osada w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew na obrzeżu Drawieńskiego Parku Narodowego. Tuczno (niem. Tütz) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tuczno. Położone na Pojezierzu Południowopomorskim, ok. 5 km na wschód od Drawieńskiego Parku Narodowego.

    Drawieński Park Narodowy polski park narodowy o powierzchni 114,41 km², utworzony w 1990 r., jest, na terenie trzech województw: Powiat strzelecko-drezdenecki – powiat w Polsce (województwo lubuskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Strzelce Krajeńskie. Powiat położony jest w następujących regionach fizycznogeograficznych: Kotlina Gorzowska z Puszczą Notecką, Równina Gorzowska, Równina Drawska oraz Pojezierze Dobiegniewskie. Północno-zachodni skraj powiatu zajmuje południowa część Drawieńskiego Parku Narodowego, a w okolicach Strzelec Krajeńskich mały fragment Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego.

    Jezioro Czarne – jezioro leżące w Drawieńskim Parku Narodowym, koło jeziora Ostrowiec w województwie lubuskim, powiecie strzelecko-drezdeneckim, gminie Dobiegniew.

    Moczel – struga w północnej części województwa lubuskiego płynąca fragmentami Drawskiego Parku Narodowego i uchodząca do Drawy. Długość strugi (liczona wraz z jeziorem i dawnymi stawami) wynosi 3 km.

    Rezerwat przyrody "Torfowisko Konotop" - torfowiskowy, o powierzchni 65,85 ha i otulinie 215,99 ha, utworzony 3 marca 2007, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminach Bierzwnik i Drawno, 1,5 km na południowy zachód od granic Drawieńskiego Parku Narodowego, 4 km na południe-południowy zachód od Barnimia, 9 km na południe-południowy wschód od Drawna i 14,5 km na północny wschód od Bierzwnika. Rezerwat przyrody "Łasko" - faunistyczny, o powierzchni 16,95 ha, utworzony 30 czerwca 1964, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik, 1 km na zachód-południowy zachód od Łaska, 8 km na wschód-północny wschód od Bierzwnika, 6,5 km na południowy zachód od rezerwatu przyrody "Torfowisko Konotop", 6 km na zachód-południowy zachód od granicy Drawieńskiego Parku Narodowego. Rezerwat ornitologiczny położony jest w Puszczy Drawskiej, na półwyspie jeziora Przytoczno.

    Drawień – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Szczecinek. Płociczna – rzeka w województwie zachodniopomorskim, na Pojezierzu Wałeckim, lewy dopływ Drawy. Jej źródła znajdują się niedaleko miasta Mirosławiec. W dolnym biegu przepływa przez Drawieński Park Narodowy. Wzdłuż biegu rzeki liczne jeziora i tereny leśne - Puszcza Drawska.

    Pożary w Yellowstone w 1988 roku – zespół pożarów lasów i zarośli w Parku Narodowym Yellowstone i jego okolicach (m.in. Parku Narodowym Grand Teton) latem 1988 roku. Największe tego typu zjawisko w tym regionie zanotowane w czasach historycznych – w ciągu 6 miesięcy ogień objął prawie 5 000 km², z czego w granicach parku narodowego około 3 212 km², czyli ponad ⅓ jego powierzchni. Nationaal Park de Hoge Veluwe (hol. Narodowy Park De Hoge Veluwe) – park narodowy w Holandii, zawarty w trójkącie, którego wierzchołki stanowią miasta: Arnhem, Apeldoorn i Ede. Jest największym parkiem narodowym Holandii i zajmuje powierzchnię 5500 hektarów. Pomimo iż przestrzennie nie jest aż tak wielki, to jednak pod względem krajobrazowym jest zróżnicowany. Północną połać zajmuje las liściasty i iglasty, ku południowi las rzednie, pojawiają się pojedyncze sosny, jałowiec, czasem brzozy, oraz suche, srebrzyste trawy, charakteryzujące naturalną biocenozę lotnych piasków i wrzosowisk. Ponadto występują moczary, wrzosowiska, wydmy i pagórki. Na terenie parku można spotkać wiele gatunków drzew i roślin rzadko występujących w Holandii. Niektóre z nich osiągnęły całkiem pokaźne jak na ten kraj rozmiary. Ze zwierząt występują tu: jelenie, dziki i muflony. W parku poprowadzono ścieżki piesze i rowerowe (wszystkie z asfaltu). Niektórymi drogami jeździć mogą nawet samochody.

    Dodano: 12.03.2012. 09:04  


    Najnowsze