Raport: wiedza na temat cukrzycy wśród Polaków bardzo mała :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Raport: 21 proc. Polaków nigdy jeszcze nie badało poziomu glukozy

Ponad 90 proc. osób z chorobami dziąseł narażonych na cukrzycę

Naukowcy nawołują do regularnego badania poziomu glukozy we krwi u osób starszych

Badania: 72 proc. Polaków nie zna swojego poziomu cholesterolu

Eksperci: 30 proc. przypadków cukrzycy nie jest zdiagnozowanych

TNS Pentor: 66 proc. Polaków nie wie, co oznacza termin GMO

W Polsce na cukrzycę cierpi ok. 2,6 mln osób, a liczba ta stale wzrasta. Mimo to, 35 proc. Polaków nie potrafi wymienić żadnego z jej powikłań, a jedna piąta nigdy nie badała poziomu glukozy we krwi - wynika z raportu Koalicji Na Rzecz Walki z Cukrzycą. Badania pt. "Społeczny obraz cukrzycy" zostały wykonane na zlecenie Koalicji przez TNS OBOP z okazji Światowego Dnia Walki z Cukrzycą, który obchodzimy 14 listopada.

Objęto nimi 2010 osób po 15 roku życia, z którymi przeprowadzono wywiady na temat znajomości przyczyn cukrzycy, możliwości jej zapobiegania, diagnozowania, towarzyszących jej objawów i powikłań. Dodatkowo, przy pomocy ankiety, przebadano 435 chorych na cukrzycę.

Do najbardziej niepokojących obserwacji autorzy raportu zaliczyli fakt, że jedna piąta Polaków nie badała nigdy stężenia glukozy we krwi i tylko jedna czwarta wykonuje takie badanie co roku. Tymczasem, szacuje się, że spośród 2,6 mln Polaków z cukrzycą aż 750 tys. nie wie o chorobie i nie jest leczona. Poza tym, podobna liczba mieszkańców naszego kraju cierpi na zaburzenia tolerancji glukozy, które określa się jako stan przedcukrzycowy. Co trzeci z nich zachoruje na cukrzycę w ciągu 6-8 lat.

O nikłej świadomości Polaków na temat potrzeby regularnego kontrolowania poziomu glukozy świadczy też fakt, że aż u 57 proc. diabetyków biorących udział w badaniu została ona wykryta przypadkowo - u 36 proc. podczas rutynowej lub kontrolnej wizyty u lekarza, a u 21 proc. podczas pobytu w szpitalu w związku z inną dolegliwością.

"Aż u jednej trzeciej chorych cukrzycę rozpoznano na podstawie objawów klinicznych, co oznacza, że pacjenci ci przez długie miesiące i lata żyli z cukrzycą nie będąc jej zupełnie świadomi" - podkreślił diabetolog dr hab. Leszek Czupryniak, z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, członek rady naukowej Koalicji na Rzecz Walki z Cukrzycą. Jego zdaniem, wskazuje to na konieczność prowadzenia intensywnych badań przesiewowych w kierunku cukrzycy w całej populacji osób dorosłych.

Co czwarty uczestnik badania nie umiał wskazać ani jednego z objawów mogących świadczyć o zachorowaniu na cukrzycę. Pozostali wskazywali najczęściej na uczucie senności w ciągu dnia (28 proc.) zwiększone pragnienie (26 proc.), zmęczenie (25 proc. i zwiększony poziom cukru we krwi (25 proc.).

Wiedza polskiego społeczeństwa na temat przyczyn cukrzycy również pozostawia wiele do życzenia. Według jednej piątej badanych (i aż jednej czwartej diabetyków), cukrzycy nie można zapobiec, a przecież w 85-90 proc. przypadków jest to tzw. cukrzyca typu 2, w dużym stopniu związana ze zbyt kaloryczną dietą, nadwagą lub otyłością oraz brakiem aktywności fizycznej, podkreślają autorzy raportu. Co dwudziesty badany błędnie ocenił, że cukrzycą można się zarazić.

Cukrzyca - tj. zaburzenie metaboliczne, któremu towarzyszy zbyt wysoki poziom glukozy we krwi - prowadzi do poważnych powikłań, jak zawały, udary, niewydolność nerek, amputacje nóg, utratę wzroku, nawracające zakażenia grzybicze i bakteryjne. Z najnowszego raportu wynika jednak, że aż 35 proc. Polaków nie potrafi wymienić nawet jednego z nich.

"Dane przedstawione w raporcie świadczą o dramatycznym stanie społecznej wiedzy o cukrzycy, jej przyczynach i skutkach. Bardzo niepokojące jest nikłe kojarzenie złego stylu życia z ryzykiem rozwoju choroby i jej powikłań, gdyż ta niska świadomość bardzo utrudnia działania profilaktyczne" - skomentował dr hab. Leszek Czupryniak.

Jak oceniają autorzy raportu, wyniki te dowodzą jak ogromna jest potrzeba edukacji społecznej na temat cukrzycy i prowadzenia szeroko zakrojonej profilaktyki tej choroby. Działania te powinny być skierowane nie tylko do osób zdrowych, ale także do samych chorych.

Koalicja Na Rzecz Walki z Cukrzycą reprezentuje największe polskie organizacje podejmujące pracę na rzecz osób z tym schorzeniem: Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, Polską Federację Edukacji w Diabetologii, Polskie Stowarzyszenie Diabetyków, Górnośląskie Stowarzyszenie Diabetyków oraz organizacje działające na rzecz promocji zdrowia jak Dziennikarski Klub Promocji Zdrowia, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pomocy Dzieciom i Młodzieży Chorych na Cukrzycę.

PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

tot/bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Insulinooporność zaburzenie homeostazy glukozy, polegające na zmniejszeniu wrażliwości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu na insulinę. Insulinooporność jest jedną z przyczyn cukrzycy typu 2 i cukrzycy ciążowej, zwykle pojawia się też w przebiegu cukrzycy typu 1. pełny tekst

Insulinooporność to zaburzenie homeostazy glukozy, polegające na zmniejszeniu wrażliwości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu na insulinę. Insulinooporność jest jedną z przyczyn cukrzycy typu 2 i cukrzycy ciążowej, zwykle pojawia się też w przebiegu cukrzycy typu 1. pełny tekst

Doustne leki przeciwcukrzycowe grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipogikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów). pełny tekst

Doustne leki przeciwcukrzycowe grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów). pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".