• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Internetowa transmisja z całkowitego zaćmienia Księżyca

    15.06.2011. 14:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Całkowite zaćmienie Księżyca, do którego dojdzie dziesiejszej nocy będzie można obserwować bezpłatnie w internecie.


    Całkowite zaćmienie Księżyca, która ma nastąpić dzisiaj w nocy, będzie można obserwować z terenu całej Polski - jeśli pozwolą na to warunki atmosferyczne. W wielu miejscach kraju prognozy meteorologiczne nie są jednak optymistyczne i nie wszędzie będzie można zapewne obserwować to zjawisko. W takiej sytuacji warto skorzystać z internetowych transmisji zaćmienia.

    Tradycyjnie już przekaz z obserwacji przygotowało izraelskie obserwatorium Bareket. Dostępną bezpłatnie dla wszystkich zainteresowanych transmisję będzie można obejrzeć pod adresem http://www.bareket-astro.com/live-astronomical-web-cast/rare-central-lunar-eclipse-june-2011-live-webcast.html. Jej rozpoczęcie zaplanowano na godzinę 19:00 polskiego czasu, a zakończenie na godzinę 1:00, w czwartek.

    Podczas dzisiejszego zaćmienia Srebrny Glob przejdzie prawie dokładnie przez środek cienia Ziemi. W związku z tym czeka nas długie zjawisko. Jego faza całkowita potrwa aż 100 minut, co oznacza, że będzie to najdłuższe zaćmienie od lipca 2000 roku. CZA

    PAP - Nauka w Polsce

     tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Pierwsza kwadra – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny. Efemerydy – dane, najczęściej tabelaryczne, dotyczące przebiegu przyszłego zjawiska astronomicznego, np. pozorne położenie Słońca, Księżyca i planet na niebie w określonym czasie i w określonym miejscu na Ziemi. Efemerydy zawierają również dane o ważnych zjawiskach astronomicznych, takich jak zaćmienie Słońca i Księżyca, retrogradacji, czasie gwiazdowym i pozycje węzłów księżyca, położenie i układ gwiazd lub innych ciał niebieskich w wybranym dniu. Tellurium – przyrząd będący modelem ruchów Ziemi i Księżyca względem Słońca, służący do pokazywania oświetlenia Ziemi w różnych porach dnia i roku, faz Księżyca, zaćmień Słońca i zaćmień Księżyca.

    Kalendarz astronomiczny (astrologiczny) – współcześnie jest to kalendarz podający dla określonego terytorium np. Polski daty zjawisk astronomicznych takich jak pojawienie się komety, zaćmienia Księżyca, Słońca, rojów meteorów, ciekawych układów planet. Oprócz daty podawany jest obszar, na którym zjawisko będzie widoczne, czas, kierunek w którym należy patrzeć oraz, zwłaszcza dla amatorów, dodatkowe wskazówki naprowadzające obserwatora. Kalendarz astronomiczny dla Polski dość regularnie zamieszcza miesięcznik Wiedza i Życie. Faza Księżyca określa oglądaną z Ziemi część Księżyca oświetloną przez Słońce. Ponieważ Słońce oświetla zawsze (poza zaćmieniami) tylko połowę powierzchni Księżyca, jego fazy są rezultatem oglądania tej połowy pod różnymi kątami spowodowanymi różnymi położeniami Słońca, Ziemi i Księżyca względem siebie.

    Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu. Kanon zaćmień (org. Canon der Finsternisse) – spis zaćmień Słońca i Księżyca opracowany przez austriackiego astronoma Theodora von Oppolzera, wydany w 1887 roku. Oppolzer obliczył i szczegółowo opisał 8000 zaćmień Słońca i 5200 zaćmień Księżyca na lata 1207 p.n.e. do 2163 n.e.

    Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce. Całkowite zaćmienie Słońca z 11 lipca 2010 było widoczne na Oceanie Spokojnym oraz w Ameryce Południowej. Pas całkowitego zaćmienia natrafił zaledwie na kilka wysp Oceanii, m.in. na wyspę Mangaia w archipelagu Wysp Cooka, atole Hikueru i Amanu w Polinezji Francuskiej oraz na Wyspę Wielkanocną, po czym tuż przed zachodem słońca cień Księżyca przeciął tereny południowego Chile i Argentyny.

    Przejście Wenus na tle tarczy Słońca lub tranzyt Wenus – zjawisko astronomiczne polegające na tym, że planeta Wenus znajduje się pomiędzy Ziemią a Słońcem i jest widoczna na tle tarczy słonecznej. Zjawisko jest w swej istocie podobne do zaćmienia Słońca, z tym że ze względu na dużo mniejsze obserwowane z Ziemi rozmiary kątowe planety w porównaniu z rozmiarami Księżyca, zasłonięta jest tylko niewielka część tarczy słonecznej.

    Całkowite zaćmienie Słońca 2009 - najdłuższe całkowite zaćmienie Słońca XXI wieku było widoczne w środę 22 lipca 2009. Zaćmienie rozpoczęło się na północno-zachodnim wybrzeżu Indii, przeszło przez północną cześć kraju, ukazało się nad Himalajami skąd przesunęło się na tereny Chin. Na wysokości Szanghaju weszło nad Pacyfik gdzie osiągnęło maksymalną długość trwania by zakończyć się w centralnej części oceanu.

    Całkowite zaćmienie Słońca w dniu 1 sierpnia 2008 – zaćmienie Słońca w piątek 1 sierpnia 2008, było widoczne jako całkowite (wielkość magnitudo 1,039) na wąskim pasie na terenie północnej Kanady (Nunavut), północnej części Rosji, zachodniej Mongolii i Chin. Na części tych terenów panował dzień polarny, a tarcza słoneczna była zaciemniona o północy czasu lokalnego. Zaćmienie Księżyca zachodzi, gdy Ziemia znajduje się między Słońcem a Księżycem będącym w pełni i Księżyc (naturalny satelita Ziemi) "wejdzie" w stożek cienia Ziemi.

    Kalendarz babiloński – kalendarz używany w Babilonii, oparty początkowo na obserwacji Księżyca, potem też i Słońca. Zastosowano w nim 7-dniowy tydzień, 12-godzinną dobę (1 godzina babilońska to dwie godziny "nasze"), oraz 60-minutową godzinę.

    Dodano: 15.06.2011. 14:19  


    Najnowsze