Schizofrenia - fakty i mity :: Archiwum Naukowy.pl / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Jakość życia pacjenta - dodatkowe kryterium oceny skuteczności leczenia

Choroby chrząstki stawowej coraz częstsze, nowe metody leczenia

Eksperci: choroby nerek u dzieci często nie dają objawów

Zwiększają się możliwości leczenia ciężkiej choroby stawów u dzieci

Eksperci: szykują się kolejne przełomowe metody leczenia chorób serca

Eksperci o przyszłości leczenia chorób rzadkich w Polsce

Schizofrenia jest chorobą trudną do zdiagnozowania. Bywa, że pacjent leczony jest dość długo z rozpoznaniem nerwicy, gdy tymczasem po latach okazuje się, że to przypadek psychozy. Niestety, pacjenci na ogół zbyt późno trafiają do gabinetów lekarskich.

Z przeprowadzonych przeze mnie badań wynika, że zanim rodzina zorientuje się, że coś niedobrego dzieje się z najbliższą im osobą, zanim dojdzie do tej właśnie pierwszej wizyty, upływają przeciętnie dwa lata. Niestety, im później rozpoczyna się leczenie farmakologiczne dochodzi do tym większego spustoszenia osobowości chorego.

Schizofrenia rzadko jest chorobą ostrą i krótkotrwałą. Tylko około 20 proc. przypadków ogranicza się do jednego epizodu psychozy. Większość schizofrenii to choroby przewlekłe, przebiegające z nawrotami.

Podstawową formą leczenia tej choroby jest farmakoterapia. Kluczowe dla stanu zdrowia pacjenta jest wczesne jej rozpoczęcie. Do nowoczesnych standardów leczenia należą dziś leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, zwane atypowymi. Są zalecane również w terapii nawrotów choroby, szczególnie u chorych wykazujących lekooporność. Różnią się od klasycznych neuroleptyków przede wszystkim mniejszą neurotoksycznością, wywołują znacznie mniej objawów niepożądanych. Badania wskazują także na ich korzystny wpływ na objawy negatywne, powodujące często wyłączenie chorego z życia zawodowego i społecznego (np. amisulpryd). W Polsce nadal jednak u chorych na schizofrenię częściej stosuje się klasyczne neuroleptyki. Wynika to m.in. z braku refundacji leków drugiej generacji przy rozpoznaniu schizofrenii w pierwszym jej rzucie. Niestety, cierpią na tym pacjenci, których nie zawsze stać na leczenie lekami pełnopłatnymi.

Eksperci są zgodni co do tego, że niezależnie od rodzaju stosowanego leku konieczna jest prowadzona równolegle z farmakoterapią, psychoedukacja. Termin ten określa działania wynikające z poszanowania prawa pacjenta do informacji o chorobie, korzyściach i objawach ubocznych leczenia oraz o decyzji dotyczącej sposobu leczenia, jak również prawa pacjenta do wyboru metody terapii. Odnosi się to nie tylko do osób chorych, ale i do ich najbliższego otoczenia.

Na lekarzu spoczywa odpowiedzialność za pozyskanie współpracy pacjenta w leczeniu, wyrażanej przede wszystkim poprzez akceptację przyjmowania leków i wczesne reagowanie na objawy nawrotu psychozy. Ogromna odpowiedzialność leży po stronie lekarzy rodzinnych, gdyż to oni powinni kierować na konsultacje do psychiatry wszystkich pacjentów, u których wystąpi zmiana zachowania lub nagłe pogorszenie funkcjonowania. Często jest to nieoczekiwane pogorszenie wyników w nauce, nadmierna religijność lub zainteresowanie sektami, zmian sposobu odżywiania, drażliwość, bezsenność. Podobna zmiana może się wiązać z przyjmowaniem środków uzależniających, nierzadko zdarza się, że przeżycia psychotyczne chorzy próbują „leczyć” alkoholem lub narkotykami.

Schizofrenia nie zawsze zamyka człowieka w czterech ścianach. Dla naszych dzieci może to być świat książek, dziś także internetu. Jeśli jest to świat coraz bardziej pozbawiony kontaktów budujących więzi społeczne, coraz bardziej odległy od grup środowiskowych, powinna zapalić się w naszych głowach czerwona lampka ostrzegawcza. Musimy nauczyć się dostrzegać i rozpoznawać ten sygnał.

Fałszem może okazać się tłumaczenie, że nasze dziecko pochłonięte jest zdobywaniem wiedzy na wyższych piętrach wtajemniczenia.
To może być właśnie początek ucieczki od rzeczywistego świata. Tak może zaczynać się schizofrenia.

W oparciu o: Prof. dr hab. Małgorzata Rzewuska Kierownik Katedry Farmakoterapii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Schizofrenia niezróżnicowana występowanie psychozy, której kryteria spełniają rozpoznanie schizofrenii, jednak nie przypominają konkretnego jej typu (paranoidalnej, hebefrenicznej czy katatonicznej) lub zawierają różne objawy, które występują w kilku różnych rozpoznaniach bez konkretnej przewagi jednego z nich. pełny tekst

Schizofrenia społecznie pozytywna jedna z postaci schizofrenii wyróżniona przez Eugeniusza Brzezickiego objawiająca się (poza charakterystycznymi cechami schizofrenii) wykazywaniem przez pacjenta życzliwych działań w stosunku do innych ludzi wynikających z poczucia chorego, że jest kimś ważnym lub ma do wykonania określone zadanie (np. niesienie pokoju, pomoc ludziom, itp.). pełny tekst

Schizofrenia społecznie pozytywna - jedna z postaci schizofrenii wyróżniona przez Eugeniusza Brzezickiego objawiająca się (poza charakterystycznymi cechami schizofrenii) wykazywaniem przez pacjenta życzliwych działań w stosunku do innych ludzi wynikających z poczucia chorego, że jest kimś ważnym lub ma do wykonania określone zadanie (np. niesienie pokoju, pomoc ludziom, itp.). pełny tekst

Timothy John Crow (ur. 1938) brytyjski lekarz psychiatra, badacz schizofrenii. Jest honorowym dyrektorem Prince of Wales International Centre for Research into Schizophrenia and Depression. Wyróżnił schizofrenię typu 1, w której przeważają objawy wytwórcze (pozytywne) i schizofrenię typu 2, z przewagą objawów deficytowych (negatywnych). Jest też autorem hipotezy, wedle której schizofrenia jest ceną, jaką gatunek ludzki płaci za rozwinięcie zdolności językowych. pełny tekst

Schizofrenia prosta jeden z typów schizofrenii charakteryzujący się brakiem występowania objawów wytwórczych i występowanie jedynie objawów negatywnych. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".