• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niezwykły siarczan srebra(II) zsyntezowany przez polsko-słoweński zespół badaczy

    15.01.2010. 14:33
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Siarczan srebra(II) - nowy związek chemiczny o niezwykłych właściwościach - uzyskał polsko-słoweński zespół badaczy pod kierownictwem dra hab. Wojciecha Grochali. Zsyntezowany związek będzie można wykorzystywać np. w procesach tworzenia leków lub w utylizacji ścieków.

    W rozmowie z PAP dr Grochala, pracujący w Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego oraz Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego przyznał, że codziennie w laboratoriach na całym świecie powstają setki nowych związków chemicznych. Sukces osiąga się wówczas, gdy uda się uzyskać coś niezwykłego. "Zsyntezowany siarczan srebra(II) ma kilka specyficznych cech, które właśnie takim go czynią" - podkreślił.

    Od znanego to tej pory siarczanu jednowartościowego srebra (Ag2SO4), nowy związek (AgSO4) różni się wszystkimi istotnymi własnościami fizykochemicznymi. "Są to po prostu dwie zupełnie różne substancje chemiczne" - powiedział rozmówca PAP.

    Jak wyjaśnił, uzyskany związek jest półprzewodnikiem o bardzo niewielkiej energii. "Jest to związek o barwie czarnej. Wszystkie pozostałe bezwodne siarczany metali są bardzo słabo zabarwione, mają bardzo delikatne kolory albo są bezbarwne. To oznacza, że bardzo słabo pochłaniają promieniowanie widzialne, najczęściej absorbują promieniowanie ultrafioletowe. Siarczan srebra(II) - w przeciwieństwie do nich - absorbuje już promieniowanie w zakresie średniej podczerwieni" - tłumaczył dr Grochala.

    Dodał, że w rodzinie siarczanów jest to jedyny związek bliski przewodnikom metalicznym.

    Drugą niezwykłą cechą uzyskanego związku jest jego bardzo silny magnetyzm. "Wykazuje on bardzo silne tzw. sprzężenie antyferromagnetyczne, które występuje nawet w temperaturze +100 st. Celsjusza. Żaden inny siarczan się tak nie zachowuje" - powiedział naukowiec.

    Trzecia z wyjątkowych cech odnosi się bardziej do właściwości chemicznych - nowy związek to bardzo silny utleniacz. "Dzięki temu można będzie go wykorzystywać w rozmaitych reakcjach utleniania, np. w farmacji do tworzenia leków albo do utylizacji ścieków" - wyjaśnił dr Grochala.

    Jak zaznaczył, gdyby siarczan srebra(II) udało się ponadto zamienić w wysokotemperaturowy nadprzewodnik, to znalazłby on olbrzymią liczbę zastosowań.

    Dr Grochala wyjaśnił też, że nowy związek uzyskuje się za pomocą dwóch prostych metod. "Jedną z nich jest wymiana ligandów, drugą wypieranie słabego kwasu silnym". W pracach badawczych nad nim wzięło udział siedmiu naukowców, wśród nich uczeni z Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego i naukowcy z trzech słoweńskich instytutów naukowych.

    Dr Wojciech Grochala był jednym z pierwszych laureatów prestiżowego programu "Team" Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP). Synteza siarczanu srebra(II) jest jednym z elementów badań finansowanych przez FNP.

    "Synteza tego związku była planowana w naszym projekcie, ale nie było jasne, czy uda się go uzyskać. Całość badań, które pozwoliły nam zrozumieć, jakie ten związek ma cechy, trwała ponad rok. Był to czas bardzo intensywnych i żmudnych eksperymentów i obliczeń" - podsumował naukowiec.

    Wyniki badań zostaną opublikowane jako "Very Important Paper" w prestiżowym czasopismie "Angewandte Chemie. International Edition".

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Siarczan srebra(I) (nazwa Stocka: siarczan(VI) srebra(I)), Ag2SO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i srebra na I stopniu utlenienia. Siarczan srebra(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) srebra(II)), AgSO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i srebra na II stopniu utlenienia. Acetylenek srebra – metaloorganiczny związek chemiczny z grupy acetylenków. Występuje w formie białego proszku. Na powietrzu samoistnie eksploduje po podgrzaniu do 217 °C. W postaci czystej jest bardzo niebezpieczny, rozkłada się wybuchowo pod wpływem światła, dlatego często występuje jako mniej niebezpieczna mieszanina acetylenku srebra i azotanu srebra. Otrzymywany w reakcji działania acetylenu na wodny roztwór soli srebra(I), np. azotanu srebra:

    Siarczan cynku, ZnSO4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i cynku. Ma postać białych, bezwonnych kryształów, łatwo rozpuszczających się w wodzie. Jeden z najważniejszych związków cynku, szeroko wykorzystywany m.in. jako składnik elektrolitu podczas cynkowania elektrolitycznego. Roztwór siarczanu cynku jest najważniejszym półproduktem w ciągu otrzymywania cynku metodą hydroelektrometalurgiczną. Siarczan cynku można otrzymać w reakcji kwasu siarkowego z cynkiem metalicznym, jego tlenkiem lub solami lotnych kwasów. Najczęściej spotykany jako sól siedmiowodna ZnSO4•7H2O. Papier fotograficzny – materiał światłoczuły w postaci papieru pokrytego światłoczułą warstwą zawiesiny chlorków lub bromków srebra w żelatynie. Obecnie stosowane są dwa typy podłoża: papierowe oraz polietylenowe. Przy podłożu papierowym pomiędzy żelatyną a papierem dodatkowo stosowana jest warstwa siarczanu baru (biel barytowa) zwiększająca współczynnik odbicia światła. Jedną z cech papierów fotograficznych czarno-białych jest ich kontrastowość – może ona być stała (papiery stałogradacyjne) lub zmienna (papiery zmiennogradacyjne) zależna od widma światła naświetlającego. Papiery stałogradacyjne produkowane są w różnych stopniach gradacji (od miękkich do bardzo kontrastowych). Ponadto produkuje się papiery o różnych formach powierzchni, np. błyszczące, matowe, półmatowe, jedwabiste itp.).

    Acetylenek miedzi(I), Cu2C2 — miedzioorganiczny związek chemiczny z grupy acetylenków. Rdzawo- lub brunatnoczerwony proszek, nierozpuszczalny w wodzie i większości rozpuszczalników organicznych. W stanie suchym jest bardzo podatny na wstrząsy i może wybuchać przy uderzeniu. Wybucha także przy ogrzewaniu powyżej 100 °C, jednak jest jedną z niewielu substancji, która po wybuchu nie uwalnia żadnych gazowych produktów. W oparach chloru, bromu i jodu może ulegać spontanicznemu zapłonowi. W reakcjach z azotanem srebra może tworzyć wybuchowe mieszaniny zawierające acetylenek srebra: Jodek srebra – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu jodowodorowego i srebra. Jest solą o żółtym zabarwieniu, nierozpuszczalną w wodzie i, podobnie jak inne halogenki srebra, światłoczułą. Struktura krystaliczna jodku srebra zmienia się wraz z temperaturą.

    Srebro piorunujące – substancja wybuchowa powstająca podczas przechowywania roztworów amoniakalnych kompleksów srebra(I), np. [Ag(NH3)2]OH. Uważane za azotek srebra (Ag3N) lub mieszaninę azotku z imidkiem srebra (Ag2NH). Wytrąca się formie czarnych kryształków lub kożucha na powierzchni roztworu. Jest silnie wybuchowe, w stanie suchym wybuch może zostać zainicjowany dotknięciem, a nawet nastąpić samoistnie. Nie należy mylić z piorunianem srebra. Arsenian srebra (nazwa Stocka: arsenian(V) srebra(I)), Ag3AsO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy arsenianów, sól kwasu arsenowego i srebra na I stopniu utlenienia wykorzystywany w analizie jakościowej do wykrywania arsenu i srebra.

    Piorunian srebra (AgCNO) – nieorganiczny związek chemiczny, sól srebra(I) i kwasu piorunowego. Bardzo czuły materiał wybuchowy używany głównie do wyrobu materiałów pirotechnicznych.

    Siarczan manganu(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) manganu(II)), MnSO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i manganu na II stopniu utlenienia. Zazwyczaj występuje jako sól jednowodna (MnSO4·H2O), ponadto znany jest także tetrahydrat, pentahydrat i heptahydrat.

    Bromek srebra – nieorganiczny związek chemiczny zaliczany do grupy bromków, sól bromowodoru i srebra. Jest substancją wyjątkowo czułą na światło, pod wpływem którego ciemnieje (następuje wtedy rozpad związku na brom i metaliczne srebro). Dzięki tej właściwości bromek srebra jest podstawowym składnikiem emulsji światłoczułych na błonach fotograficznych. Siarczan żelaza(III) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i żelaza na +III stopniu utlenienia. Tworzy bezbarwne, żółtawe kryształy, bezwodny stanowi białożółty bezpostaciowy proszek. Jego 40% wodny roztwór stosowany jest jako koagulant w procesie oczyszczania ścieków.

    Siarczan miedzi(I) (nazwa Stocka: siarczan(VI) miedzi(I)), Cu2SO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów metali, sól kwasu siarkowego i miedzi na I stopniu utlenienia. Bromki – grupa nieorganicznych związków chemicznych, soli kwasu bromowodorowego (HBr). Brom w bromkach jest zawsze jednowartościowy (występuje w postaci anionu bromkowego Br), np.: bromek sodu, bromek potasu, bromek magnezu, bromek żelaza(III) czy bromek srebra.

    Dodano: 15.01.2010. 14:33  


    Najnowsze