• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prof. Langer o Noblu dla badaczy grafenu: nagroda im się należała

    05.10.2010. 15:40
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Prof. Jerzy Langer, kierownik Pracowni Fizykochemii Materiałów i Nanotechnologii Wydziału Chemii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu o przyznaniu Nagrody Nobla Andre Gaimowi i Konstantinovi Novoselovowi za wyizolowanie grafenu:

    "Myślę, że ta nagroda się im należała. Odkrycie grafenu to krok ku miniaturyzacji urządzeń elektronicznych, krok do dalszego zmniejszenia rozmiarów i upakowania elementów elektronicznych. Te elementy zbliżają się do nanoskali, ale tam już są osiągane pewne granice materiałowe. A grafen to nowy materiał, który w sposób naturalny sprowadza procesy do grubości poniżej nanometra. Dzięki niemu można zwiększyć - na razie tylko teoretycznie - upakowanie elementów elektronicznych, a dzięki temu zwiększyć pojemność pamięci czy szybkość działania urządzeń informatycznych.

    Grafen to bardzo nowoczesny materiał o grubości atomowej warstwy węgla, o grubości pojedynczych atomów. Za jego pomocą można uzyskiwać stosunkowo duże powierzchnie.

    Wydaje się jeszcze lepszy niż wcześniej odkryte nanorurki węglowe, bo ma mniejszą czułość na uszkodzenia czy defekty strukturalne, ma większe przewodnictwo elektryczne i troszeczkę łatwiej go otrzymać.

    Jest to materiał ze szczytów zainteresowania i fizyków i fizykochemików, a także po części inżynierów elektroniki, chociaż na razie jesteśmy daleko od bezpośrednich praktycznych zastosowań. Próbuje się go stosować jako domieszkę przewodzącą czy uszlachetniającą polimery.

    Grafen będzie wykorzystywany tak, jak obecnie podkłady krzemowe z półprzewodników klasycznych, do budowy urządzeń elektronicznych. Jak obecne układy są robione na bazie krzemu, tak grafen będzie stanowił podstawę do konstrukcji złożonych układów elektronicznych w małej skali, a przynajmniej małej skali grubości".

    PAP - Nauka w Polsce, Ludwika Tomala


    agt/ jbr/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Grafen – jest płaską strukturą złożoną z atomów węgla, połączonych w sześciokąty. Ze względu na wygląd przypomina plaster miodu. Ponieważ materiał ten ma jednoatomową grubość, uważa się go za strukturę dwuwymiarową. Opis teoretyczny grafenu powstał już w 1947 w pracy Wallace’a. Jednak w tym samym okresie opublikowano szereg innych prac, w których dowodzono, że grafen, jak i inne materiały dwuwymiarowe, nie może istnieć w przyrodzie. Grafan – związek chemiczny, substancja będąca modyfikacją grafenu. Jest to uwodorniony grafen. Transformacja ta czyni bardzo silnie przewodzący grafen izolatorem. Grafen – płaska struktura złożona z atomów węgla, połączonych w sześciokąty. Materiał ten kształtem przypomina plaster miodu, a ponieważ ma jednoatomową grubość, uważa się go za strukturę dwuwymiarową. Grafen jest przedmiotem zainteresowania przemysłu ze względu na różne właściwości, w tym elektryczne i mechaniczne.

    Fluorografen - materiał podobny do teflonu, jednak o płaskiej strukturze i lepszej wytrzymałości. Powstaje wskutek dołączania atomów fluoru do grafenu. Nanorurki – struktury nadcząsteczkowe, mające postać pustych w środku walców. Współcześnie najlepiej poznane są nanorurki węglowe, których ścianki zbudowane są ze zwiniętego grafenu (jednoatomowej warstwy grafitu). Istnieją jednak także niewęglowe nanorurki (m.in. utworzone z siarczku wolframu) oraz nanorurki utworzone z DNA.

    Olbrzymie rurki węglowe (ang. colossal carbon tubes, CCTs) – alotropowa odmiana węgla w postaci rurek o średnicach od 40 do 100 μm. Mają strukturę inną niż nanorurki węglowe, których średnice są rzędu nanometrów. Ściany olbrzymich rurek nie są pojedynczymi warstwami grafenu, ale wielowarstwowymi strukturami o grubości ponad 1 μm, pofałdowanymi i posiadającymi puste przestrzenie rozdzielone membranami, podobnie jak w tekturze. Andriej Konstantinowicz Gejm, Andre Geim (ros. Андрей Константинович Гейм; ur. 21 października 1958 w Soczi) — fizyk rosyjsko-holenderski pochodzenia niemieckiego, laureat Nagrody Nobla (2010), znany przede wszystkim jako jeden z odkrywców grafenu.

    Miniaturyzacja to występujący w technologii ciągły trend w kierunku zmniejszania rozmiarów urządzeń mechanicznych, optycznych i elektronicznych przy zachowaniu ich pełnej użyteczności. Jest on szczególnie widoczny w elektronice, gdzie wielkość i liczba elementów ma największy wpływ na wielkość i cenę produktu. W efekcie miniaturyzacja układów elektronicznych doprowadziła do rozwoju scalonych układów półprzewodnikowych. Układy te mogą zawierać wiele milionów elementów elektronicznych w jednej obudowie. Przykłady wysoko zminiaturyzowanych układów scalonych to m.in: Materiałoznawstwo maszynowe – dziedzina materiałoznawstwa zajmująca się materiałami używanymi do budowy konstrukcji, urządzeń, maszyn i instalacji mechanicznych, energetycznych i elektrycznych.

    SAGEM (Société d’Applications Générales de l’Electricité et de la Mécanique – pl. Towarzystwo Ogólnych Zastosowań Elektryczności i Mechaniki) – jedna z większych firm francuskich, zajmująca się produkcją telefonów komórkowych, projektorów, kamer cyfrowych i innych urządzeń elektronicznych. Część przedsiębiorstwa zajmuje się produkcją elektronicznych urządzeń dla wojska. Obecnie firma Sagem znajduje się w grupie Safran.

    Laboratorium Urządzeń Elektronicznych - angielska nazwa: Laboratory of Electronic Devices) jest działem Instytutu Logistyki i Magazynowania zajmującego się między innymi badaniami kompatybilności elektromagnetycznej i bezpieczeństwa elektrycznego urządzeń w celu uzyskania znaku CE i sporządzania deklaracji zgodności z zasadniczymi wymaganiami dyrektywy EMC i LVD przez producentów urządzeń elektronicznych na podstawie norm zharmonizowanych. Siedziba Laboratorium znajduje się w Poznaniu.

    Kompozyty klejowe są specjalną grupą tworzyw adhezyjnych (materiałów klejowych) stosowanych do napraw i regeneracji części maszyn i urządzeń. Są one wytwarzane na bazie chemicznie utwardzanych klejów do metali (najczęściej epoksydowych) i zawierają stosunkowo duże ilości wypełniaczy i napełniaczy (najczęściej metalicznych). Materiały te wykazują właściwości tiksotropowe, dzięki temu można nimi kleić i jednocześnie wypełniać szczeliny połączeń oraz uzupełniać ubytki materiałowe części. Opór cieplny jest to stosunek grubości warstwy materiału do współczynnika przewodnictwa cieplnego rozpatrywanej warstwy materiału.

    Grubościomierz ultradźwiękowy (ang. ultrasonic thickness gauge) – zegarowy lub elektroniczny przyrząd pomiarowy służący do nieniszczącego badania grubości materiałów za pomocą fal ultradźwiękowych.

    Dodano: 05.10.2010. 15:40  


    Najnowsze