• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kometa na koniec wakacji

    19.08.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Koniec sierpnia to dobry czas do podziwiania komety C/2009 P1 (Garradd), która jest dostępna obserwacjom przez lornetkę - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. 


    Po pełni Księżyca, która wypadła w tym roku 13 sierpnia noce robią się coraz ciemniejsze. 21 sierpnia Księżyc będzie w ostatniej kwadrze i w pierwszej połowie nocy nie będzie przeszkadzał w obserwacjach. Z każdym kolejnym dniem warunki do obserwacji będą się jeszcze polepszać; nów Księżyca wypada bowiem 29 sierpnia.

    Ciemne bezksiężycowe noce to idealny czas na obserwacje obiektów mgławicowych, a do takich zaliczają się komety. Tak się składa, że w drugiej połowie sierpnia wystąpią bardzo dobre warunki do obserwacji komety C/2009 P1 (Garradd). Tym bardziej, że przebywa ona w dość urokliwym rejonie nieba, przesuwając się z konstelacji Delfina, do leżącego na tle Drogi Mlecznej gwiazdozbioru Strzały. Nie dość, że rejon nieba jest efektowny, to teraz mamy dobre warunki do jego obserwacji, bo w pierwszej połowie nocy i tuż po północy znajduje się on na wysokości 40-60 stopni nad horyzontem.

    Kometa C/2009 P1 (Garradd) nie jest obiektem wyjątkowo jasnym, bo jej blask w drugiej połowie sierpnia wynosi około 7.5-8 wielkości gwiazdowych. Jest więc kilka razy słabsza od najsłabszych gwiazd widocznych gołym okiem. Do jej obserwacji potrzebna będzie zwykła lornetka o obiektywie 30-50 mm. Oczywiście dysponując większą lornetką, lunetą bądź teleskopem możemy liczyć na efektowniejsze widoki.

    Kometa cały czas powoli jaśnieje, dzięki temu dobrym czasem do obserwacji będzie też początek września. Z upływem czasu w obserwacjach będzie przeszkadzał Księżyc, którego pełnia wypada 12 września. 

    PAP - Nauka w Polsce

    aol/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce. Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu. Pierwsza kwadra – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny.

    C/2009 P1 (Garradd) – kometa jednopojawieniowa o hiperbolicznej orbicie. Została odkryta 13 sierpnia 2009 roku przez australijskiego astronoma Gordona J. Garradda. Event Horizon Telescope (EHT) – program naukowy, którego zadaniem jest obserwacja przestrzeni kosmicznej znajdującej się w bezpośredniej bliskości czarnej dziury z rozdzielczością kątową porównywalną do rozmiarów horyzontu zdarzeń czarnej dziury. Celem obserwacji będzie m.in. znajdująca się w centrum Drogi Mlecznej czarna dziura Sagittarius A*. Sagittarius A* jest przynajmniej 30 razy większa od Słońca, ale widziana z Ziemi ma rozmiary kątowe takie same jak pomarańcza na Księżycu oglądana z Ziemi. Obserwacje tak niewielkiego obiektu w zakresie fal milimetrowych i submilimetrowych będą wymagały niespotykanej jak dotąd precyzji i koordynacji obserwacji.

    Lucjan Orkisz (ur. w grudniu 1889 roku w Krakowie, zm. 17 sierpnia 1973 roku) – polski astronom, pierwszy polski odkrywca komety, którą później nazwano jego imieniem (C/1925 G1 (Orkisz)). Swojego odkrycia dokonał 03.04.1925 r podczas przeglądu nieba przy użyciu lunety Merza. Był to obiekt ósmej wielkości gwiazdowej (czyli około 6 razy ciemniejszy od najsłabszych gwiazd widocznych gołym okiem) w gwiazdozbiorze Pegaza i początkowo uznał go za mgławicę. James Nasmyth (ur. 19 sierpnia 1808 w Edynburgu, zm. 7 maja 1890 w Londynie) - szkocki astronom i inżynier. Syn szkockiego malarza Alexandra Nasmytha, brat Patricka Nasmytha. Wynalazł młot parowo-powietrzny (1839), wyrabiał też teleskopy do obserwacji nieba. Wraz z Carpenterem wydał dzieło o obserwacji Księżyca pt. "The moon considered us a planet" (1874).

    Nów – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, czyli jest w koniunkcji ze Słońcem patrząc z Ziemi. W tej pozycji cała strona Księżyca widoczna z Ziemi jest w cieniu, wobec czego Księżyc nie jest widoczny gołym okiem. Zagubione komety – komety okresowe, których odkrycie udokumentowano i potwierdzono, jednak nie można ich ponownie odnaleźć w wyniku obserwacji. Za zagubioną uznaje się taką kometę, której nie widziano co najmniej podczas dwóch kolejnych przejść przez peryhelium.


    259P/Garradd (2008 R1) – kometa krótkookresowa, należąca do rodziny komet pasa głównego lub typu Enckego. Odkryta 2 września 2008 roku przez Gordona Garradda. Jej jądro ma rozmiary ok. 0,7 km.

    Mare Ingenii (łac. Morze Pomysłów) – morze księżycowe położone po niewidocznej stronie Księżyca, jedno z niewielu na tej półkuli Srebrnego Globu. Jego średnica równa jest 318 km. W obrębie morza wyróżniają się krawędzie dużego krateru uderzeniowego Thomson o średnicy 117 km, którego dno i otoczenie pokrywa lawa tworząca to morze.

    Miesiąc synodyczny, lunacja – średni czas pomiędzy kolejnymi nowiami Księżyca. Przyjmuje się, że miesiąc synodyczny trwa 29 dni 12 godzin 44 minuty i 2,9 sekundy (co daje 29,5306 średniej doby słonecznej). Kalendarz astronomiczny (astrologiczny) – współcześnie jest to kalendarz podający dla określonego terytorium np. Polski daty zjawisk astronomicznych takich jak pojawienie się komety, zaćmienia Księżyca, Słońca, rojów meteorów, ciekawych układów planet. Oprócz daty podawany jest obszar, na którym zjawisko będzie widoczne, czas, kierunek w którym należy patrzeć oraz, zwłaszcza dla amatorów, dodatkowe wskazówki naprowadzające obserwatora. Kalendarz astronomiczny dla Polski dość regularnie zamieszcza miesięcznik Wiedza i Życie.


    C/2009 Q7 - kometa jednopojawieniowa odkryta na zdjęciach SOHO przez Michała Kusiaka. Została odkryta 23 sierpnia 2009 roku. Należy do grupy komet Kreutza.
    C/2009 P3 - kometa jednopojawieniowa odkryta na zdjęciach SOHO przez Michała Kusiaka. Została odkryta 2 sierpnia 2009 roku. Należy do grupy komet Kreutza.

    Dodano: 19.08.2011. 00:04  


    Najnowsze