• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 50. spotkanie Kawiarni Naukowej w Sopocie: o początkach wszechświata

    19.10.2010. 08:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dr hab. Jerzy Sikorski z Uniwersytetu Gdańskiego, 28 października podczas Kawiarni Naukowej w Sopocie opowie o początkach wszechświata. Będzie to już 50. spotkanie w ramach wykładów Bałtyckiego Festiwalu Nauki.

    Czy nasz wszechświat jest jedynym możliwym? Czy znane nam prawa fizyki obowiązywać musiałyby w innych wszechświatach? O tym co już wiemy i co chcielibyśmy wiedzieć o dziejach i strukturze wszechświata będzie mowa podczas spotkania pt. "Ku początkom wszechświata".

    "Kosmologia zajmuje się strukturą i ewolucją wszechświata jako całości - zapowiada na swojej stronie UG wykład Sikorskiego - Jest to dziedzina interdyscyplinarna na pograniczu astronomii, fizyki, matematyki, a także filozofii. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nasza wiedza na ten temat powiększyła się znacząco. Od lat trzydziestych (odkrycie E. Hubble'a) wiemy o istnieniu ekspansji kosmologicznej, która rozpoczęła się ok. 14 miliardów lat temu. Coraz dokładniej poznajemy tzw. Standardowy Scenariusz Wielkiego Wybuchu, opisujący dzieje wszechświata od pierwszych ułamków sekundy po czasy dzisiejsze. Wciąż jednak pozostaje wiele otwartych pytań dotyczących najwcześniejszych etapów ewolucji wszechświata."

    Jerzy Sikorski pracuje na Uniwersytecie Gdańskim. Zakres jego badań obejmuje astrofizykę - warunki fizyczne w plazmie gwiazdowej oraz poszukiwanie molekuł organicznych w ośrodku międzygwiazdowym. Jest autorem ponad trzydziestu prac naukowych, członkiem Międzynarodowej Unii Astronomicznej oraz Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Od 2005 roku kieruje Zakładem Dydaktyki Fizyki w Instytucie Fizyki Doświadczalnej UG oraz pełni funkcję wicedyrektora tego Instytutu.

    Spotkania z wybitnymi postaciami nauki w ramach Bałtyckiego Festiwalu Nauki odbywają się od 2004 roku. W ramach spotkań mówiono m.in. o komórkach macierzystych (dr hab. Janusz Jaśkiewicz), informatyce kwantowej (prof. Ryszard Horodecki) i teleportacji (prof. Marek Żukowski).

    Szczegóły na temat spotkań Kawiarni Naukowej na stronie: http://www.ug.edu.pl/pl/?id_wyd=3794

    Spotkanie organizują: Rada Rektorów Województwa Pomorskiego, Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej oraz Hotel Rezydent. Wykład rozpocznie się w Hotelu Rezydent w Sopocie (Pl. Konstytucji 3 Maja 3) o godz. 18.

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wielki Kolaps (inne nazwy: Wielka Zapaść, Wielki Kres i Wielki Krach, Wielki Skurcz, z ang. Big Crunch) – jedna z hipotez kosmologicznych opisujących koniec istnienia Wszechświata. Zakłada on, że proces rozszerzania Wszechświata nie będzie przebiegać wiecznie. W pewnym momencie, pod wpływem grawitacji jego rozszerzanie się ustanie i rozpocznie się proces do niego odwrotny – "kurczenie się Wszechświata". Przebieg kurczenia się Wszechświata, zgodnie z hipotezą Wielkiego Kolapsu, podzielić będzie można na etapy: Kosmologia obserwacyjna jest działem astronomii, a dokładnie astrofizyki. Zajmuje się badaniem Wszechświata, jego kształtu i ewolucji (do największej możliwej skali, po horyzont cząstek). Kosmologia obserwacyjna bazuje na kosmologii teoretycznej, tworzącej formalizmy matematyczne w postaci matematycznych modeli Wszechświata. Kosmologia teoretyczna zajmuje się badaniem struktury i ewolucji Wszechświata jako systemu, konstruując teorie i porównując ich przewidywania z obserwacjami, stanowiąc naturalne uzupełnienie kosmologii obserwacyjnej. W szczególności, przedmiotem badań kosmologii teoretycznej są statystyczne przewidywania dotyczące struktury Wszechświata, w tym modelowanie rozwoju pierwotnych zaburzeń, prowadzących do powstania galaktyk, a także modelowanie najwcześniejszych etapów ewolucji Wszechświata (teoria inflacji, teorie ciemnej energii i kosmologia strunowa (tj. kosmologia oparta o teorię strun).

    Widzialny (obserwowalny) Wszechświat – obszar Wszechświata, wraz ze znajdującą się w nim materią, który jest możliwy do zaobserwowania z Ziemi na chwilę obecną. Widzialny Wszechświat jest ograniczony z uwagi na fakt, iż światło lub inne sygnały są w stanie dotrzeć do ziemskiego obserwatora z okresu nie wcześniejszego od początku Wielkiego Wybuchu. Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.

    Model kosmologiczny jest to matematyczny i fizyczny model Wszechświata. Termin ten najczęściej jest rozumiany jako zbiór równań matematycznych opisujących lokalną budowę i ewolucję Wszechświata na podstawie różnych hipotez przyjmowanych w kosmologii. Poprawność danego modelu kosmologicznego weryfikuje się poprzez obserwacje astronomiczne i eksperymenty. Wielkie Odbicie (z ang. Big Bounce) – teoretyczny model cyklicznego powstawania i zapadania się Wszechświata. W modelu tym ekspansja i kurczenie się Wszechświata przybiera formę oscylacji, w których Wielki Wybuch interpretowany jest jako odbicie będące wynikiem upadku poprzedniego wszechświata.

    Wielkie Rozdarcie (ang. Big Rip) – koncepcja kosmologiczna sformułowana przez Roberta Caldwella z uniwersytetu Dartmouth College próbująca wyjaśnić jak będzie wyglądał koniec Wszechświata. Teoria ta zakłada, że skoro siła powodująca rozszerzanie Wszechświata jest coraz większa, wszystko zostanie ostatecznie rozerwane, począwszy od galaktyk, a skończywszy na atomach. Kosmologia religijna - zbiór wyobrażeń religijnych o historii świata i jego strukturze. Stanowi wiedzę opartą na mitach na temat powstania wszechświata (kosmogonia, geneza), jego stanu bieżącego (kosmografia) oraz końca (eschatologia kosmologiczna). Wszystkie religie świata wyjaśniające celowość istnienia i celowość kultu zawierają swoje własne kosmologie.

    Model Lambda-CDM (Λ-CDM, ang. Lambda-cold dark matter) – jeden z najpowszechniej uznawanych modeli kosmologicznych. Jego nazwa pochodzi od dwóch głównych składników Wszechświata: stałej kosmologicznej (oznaczanej przez Λ) i zimnej ciemnej materii. Model ten wyjaśnia mikrofalowe promieniowanie tła (CMB), obserwowaną strukturę wielkoskalową oraz przyspieszanie ekspansji Wszechświata.

    Kosmologia (z gr. kósmos: porządek, wszechświat oraz lógos: słowo, nauka) jest to nauka, opierająca się mocno na filozofii, wiedzy i wierzeniach różnych ludów. Nie należy jej mylić z kosmogonią, dotyczącą powstania świata, mimo, iż mają one wiele punktów wspólnych (to, jak został stworzony świat, rzutuje na poglądy na jego temat i odwrotnie, mity o stworzeniu świata są uwarunkowane sposobem jego widzenia).

    Era rejonizacji – okres ewolucji Wszechświata, w którym rozproszony w przestrzeni kosmicznej wodór został ponownie zjonizowany przez promieniowanie jonizujące. Okres ten jest jednym z ważnych epizodów ery materii i przypada na pierwsze miliardolecie istnienia Wszechświata, chociaż nadal trwają badania mające na celu dokładne określenie początku i końca tej ery.

    Dodano: 19.10.2010. 08:04  


    Najnowsze