• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Żubry w obrożach satelitarnych będą obserwowane przez naukowców

    29.02.2012. 07:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W trzech puszczach w północno-wschodniej Polsce naukowcy będą obserwować żubry, którym założono obroże satelitarne. Projekt, który naukowcy realizują wspólnie z ośmioma nadleśnictwami i Białowieskim Parkiem Narodowym, finansowany jest m.in. z funduszów UE. 

    Naukowcy liczą na zdobycie szerszej niż dotychczas wiedzy na temat przemieszczania się żubrów, wybierania przez te zwierzęta pokarmu i siedlisk. "Chcemy przede wszystkim wiedzieć, gdzie są żubry" - powiedziała PAP koordynator projektu prof. Wanda Olech ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

    Obroże będzie nosić 10 żubrów w Puszczy Białowieskiej oraz sześć żubrów w Puszczy Knyszyńskiej i sześć w Puszczy Boreckiej - poinformowała Olech. 16 żubrów już jest wyposażonych w obroże: siedem w Puszczy Białowieskiej, pięć w Puszczy Boreckiej oraz cztery w Puszczy Knyszyńskiej - powiedział PAP kierownik Ośrodka Hodowli Żubrów Białowieskiego Parku Narodowego Jerzy Dackiewicz.

    Obroże mają łączność satelitarną, co pozwala na stałą obserwację zwierząt. System zainstalowany w obrożach samoczynnie może wysyłać dane do odbiorcy o położeniu geograficznym.

    Olech dodała, że być może monitoring w Puszczy Knyszyńskiej przyda się także do przeciwdziałania szkodom wyrządzanym przez żubry na okolicznych polach rzepaku. W styczniu Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Białymstoku, za pieniądze z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Białymstoku zaczęła dokarmiać stado żubrów w tej puszczy. Żubry muszą się jednak do tego przyzwyczaić; nie od razu z dokarmiania chcą korzystać. W Puszczy Knyszyńskiej bytuje ok. 90 żubrów.

    Obserwacje żubrów za pomocą obroży satelitarnych w trzech puszczach w północno-wschodniej Polsce są elementem projektu: "Ochrona in situ żubra w Polsce - część północno-wschodnia" (w miejscu występowania w środowisku). Celem projektu jest poprawa warunków bytowania żubrów, monitorowanie ich stanu zdrowia oraz zapewnienie trwałości populacji żubra. Mimo że żubrów przybywa, to wciąż jest to gatunek zagrożony.

    Poprawiane są też warunki bytowe w Ośrodku Hodowli Żubra w Białowieskim Parku Narodowym.

    W ramach projektu prowadzona jest też analiza, czy potrzebom żubrów odpowiadałyby warunki w Puszczy Augustowskiej. Wyniki analiz będą dopiero za kilka miesięcy.

    Jak poinformowała Olech, w Puszczy Augustowskiej pojawiły się pierwsze 2-3 samce. Być może przywędrowały z innych puszcz w północno-wschodniej Polsce albo może dotarły z Litwy czy Białorusi.

    Wartość projektu, który jest realizowany ze środków UE z programu Innowacyjna Gospodarka i NFOŚiGW, to 12,6 mln zł. 85 proc. to środki z UE.

    Projekt rozpoczął się w maju 2011 i potrwa do końca 2013 r. Realizują go, obok SGGW i Białowieskiego Parku Narodowego, podlaskie nadleśnictwa: Białowieża, Browsk, Hajnówka, Krynki, Supraśl, Waliły i Żednia oraz nadleśnictwo Borki w woj. warmińsko-mazurskim.

    W Polsce żyje na wolności w pięciu wolnych populacjach nieco ponad 1 tys. żubrów, blisko 140 w sześciu ośrodkach hodowli tych zwierząt oraz ponad 50 w innych miejscach, np. prywatnych hodowlach. Polską ostoją żubra jest Puszcza Białowieska. Z zakończonego właśnie zimowego liczenia żubrów wynika, że na koniec roku żyło tam 481 żubrów, w tym 58 młodych.

    PAP - Nauka w Polsce

    kow/ rof/ abe/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Żubr (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych. W 2012 roku światowe zasoby gatunku wynosiły około 4663 osobników, z czego 1552 z nich przebywa w hodowlach zamkniętych, a 3111 żyje w wolnych i w półwolnych stadach. Według danych z 2012 roku w Polsce żyło 1299 żubrów, z czego większość z nich w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej oraz w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim. Rezerwat pokazowy żubrów – zwierzyniec utworzony w okresie międzywojennym w 1929 r., który był pierwszym krokiem ku restytucji ginącego żubra. Usytuowany został przy drodze łączącej Białowieżę z Hajnówką na terenie Nadleśnictwa Zwierzynieckie w Puszczy Białowieskiej. Puszcza Mielnicka – południowopodlaski kompleks leśny rozciągający się na północ od Mielnika po Adamowo i Nurzec-Stację. Wschodnie obszary puszczy leżą na terytorium Białorusi. Puszcza Mielnicka jest pozostałością Puszczy Białowieskiej i ma nadal podobny do niej charakter. Na terenie puszczy znajduje się dużo źródlisk i strumyków oraz cztery rezerwaty. Żyją tu wilki (około 7 sztuk) i rysie. Zdarzały się przypadki obecności żubrów w puszczy (m.in. w okolicach Nurca-Stacji). Puszcza ta jest znana także z dużej ilości grzybów. Potencjalnie niebezpiecznym przedsięwzięciem dla puszczy jest planowane przejście graniczne między Polską a Białorusią w Koterce.

    Puszcza Knyszyńska (do 1939 r. zwana Puszczą Świsłocką od Świsłoczy) – rozległy kompleks leśny (drugi pod względem wielkości po Puszczy Białowieskiej na Nizinie Podlaskiej) położony na Wysoczyźnie Białostockiej w województwie podlaskim. Lasy porastają tereny moreny czołowej, a przez tereny Puszczy przepływa rzeka Supraśl wraz z dopływem Sokołdą. Siedzibą Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej jest Supraśl. Jacek Wysmułek (ur. 20 sierpnia 1937 r. w Pruszkowie koło Warszawy, zm. 21 stycznia 1983 w Białowieży) – wieloletni leśniczy w Białowieskim Parku Narodowym i Nadleśnictwie Białowieża. Twórca kilku szlaków w Puszczy Białowieskiej. Działacz i przewodnik PTTK. Twórca koncepcji ochrony drzew – pomników przyrody w Puszczy Białowieskiej. Współautor kilku opracowań na temat Puszczy Białowieskiej.

    Jesion z naroślą – jesion wyniosły o rozmiarach pomnikowych rosnący w Puszczy Białowieskiej, jeden z najpotężniejszych jesionów w Puszczy Białowieskiej; rośnie na terenie Białowieskiego Parku Narodowego. Rośnie w środowisku, w którym jest dużo wilgoci. Dąb Małgosi – jeden z najpotężniejszych dębów Puszczy Białowieskiej o piękniej kolumnie pnia i zawartej koronie. Dąb rośnie na obszarze Białowieskiego Parku Narodowego niedaleko doliny rzeki Narewki. Drzewo spełnia kryteria klasycznego dębu białowieskiego: obwód pnia na wys. 130 cm – 578 cm (2009 r.), wysokość kolumny pnia do pierwszej gałęzi 21 m, całkowita wysokość kolumny pnia ponad 25 metrów, wysokość drzewa – 41m , co pozwala zaliczyć ten dąb do grona najwyższych dębów szypułkowych w Polsce, a może także w Europie. W Puszczy podobną wysokości ma jeszcze np. najgrubszy Dąb Maciek – najpotężniejszy dąb Puszczy Białowieskiej. Drzewo rośnie w lesie wilgotnym. ze stagnującą w okresie wczesnowiosennym wodą. Podstawa pnia porośnięta mchami, napływy korzeniowe delikatnie spływające ku ziemi. Drzewo nosi imię osoby, która wyśledziła je w białowieskim mateczniku pani Małgorzaty Karczewskiej.

    Drzewostany Puszczy Białowieskiej: W Puszczy Białowieskiej zachowały się ostatnie na Nizinie Środkowoeuropejskiej fragmenty lasów o charakterze pierwotnym. W Puszczy dominują lasy liściaste oraz mieszane. Obserwuje się zjawisko ustępowania sosny zwyczajnej z siedlisk terenu Białowieskiego Parku Narodowego (BPN) na rzecz gatunków liściastych. Jesion Olbrzym – jesion wyniosły o rozmiarach pomnikowych rosnący w Puszczy Białowieskiej, jeden z najpotężniejszych jesionów w Puszczy Białowieskiej; rośnie na terenie Białowieskiego Parku Narodowego. Pień ma lejkowaty kształt u podstawy.

    Jesion przy Carskiej Tropinie – pomnikowy jesion wyniosły rosnący w Puszczy Białowieskiej, aktualnie najpotężniejszy jesion w zagospodarowanej części Puszczy Białowieskiej. Od roku 2002 drzewo jest martwe. Pień drzewa ma nieregularny kształt, korona jest zwarta. Miejsce, w którym rośnie, w 1996 roku włączone zostało do Białowieskiego Parku Narodowego.

    Zwierzyniec – osada śródleśna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Białowieża na obszarze Puszczy Białowieskiej w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 689. Osada jest częścią składową sołectwa Czerlonka. Znajduje się tu również rezerwat hodowlany żubrów.

    Dąb Jacka Wysmułka – wcześniej zwany Wielkim Mamamuszim, najgrubszy spośród dębów Puszczy Białowieskiej rosnących w zagospodarowanej części Puszczy, pod względem obwodu pnia ustępuje tylko Dębowi Maćkowi rosnącemu w rezerwacie ścisłym Białowieskiego Parku Narodowego . Na wys. 130 cm od nasady pień ma w obwodzie 701 cm (2009 r.), wysokość drzewa -31-32 m. Dąb nosi imię zasłużonego dla Puszczy Białowieskiej leśnika, miłośnika przyrody Jacka Wysmułka. Zresztą Jacek Wysmułek odkrył to drzewo w białowieskim mateczniku i w 1976 roku zgłosił je do wojewódzkiego rejestru drzew pomnikowych. Białowieski Park Narodowy – polski park narodowy położony w północno-wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 4 sierpnia 1932 roku Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, restytuowany w obecnej formie z mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 1947 roku. Drugi po Pienińskim Parku Narodowym park narodowy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie. Znany z ochrony najlepiej zachowanego fragmentu Puszczy Białowieskiej, ostatniego w Europie fragmentu lasu pierwotnego oraz liczącej kilkaset sztuk, największej na świecie wolnościowej populacji żubra.

    Jesion – puszczański rekordzista – jesion wyniosły o rozmiarach pomnikowych rosnący w Białowieskim Parku Narodowym, jest najpotężniejszym i najbardziej okazałym jesionem Białowieskiego Parku Narodowego i całej Puszczy Białowieskiej, aktualnie najwyższy jesion w Polsce i prawdopodobnie najwyższe drzewo liściaste w Polsce. Poszyna – leśniczówka i zachowawczy Ośrodek Hodowli Żubrów w Puszczy Niepołomickiej. Obecnie w rezerwacie przebywa ok. 30 żubrów. Jest to hodowla zamknięta i nie ma oficjalnego pozwolenia na zwiedzanie.

    Puszcza Ladzka - kompleks leśny we wschodniej Polsce, pozostałość Puszczy Bielskiej w powiecie hajnowskim, często klasyfikowany jako część Puszczy Białowieskiej. Bogdan Jaroszewicz — kierownik Białowieskiej Stacji Geobotanicznej Uniwersytetu Warszawskiego, wieloletni wicedyrektor Białowieskiego Parku Narodowego. Zajmuje się ekologią lasu naturalnego. Członek wielu towarzystw i stowarzyszeń (Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Polskie Towarzystwo Służb Ochrony Przyrody, Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, Stowarzyszenie Miłośników Żubra, którego jest założycielem). Autor wielu publikacji i rozpraw naukowych. Swoją działalnością naukowo-dydaktyczną popularyzuje wartości naukowe i przyrodnicze Puszczy Białowieskiej. Wielokrotnie swoimi opiniami wspierał działania pozarządowych organizacji ekologicznych dostarczając argumentów dla ochrony Puszczy Białowieskiej

    Jesion Kolumnowy bądź Jesion przy Drodze Objazdowej – jesion wyniosły o pomnikowych rozmiarach rosnący w Białowieskim Parku Narodowym, aktualnie drugi potężny jesion Białowieskiego Parku Narodowego i całej Puszczy Białowieskiej, jeden z najpotężniejszych jesionów w Polsce. Sosna przy Dziedzince – pomnikowa sosna zwyczajna rosnąca w Białowieskim Parku Narodowym, olbrzym sosnowy, w chwili obecnej druga pod względem rozmiarów sosna Puszczy Białowieskiej, po sośnie Marta, która rośnie w zagospodarowanej części puszczy.

    Dodano: 29.02.2012. 07:04  


    Najnowsze