• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mamy nadzieję stać się symbolem współpracy międzynarodowej, mowią na konferencji astronauci ISS

    09.07.2010. 23:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Co lepiej symbolizuje nasze wielkie osiągnięcia w technologii kosmicznej w drugiej połowie XX wieku i ich zasięg, który zawdzięczamy międzynarodowej współpracy, niż Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS)?

    Z tego właśnie względu w trakcie konferencji 'wygrać poprzez współpracę', która odbyła się w Brukseli, 17 lutego, przeprowadzono rozmowę na żywo z dwoma obecnymi mieszkańcami ISS. Są to Leroy Chiao ze Stanów Zjednoczonych i Salizhan Sharipov z Rosji.

    'Chciałbym zaakcentować jak ważna jest moim zdaniem przestrzeń kosmiczna. Jestem bardzo szczęśliwy, ze mogę brać udział w tej międzynarodowej misji. Dobrze nam się razem pracuje i mam nadzieję stać niejako częścią symbolu międzynarodowej współpracy', powiedział Chiao.

    W czasie konferencji, która przyciągnęła ministrów z całego świata, wielokrotnie wzywano do wzmożonej współpracy uzasadniając, dlaczego jest to tak pożądane. Profesor John Logsdon, dyrektor Instytutu Polityki Kosmicznej (Space Policy Institute) na Uniwersytecie Goerge'a Washingtona w Stanach Zjednoczonych, przyjął pragmatyczne stanowisko w tej kwestii, wyjaśniając, iż rządy narodowe pragną tej współpracy, ale też uważają ją za pewnego rodzaju wyzwanie: 'rządy inwestują w przestrzeń kosmiczną nie dlatego, że jest to dobre, ale dlatego, że jest to jeden ze sposobów na wsparcie innych obszarów aktywności społecznej. To środek do propagowania ich własnych, narodowych interesów, czy ma to być przywództwo polityczne czy najlepszy sposób pracy w danej dziedzinie. Motywy są różne i zmieniają się w miarę upływu czasu.'

    Innym problemem, na który zwrócił uwagę Jean-Jacques Dordain, Dyrektor Generalny Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), jest fakt, iż korzyści z kosmicznych działań ujawniają się dokładnie w końcowej fazie trwania projektu, po wielu latach współpracy. Ale jak dotąd nie osłabiło to chęci agencji do współpracy z innymi: 'Wszyscy jesteśmy w Europie gotowi na nowe przedsięwzięcia europejskie i międzynarodowe,' powiedział Dordain.

    Wiele uwagi poświęcono także europejskim osiągnięciom w kosmosie. Wielu wypowiadających się przywołało przykłady program Globalnego Monitoringu dla Środowiska i Bezpieczeństwa (GMES) i Galileo, europejskiego systemu nawigacji satelitarnej. Niemiecka Minister Edukacji i Nauki, Edelgard Bulmahn mówiła o ostatnich zdjęciach księżyca Saturna - Tytana, uzyskanych dzięki lądownikowi Huygens, należącemu do ESA. Te obrazy wzbudziły 'dumę, zadowolenie i respekt dla ogromu Wszechświata,' stwierdziła Bulmahn.

    Dordain wskazał także wiele innych osiągnięć ESA: 'Pomimo dysponowania niższym niż inne władze kosmiczne budżetem jedynie ESA udało się w tym samym czasie orbitować wokół Księżyca i Marsa, wylądować na Tytanie, śledzić komety i przygotowywać się do lotu na Wenus.'

    Günter Verheugen, wiceprzewodniczący Komisji, który na konferencji reprezentował UE, wyjaśnił dlaczego przestrzeń kosmiczna zajmuje obecnie tak ważną pozycję w planach działań UE a ponadto obiecał zwiększenie funduszy w tej dziedzinie od 2007 roku.

    Powiększenie Unii do 25 państw przyniosło UE bardziej przewodnią rolę na arenie międzynarodowej i większe zainteresowanie polityką państw obcych i polityką bezpieczeństwa. W tym sensie 'polityka kosmiczna jest niezbędnym i strategicznym posunięciem,' twierdzi Verheugen. Jest także istotna ze względów gospodarczych. Rynek nawigacji satelitarnej do roku 2020 ma być wart 200 miliardów euro rocznie. Do tego sektor kosmiczny oferuje wiele miejsc pracy i wysokie zyski.

    'Ale wzrost i dobrobyt nie nadejdą bez odpowiednich inwestycji. Mechanizmy napędowe tego wzrostu - badania i rozwój [B+R], nowoczesna technologia, najlepsze umiejętności i efektywnie działające sieci - są bardzo cenne. W porozumieniu z komisarzem Potočnikiem zadecydowaliśmy o zasadniczym wzmożeniu działań w ramach B+R w kwestii przestrzeni kosmicznej i mam nadzieję, że doczekamy odpowiedniego rozwoju współpracy publiczno-prywatnej. Ale inwestycjom UE potrzebna jest opłacalność. Nowe instrumenty powinny być źródłem najwyższych osiągnięć. Musimy mieć odwagę, aby ustalać priorytety a nie tylko europeizować [...],' powiedział Verheugen.

    Zapytany o przyszły budżet UE dla kosmosu, Verheugen oznajmił, iż budżet przeznaczony na badania będzie w Siódmym Programie Ramowym (7. PR) 'znacznie wyższy' niż w 6. PR. Dodał też, że jest ' w pełni usatysfakcjonowany' przebiegiem rozmów z komisarzem Potočnikiem w tej kwestii.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Plan dla Europejskich Państw Współpracujących (ang. Plan for European Cooperating State, PECS) − specjalny status europejskiego państwa współpracującego, które ma przygotować się do członkostwa w ESA - przedsiębiorstwa z tych państw mogą brać udział w programach kosmicznych Europejskiej Agencji Kosmicznej. Umożliwia to - obok istniejącej już współpracy naukowej - także kooperację firm państwa z PECS z europejskim przemysłem kosmicznym. Mechanizm wiedeński - procedura związana z środkami budowy zaufania i bezpieczeństwa ustanowiona w 1990 podczas szczytu paryskiego KBWE. Jest to dwufazowy mechanizm konsultacji i współpracy przewidziany na wypadek nadzwyczajnej aktywności wojskowej. Pierwsza faza zakłada, że jedno z państw uczestniczących zwraca się do drugiego państwa, na terenie którego doszło do nadzwyczajnych lub niezaplanowanych działań sił zbrojnych, z prośbą o wyjaśnienie przyczyn tych zdarzeń. Na państwo-adresata nałożony jest obowiązek udzielenia odpowiedzi w trybie 48-godzinnym. W przypadku, gdy państwo, które zainicjowało procedurę, nie jest usatysfakcjonowane odpowiedzią ma prawo zwrócenia się z prośbą o zwołanie konferencji dwustronnej lub konferencji kryzysowej z udziałem wszystkich państw Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Polityka współpracy gospodarczej, zwana również polityką współpracy z zagranicą polega na kształtowaniu, za pomocą środków pośrednich i bezpośrednich, stosunków ekonomicznych z zagranicą. W ramach tej polityki dokonywana jest wymiana towarowa, wymiana usług oraz obroty kapitałowe. Polityka współpracy z zagranicą może być realizowana pod różnymi postaciami: polityki autonomicznej (bazującej na samodzielności, kraj sam określa cele i narzędzia jej osiągania ) polityki konwencyjnej ( opierającej się na porozumieniach z innymi krajami ) polityki wolnego handlu oraz polityki protekcyjnej.

    Akt Końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie - dokument podpisany przez 35 szefów państw i rządów na zakończenie obrad Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w dniu 1 sierpnia 1975 roku. Był to pierwszy przypadek w czasie zimnej wojny, gdy na tak wysokim szczeblu państwa obu bloków zdecydowały się przyjąć wspólne zasady postępowania w stosunkach międzynarodowych. Jego sygnatariuszami stały się 33 państwa europejskie oraz Kanada i USA. Wzmocniona współpraca – mechanizm pozwalający grupie co najmniej dziewięciu państw członkowskich Unii Europejskiej na pogłębienie współpracy w ramach kompetencji niewyłącznych Unii. Celem wzmocnionej współpracy jest "sprzyjanie realizacji celów Unii, ochrona jej interesów oraz wzmocnienie procesu jej integracji". Współpraca ma charakter otwarty - może w niej brać udział każde państwo członkowskie spełniające warunki określone w decyzji ustanawiającej współpracę oraz zobowiązujące się przestrzegać akty prawne już przyjęte w ramach tej współpracy. Współpraca nie może naruszać rynku wewnętrznego ani spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii, a także nie może wprowadzać dyskryminacji żadnego państwa członkowskiego w zakresie handlu ani naruszać zasad konkurencji.

    Polskie Towarzystwo Gleboznawcze (PTG) – organizacja propagująca osiągnięcia naukowe z zakresu badań środowiska glebowego oraz stymulująca rozwój gleboznawstwa, chemii rolnej i mikrobiologii rolniczej. Jej celem są również starania przyczyniające się do ochrony i racjonalnego gospodarowania gruntami. Towarzystwo realizuje swoje zadania poprzez organizowanie zjazdów i konferencji naukowych, zacieśnianie współpracy międzynarodowej, prowadzenie działalności wydawniczej, popularyzatorskiej i edukacyjnej oraz inicjowanie badań naukowych i współdziałanie w ich prowadzeniu. Współpraca międzynarodowa - zagadnienie budzące zainteresowanie badaczy jak i polityków. Badacze zajmują się przyczynami współpracy międzynarodowej oraz jej zaletami i wadami, politycy natomiast zajmują się środkami współpracy i ich efektywnością oraz skutecznością.

    Regionalizm − w stosunkach międzynarodowych to forma współpracy państw w regionie. Organizacje regionalne mają za zadanie zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa, a także rozwój współpracy gospodarczej i kulturalnej w regionie. Współpraca – zdolność tworzenia więzi i współdziałania z innymi, umiejętność pracy w grupie na rzecz osiągania wspólnych celów, umiejętność zespołowego wykonywania zadań i wspólnego rozwiązywania problemów.

    Międzynarodowa Organizacja Nadzorów Emerytalnych ( ang. International Organisation of Pension Supervisors, w skrócie IOPS) – Międzynarodowa Organizacja Nadzorców Emerytalnych powstała w 2004 r. z przekształcenia Międzynarodowego Zrzeszenia Regulatorów Emerytur (INPRS), organizacji działającej pod auspicjami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Jest to niezależna organizacja międzynarodowa o ogólnoświatowym zasięgu, skupiająca organy sprawujące nadzór nad systemami emerytalnymi. Obecnie Organizacja zrzesza ponad 70 członków, Komisja Nadzoru Finansowego jest członkiem IOPS od początku jego istnienia. IOPS współpracuje ściśle m.in. z Bankiem Światowym, Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW), Międzynarodowym Stowarzyszeniem Nadzorców Ubezpieczeniowych (IAIS) i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Do zadań organizacji należy m.in. ustanawianie standardów, zaleceń i zasad dotyczących nadzoru i regulacji sektora emerytalnego, ułatwianie współpracy międzynarodowej pomiędzy nadzorcami jak i innymi zainteresowanymi stronami, prowadzenie badań i analiz w zakresie systemów emerytalnych i nadzoru nad nimi, wspieranie dystrybucji i komunikacji dorobku naukowego w tej dziedzinie, gromadzenie informacji na ten temat we współpracy z innymi instytucjami i organizacjami międzynarodowymi.

    Projektowanie zintegrowane - jest to sposób realizacji inwestycji, który w optymalny sposób, pod względem współpracy zespołu projektowego, w skład którego wchodzą: architekt, inżynier, inwestor, wykonawca i użytkownik, pozwala stworzyć obiekt zrównoważony pod względem kosztów budowy jak i kosztów eksploatacji. Na każdym etapie projektowania przedstawiciele poszczególnych branży mają możliwość wyrażania własnych opinii na temat powstającego projektu, natomiast architekci są angażowani podczas prac wykonawczych. W fazie przygotowania koncepcji projektu architekt i specjalista z dziedziny efektywności energetycznej budynku stanowią podstawę zespołu projektowego odpowiedzialnego za powstanie projektu. Pozwala to na zaangażowanie kolejnych członków zespołu wraz z ich wiedzą i doświadczeniem w dziedzinie instalacji sanitarnych, wentylacji i klimatyzacji, a także elektryki, na poszczególnych etapach powstawania inwestycji. Taki system współpracy pozwala na osiągnięcie konsensusu pośród osób włączonych w realizację inwestycji, a w rezultacie osiągnięcie perfekcyjnej jakości projektowanych i budowanych przedsięwzięć.

    Wikipedystka:Harika: Bardzo lubię mówić, więc z napisaniem kilku słów o sobie też nie powinnam mieć problemu. :) Uwielbiam język angielski i kocham uczyć, z zawodu jestem nauczycielką języka angielskiego, choć obecnie pracuję jako koordynatorka współpracy międzynarodowej. Dużą część mojej pracy stanowią tłumaczenia, których wykonywanie jednocześnie mnie fascynuje i frustruje. W uczenie i wykonywanie tłumaczeń wkładam całe serce (a przynajmniej lwią jego część), chciałabym móc im poświęcać więcej czasu i mam nadzieję, że kiedyś tak się stanie. Kocham taniec orientalny i, coraz bardziej, pilates. Każdy dzień bez wysiłku fizycznego uważam za niepełny. Uśmiecham się, gdy słyszę muzykę orientalną i reggae. Interesuję się kulturą krajów muzułmańskich. Jest tyle pięknych miejsc, które chciałabym odwiedzić. Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego (ang. International Programme on Chemical Safety, IPCS) – program powstały w 1980 roku będący wspólnym przedsięwzięciem Światowej Organizacji Zdrowia, Międzynarodowej Organizacji Pracy i Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych stworzonym na podstawie rekomendacji przyjętych na Konferencji sztokholmskiej w 1972 roku. Celem programu jest stworzenie naukowych podstaw bezpiecznego użycia substancji chemicznych oraz wspieranie narodowych programów dotyczących bezpieczeństwa chemicznego, który realizowany jest poprzez m.in.

    COST – Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (European Cooperation in Science and Technology), jest międzyrządową instytucją europejską, powołaną w celu rozwijania międzynarodowej współpracy w zakresie badań naukowych prowadzonych w ramach poszczególnych krajowych programów. COST stanowi najstarszy europejski program w dziedzinie naukowej, gdyż został on utworzony już w 1971 r. Obecnie obejmuje on 36 członkowskich krajów Unii Europejskiej oraz krajów współpracujących. System bezpieczeństwa zbiorowego - system instytucjonalny, którego celem jest zapobieganie konfliktom pomiędzy państwami członkowskimi. Obejmuje on swym zasięgiem wszystkie państwa danego obszaru, niezależnie od ich różnorodności. Pierwszą historyczną próbą utworzenia tego rodzaju systemu było powołanie Ligi Narodów w 1920 roku. Obecnymi przykładami takich konstrukcji są Organizacja Narodów Zjednoczonych (zasięg uniwersalny) oraz Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (zasięg regionalny).

    Space Shuttle/International Space Station Extravehicular Mobility Unit (EMU) to samodzielny, antropomorficzny system, który zapewnia ochronę środowiskową, mobilność, podtrzymywanie życia i komunikację dla członków załogi wahadłowców kosmicznych lub Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, wykonujących spacery kosmiczne. Jest to dwuczęściowy półsztywny skafander i obecnie jeden z dwóch skafandrów kosmicznych używanych przez załogę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, drugim jest rosyjski skafander Orłan. Mechanizm berliński - procedura związana z problematyką bezpieczeństwa międzynarodowego ustanowiona w 1991 w ramach KBWE. Mechanizm ten może być zainicjowany w razie sytuacji kryzysowej, która jest następstwem pogwałcenia jednego z postanowień "Aktu Końcowego" lub wydarzeń zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu i równowadze. Procedura ta stała się pierwszym wyjątkiem odstąpienia od powszechnej w ramach KBWE/OBWE zasady konsensusu.

    Dodano: 09.07.2010. 23:12  


    Najnowsze