Roboty łączą świat technologii i człowieka :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Czy my się skądś nie znamy? Niemieccy naukowcy badają rozpoznawanie twarzy i głosu

Zaproszenie do innowacyjnych działań popularyzujących w ramach projektu ULAB

Badania rzucają światło na sposób działania naturalnych komórek zabijających

Naukowcy badają, w jaki sposób mózg przetwarza nowe słowa

Badania rzucają światło na postrzeganie przez mózg spadających przedmiotów

Wyniki finansowanego ze środków UE badania wskazują, że mózg pomaga ciału przystosować się do korzystania z protez

Pogłębianie wiedzy na temat percepcji twarzy może zapewnić naukowcom niezbędną pomoc przy opracowywaniu kolejnej generacji oprogramowania i robotów zmieniających życie. Prace prowadzą naukowcy z Queen Mary, Uniwersytetu Londyńskiego oraz z University College w Londynie i Uniwersytetu Oksfordzkiego w Wlk. Brytanii, którzy badają czy roboty i komputery potrafią wykonywać tę samą czynność. Badania stanowią dorobek projektu LIREC (Życie z robotami i interaktywnymi towarzyszami), który otrzymał 8,2 mln EUR z tematu Technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK) Siódmego Programu Ramowego (7PR). Naukowcy zaprezentowali swój dorobek w dniach 5 - 10 lipca na dorocznej Letniej Wystawie Naukowej Royal Society w Londynie.

Podczas wchodzenia w interakcje z innymi ludźmi, mózg przetwarza wiele niewielkich i subtelnych wskazówek dotyczących twarzy. W trakcie wystawy zwiedzający zobaczyli, jak mózg rozumie twarze, jak ruchy są przenoszone z twarzy jednej osoby na drugą oraz jak ich twarze wyglądają, kiedy zamienią się płciami. Zwiedzający zobaczyli również zaawansowane systemy komputerowego widzenia, umiejące rozpoznawać wyrazy twarzy.

"Zaprezentujemy jedne z najnowszych badań prowadzonych w ramach finansowanego ze środków unijnych projektu LIREC, którego celem jest stworzenie społecznie świadomych robotów towarzyszących i postaci graficznych" - powiedział przed rozpoczęciem wystawy profesor Peter McOwan z Wydziału Elektroniki i Informatyki Queen Mary, Uniwersytetu Londyńskiego. "Uczestnicy będą mogli przekonać się, czy nasz układ komputerowego wzroku jest w stanie wykryć ich uśmiech, zobaczyć najnowsze filmy wideo z robotami w akcji i porozmawiać z nami na temat projektu."

Zdolność do rozbicia ruchów twarzy na części, a konkretniej na podstawowe działania, i zrozumienie czym różnią się one u poszczególnych osób, umożliwi informatykom analizę grymasów twarzy i opracowanie realistycznych twarzy awatarów. Dzięki temu ludzie będą bardziej skłonni do zaakceptowania awatarów jako kanałów komunikacji.

Profesor McOwan zauważa: "Roboty będą stanowić coraz bardziej część naszego życia codziennego - na przykład pomoce robotyczne wykorzystywane w szpitalach czy - kiedyś w przyszłości - zaawansowane maszyny, które będą pracować w naszych domach. Nasze badania stawiają sobie za cel opracowanie oprogramowania, opartego na biologii, które umożliwi robotom interakcje z ludźmi w sposób możliwie jak najbardziej naturalny - rozumiejąc rzeczy, które dla nas są oczywiste, takie jak przestrzeń osobista czy reagowanie na nieskrywane emocje, jak szczęście."

Wypowiadając się na temat badań i prowadzonych prac, profesor Alan Johnston z Wydziału Psychologii i Językoznawstwa University College w Londynie zauważył: "Zdjęcie twarzy jest po prostu zamrożoną próbką wydobytą z bardzo dynamicznej sekwencji ruchów. Transfer ruchów twarzy na inne twarze lub przeciętne awatary stanowi niezwykle ważne narzędzie badania dynamicznej percepcji twarzy ludzi, gdyż umożliwia eksperymentatorom analizę ruchu twarzy niezależnie od jej formy."

Pracująca również nad badaniami Cecilia Heyes z All Souls College przy Uniwersytecie Oksfordzkim twierdzi, że ten typ technologii może doprowadzić do stworzenia doskonałych produktów ubocznych. "Wykorzystujemy go, aby dowiedzieć się, jak ludzie naśladują wyrazy twarzy, co ma niezwykle istotne znaczenie w układaniu stosunków i współpracy, oraz dlaczego ludzie radzą sobie lepiej z rozpoznawaniem ruchów własnej twarzy niż ruchów twarzy przyjaciół, mimo że ich twarze widzą częściej niż swoją własną."

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Face lifting lub Face-lifting (ang. podniesienie twarzy, retusz twarzy) - jest to potoczne wyrażenie, przejęte z języka angielskiego, które oznacza chirurgiczną korektę twarzy, pozwalająca pozbyć się zbędnego nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej. Zabieg może być wykonany jako pełny face lifting, polegający na korekcie twarzy wraz z szyją lub częściowy, polegający wyłącznie na korekcie twarzy w okolicy żuchwy. W celu uzyskania najbardziej satysfakcjonujących rezultatów zabieg często jest łączony z korektą powiek lub nosa. Face lifting nie powstrzymuje procesów starzenia, ale daje efekt znaczącego odmłodzenia, stąd najlepszymi kandydatami do poddania się zabiegowi są osoby w dojrzałym wieku. Liftingiem twarzy zajmuje się chirurgia plastyczna. pełny tekst

Kość jarzmowa (łac. os zygomaticum), parzysta kość czaszki, tworząca część boczną twarzy. Od ustawienia kości jarzmowej w dużej mierze zależą również kształty twarzy. Ustawienie tych kości w płaszczyźnie czołowej nadaje twarzy wyraz mongoloidalny u odmiany białej. pełny tekst

Portret pamięciowy - technika kryminalistyczna, polegająca na identyfikacji osób na podstawie szczegółowego opisu cech zewnętrznych, a zwłaszcza twarzy, za pomocą jednolitej terminologii. Wizerunek twarzy sporządzony dowolną techniką na podstawie danych dostarczonych przez świadka. Może mieć formę rysunku odręcznego, składanej formy graficznej, fotograficznej lub też grafiki uzyskanej przy pomocy komputera. pełny tekst

Facesitting (ang. siadanie na twarzy) praktyka seksualna, polegająca na tym, że jeden z partnerów siada na twarzy drugiego (najczęściej leżącego). Zwykle dochodzi wówczas do kontaktu oralno-genitalnego lub oralno-analnego, w skrajnych przypadkach także do praktyk koprofilnych i urofilnych. Kiedy mężczyzna siedzi na twarzy kobiety, może również dojść do teabaggingu. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".