• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niebo w marcu

    01.03.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W marcu mamy dobre warunki do obserwacji Merkurego i Jowisza oraz dwóch jasnych planetoid. Dni robią się coraz dłuższe. 1 marca w Warszawie, Słońce wzejdzie o godzinie 6:23, a zajdzie o 17:15. Dnia 31 marca nasza dzienna gwiazda pojawi się na horyzoncie o godzinie 6:14 (już po zmianie czasu na letni), a zniknie za nim o 19:07.

    Wiosna rozpocznie się w tym roku 21 marca o godzinie 0:21, kiedy to Słońce znajdzie się w punkcie równonocy wiosennej i wstąpi w znak Barana.

    Kolejność faz Księżyca w marcu jest następująca: nów - 4 III o godzinie 21:46, pierwsza kwadra - 13 III o godzinie 0:45, pełnia - 19 III o godzinie 19:10 i ostatnia kwadra - 26 III o godzinie 13:07. Najbliżej Ziemi nasz naturalny satelita znajdzie się 19 marca o godzinie 20:10, a najdalej 6 marca o godzinie 8:51.

    13 marca w okolicach godziny 22 ciemny brzeg tarczy Księżyca zasłoni jasną i widoczną gołym okiem gwiazdę Eta Gem (jasność 3.5 mag). Zjawisko to będzie widoczne w całej Polsce.

    Marzec to najlepszy w roku 2011 okres, w którym możemy obserwować Merkurego. Najlepsze warunki wystąpią w okolicach 23 marca, kiedy to wieczorem, godzinę po zachodzie Słońca, planeta będzie świecić na wysokości 11 stopni nad zachodnim horyzontem.

    Dla odmiany, pogarszają się warunki do obserwacji Wenus. Planetę można podziwiać już tylko w pierwszej połowie miesiąca. Godzinę przed wschodem Słońca świeci ona małe kilka stopni nad wschodnim horyzontem.

    Mars, Uran i Neptun znajdują się na sferze niebieskiej blisko Słońca i ich obserwacje w marcu nie są możliwe.

    Kończy się sezon na obserwacje Jowisza. Planetę widać jeszcze w miarę dobrze w pierwszej połowie miesiąca, kiedy wieczorem świeci kilkanaście stopni nad zachodnim horyzontem. Pod koniec marca, wysokość ta maleje do małych kilku stopni, przez co planeta ginie w łunie zorzy wieczornej.

    W drugiej połowie nocy możemy obserwować Saturna. Planeta świeci w konstelacji Panny i ma jasność 0.4 wielkości gwiazdowych, a więc jest niewiele słabsza od najjaśniejszych gwiazd na niebie.

    Dysponując teleskopem o średnicy zwierciadła 20-30 cm możemy pokusić się o odnalezienie Plutona. Świeci on nad ranem w konstelacji Strzelca.

    W marcu możemy dojrzeć dwie jasne planetoidy, których blask sięga niespełna 9 wielkości gwiazdowych. Są to (3) Juno i (20) Massalia. Oba ciała znajdują się na sferze niebieskiej blisko siebie i widać je w konstelacji Lwa. Do obserwacji można wykorzystać lornetkę lub niewielki teleskop.

    W marcu nie mamy szansy na podziwianie żadnego dużego roju meteorów. Zauważalną aktywność na poziomie 2-4 meteorów na godzinę daje jednak kompleks radiantów w gwiazdozbiorze Panny związany z Antyhelionem - dużym źródłem meteorów sporadycznych. AOL

    PAP - Nauka w Polsce

    tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu.

    Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Heliakalny wschód – moment, gdy dany obiekt astronomiczny (gwiazda, planeta lub księżyc) staje się po raz pierwszy widoczny na wschodzie o świcie, po okresie gdy był zakryty przez horyzont lub niewidoczny z powodu jasno świecącego Słońca. Po swoim heliakalnym wschodzie każdego następnego dnia gwiazda pojawia się nieco wcześniej i widoczna jest przez dłuższy okres zanim jej światło przestanie być widoczne (Słońce przesuwa się na wschód względem gwiazd po ekliptyce). W końcu gwiazda przestaje być widoczna na niebie o świcie, gdyż znika pod zachodnim horyzontem – jest to heliakalny zachód. Po około roku astronomicznym gwiazda będzie miała ponownie swój heliakalny wschód.

    Uran − gazowy olbrzym, siódma w kolejności od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest także trzecią pod względem wielkości i czwartą pod względem masy planetą naszego systemu. Nazwa planety pochodzi od Uranosa, który był bogiem i uosobieniem nieba w mitologii greckiej (klasyczna greka: Οὐρανός), ojcem Kronosa (Saturna) i dziadkiem Zeusa (Jowisza). Choć jest widoczny gołym okiem, podobnie jak pięć innych planet, umknął uwadze starożytnych obserwatorów ze względu na niską jasność i powolny ruch po sferze niebieskiej. Sir William Herschel ogłosił odkrycie planety w dniu 13 marca 1781, po raz pierwszy w historii nowożytnej rozszerzając znane granice Układu Słonecznego. Uran to również pierwsza planeta odkryta przy pomocy teleskopu.

    Dodano: 01.03.2011. 00:19  


    Najnowsze