• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe polskie obserwatorium astronomiczne

    24.03.2010. 23:05
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    W Bukowcu, niewielkiej wsi pod Łodzią trwają ostatnie prace przy budowie nowego polskiego obserwatorium astronomicznego. Dostrzegalnia powstała dzięki współpracy miłośników astronomii, lokalnego samorządu oraz dyrekcji miejscowej szkoły podstawowej.

    Stacja ma nosić imię papieża Sylwestra II - wybitnego uczonego średniowiecznego.
    Bukowiec to mała wieś leżąca w odległości 20 kilometrów od centrum Łodzi. Autorem pomysłu na zlokalizowanie tam nowego obserwatorium astronomicznego jest Paweł Maksym - popularyzator nauki, który w 2005 roku wraz z Łukaszem Wieteską organizował w Bukowcu pokazy nocnego nieba, w ramach akcji "Zostań Młodym Kopernikem".

    "To było to czego szuka każdy miłośnik astronomii - dobre niebo, blisko domu i bezpieczeństwo" - mówi Maksym, który już w 2006 roku zaprosił do Bukowca amatorów astronomii z całego kraju i podzielił się z nimi swoim pomysłem.

    Późniejsze obserwacje, w tym kilka o dużym znaczeniu naukowym (m.in. pozytywna rejestracja zakrycia gwiazdy przez asteroidę o rekordowo krótkim czasie trwania - poniżej pół sekundy) potwierdziły wybór lokalizacji. Budowę dostrzegalni umożliwiła jednak dopiero współpraca z miejscową Szkołą Podstawową im. Mikołaja Kopernika oraz władzami gminy Brójce, nie bez znaczenia było wsparcie sponsorów.

    Prace budowlane przy obserwatorium rozpoczęły się pod koniec września 2009 roku, a po blisko trzech miesiącach na terenie szkoły był już gotowy budynek dostrzegalni. Obecnie trwa wyposażanie stacji i kompletowanie sprzętu obserwacyjnego, poszukiwany jest również sponsor kamery CCD.

    W Bukowcu znajdą się instrumenty potrzebne do rejestracji obserwacji zakryciowych, w tym insertery czasu, kamery CCD czy sprzęt do wizualnego wyznaczania momentów zakryć. Już teraz stacja dysponuje dwoma teleskopami - Newtonem o średnicy 25 cm i światłosile f/4,7 oraz instrumentem w systemie Schmidta-Cassegraina, również o średnicy 25 cm i światłosile f/10 - oba na montażu paralaktycznym EQ6 Pro.

    Ponadto w obserwatorium znajdzie się również refraktor 10 cm (f/10) oraz teleskop Nawtona 23 cm (f/7), a także refraktor 7 cm, który po zakupie kamery CCD ma służyć jako guider.

    Instrumenty będą wykorzystywane nie tylko podczas zaawansowanych obserwacji miłośniczych (w tym również kampanii realizowanych we współpracy z profesjonalnymi astronomiami), ale także w ramach zajęć pozalekcyjnych czy pokazów otwartych dla mieszkańców i gości Bukowca.

    Obecnie załogę stacji stanowi dwuosobowy zespół (Paweł Maksym i Łukasz Wieteska), jednak w przyszłości grono stałych obserwatorów może się powiększyć, na co liczą twórcy obserwatorium. Nad pracami dostrzegalni ma czuwać również Honorowa Rada Naukowa, w skład której wchodzą: prof. Costantino Sigismondi (astronom, astrofizyk, wykładowca Uniwersytetu Rzymskiego La Sapienza, absolwent teologii na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim), dr Michał Drahus (astronom pracujący obecnie na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, specjalista z dziedziny komet, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego) i Janusz Wiland (doświadczony amator astronomii, wieloletni prezes Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii).

    Więcej informacji na temat Obserwatorium w Bukowcu będzie można znaleźć wkrótce pod adresem: http://www.oabukowiec.pl

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Maciej Bielicki (ur. 18 września 1906 w Warszawie, zm. 27 listopada 1988 tamże) – polski astronom, dr hab., wieloletni współpracownik Briana Marsdena. Docent Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego, wychowawca wielu pokoleń studentów astronomii. Specjalizował się w obliczaniu orbit komet, meteorów i sztucznych satelitów Ziemi. Współtwórca Katalogu orbit komet jednopojawieniowych. Aktywny obserwator nieba, stworzył w Warszawie stację wizualnych obserwacji sztucznych satelitów. Członek Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii od 1922 roku. Wieża Braniborska w Zielonej Górze – zabytkowa wieża widokowa, a obecnie budynek Instytutu Astronomii im. Jana Keplera (dawniej Centrum Astronomii im. Jana Keplera lub Zielonogórskie Centrum Astronomii) wchodzący w skład Uniwersytetu Zielonogórskiego. Mieszczą się w niej także Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz Zielonogórski Oddział Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. Wybudowana w latach 1859/1860 początkowo była restauracją-winiarnią z wieżą widokową. Mocno zaniedbana, została w 1988 roku gruntownie odrestaurowana. W 2005 roku przebudowano szczyt wieży, zwieńczając ją obrotową kopułą, pod którą umieszczono teleskop. Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika w Grudziądzu – planetarium, którego oficjalna nazwa w momencie otwarcia brzmiała: Ludowe Obserwatorium Astronomiczne i Planetarium (LOAiP), zostało powołane w 1964 roku, uchwałą Walnego Zjazdu Delegatów Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii w Krakowie. Istniało wówczas w Polsce tylko jedno duże Planetarium Śląskie w Chorzowie.

    Marcin Antoni Kubiak - profesor doktor habilitowany astronomii, specjalność astrofizyka, tytuł profesorski otrzymał 25 kwietnia 1994. Członek Komitetu Astronomii Polskiej Akademii Nauk, uczestnik projektu soczewkowania grawitacyjnego OGLE (Optical Gravitational Lensing Experiment), współodkrywca między innymi układu planetarnego OGLE-2006-BLG-109. Autor znanej książki "Gwiazdy i materia międzygwiazdowa" przeznaczonej dla studentów astronomii. Dyrektor Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1986-2008. Prezes Fundacji Astronomii Polskiej im. Mikołaja Kopernika. Edytor kwartalnika naukowego Acta Astronomica. Acta Astronomica – polski kwartalnik naukowy, założony w 1925 przez Tadeusza Banachiewicza. Obecnie wydawany przez Fundację Astronomii Polskiej im. Mikołaja Kopernika w Warszawie w języku angielskim. Wydawcami są profesorowie Marcin Kubiak i Andrzej Udalski z Obserwatorium Astronomicznego UW.

    Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Zielonogórskiego (OA UZ) – część Instytutu Astronomii w ramach Wydziału Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Obserwatorium góruje nad miastem Zielona Góra i znajduje się na najwyższym punkcie Wzgórza Zielonogórskiego 203 metry n.p.m., około 2 km od centrum miasta. Obecny taras widokowy wraz z teleskopem znajduje się na wysokości 231 metrów n.p.m. (315166) Pawelmaksym (oznaczenia tymczasowe: 2007 GA4, K07G04A) – planetoida z głównego pasa planetoid, odkryta wiosną 2007 roku przez Klub Astronomiczny BDTeam z XXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, w ramach Międzynarodowej Kampanii Poszukiwania Asteroid (International Asteroid Search Campaign). Klub bierze w niej udział dzięki współpracy z programem Hands on Universe-Europe. 22 lipca 2013 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna zatwierdziła oficjalnie i opublikowała w cyrkularzach Minor Planet Center, zaproponowaną nazwę „Pawelmaksym” dla uhonorowania polskiego miłośnika astronomii Pawła Maksyma, założyciela Obserwatorium Astronomicznego im. Papieża Sylwestra II w Bukowcu, który zmarł w lutym 2013.

    Kazimierz Szczepan Stępień (ur. 1940 w Częstochowie) – polski astronom, profesor dr hab. Uniwersytetu Warszawskiego, wieloletni pracownik i dyrektor Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie kierownik Katedry Astrofizyki Teoretycznej w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego. John Flamsteed (ur. 19 sierpnia 1646 w Denby, Anglia - zm. 31 grudnia 1719 w Greenwich, Londyn) – pierwszy Astronom Królewski i założyciel obserwatorium astronomicznego w Greenwich, które rozpoczęło działalność w 1675 roku. Urząd ten uzyskał Flamsteed, nie dysponujący wyższym wykształceniem dostępnym już wówczas w Anglii, dzięki królowi. Pośmiertnie w 1725 roku opublikowano wyniki jego obserwacji w dziele nazwanym Historia Coelestis Britannica, zawierającym m. in. katalog pozycyjny ze współrzędnymi 2866 gwiazd i określił ich pozycje z dużo większą dokładnością niż wcześniejsze prace. Niektóre gwiazdy, jak np. 61 Cygni, nadal znane są pod numerami z tego katalogu.

    Palomar Observatory Sky Survey (Atlas palomarski) – fotograficzny atlas nieba. W 1949 rozpoczęto prace nad atlasem przy wsparciu National Geographic Society w obserwatorium astronomicznym na Mount Palomar. Zdjęcia do atlasu zostały zrobione teleskopem Schmidta o średnicy 1,2 metra. Mapy fotograficzne zawierały zdjęcia gwiazd do 21 w dwóch dziedzinach spektralnych, w niebieskiej i czerwonej. Atlas pokrywa obszar nieba w zakresie od δ= -33° do δ= +90°. Atlas zawiera 1872 karty i 936 zdjęć. W 1985 roku rozpoczęto prace nad ulepszoną wersją atlasu w trzech barwach oraz zasięgu do 22.

    Teleskop Schmidta (zwany również kamerą Schmidta) – typ astronomicznego teleskopu optycznego zaprojektowany i skonstruowany po raz pierwszy w 1930 roku przez estońskiego optyka Bernharda Schmidta pracującego w obserwatorium Hamburg-Bergedorf w Bergedorfie.

    Urania – miesięcznik poświęcony upowszechnianiu wiedzy astronomicznej, ukazujący się od roku 1922 do roku 1998. Urania powstała w trzy lata po założeniu Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii jako jego oficjalny organ. W roku 1998 pismo połączyło się z kwartalnikiem Postępy Astronomii wydawanym przez Polskie Towarzystwo Astronomiczne i jego kontynuacją jest dwumiesięcznik Urania – Postępy Astronomii. Obserwatorium astronomiczne na Suhorze (Suchorze) – obserwatorium zlokalizowane na szczycie Suhory (1000 m n.p.m.), na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego. Jest najwyżej położonym obserwatorium astronomicznym w Polsce. Jest własnością i placówką badawczą Katedry Astronomii Uniwersytetu Pedagogicznego z Krakowa. Sporadycznie jest udostępniane zwiedzającym.

    Desert Eagle Observatory (IAU kod 333) – prywatne, amatorskie obserwatorium astronomiczne, położone w pobliżu Benson w Arizonie. Obsługiwane jest przez Williama Kwong Yu Yeunga. Podstawowym celem obserwatorium jest obserwacja oraz odkrywanie planetoid, a także komet, w tym również planetoid bliskich Ziemi (Near Earth Asteroids). Do tej pory obserwatorium odkryło 1732 nowych planetoid, jednak nie wszystkie zostały już skatalogowane. The Optical Gravitational Lensing Experiment (OGLE), Eksperyment Soczewkowania Grawitacyjnego – projekt naukowy mający na celu wykrywanie i obserwację zjawisk mikrosoczewkowania grawitacyjnego prowadzony za pomocą polskiego teleskopu w Las Campanas Observatory w Chile przez naukowców z Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem prof. Andrzeja Udalskiego. Eksperyment prowadzony jest od kwietnia 1992 roku.

    Dodano: 24.03.2010. 23:05  


    Najnowsze