• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kandydat w konkursie Popularyzator Nauki 2010 - dr Tomasz Sowiński

    08.11.2010. 09:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pasją Tomasza Sowińskiego jest astronomia. Jako fizyk za swój obowiązek uznaje popularyzowanie zamiłowania do wiedzy wśród społeczeństwa. Rzetelnie się z tego wywiązuje. Na przygotowanie każdej minuty wykładu poświęca około pół godziny. Nad 45-minutowym wystąpieniem pracuje więc około 20 godzin. Badacz z Wydziału Biologii i Nauk o Środowisku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz Centrum Fizyki Teoretycznej PAN kandyduje - w kategorii Naukowiec/Instytucja naukowa - w VI edycji konkursu "Popularyzator Nauki", organizowanego przez serwis Nauka w Polsce PAP przy współpracy Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

    Tegoroczne artykuły popularnonaukowe dra Sowińskiego dotyczą niezwykłego przewodnictwa, komputera kwantowego, który jest marzeniem fizyków, ekologicznych reaktorów, poplątanych fotonów i sposobów na ich podsłuchiwanie. Fizyk uczy w swoich tekstach, jak wyznaczyć liczbę ?, zdradza tajemnice kryptografii klasycznej i kwantowej.

    Równie interesujące, jak materiały publikowane na łamach "Młodego Technika", są wykłady popularnonaukowe młodego badacza, w tym wystąpienia kierowane do dzieci. Jak podkreśliła w rozmowie z PAP Anna Grąbczewska z Uniwersytetu Dzieci, najmłodsi słuchacze z entuzjazmem przyjęli wykład inauguracyjny z podstaw dynamiki pt. "Fizyk na rowerze", wygłoszony w maju 2010 r.

    W ramach XIII Festiwalu Nauki na UKSW dr Sowiński tłumaczył, co to właściwie znaczy, że E=mc2. Przeprowadził też warsztaty dla dzieci pt. "Nasz niewidzialny towarzysz". Jego działalność popularnonaukowa objęła współpracę z organizatorami XXV Wojewódzkich Zawodów Fizycznych woj. lubuskiego (merytoryczna opieka i pomoc w przygotowaniu zadań do zawodów) oraz ogólnopolskiego konkursu dla szkół pt. "Wyznaczmy sobie liczbę ?" w ramach XIV Pikniku Naukowego.

    "Popularyzacja nauki to moja pasja, ale i obowiązek. Poprzez taką działalność naukowiec może się odwdzięczyć społeczeństwu za sponsorowanie jego pracy. Jako fizyk każdego niemal dnia przekonuję się, jak piękna jest Przyroda i w jak fenomenalny sposób działa. Chcę, aby inni ludzie też tego doświadczyli" - deklaruje dr Tomasz Sowiński.

    Według niego, osoby prowadzące wykłady popularnonaukowe muszą sobie uświadomić, że słuchaczem nie będzie student ani kolega po fachu, ale osoba "z ulicy", która chce się czegoś ciekawego dowiedzieć.

    "Sam fakt, że zrobiła to dobrowolnie już świadczy o jej szerokich horyzontach poznawczych. Nie musimy jej przekonywać, że +białe jest białe+. Musimy wyjaśnić, co jest białe. Musi wyjść z wykładu z przekonaniem, że nie straciła czasu i że będzie miała czym się pochwalić znajomym przy spotkaniu" - tłumaczy popularyzator.

    Dr Sowiński zaczyna swoje wykłady od zaskakującego stwierdzenia, które koncentruje uwagę słuchaczy na problemie. Może to być podważenie powszechnie panującego przekonania, ciekawa i pouczająca historyjka, która uruchamia u słuchacza odpowiedni sposób myślenia. W tym momencie najczęściej zapada cisza na sali.

    "Nie robię z siebie autorytetu, opowiadam o faktach i obserwacjach. Do wniosków dochodzę wspólnie ze słuchaczami wykorzystując tylko prostą logikę. Takim sposobem buduję atmosferę pewnej zagadki, przygody, którą razem z audytorium muszę rozwiązać. Często prowokuję słuchaczy do wypowiadania się" - zdradza sekrety warsztatu.

    Gdy słuchacze już są przekonani, że wszystko rozumieją, zaczynają ze sobą rozmawiać i są odprężeni, prowadzący serwuje im niespodziankę. Mówi coś, co całkowicie burzy ich przekonanie o zrozumieniu problemu. Zawsze stara się ułożyć wykład tak, by znienacka oznajmić: "To wszystko co do tej pory powiedziałem, to jakaś lipa. Chyba musimy to włożyć między bajki". Widownia jest zaskoczona, zniesmaczona. Widać, że nikt się tego nie spodziewał. "Wtedy przebłysk - rozwiązanie zagadki. Wszystko jednak jest w porządku! Tłumaczę na czym polegał problem. Wszyscy oddychają z ulgą" - opowiada naukowiec.

    Dr Tomasz Sowiński prowadzi badania w Centrum Fizyki Teoretycznej PAN. Prowadzi liczne spotkania edukacyjne z młodzieżą. W jego dorobku popularyzatorskim są warsztaty dla dzieci wieku 6-7 lat w Uniwersytecie Dzieci, działalność w Komitecie Olimpiady Fizycznej, praca w stowarzyszeniu Klub Astronomiczny ALMUKANTARAT zajmującym się popularyzacją nauk przyrodniczych wśród młodzieży.

    Wygłosił ponad 10 autorskich wykładów popularnonaukowych podczas kolejnych edycji Festiwalu Nauki w Warszawie oraz na zaproszenie szkół średnich. Był także trzykrotnym pomysłodawcą i koordynatorem stoiska Centrum Fizyki Teoretycznej PAN na Pikniku Naukowym Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik. W 2009 r. zwyciężył w zorganizowanym przez Radę Programową Festiwalu Nauki konkursie na wyróżniający się wykład popularnonaukowy. Zdobył tytuł "Mistrz Popularyzacji Nauki - Złoty Umysł 2008" w konkursie Prezesa PAN.

    Publikował na łamach "Młodego Technika", w dziale poświęconym fizyce i w miesięczniku "Charaktery". Opublikował też wspólnie z A. Trętowską, Ł. Nowotko, W. Śliwą, G. Wrochną i P. Fitą - "Szkolne obserwatorium CCD. Przewodnik dla uczniów, nauczycieli i rodziców" - elektroniczny materiał współfinansowany przez Komisję Europejską w ramach projektu edukacyjnego "Hands-On Universe".

    Z początkiem nowego roku akademickiego badacz chce się skoncentrować na działalności naukowej, odstępując od swojej popularyzatorskiej pasji. "Zawsze chciałem być człowiekiem związanym z nauką, poznawać coś, co jeszcze jest niepoznane. Dlatego właśnie studiuję fizykę. Popularyzacja zjada bardzo dużo czasu, a środowisko naukowe nie traktuje takiej pracy jako równowartościowej pracy naukowej. Musiałem podjąć taką decyzję... Przyszedł czas, aby ktoś inny przejął pałeczkę" - podsumowuje Sowiński.

    PAP - Nauka w Polsce

    kol/ bsz/ agt/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Socjologia nauki (socjologia wiedzy naukowej) to jeden z działów szczegółowych socjologii. Jak ujął przedmiot zainteresowań tej nauki szczegółowej Paweł Rybicki : „Socjologia nauki nie ujmuje nauki w znaczeniu wytworów i systemów wiedzy, nie docieka bezpośrednio ich zawartości. Socjologia zajmuje się ludźmi uprawiającymi naukę, ich działalnością, stosunkami społecznymi, jakie zawiązują się między ludźmi nauki w ramach ich działalności, wreszcie powiązaniem tych ludzi i ich ugrupowań z szerszą społecznością.” Centrum Nauki Kopernik – centrum nauki założone w 2005 w Warszawie, którego celem jest promowanie i popularyzacja nowoczesnej komunikacji naukowej. Zwiedzający mogą poznawać prawa przyrody poprzez samodzielne przeprowadzanie doświadczeń na interaktywnych wystawach. Centrum jest instytucją, powołaną i finansowaną przez Miasto Stołeczne Warszawa, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej. Nagroda im. Profesora Hugona Steinhausa - nagroda naukowa przyznawana corocznie od 1995 przez Polską Fundację Upowszechniania Nauki i Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk za upowszechnianie i popularyzację nauki. Celem nagrody jest nagradzanie najlepszych popularyzatorów nauki a także przekonanie społeczeństwa, że nauka jest ważna i potrzebna a jej zagadnienia mogą być w sposób przystępny i fascynujący przedstawiane osobom niemającym profesjonalnego przygotowania.

    Centrum Nauki Kopernik – centrum nauki znajdujące się przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 20 w Warszawie, którego celem jest promowanie i popularyzacja nowoczesnej komunikacji naukowej. Zwiedzający mogą poznawać prawa przyrody poprzez samodzielne przeprowadzanie doświadczeń na interaktywnych wystawach. Centrum jest instytucją, powołaną i finansowaną przez Miasto Stołeczne Warszawa, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej. Popularyzacja nauki (popularyzacja wiedzy) – działania mające na celu uprzystępnienie wyników badań naukowych oraz przedstawienie problemów nauki szerokiej publiczności, podejmowane poza systemem szkolnictwa, jako jego uzupełnienie i wzbogacenie. Głównymi formami popularyzacji nauki są publikacje popularnonaukowe w postaci książek oraz publikacje i audycje w prasie, radiu, telewizji i w Internecie.

    Centrum nauki (oboczne nazwy: muzeum edukacyjne lub muzeum nauki) – instytucja promująca nowoczesną komunikację naukową. Jej celem jest m.in. rozbudzanie zainteresowania nauką w społeczeństwie, inicjowanie debaty na związane z nauka tematy, wspomaganie samodzielnego uczenia się oraz wspieranie systemu szkolnictwa. Lubelski Festiwal Nauki – największa impreza naukowa w Lublinie, mająca na celu popularyzację nauki w społeczeństwie (szczególnie wśród młodzieży), prezentację projektów badawczych realizowanych w uczelniach i jednostkach naukowych, promocję uczelni i jednostek badawczych oraz integrację lubelskiego środowiska naukowego. Festiwal ma także zachęcić do uprawiania i podglądania nauki oraz pracy naukowców, pokazać, że praca naukowca może być ciekawa, a studia mogą pomóc w realizacji marzeń.

    Maciej Mikołaj Geller (ur. 6 grudnia 1941 w Warszawie) – polski fizyk, wykładowca akademicki, działacz opozycji w okresie PRL, popularyzator nauki, dyrektor Warszawskiego Festiwalu Nauki. Warszawski Festiwal Nauki – coroczna impreza odbywająca się w przedostatnim tygodniu września w Warszawie, mająca za cel popularyzację nauki w społeczeństwie. Początkowo czas trwania Festiwalu obejmował jeden weekend, edycja która odbyła się w 2011 roku trwała 10 dni (od 16 do 25 września). FN jest współzałożycielem i członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Spotkań z Nauką EUSCEA.

    Nauki stosowane – część zgromadzonej wiedzy, która umożliwia rozwiązywanie określonych rzeczywistych problemów albo część działalności naukowej, która jest podejmowana w celu rozwiązania tych problemów. Tak zdefiniowana „nauka stosowana” spełnia treściowe i metodologiczne wymagania stawiane „nauce”. Podział wszystkich nauk na podstawowe i stosowane jest dyskusyjny, ponieważ wszystkie badania naukowe zwykle przynoszą korzyści, a badania podejmowane w celu rozwiązania istniejących problemów często wymagają wzbogacenia wiedzy podstawowej.

    Sławomir Sowiński (ur. 1968) – polski politolog, adiunkt w Instytucie Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz sekretarz naukowy Studium Generale Europa. Współautor książek: "Europa drogą Kościoła. Jan Paweł II o Europie i europejskości" (2003, wraz z Radosławem Zenderowskim) oraz "Dzieci Soboru zadają pytania" (1996), współredaktor pracy "Religia i konserwatyzm: sprzymierzeńcy czy konkurenci?" (2004, z ks. Piotrem Mazurkiewiczem). Publikował w WIĘZI, „Ethosie”, „Tygodniku Powszechnym”, „Rzeczpospolitej”, „Gościu Niedzielnym”. Jest członkiem Zespołu Laboratorium WIĘZI.

    Dodano: 08.11.2010. 09:04  


    Najnowsze