• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Projekt unijny impulsem do rozwoju sieci światłowodowej

    05.10.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Zgodnie z ostatnimi doniesieniami, irlandzka instytucja badawcza, Krajowy Instytut im. Tyndalla przy University College Cork, zaprezentowała najbardziej zaawansowaną sieć światłowodową na Ziemi. Ta ostatnia innowacja jest jednym z rezultatów projektu PIEMAN (Fotoniczne, zintegrowane, rozszerzone metro i sieć dostępowa), finansowanego na kwotę 2,2 mln EUR z tematu "Technologie społeczeństwa informacyjnego" (IST) Szóstego Programu Ramowego (6PR).

    Irlandzki Minister Nauki, Technologii i Innowacji, Conor Lenihan komentując projekt dla Tech Central powiedział: "Nowatorskie projekty takie jak PIEMAN są siłą napędową prac nad sieciami nowej generacji, które są kluczowym czynnikiem w rozwoju inteligentnej gospodarki przyszłości."

    Lenihan podkreślił, że Irlandia potrzebuje mocnej, niezawodnej i dynamicznej sieci komunikacyjnej, aby inteligentna gospodarka mogła stać się rzeczywistością. "Interesujące osiągnięcia zaprezentowane przez Krajowy Instytut im. Tyndalla potwierdzają, że możemy dysponować krytyczną masą innowacyjności, aby konkurować na globalnym rynku telekomunikacyjnym" - jak się cytuje ministra. "Ten projekt pokazuje również wyraźnie znaczące korzyści, jakie przynosi Irlandii i irlandzkim naukowcom nasze zaangażowanie w Europie."

    Irlandzki minister wskazał, w jaki sposób to osiągnięcie ma bezpośrednie znaczenie dla europejskich programów badań naukowych oraz może pobudzić rozwój przedsiębiorczości w Irlandii.

    Ze swej strony, profesor Paul Townsend z centrum badań fotonicznych przy Instytucie im. Tyndalla powiedział: "Szerokopasmowe, światłowodowe sieci dostępowe postrzega się coraz częściej jako najlepsze rozwiązanie do zapewnienia w przyszłości szerokopasmowych usług użytkownikom prywatnym i przedsiębiorstwom. Projekt PIEMAN przesunął granice projektowania sieci dostępowych, tworząc nowy typ wielkoskalowej sieci szerokopasmowej, która oferuje wiele więcej niż istniejące systemy."

    Zdaniem profesora Townsenda, zespół badawczy rozważa zwiększenie zasięgu sieci z bieżących 20 kilometrów (km) do 100 km. "Nowy projekt eliminuje konieczność stosowania wielu elektronicznych przełączników i wzmacniaków, które są niezbędne w obecnych sieciach. W ten sposób nowe sieci mogą być znacznie prostsze i łatwiejsze w zarządzaniu, dzięki zmniejszeniu ilości sprzętu i obniżeniu kosztów operacyjnych."

    Chris Clark, dyrektor naczelny BT Ireland, filii BT Group z Wlk. Brytanii, powiedział, że ta najnowsza sieć jest w stanie wykroczyć daleko poza światłowodowe sieci dostępowe obecne na rynku.

    "Obok większego zasięgu, projekt zwiększa także liczbę użytkowników oraz dostępne pasma o współczynnik 10 w porównaniu z istniejącymi rozwiązaniami" - jak cytuje się Clarka. "Wykorzystuje również wiele kolorów światła, aby umożliwić dzielenie światłowodu i komponentów pomiędzy wieloma podsieciami, dzięki czemu w sumie ponad 16.000 użytkowników może być obsługiwanych przez jeden koncentrator. To potencjalnie umożliwia znaczne uproszczenie sieci i obniżenie kosztów."

    Partnerzy projektu PIEMAN stwierdzili, że po wprowadzeniu na rynek opracowana technologia zapewni europejskim użytkownikom i przedsiębiorstwom niedrogi dostęp do błyskawicznego pasma symetrycznego na żądanie. Zdaniem naukowców wspomoże to również europejską konkurencyjność w technologii komunikacji szerokopasmowej.

    Obok University College Cork wśród partnerów PIEMAN należy wymienić BT Group (koordynator), Alcatel-Lucent Deutschland AG z Niemiec, Siemens Networks GmbH z Niemiec, Interuniversitair Micro-Electronica Centrum vzw (IMEC) z Belgii oraz Centre for Integrated Photonics Ltd w Wlk. Brytanii.

    rdo: CORDIS

    informacji: PIEMAN: http://www.ist-pieman.org/index.htm Krajowy Instytut im. Tyndalla: http://www.tyndall.ie/ Kategoria: Wyniki projektów
    Źródło danych: Tech Central
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych od Tech Central
    Indeks tematyczny: Koordynacja, wspólpraca; Technologie informacyjne i komunikacyjne ; Przetwarzanie informacji, systemy informacyjne; Technologie sieciowe ; Badania Naukowe RCN: 31317   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Łódzka Regionalna Sieć Teleinformatyczna (ŁRST) – projekt realizowany przez województwo łódzkie, polegający na utworzeniu, głównie w technologii światłowodowej, sieci szerokopasmowego dostępu do Internetu na terenie województwa łódzkiego. W ramach projektu skonstruowana ma zostać sieć szkieletowa oraz sieć dystrybucyjna wraz z węzłami szkieletowymi oraz punktami dystrybucyjnymi. QSS: funkcję QSS (Quick Security Setup). Funkcja ta umożliwia łatwą i szybką konfigurację parametrów bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej. Podczas standardowej konfiguracji użytkownik samodzielnie definiuje nazwę sieci (SSID). Następnie tworzy klucz zabezpieczający sieć, który wykorzystuje do konfiguracji punktu dostępowego oraz klientów sieci bezprzewodowej. Skonfigurowanie parametrów bezpieczeństwa ma na celu zabezpieczenie bezprzewodowej sieci przed dostępem osób nieuprawnionych. Dzięki funkcji QSS użytkownik szybko uzyskuje bezpieczny dostęp do sieci bezprzewodowej. Funkcja QSS automatycznie konfiguruje parametry bezpieczeństwa połączenia bezprzewodowego. Połączenie sieci telekomunikacyjnych to termin prawniczy, którego definicja przewidziana jest w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne. Termin ten oznacza fizyczne i logiczne połączenie publicznych sieci telekomunikacyjnych użytkowanych przez tego samego lub różnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, celem umożliwienia użytkownikom korzystającym z usług lub sieci jednego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego komunikowania się z użytkownikami korzystającymi z usług lub sieci tego samego lub innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego albo dostępu do usług dostarczanych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego; połączenie sieci stanowi szczególny rodzaj dostępu telekomunikacyjnego realizowanego pomiędzy operatorami.

    Sieć 4G – technologia oparta na sieci radiowej o szybkim przesyle i wielofunkcyjnych punktach nadawczo-odbiorczych, funkcjonująca w paśmie 1800 MHz. Główną cechą odróżniającą 4G od swojej poprzedniczki (3G) jest szybkość transferu pomiędzy urządzeniami. Sieć czwartej generacji oferuje prędkość mobilnego Internetu na poziomie 100 Mb/s, a wysyłanie pakietów odbywa się z prędkością powyżej 25 Mb/s. Technologia umożliwia użytkownikom m.in.: ultraszybki dostęp do Internetu, zindywidualizowaną telefonię, dostęp do nowoczesnych serwisów z multimediami oraz grami. Topologia pierścienia - jedna z fizycznych topologii sieci komputerowych. Komputery połączone są za pomocą jednego nośnika informacji w układzie zamkniętym - okablowanie nie ma żadnych zakończeń (tworzy krąg). W ramach jednego pierścienia można stosować różnego rodzaju łącza. Długość jednego odcinka łącza dwupunktowego oraz liczba takich łączy są ograniczone. Sygnał wędruje w pętli od komputera do komputera, który pełni rolę wzmacniacza regenerującego sygnał i wysyłającego go do następnego komputera. W większej skali, sieci LAN mogą być połączone w topologii pierścienia za pomocą grubego przewodu koncentrycznego lub światłowodu. Metoda transmisji danych w pętli nazywana jest przekazywaniem żetonu dostępu. Żeton dostępu jest określoną sekwencją bitów zawierających informację kontrolną. Przejęcie żetonu zezwala urządzeniu w sieci na transmisję danych w sieci. Każda sieć posiada tylko jeden żeton dostępu. Komputer wysyłający, usuwa żeton z pierścienia i wysyła dane przez sieć. Każdy komputer przekazuje dane dalej, dopóki nie zostanie znaleziony komputer, do którego pakiet jest adresowany. Następnie komputer odbierający wysyła komunikat do komputera wysyłającego o odebraniu danych. Po weryfikacji, komputer wysyłający tworzy nowy żeton dostępu i wysyła go do sieci.

    Węzeł sieci – jest miejscem w sieci komputerowej, które może odbierać i wysyłać dane. Pod względem technicznym jest to urządzenie sieciowe, które zawiera w sobie wiele łączy telekomunikacyjnych i kieruje przesyłaniem informacji na odpowiednie łącze. Węzły sieci mogą być używane np. w sieciach lokalnych jako router lub przełącznik. Struktura sieci elektroenergetycznej - jest to jednoznacznie określony układ sieci wraz z parametrami poszczególnych urządzeń. Określenie to zastępuje stosowane kiedyś pojęcie wariant sieci. Używane może być zarówno do określenia sieci istniejącej, jak i do określenia projektu nowej sieci. Struktura sieci zawiera wszystkie elementy, z których sieć jest zbudowana. W skład struktury wchodzą między innymi:

    Sieć szkieletowa (ang. backbone network) – sieć telekomunikacyjna, w tym sieć komputerowa, przez którą przesyłana jest największa liczba informacji. Łączy zwykle mniejsze sieci (sieci lokalne), grupy robocze, przełączniki, sieci rozległe. Urządzenia wchodzące w strukturę sieci szkieletowej z reguły odpowiedzialne są za funkcjonowanie całej sieci na określonym obszarze. Terenowe Sieci Elektroenergetyczne (TSE) - określane też jako Rejonowe Sieci Elektroenergetyczne (RSE) są to sieci rozdzielcze zasilające wsi, małe miasta oraz niewielkie zakłady przemysłowe znajdujące się poza terenami miejskimi. W skład TSE wchodzą: sieci 110 kV, sieci SN i sieci niskiego napięcia. Sieci nn oraz SN zasilające wyłącznie wsie nazywa się często wiejskimi sieciami elektroenergetycznymi WSE.

    Projekt GLORIA (skrót od GLObal Robotic-telescopes Intelligent Array) – społecznościowo-naukowy projekt badawczy kierowany przez Universidad Politécnica de Madrid, którego celem jest uruchomienie pierwszej na świecie darmowej i ogólnodostępnej sieci zautomatyzowanych teleskopów. Jest jednym z ogólnodostępnych internetowych projektów z dostępem dla wolontariuszy chętnych pomóc naukowcom w ich pracy. Warunkiem uczestnictwa w projekcie jest posiadanie przez uczestnika połączenia z Internetem oraz przeglądarki internetowej.

    Kontroler sieci bezprzewodowej – urządzenie sieciowe występujące na styku infrastruktury kablowej sieci komputerowej i sieci bezprzewodowej. Stanowi podstawowy element scentralizowanej architektury bezprzewodowej, przeciwstawnej do architektury rozproszonej z autonomicznymi punktami dostępowymi.

    Dostęp do lokalnej pętli abonenckiej (ang. Local loop unbundling, LLU) oznacza udostępnienie przez operatora sieci lokalnej pętli abonenckiej lub lokalnej podpętli abonenckiej innemu operatorowi, w celu umożliwienia świadczenia przez niego usług telekomunikacyjnych względem klienta końcowego. W ten sposób umożliwia się operatorowi korzystającemu (alternatywnemu) kształtowanie i świadczenie własnych usług bez konieczności przeprowadzania kosztownych i zbędnych prac instalacyjnych polegających na prowadzeniu równoległego okablowania od punktu dostępowego stacjonarnej sieci telefonicznej do lokalu użytkownika. Jest to szczególnie celowe rozwiązanie, biorąc pod uwagę, że większość lokali posiada już takie linie, w dużej części niewykorzystane. W praktyce LLU ma obecnie zastosowanie przy świadczeniu usług telefonii stacjonarnej oraz szerokopasmowego dostępu do Internetu (BSA). Demilitarized zone (DMZ), strefa zdemilitaryzowana bądź ograniczonego zaufania – jest to wydzielany na zaporze sieciowej (ang. firewall) obszar sieci komputerowej nie należący ani do sieci wewnętrznej (tj. tej chronionej przez zaporę), ani do sieci zewnętrznej (tej przed zaporą; na ogół jest to Internet). W strefie zdemilitaryzowanej umieszczane są serwery "zwiększonego ryzyka włamania", przede wszystkim serwery świadczące usługi użytkownikom sieci zewnętrznej, którym ze względów bezpieczeństwa nie umożliwia się dostępu do sieci wewnętrznej (najczęściej są to serwery WWW i FTP). W strefie zdemilitaryzowanej umieszczane są także te serwery usług świadczonych użytkownikom sieci wewnętrznej, które muszą kontaktować się z obszarem sieci zewnętrznej (serwery DNS, proxy, poczty i inne), oraz serwery monitorujące i reagujące na próby włamań IDS.

    Stacja czołowa (ang. headend) to centralny punkt dystrybucyjny w sieci telewizji kablowej. Mieści ona odbiorniki/nadajniki satelitarne, modulatory sygnałów, systemy warunkowego dostępu, sprzęt transmisji danych (CMTS) oraz inne urządzenia niezbędne do rozprowadzenia sygnału. Zdecydowana większość sieci kablowych używa technologii światłowodowej, która dopiero w pobliżu większych skupisk mieszkańców zamieniana jest na kabel miedziany. Często sieć kablową określa się angielskim określeniem Hybrid fibre-coaxial (HFC) czyli hybrydy światłowodu i kabla koncentrycznego.

    Dodano: 05.10.2009. 15:12  


    Najnowsze