• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Misje kosmiczne ESA to sprawa rodzinna

    02.06.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) łączy i wspólnie wykorzystuje przedsięwzięcia, metody, obiekty i procedury w swoich dążeniach do poszerzenia współpracy, podniesienia wydajności oraz obniżenia kosztów. Koncepcja "Rodziny misji" obejmuje wszystkie Obserwatoria Ziemi (EO), misje związane z astronomią, podstawami fizyki, słońcem i planetami, kontrolowane przez Europejski Ośrodek Operacji Kosmicznych (ESOC), zwłaszcza te przydzielone do Dedykowanej Sali Kontroli i Sterowania (DCR).

    Naukowcy ESA stwierdzili, że połączenie inżynierów zajmujących się lotami kosmicznymi z infrastrukturą techniczną znacznie podnosi wydajność i zasoby. Dobrym przykładem są zespoły kontroli lotu obsługujące dwie stare misje okołoziemskiego satelity Envisat i europejskiego satelity teledetekcyjnego (ERS)-2. Po wystrzeleniu w marcu nowego satelity ESA typu Earth Explorer, gradientometrycznej misji satelitarnej (GOCE), naukowcy stwierdzili, że zasadnym będzie również umieszczenie nowych członków zespołu we wspólnej sali DCR.

    "Wystrzelenie GOCE stanowiło kolejną okazję do dalszego doskonalenia i integrowania zespołów ds. misji obserwacyjnych Ziemi" - powiedział dr Manfred Warhaut, kierownik Centrum Operacyjnego Misji w ESOC.

    Do tej pory zespół kontroli lotu musiał przenosić swoje rutynowe operacje z głównej sali kontroli w ESOC do mniejszej DCR po wystrzeleniu satelity i zakończeniu "etapu wystrzelenia i zajęcia właściwej pozycji na orbicie" (tzw. etap LEOP).

    Ze swojej strony dr Pier Paolo Emanuelli, kierownik z ramienia ESA Departamentu Operacyjnego Obserwacji Ziemi w ESOC zauważył, że koncepcja "Rodziny misji" daje inżynierom oraz inżynierom statków kosmicznych narzędzia niezbędne do wzajemnego szkolenia się na swoich satelitach. W efekcie uzyskujemy - jak zauważył - większą satysfakcję z pracy, szersze wsparcie wśród kolegów i partnerów oraz pogłębioną wiedzę specjalistyczną.

    "Tak, jesteśmy w stanie zoptymalizować nasz personel, a dzięki wspólnym szkoleniom można lepiej zarządzać ogólnym obciążeniem pracą" - wyjaśnił dr Emanuelli. "Inżynierowie są bardziej zadowoleni, mogą wymieniać się na stanowiskach na różnych etapach poszczególnych misji, co daje znacznie więcej interesujących możliwości zawodowych" - dodaje. "Wraz ze wzrostem liczby misji EO prowadzonych przez ESA, coraz częściej zdarzać się będą kampanie testowania w ograniczonym czasie, takie jak te związane z wystrzeleniem GOCE. Nie możemy już ciężej pracować - musimy pracować mądrzej i lepiej."

    Prócz wystrzelenia GOCE, ESA zaplanowała na ten rok misje Cryosat-2 oraz SMOS (wilgotność gleby i zasolenie oceanów). Cryosat-2 ma dokładnie monitorować zmiany w grubości polarnej pokrywy lodowej oraz pływający lód morski, natomiast SMOS będzie obserwować wilgotność gleby na kontynentach Ziemi oraz zasolenie oceanów.

    W latach 2010-2013, ESA planuje uruchomienie misji Swarm, która ma monitorować pole geomagnetyczne i jego zmiany w czasie; misji (ADM)-Aeolus, która przyczyni się do lepszego zrozumienia dynamiki atmosfery i procesów klimatycznych oraz umożliwi lepsze przewidywanie pogody; oraz EarthCARE, wspólnej europejsko-japońskiej misji, która skoncentruje się na pozyskiwaniu danych na temat interakcji między chmurami oraz procesami radiacyjnymi i aerozolowymi, które przyczyniają się do regulacji klimatu.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    ESA:
    http://www.esa.int

    ESOC:
    http://www.esa.int/SPECIALS/ESOC

    Źródło danych: Europejska Agencja Kosmiczna
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych od Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA)

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    New Millennium Program – program misji kosmicznych NASA, którego zadaniem było przetestowanie nowych technologii na potrzeby przyszłych misji. NASA anulowała program w 2008 r., przeznaczając otrzymane w ramach budżetu na rok fiskalny 2009 środki finansowe na inne cele. Statki kosmiczne i eksperymenty programu New Millenium początkowo nosiły nazwę „Deep Space” (dla misji planetarnych) i „Earth Observing” (misje na orbicie Ziemi). W 2000, wraz ze zmianami w samym programie, Deep Space otrzymały nazwę „Space Technology”. CryoSat-2 – satelita naukowo-badawczy Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) przeznaczony do badań pokrywy lodowej na Ziemi za pomocą wysokościomierza radarowego. Powstał w celu zastąpienia niedoszłego satelity CryoSat, utraconego w nieudanym wystrzeleniu na orbitę. Stanowi część programu obserwacji Ziemi ESA, pod nazwą Earth Explorers. GOCE (Gravity field and steady-state ocean circulation explorer) – klimatologiczny i geofizyczny satelita Europejskiej Agencji Kosmicznej ESA (pierwszy z programu "Earth Explorer Core Mission") mający na celu badanie pola grawitacyjnego Ziemi i cyrkulacji wody w oceanach w stanie spoczynku. Jest kontynuatorem i rozszerzeniem pomiarów pola siły ciężkości wcześniejszych misji CHAMP i GRACE.

    Mars Reconnaissance Orbiter – amerykańska naukowo-telekomunikacyjna sonda kosmiczna, wystrzelona przez NASA w kierunku Marsa przy pomocy rakiety Atlas V 12 sierpnia 2005 roku. Na orbitę planety sonda weszła 10 marca 2006 roku. Początkowo była to wydłużona orbita eliptyczna, którą zacieśniła korzystając z tzw. hamowania atmosferycznego. Celem misji MRO jest poszukiwanie podziemnych złóż wody, badanie obecnego klimatu oraz odnajdywanie wskazówek, które pomogłyby w rekonstrukcji modelu klimatycznego planety sprzed milionów lat. Ponadto sonda ma wytypować miejsca do lądowania przyszłych misji automatycznych oraz planowanych wypraw załogowych na Czerwoną Planetę. Sonda MRO jest najnowocześniejszym pojazdem kosmicznym, jaki kiedykolwiek został wysłany z Ziemi na orbitę Czerwonej Planety. Naukowcy oczekują, że sonda zbierze więcej informacji niż wszystkie poprzednie misje marsjańskie razem wzięte. Zakończenie misji nastąpi w latach 2016–2026. Całkowity koszt misji szacowano na ok. 720 milionów USD. Sentinel (pol. strażnik, wartownik) – seria europejskich misji kosmicznych o charakterze teledetekcyjnym. Wspólną nazwą „Sentinel” objęte są zarówno całe satelity (np. Sentinel-1), jak i pojedyncze instrumenty satelitarne (np. Sentinel-4). Misje Sentinel są częścią programu Copernicus, zainicjowanego i finansowanego przez Unię Europejską. Nadzór technologiczny nad budową satelitów i instrumentów Sentinel sprawuje Europejska Agencja Kosmiczna (ESA).

    Europejskie Centrum Operacji Kosmicznych (ang. European Space Operations Centre - ESOC) jest odpowiedzialne za kontrolę nad satelitami należącymi do ESA. Centrum znajduje się w niemieckim mieście Darmstadt. Personel misji dyplomatycznej - oznacza członków personelu dyplomatycznego, personelu administracyjnego i technicznego oraz personelu służby misji dyplomatycznej.

    Venus Express – pierwsza sonda Europejskiej Agencji Kosmicznej wysłana w kierunku planety Wenus. Wstępne założenia misji zostały zaproponowane w 2001 roku. Od początku starano się maksymalnie skrócić czas konstrukcji oraz obniżyć koszty. Do budowy pojazdu wykorzystano zapasowe części pozostałe po projektach Mars Express oraz Rosetta. Dzięki temu całkowity koszt budowy zamknął się sumą 260 milionów dolarów, a zmontowanie pojazdu zajęło niecałe cztery lata, co stanowi obecnie rekord, spośród wszystkich misji planetarnych. Użycie części zamiennych sondy Mars Express Orbiter wymagało dokonania wielu modyfikacji, z których główne miały na celu przystosowanie orbitera do odmiennych warunków panujących na orbicie Wenus. Konieczne było pogrubienie izolacji termicznej i radiacyjnej, gdyż znajdując się dwukrotnie bliżej Słońca, Venus Express będzie narażona na czterokrotnie większe nagrzewanie się, a promieniowanie jonizujące będzie znacznie silniejsze, co zwiększy ryzyko uszkodzenia układów elektronicznych. Z drugiej strony większa ilość światła poprawi znacznie efektywność paneli słonecznych. Orbita cmentarna – rodzaj orbity, na którą kierowane są statki kosmiczne, które osiągnęły kres swojego resursu. Zużyte satelity oraz rakiety nośne, nawet jeśli nie są uszkodzone, stanowią kosmiczne śmieci, które zagrażają obiektom pracującym na niskiej orbicie okołoziemskiej lub orbicie geostacjonarnej. Zgodnie z postanowieniem Europejskiej Agencji Kosmicznej z 2002 roku, każdy statek kosmiczny, po upływie 25 lat od zakończenia swojej misji, powinien zostać deorbitowany i spłonąć w atmosferze lub zostać wyniesiony 300 kilometrów powyżej pierścienia orbity geostacjonarnej i pozostawiony na orbicie cmentarnej.

    Łuna-Głob (ros. Луна-Глоб) – planowana rosyjska sonda kosmiczna. Sonda złożona będzie ze sztucznego satelity Księżyca, lądownika i penetratorów. Pierwsza misja w ramach nowego rosyjskiego programu badań Księżyca. W realizacji misji weźmie udział japońska agencja kosmiczna JAXA. Start misji planowany jest na 2015 rok.

    ExoMars – planowana wspólna Europejskiej Agencji Kosmicznej i Rosyjskiej Agencji Kosmicznej Roskosmos misja badawcza Marsa. Będzie składała się z dwóch misji obejmujących:

    Rodziny w misji - rodziny z Drogi neokatechumenalnej, które na prośbę biskupów osiedlają się w rejonach zdechrystianizowanych lub tam, gdzie to jest konieczne. Rodzinom w misji towarzyszy zawsze prezbiter. Obecnie na świecie jest posłanych ponad 800 rodzin w misji. Lista startów statków kosmicznych typu Sojuz zawiera informacje o radzieckich i rosyjskich załogowych i bezzałogowych startach różnych wariantów pojazdów tego typu. W Związku Radzieckim był zwyczaj, że w przypadku pomyślnie przeprowadzonych misji otrzymywały one oficjalną nazwę i numer. Loty próbne lub nieudane były maskowane oznaczeniem kolejnego satelity serii Kosmos.

    Orion Multi-Purpose Crew Vehicle (Orion MPCV) – projektowany załogowy statek kosmiczny amerykańskiej agencji NASA przeznaczony do wykonywania długotrwałych misji do celów położonych poza niską orbitą okołoziemską, jak planetoidy, Księżyc i Mars. Przewidziany jest także jako rezerwowy system do transportu załóg i ładunku na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Statek zapewni możliwość awaryjnego przerwania misji podczas każdej fazy startu i lotu oraz umożliwi bezpieczny powrót załogi na Ziemię z przestrzeni międzyplanetarnej. Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie jest wielodziałową placówką muzealną, która oprócz podstawowej misji jaką jest gromadzenie zbiorów i ochrona dziedzictwa geologicznego, prowadzi prace badawcze i dokumentacyjne oraz szeroką działalność w zakresie popularyzacji nauk o Ziemi i upowszechniania wiedzy przyrodniczej.

    Dodano: 02.06.2009. 15:11  


    Najnowsze