Róża na wietrze :: Kącik Twórczości / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Elektroniczne ID staje się rzeczywistością w UE

czy przysłowie Kto z kim przystaje, takim sie staje można od

Unijna Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych staje się niezależna

Konferencja pt. "Sektor lotniczy staje się ekologiczny", Bruksela, Belgia

Róża na wietrze

Róża płatki wiatrem kołysze,
dzwon na wierzy bije bije,
Ptaki śpiewają cisze,
A ja tylko szept Twych ust słyszę,
Im ciszej tym głośniej dla mnie,
Im namiętniej tym bardziej kocham się w Pannie.
I tak za słów potokiem nikłym,
Staje się znowu szary i zwykły.
Ale mimo pancerza na zewnątrz,
Serce zmienia się wewnątrz.
Nie samo, lecz pod naciskiem,
Tak samo jak Grzmot staje się błyskiem.
I jak nazwać to uczucie,
co nie daje spokoju jak kamień w bucie?
Czym jest ten dreszcz na dłoniach obojga,
Czy to tylko zabawa jednego z dwojga?
I szept tylko słyszę, cichy szept w oddali,
Czy oni udawali, a może jednak się kochają tak jak kochali.

komentuj publikację