• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pozaziemska kolizja wagi międzynarodowej

    12.07.2012. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Międzynarodowy zespół naukowców, składający się z 18 członków, odkrył fascynujący, nowy dowód na poparcie teorii pozaziemskiego uderzenia, które miało miejsce niemal 13.000 lat temu. Dowodu dostarczył materiał odnaleziony w cienkiej warstwie skały osadowej w Pensylwanii i Karolinie Południowej w USA oraz w Syrii. Materiał wyróżnia się, ponieważ w okresie formowania, mógł powstać jedynie w temperaturze 1.700 - 2.200 stopni Celsjusza w następstwie uderzenia ciała kosmicznego w Ziemię. Wszystko to wskazuje na dowód, który mógłby zdecydowanie wesprzeć kontrowersyjną hipotezę granicy młodszego dryasu (YDB). Odkrycia opisano w czasopiśmie PNAS.

    Według hipotezy granicy młodszego dryasu, znanej również pod nazwą hipotezy komety Clovis, duży wybuch powietrza lub uderzenie w Ziemię obiektu lub wielu obiektów z kosmosu zainicjowało około 12.900 lat temu zimny okres młodszego dryasu. Nastąpiło to w czasie, lub mniej więcej w okresie, wielkiego wymierania megafauny północnoamerykańskiej, w tym mamutów i olbrzymich leniwców naziemnych, oraz zniknięcia prehistorycznej i szeroko rozpowszechnionej kultury Clovis. Teoria ta nie zyskała szczególnego uznania, a jednym z głównych ku temu powodów był brak danych na jej potwierdzenie. Nowe odkrycie wydaje się zdecydowanie wspierać kontrowersyjną hipotezę granicy młodszego dryasu.

    "Naukowcy zidentyfikowali na 2 kontynentach trzy, pochodzące z tego samego okresu poziomy sprzed 12.000 lat z zawartością krzemionkowych obiektów przypominających scorię (SLO)" - mówi H. Richard Lane, dyrektor programowy Wydziału Nauk o Ziemi Narodowej Fundacji na rzecz Nauki z siedzibą w USA, fundatora badań. "Obiekty SLO wskazują na wysokiej energii, kosmiczne wybuchy w powietrzu/uderzenia, popierając twierdzenie, że wydarzenia te dały początek młodszemu dryasowi. W owym czasie nastąpił poważny zwrot w historii biotyki, człowieka i klimatu".

    Kluczowym dla potwierdzenia jest odkrycie stopionego szkliwa, które dostarcza dowodów morfologicznych i geochemicznych, potwierdzających, że materiał nie ma pochodzenia kosmicznego czy wulkanicznego, ani nie jest dziełem człowieka. "Bardzo wysoka temperatura topnienia szkliwa wydaje się identyczna z tą, o której wiadomo, że wytwarzana jest w przypadku uderzeń kosmicznych, takich jak Krater Meteorytowy w Arizonie czy pole tektytów w Australazji" - mówi James Kennett, profesor nauki o Ziemi na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, USA.

    "Stopiony materiał odpowiada także stopionemu szkliwu, jakie powstało w wyniku wybuchu jądrowego Trinity w 1945 r. w Socorro, Nowy Meksyk" - dodaje. "Ekstremalne temperatury, które są potrzebne, można porównać do tych wytwarzanych w czasie wybuchu bomby atomowej i są one wystarczająco wysokie, aby stopić i zagotować piasek".

    Zdaniem naukowców, dowód rzeczowy wspierający hipotezę kosmicznego uderzenia YDB łączy obecnie trzy kontynenty, pokrywając niemal jedną trzecią planety, od Kalifornii do Europy Zachodniej, aż po Bliski Wschód. Odkrycie rozszerza zakres dowodowy na Niemcy i Syrię, najbardziej na wschód wysunięte jak do tej pory stanowisko, które odkryto na półkuli północnej. Naukowcy muszą jeszcze ustalić granice rumowiska po uderzeniu.

    "Z uwagi na fakt, że te trzy stanowiska, położone w Ameryce Północnej i na Bliskim Wschodzie, są od siebie oddalone od 1.000 do 10.000 kilometrów, było najprawdopodobniej 3 lub więcej znaczących epicentrów uderzenia/wybuchu, z których składało się uderzenie YDB, wywołane prawdopodobnie przez rój obiektów, utworzony z fragmentów meteorytu lub komety" - stwierdza profesor Kennett.

    Artykuł odnosi się również do wyników przeprowadzonych niedawno niezależnych badań, które wspierają hipotezę kosmicznego uderzenia YDB oraz odkrycie przez dwie niezależne grupy stopionego szkliwa w warstwach YDB w Arizonie i Wenezueli. "Wyniki zdecydowanie przeczą twierdzeniu niektórych krytyków, że 'nikt nie jest w stanie odtworzyć' dowodów YDB oraz, że materiały spadły po prostu z kosmosu w sposób nie wywołujący katastrofy" - zauważa profesor Kennett.

    Dodaje, że stanowisko archeologiczne w Syrii, gdzie odkryto stopione szkliwo - Abu Hureyra w dolinie Eufratu - jest jednym z niewielu tego rodzaju, stanowiąc zapis przejścia od nomadycznych myśliwych-zbieraczy do rolników-myśliwych, zamieszkujących w wioskach. "Archeologowie i antropologowie uważają, że ten obszar jest 'kolebką rolnictwa", które narodziło się około 12.900 lat temu" - stwierdza profesor Kennett.

    "Obecność grubej warstwy węgla drzewnego w starożytnej wiosce w Syrii wskazuje na potężny pożar powiązany z topnieniem szkliwa i uderzeniem 12.900 lat temu" - dodaje. "Dowody sugerują, że skutki dla osiedla i jego mieszkańców były poważne".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Impaktyt – nieformalna nazwa określająca typ skały, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu. Nazwa ta opisuje zarówno skały, które zostały zmienione bezpośrednio od uderzenia meteorytu, pod wpływem temperatury czy siły uderzenia, jak i skały osadowe zawierające domieszki materiałów pochodzenia pozaziemskiego. Efekt potwierdzenia, błąd konfirmacji, strategia konfirmacyjna – tendencja do preferowania informacji, które potwierdzają wcześniejsze oczekiwania i hipotezy, niezależnie od tego, czy te informacje są prawdziwe. Powoduje, że ludzie poszukują informacji i zapamiętują je w sposób selektywny, interpretując je w błędny sposób. Efekt ten jest szczególnie silny w przypadku zagadnień wywołujących silne emocje i dotyczących mocno ugruntowanych opinii. Przykładowo, czytając o polityce dostępu do broni, ludzie zwykle preferują źródła, które potwierdzają to, co sami na ten temat sądzą. Mają również tendencję do interpretowania niejednoznacznych dowodów jako potwierdzających ich własne zdanie. Krater Obołoń – krater uderzeniowy w obwodzie połtawskim na Ukrainie. Powstał najprawdopodobniej w środkowej jurze. Krater nie jest odsłonięty na powierzchni. Na jego obszarze wykonywane były wiercenia, które ujawniły obecność minerałów zmetamorfizowanych szokowo pod wpływem uderzenia, oraz stopionych skał. Duża zawartość chloru w tych skałach sugeruje, że w czasie uderzenia obszar ten pokrywało płytkie morze.

    Krater Bołtysz – krater uderzeniowy znajdujący się na Ukrainie w obwodzie kirowohradzkim, o średnicy około 24 km. W 2002 roku jego wiek został oszacowany na 65,17±0,64 mln lat przy pomocy datowania metodą argonowo-argonową, co oznacza, że Krater Bołtysz powstał w przybliżeniu w tym samym okresie, co kratery Silverpit oraz Chicxulub. Analizy palinologiczne oraz δ13C osadów wypełniających krater sugerują, że jest starszy od Chicxulub o co najmniej 2–5 tys. lat W historii geologicznej Ziemi uderzenie bolidu, które doprowadziło do powstania tej formacji odpowiada okresowi wymierania kredowego. Na Ziemi znajduje się szereg innych kraterów datowanych na ten sam okres. Ponieważ Bołtysz i Chicxulub nie powstały w tym samym czasie prawdopodobieństwo, że wywołały je fragmenty tego samego bolidu jest znikome. Salpausselkä – dwa (według niektórych źródeł trzy) równoległe łańcuchy wzgórz w południowej Finlandii pochodzenia polodowcowego. Jest to morena czołowa uformowana w okresie młodszego dryasu ok. 11 000 lat temu(według innych źródeł 11 400 - 11 300 lat temu).

    Hipoteza solutrejska – jedna z teorii wyjaśniających sposób osiedlenia się ludzi na kontynencie amerykańskim. Zakłada ona, że w czasach prehistorycznych niektóre grupy ludzi zamieszkujących Europę i identyfikowanych z tzw. kulturą solutrejską (zamieszkujących ok. 21–18 tys. lat temu tereny obecnej Francji i Półwyspu Iberyjskiego) mogły dotrzeć do Ameryki Północnej żeglując na zachód przez Atlantyk wzdłuż czoła lądolodu pokrywającego część półkuli północnej podczas ostatniego zlodowacenia. Hipoteza ta, alternatywna wobec powszechnie akceptowanej zakładającej przybycie ludzi do Ameryki z Azji, przez obecną Cieśninę Beringa, ogłoszona została przez Dennisa Stanforda z Smithsonian Institution i Bruce Bradleya z Uniwersytetu Exeter. Odrzuca ją jednak część naukowców.. Hipoteza solarna – jest jedną z hipotez dotyczących powstania na Ziemi wody. Mówi ona, że woda wytworzyła się na skutek łączenia się w atmosferze ziemskiej wodoru i tlenu. Wodór według tej hipotezy dotarł do Ziemi razem z wiatrem słonecznym. Alternatywną hipotezą jest hipoteza geochemiczna.

    Wodorowe zużycie metalu – zjawisko łuszczenia się współpracujących powierzchni metali na skutek wnikania w wysokiej temperaturze wodoru w strukturę tych powierzchni. Prowadzi to do nieodwracalnych zmian, które zdecydowanie przyśpieszają proces niszczenia metali. Efektem jest zniszczenie warstwy wierzchniej oraz tzw. zmęczenie materiału. Ufologia – zajęcie polegające na badaniu szeroko rozumianego zjawiska UFO jak i oddziaływań tych obiektów na materię nieożywioną, jak również na rośliny, zwierzęta oraz człowieka. Ufologia stawia hipotezę istnienia istot pozaziemskich, których technologia umożliwia bezpośrednie badanie Ziemi, zajmuje się również gromadzeniem danych odnośnie tych istot, artefaktów przez nie pozostawionych oraz obserwacji, zdjęć, filmów obiektów, ich oddziaływania lub zachowania, którego wytłumaczenie wydaje się być niemożliwe w oparciu o współczesną technikę wojskową lub cywilną.

    Krater Meteorytowy (lub Krater Barringera, ang. Meteor Crater) – krater uderzeniowy na obszarze Canyon Diablo hrabstwa Coconino stanu Arizona w Stanach Zjednoczonych, o średnicy 1200 metrów i głębokości 170 m. Ocenia się, że powstał około 50 tysięcy lat temu, w wyniku uderzenia meteorytu żelaznego o średnicy ok. 50 metrów (do dziś są znajdowane meteoryty w obszarze wielu kilometrów od krateru). Uważany za najlepiej zachowany krater na świecie, do czego przyczynił się pustynny klimat miejsca uderzenia. Erozja wodna niszczy go bardzo powoli, uboga roślinność nie stanowi zagrożenia, a erozja wiatrowa jest prawie niezauważalna.

    Lutowanie – metoda trwałego łączenia elementów metalowych za pomocą metalowego spoiwa zwanego lutem o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów. Proces lutowania należy prowadzić w temperaturze wyższej od temperatury topnienia lutu, lecz nie wyższej od temperatury topnienia łączonych elementów. Dzięki temu lut topi się, a łączone elementy pozostają cały czas w stanie stałym. Istotne jest, aby zarówno lut, jak i elementy lutowane, osiągnęły temperaturę lutowania (wyższą od temperatury topnienia lutu), w przeciwnym przypadku mogą powstać wadliwe złącza zwane zimnymi lutami lub zimnymi stykami, o niezadowalających właściwościach użytkowych. Podstawową różnicą między lutowaniem a spawaniem jest to, że w przypadku spawania temperatura procesu jest tak wysoka, aby stopić i materiał dodatkowy, i brzegi elementów spawanych.

    Krater Silverpit – przykryta osadami morskimi formacja znajdująca się na dnie Morza Północnego w pobliżu wschodniego wybrzeża Wielkiej Brytanii. Został odkryty w roku 2002 podczas analizy danych sejsmicznych zebranych w czasie poszukiwania ropy naftowej. Niektórzy naukowcy uważają, że powstał on na skutek uderzenia w powierzchnię Ziemi ciała niebieskiego, ale zaproponowano również inne hipotezy. Nauka ścisła - nauka, w której ściśle i dokładnie opisuje oraz modeluje się zjawiska, a także weryfikuje się hipotezy za pomocą doświadczeń i dowodów matematycznych. Do opracowywania danych doświadczalnych stosowana jest statystyka. Nauki ścisłe to nauki matematyczne i nauki przyrodnicze.

    Dodano: 12.07.2012. 16:49  


    Najnowsze