• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • O gwiazdach neutronowych na Wszechnicy PAN

    18.05.2011. 12:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    O różnych obliczach gwiazd neutronowych opowie 18 maja prof. Paweł Haensel z Centrum Astronomicznego im. M. Kopernika PAN w czasie spotkania Wszechnicy Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

    Gwiazdy neutronowe to gwiazdy o bardzo dużych gęstościach. Na pewnym etapie ewolucji niektórych gwiazd w ich wnętrzach wskutek oddziaływań protonów z elektronami powstały neutrony. Jak podają encyklopedie astronomii, łyżeczka materii neutronowej ma ciężar taki sam, jaki miałoby na naszej planecie ciało o masie sześciu miliardów ton.

    Środowy wykład prof. Haensela będzie dotyczyć m.in. narodzin gwiazd neutronowych oraz ich struktury i ewolucji. Omówione też zostaną procesy związane powstawaniem czarnych dziur, pulsarów (rodzaj gwiazd neutronowych wysyłających w regularnych i niewielkich odstępach czasu impulsy radiowe), gwiazd neutronowych w układach podwójnych i magnetarów, czyli gwiazd neutronowych o bardzo silnym polu magnetycznym.

    Prof. Paweł Haensel jest specjalistą w dziedzinie ewolucji gwiazd neutronowych, a także autorem pierwszych szczegółowych modeli jeszcze jednej odmiany gwiazd neutronowych zwanych dziwnymi, zbudowanymi w przeważającej części z materii kwarkowej.

    Wykłady Wszechnicy mają charakter otwarty. Odbywają się w drugą środę miesiąca w Sali Okrągłego Stołu w Pałacu Staszica w Warszawie. Do ich wygłaszania zapraszani są naukowcy i ludzie kultury z ośrodków krajowych i zagranicznych.

    Najbliższe spotkanie rozpocznie się o godz. 17.30.

    PAP - Nauka w Polsce, Waldemar Pławski

    agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Kilonova – zjawisko astronomiczne polegające na zderzeniu dwóch gwiazd zdegenerowanych (np. gwiazd neutronowych) lub gwiazdy neutronowej i czarnej dziury, najprawdopodobniej będące odpowiedzialne za bardzo krótkie rozbłyski gamma. W wybuchach typu kilonova wytwarzane są bardzo duże ilości ciężkich metali w ramach procesu r.

    Równanie Tolmana-Oppenheimera-Volkoffa (równanie TOV) – szczególny przypadek równań Einsteina, jego rozwiązanie przedstawia strukturę sferycznie symetrycznego i statycznego rozkładu materii opisanej danym równaniem stanu. Stosowane jest przede wszystkim przy modelowaniu budowy gwiazd o bardzo silnym polu grawitacyjnym (na przykład gwiazd neutronowych).

    Równanie Tolmana-Oppenheimera-Volkoffa (równanie TOV) – szczególny przypadek równań Einsteina, jego rozwiązanie przedstawia strukturę sferycznie symetrycznego i statycznego rozkładu materii opisanej danym równaniem stanu. Stosowane jest przede wszystkim przy modelowaniu budowy gwiazd o bardzo silnym polu grawitacyjnym (na przykład gwiazd neutronowych).

    Gwiazda neutronowa – gwiazda zdegenerowana powstała w wyniku ewolucji gwiazd o dużych masach (~ 8–10 mas Słońca). Powstają podczas wybuchu supernowej (supernowe typu II lub Ib) lub kolapsu białego karła (supernowa typu Ia) w układach podwójnych. Materia składająca się na gwiazdy neutronowe jest niezwykle gęsta, przy średnicy 10–15 km gwiazdy tego typu mają masę od 1,4 do 2,5 mas Słońca. Łyżeczka materii neutronowej ma masę ok. 6 miliardów ton .

    Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN (popularnie zwane CAMK) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, mieszczący się w Warszawie przy ul. Bartyckiej oraz posiadający oddział w Toruniu, w którym prowadzone są badania z zakresu szeroko pojętej astronomii i astrofizyki: ewolucji gwiazd, teorii akrecji, astrofizyki wysokich energii, dynamiki układów gwiazdowych, kosmologii, teorii względności, astrofizyki gwiazd neutronowych, komputerowych symulacji procesów astrofizycznych i innych. CAMK prowadzi także studia doktoranckie w zakresie astronomii oraz astrofizyki i posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. W Centrum jest zatrudnionych ok. 40 pracowników naukowych i studiuje w nim ok. 15 doktorantów.

    Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN (popularnie zwane CAMK) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, mieszczący się w Warszawie przy ul. Bartyckiej oraz posiadający oddział w Toruniu, w którym prowadzone są badania z zakresu szeroko pojętej astronomii i astrofizyki: ewolucji gwiazd, teorii akrecji, astrofizyki wysokich energii, dynamiki układów gwiazdowych, kosmologii, teorii względności, astrofizyki gwiazd neutronowych, komputerowych symulacji procesów astrofizycznych i innych. CAMK prowadzi także studia doktoranckie w zakresie astronomii oraz astrofizyki i posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. W Centrum jest zatrudnionych ok. 40 pracowników naukowych i studiuje w nim ok. 15 doktorantów.

    Akrecja kolumnowa - zjawisko ukierunkowania procesu akrecji w układzie podwójnym gwiazd na bieguny magnetyczne gwiazdy, zachodzące w polarach, czyli gwiazdach typu AM Her. Zjawisko zachodzi, gdy gęstość energii w dysku akrecyjnym jest mniejsza niż gęstość energii pola magnetycznego gwiazdy centralnej. Występuje najczęściej w przypadku silnie magnetycznych gwiazd neutronowych i białych karłów, a ze względu na obserwowane własności obiekty takie należą odpowiednio do klasy polarów i polarów pośrednich oraz pulsarów rentgenowskich. Opadanie w stronę gwiazdy w większej odległości od powierzchni gwiazdy następuje z prędkością naddźwiękową, blisko powierzchni gwiazdy formuje się fala uderzeniowa. Opadająca materia silnie świeci w zakresie rentgenowskim, szczególnie obszar pomiędzy frontem fali a powierzchnią gwiazdy.

    Dodano: 18.05.2011. 12:47  


    Najnowsze