• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dr Bajtlik w warszawskim CAMK o jednym z najpopularniejszych paradoksów fizycznych

    16.04.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Podczas wykładu pt. "Jeszcze bardziej paradoksalni bliźniacy" w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie, 18 kwietnia dr Stanisław Bajtlik zajmie się eksperymentem myślowym w szczególnej teorii względności - paradoksem bliźniąt.

    Dr Bajtlik przedstawi historię rozwiązań eksperymentu oraz opowie o współczesnych uogólnieniach paradoksu w ramach ogólnej teorii względności - jego nowych zaskakujących wersjach i równie zaskakujących rozwiązaniach. Astronom udowodni również, że zrozumienie paradoksu bliźniąt ma także znaczenie praktyczne - bez niego nie działałby na przykład system GPS.

    Wykład, który będzie kolejną odsłoną cyklu popularnonaukowych seminariów pt. "Spotkania z astronomią", rozpocznie się o godz. 17.00 w Sali Seminaryjnej CAMK PAN. Jeśli będą pozwalały na to warunki atmosferyczne, po wykładzie odbędzie się pokaz nieba przygotowany przez warszawski odział Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, współorganizatora "Spotkań z astronomią".

    PAP - Nauka w Polsce

    jpo/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN (popularnie zwane CAMK) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, mieszczący się w Warszawie przy ul. Bartyckiej oraz posiadający oddział w Toruniu, w którym prowadzone są badania z zakresu szeroko pojętej astronomii i astrofizyki: ewolucji gwiazd, teorii akrecji, astrofizyki wysokich energii, dynamiki układów gwiazdowych, kosmologii, teorii względności, astrofizyki gwiazd neutronowych, komputerowych symulacji procesów astrofizycznych i innych. CAMK prowadzi także studia doktoranckie w zakresie astronomii oraz astrofizyki i posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. W Centrum jest zatrudnionych ok. 40 pracowników naukowych i studiuje w nim ok. 15 doktorantów.

    Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN (popularnie zwane CAMK) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, mieszczący się w Warszawie przy ul. Bartyckiej oraz posiadający oddział w Toruniu, w którym prowadzone są badania z zakresu szeroko pojętej astronomii i astrofizyki: ewolucji gwiazd, teorii akrecji, astrofizyki wysokich energii, dynamiki układów gwiazdowych, kosmologii, teorii względności, astrofizyki gwiazd neutronowych, komputerowych symulacji procesów astrofizycznych i innych. CAMK prowadzi także studia doktoranckie w zakresie astronomii oraz astrofizyki i posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. W Centrum jest zatrudnionych ok. 40 pracowników naukowych i studiuje w nim ok. 15 doktorantów.

    Synchronizacja standardowa – wprowadzona przez Einsteina synchronizacja zegarów w szczególnej teorii względności. Ze względu na pamięć twórców szczególnej teorii względności nazywana także synchronizacją Einsteina-Poincaré. Oparta na założeniu o stałej prędkości światła w każdym z kierunków.

    Paradoks bliźniąt (paradoks zegarów) – eksperyment myślowy w szczególnej teorii względności, którego domniemana sprzeczność ma wykazywać nieprawdziwość tej teorii. Paradoks wynika z wyciągania wniosków z fałszywych założeń.

    Paradoks bliźniąt (paradoks zegarów) – eksperyment myślowy w szczególnej teorii względności, którego domniemana sprzeczność ma wykazywać nieprawdziwość tej teorii. Paradoks wynika z wyciągania wniosków z fałszywych założeń.

    W fizyce i astronomii, zwłaszcza w teorii grawitacji – ogólnej teorii względności promień Schwarzschilda jest charakterystycznym promieniem stowarzyszonym z każdą masą. Wzór podał Karl Schwarzschild w roku 1916 - był to jeden z rezultatów jego badań i prób wyprowadzenia dokładnego rozwiązania równań pola grawitacyjnego na zewnątrz statycznej, sferycznie symetrycznej gwiazdy (zobacz: Metryka Schwarzschilda, która jest rozwiązaniem równań pola Einsteina). Promień Schwarzschilda jest proporcjonalny do masy. Promień Schwarzschilda zwany jest też czasami promieniem grawitacyjnym, choć najczęściej jako promień grawitacyjny określa się wielkość dwukrotnie mniejszą, mającą zastosowanie przy opisie rotujących (pozbawionych sferycznej symetrii) czarnych dziur opisywanych metryką Kerra, na przykład dla Słońca promień Schwarzschilda wynosi 2953 m..

    Linie geodezyjne w metryce SchwarzschildaW ogólnej teorii względności linie geodezyjne w metryce Schwarzschilda opisują ruch infinitezymalnie małej masy próbnej w polu grawitacyjnym wytworzonym przez nieruchomą, nierotującą masę centralną. Rozwiązanie równań Einsteina opisujące ten przypadek to rozwiązanie Schwarzschilda uzyskane w 1915 roku przez niemieckiego fizyka Karla Schwarzschilda. Otrzymanie tego rozwiązania oraz zbadanie geodezyjnych w tej metryce odegrało ważną rolę we wczesnym eksperymentalnym potwierdzeniu teorii względności, gdyż z bardzo dobrym przybliżeniem opisują one ruch ciał w polu grawitacyjnym wytwarzanym przez Słońce. Pozwoliło to teoretycznie wytłumaczyć obserwowany ruch peryhelium Merkurego (oraz innych planet) oraz przewidzieć zjawisko ugięcia promieni świetlnych w polu grawitacyjnym Słońca. Były to pierwsze dwa testy potwierdzające prawdziwość ogólnej teorii względności.

    Dodano: 16.04.2011. 00:04  


    Najnowsze