• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Astronauci z USA opowiadali Polakom o swych przeżyciach w kosmosie

    17.05.2010. 06:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl



    Pięciu członków załogi promu Endeavour spotkało się w piątek z dziennikarzami w hotelu Sofitel w Warszawie z okazji 10-lecia działania Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności (PAFW). Była to część ich wizyty w naszym kraju, w czasie której odwiedzili 25 miejscowości, spotykając się z uczniami polskich szkół i opowiadając o swoich podróżach w przestrzeń kosmiczną. Załoga odwiedziła Polskę na zaproszenie Ambasady Amerykańskiej oraz PAFW.

    W lutym tego roku załoga misji Endeavour STS-130 przebywała w przestrzeni kosmicznej przez niemal dwa tygodnie. Dowódcą misji był płk George Zamka, pilotem - Terry Virts, a specjalistami misji - Kathryn Hire, dr Stephen K. Robinson, Nicholas Patrick oraz Robert Behnken, który jako jedyny nie mógł przyjechać do Polski.

    "Dwa tygodnie, jakie spędziliśmy w przestrzeni kosmicznej, to bardzo krótko w porównaniu z sześcioma miesiącami, jakie spędza załoga stała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej - mówiła Kathryn Hire. - Nasz program był bardzo napięty i nie było czasu, żeby się nudzić. Kiedy zdarzała się wolna chwila, lubiłam wyglądać przez okno i podziwiać piękno planety Ziemi".

    Terry Virts także jest pod wrażeniem widoku naszej planety. "Strasznie fajnie jest wyjrzeć w przestrzeń. To wygląda tak nierealnie! Jeśli Ziemia jest taka piękna, to dopiero jak w niebie musi być fantastycznie!" - powiedział.

    "Ale kiedy podczas misji patrzyłem na Pacyfik - mówił Nicholas Patrick - tęskniłem za chłodną oceaniczną bryzą". Poza oceaniczną bryzą, astronautom najbardziej brakowało w czasie misji rodziny i przyjaciół. "I prysznica" - dodał Nicholas Patrick.

    Patrzenie na Ziemię było niezapomnianym wrażeniem dla całej załogi, ale nie był to jedyny sposób spędzania czasu wolnego. Dr Stephen K. Robinson, który w czasie wolnym pisze piosenki, wziął w podróż swoją gitarę i muzykował wspólnie z innymi astronautami. Dźwięki - jego zdaniem - rozchodzą się w stanie nieważkości tak samo, jak na Ziemi. "W czasie jednej z podróży puściliśmy kiedyś walca Straussa z "Odysei Kosmicznej 2001", żeby zobaczyć, czy pasuje do stanu nieważkości" - śmieje się dr Robinson.

    Płk George Zamka, którego przodkowie pochodzą z Polski, w kosmos zabrał nagrania z muzyką Fryderyka Chopina. "Ta piękna muzyka wspaniale towarzyszyła mojej pracy. Spełniła więc w podróży ważną rolę. Udało mi się nawet przekonać dowódcę stacji, który był wielbicielem Brahmsa, żeby dla odmiany posłuchał Chopina. I w ten sposób muzyka Chopina zabrzmiała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej" - opowiadał.

    A co jest najdziwniejsze, kiedy jest się z dala od Ziemi? Dr Stephen K. Robinson wyznał, że w stanie nieważkości zupełnie zmienia się postrzeganie przestrzeni. W rozmowie z PAP mówił: "Na przykład, kiedy pracowaliśmy przy stoliku, jedna osoba mogła pracować z jednej strony blatu, a druga - do góry nogami, od drugiej strony. To było fascynujące!".

    Nicholasowi Patrickowi w czasie podróży brakowało z kolei grawitacji: "W kosmosie najbardziej irytujące jest to, że ciągle giną różne rzeczy. Narzędzia nie spadają na ziemię, ale odpływają w przestrzeń i dużo trudniej je później znaleźć" - relacjonował.

    George Zamka na pytanie, co najbardziej podobało mu się w stanie nieważkości, odpowiedział bez wahania: "całkowita wolność."

    "Głównym celem wizyty amerykańskich astronautów w Polsce miało być inspirowanie uczestników, zwłaszcza dzieci i młodzieży z najmniejszych miejscowości, do podejmowania wyzwań, stawiania sobie ambitnych celów i wytrwałego dążenia do ich realizacji" - mówi Olga Lasota z PAFW.

    PAP - Nauka w Polsce, Ludwika Tomala

    kap/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Sztuczna grawitacja – pozorna siła ciążenia wywołana sztucznie, przez siłę przyspieszającą inną niż siła grawitacji dużej masy (np. planety). Sztuczną grawitację rozpatruje się jako element niezbędny do bardzo długiego pobytu człowieka w warunkach nieważkości w przestrzeni kosmicznej. Lot orbitalny (lub orbitalny lot kosmiczny) jest lotem kosmicznym, w czasie którego statek kosmiczny jest umieszczony na trajektorii, na której może pozostać w przestrzeni kosmicznej przynajmniej na jedno okrążenie orbity. Aby mogło być to dokonane wokół Ziemi, pojazd musi być na swobodnej trajektorii, której pułap w perygeum (pułap w momencie największego zbliżenia) wynosi powyżej 100 km (ze względu na definicję granicy przestrzeni kosmicznej). Sojuz TM-31 (Союз ТМ-31) – rosyjska załogowa misja kosmiczna, stanowiąca szóstą załogową wizytę na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Załoga kapsuły stanowiła pierwszą długoterminową załogę stacji ISS. Astronauci spędzili na pokładzie stacji ponad 3 miesiące i powrócili na Ziemię na pokładzie amerykańskiego wahadłowca w ramach misji STS-102.

    Bioastronautyka – jeden z działów astronautyki. Bada wpływ warunków lotu rakietowego i kosmicznego, środowiska przestrzeni kosmicznej (nieważkości, przeciążenia, promieniowania kosmicznego, długotrwała izolacja) na organizmy. Dziedziną bioastronautyki jest medycyna kosmiczna, która bada wpływ powyższych czynników na organizm ludzki. Mobilny System Dźwigowy, MSS (ang. Mobile Servicing System) - mechaniczne ramię (wraz ze współpracującym osprzętem) znajdujące się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Odgrywa on bardzo istotną rolę w dalszej rozbudowie stacji, użytkowaniu i konserwacji. Zadania dźwigu to m.in.: przemieszczanie sprzętu i pojazdów zaopatrzeniowych w obrębie stacji, wspieranie astronautów pracujących w otwartej przestrzeni kosmicznej, pomoc przy naprawach i przeglądach modułów oraz innych urządzeń przymocowanych do stacji.

    Moduł Node 3 został dołączony do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w roku 2010 wraz z modułem Cupola za pomocą promu Endeavour podczas misji STS-130. Robonaut – humanoidalny robot zaprojektowany i zbudowany przez Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona. Prace nad nim rozpoczęły się w 1997 roku, gdy przed inżynierami z Centrum postawiono zadanie stworzenia robota, który pomoże ludziom w przestrzeni kosmicznej, będzie z nimi współpracował i wyręczy ich w najbardziej ryzykownych zadaniach. W roku 2006 powstał Robonaut 1, testowany następnie przez kilka lat na Ziemi. Ulepszona wersja robota – Robonaut 2 – od lutego 2011 roku znajduje się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

    Wielofunkcyjny Moduł Logistyczny (MPLM z ang. Multi-Purpose Logistics Module) – duży hermetyczny kontener używany w misjach zaopatrzeniowych amerykańskich wahadłowców do przewozu ładunków do/z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Moduł jest wynoszony na orbitę w ładowni wahadłowca i na czas trwania misji jest dołączany do jednego z wolnych węzłów cumowniczych Unity, następnie wyładowywane są z niego narzędzia i sprzęt potrzebny na stacji, a umieszczane w nim zużyte elementy stacji i odpadki. Na koniec misji moduł powraca do ładowni wahadłowca. Wostok 1 – pierwszy lot kosmiczny człowieka w kosmos. Pierwsza załogowa misja statku kosmicznego typu Wostok. Misja Wostoka miała miejsce 12 kwietnia 1961 roku. O godzinie 6:07 tego dnia, Jurij Gagarin wystartował z kosmodromu Bajkonur w pierwszym locie człowieka w przestrzeni kosmicznej. Przebywał w niej 108 minut. Lot Wostoka 1 był kierowany całkowicie z Ziemi, ponieważ nie wiedziano jak zachowa się organizm kosmonauty w przestrzeni kosmicznej. Przyrządy kontrolne były zablokowane, a kod odblokowujący umieszczono w zalakowanej kopercie na Ziemi.

    Podróżowanie w czasie – przemieszczanie się w przód (odbiegające od "naturalnego" tempa upływu czasu) i przemieszczanie się w tył w czasie, w sposób podobny do przemieszczania się w przestrzeni. Współczesne teorie fizyczne dopuszczają możliwość takiej podróży w przód w czasie, zmniejszając szybkość upływu czasu. Uzyskanie znaczącej zmiany upływu czasu dla ciała o masie człowieka przekracza jednak obecne możliwości techniczne. Istnieje rozbieżność w stosunku do podróży wstecz w czasie. Nigdy nie zaobserwowano eksperymentalnie przeniesienia energii, materii lub informacji wstecz w czasie, co jest niezbędnym warunkiem pełnego podróżowania w czasie. Nie udowodniono jednak, iż jest to niemożliwe. W kręgach naukowych trwają dyskusje na ten temat, choć unika się nienaukowego określenia podróży i przeniesienia w czasie na rzecz terminów jak zamknięte krzywe czasowe (z ang. closed timelike curves). Podróże w czasie są często tematem literatury popularno-naukowej i science fiction.

    STS-88 (ang. Space Transportation System) była trzynastą misją wahadłowca Endeavour, w czasie której na orbitę dostarczony został drugi segment Międzynarodowej Stacji Kosmicznejmoduł Unity.

    Dodano: 17.05.2010. 06:17  


    Najnowsze