• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przeciwnowotworowe działanie związków chemicznych zawartych w czosnku

    25.09.2011. 21:18
    opublikowane przez: Gronek Kamil

    Liczne badanie przedkliniczne dowodzą, że spożywanie czosnku wpływa na częstotliwość występowania chorób nowotworowych. Badania populacyjne potwierdziły ujemną współzależność pomiędzy przyjmowaniem czosnku a występowaniem raka jelita grubego i okrężnicy oraz analogiczne działanie związków przeciwrakowych z innymi rodzajami nowotworów.

    Oprócz czosnku pospolitego (Allium sativum) do rodzaju "czosnek" można zaliczyć inne znane rośliny warzywne takie jak cebula, szczypiorek, szalotka, por i rokambuł. Bylina ta jest ceniona nie tylko ze względu na walory smakowe, lecz także za wartość zdrowotną. Czosnek wykazuje działanie: przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwzakrzepowe, przeciwmiażdżycowe, obniżające poziom cukru we krwi oraz wspomniane wyżej działanie antynowotworowe.

    Czosnek to surowiec bogaty w dużą ilość związków aktywnych biologicznie, które wykazują działanie farmakologiczne w organizmie człowieka. Nie ustalono dokładnie który z nich odpowiada za działanie przeciwnowotworowe, ale coraz więcej danych wskazuje na organiczne związki siarki, których zawartość dochodzi do 1% w przeliczeniu na suchą masę czosnku. Także obecność wielu związków selenu czy flawonoidów wywiera korzystny wpływ na przemiany wewnątrzkomórkowe, które jak wykazały badania doświadczalne oddziałują na częstotliwość występowania i wzrost guzów nowotworowych.

    Wyniki prac badawczych dowodzą, że niskie stężenie dwusiarczku dwuallilu (DADS)- związku organicznego siarki występującego w przetworzonym czosnku, wykazuje działanie ochronne na komórki nerwowe. Podwyższenie stężenia DADS wywoła efekt cytotoksyczny w środowisku. Wszystkie komórki giną pod wpływem działania odpowiednio wysokich stężeń związków siarki organicznej, lecz różnią się od siebie czułością na te związki. Ważne jest ustalenie, które tkanki i komórki najłatwiej ulegają działaniu preparatom czosnkowym.

    Ponadto czosnek wykazuje działanie antyoksydacyjne (podobnie jak np. witamina C). Dzięki temu zmniejsza ryzyko występowania niektórych chorób cywilizacyjnych (miażdżyca, cukrzyca), wzbudzających produkcję RTF (reaktywnych form tlenu- ozon, nadtlenek wodoru), które mogą działać jako inicjatory i promotory karcynogenezy.


    Bibliografia:
    B.Dębski, J.A.Milner- Przeciwnowotworowe działanie czosnku

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ad hoc (łac.: do tego) - łaciński zwrot występujący w sformułowaniu: działanie ad hoc. Działanie ad hoc oznacza działanie podejmowane doraźnie, dla zrealizowania określonego celu, tymczasowo. Ajoen (4,5,9-tritiododeka-1,6,11-trieno-9-tlenek) – organiczny związek chemiczny występujący w czosnku. Stanowi bezwonny produkt rozpadu alliiny. Jest zaliczany do substancji przeciwrakowych. Stosowany jest jako środek bakteriostatyczny. Swoją sławę zawdzięcza antykrzepliwym, antybiotycznym właściwościom oraz zdolności do obniżania poziomu cholesterolu. Jest silnym inhibitorem agregacji płytek krwi, ponadto wzmaga podobne działanie prostacykliny, forskoliny i innych substancji antyagregacyjnych. Hamuje syntezę tromboksanu A2 poprzez wpływ na cyklooksygenazę. Poza tym, indukuje apoptozę i zatrzymuje proliferację leukemicznych komórek nowotworowych. Embriotoksyczność, działanie embriotoksyczne (z greckiego embrion – zarodek) – niepożądane działanie występujące po podaniu leku u kobiet w ciąży w okresie embrionalnym (do ok. 60 dnia ciąży), które prowadzi do powstania ciężkich uszkodzeń lub obumarcia zarodka. Do leków, które wywierają działanie embriotoksyczne należy np. talidomid.

    Parasympatykomimetyki, substancje o działaniu cholinergicznym, agoniści receptorów muskarynowych – acetylocholina i inne substancje wykazujące działanie analogiczne do niej. Substancje należące do tej grupy można podzielić na działające bezpośrednio (bezpośrednio łączące się z receptorami) oraz działające pośrednio – przez zwiększanie ilości ACh. Parasympatykomimetyki mają wielokierunkowe działanie na organizm, wiele z nich jest truciznami, środkami psychoaktywnymi i lekami. Wspólną cechą wszystkich parasympatykomimetyków jest pobudzanie (działanie agonistyczne) receptorów muskarynowych. Efekt pominięcia (ang. omission bias) jest jednym z występujących u ludzi błędów poznawczych. Określa tendencję do oceniania szkodliwych działań jako gorsze i bardziej niemoralne, niż równie szkodliwa bezczynność i niedziałanie. Przy podejmowaniu decyzji błąd ten działa podobnie, jak efekt statusu quo i powoduje, że ludzie nie podejmują działań, które, choć pozytywne, wiążą się z jakimikolwiek kosztami. W większości wypadków ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że bezczynność również jest jakąś decyzją i w związku z tym może być oceniana równorzędnie z innymi decyzjami. Jeśli powoduje równie wiele szkód, jak jakieś działanie, to może być równie zła, co ono.

    Meptazinol – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy. Efekt leczniczy wywiera poprzez działanie agonistyczne na receptory μ, posiada także komponentę działania antagonistycznego, co może sprowokować objawy odstawienne u osób uzależnionych od opioidów o czysto agonistycznych właściwościach. Przy jednorazowym podaniu działanie przeciwbólowe jest dziesięciokrotnie słabsze niż morfiny, z nieznanych przyczyn w leczeniu przewlekłym meptazinol wykazuje szesnastokrotnie słabsze działanie niż morfina. Nie ustalono dotąd ryzyka uzależnienia od metazinolu. Jego działanie jest znoszone przez nalokson. Paradoksalne działanie leków – działanie substancji chemicznych podawanych człowiekowi w dawkach dużo niższych od dawek wywołujących typowe reakcje, objawiające się efektami biegunowo odmiennymi od spodziewanych.

    Działanie saluretyczne - działanie leku, ziół lub innych substancji farmakologicznych, które powoduje usuwanie przez nerki jonów sodu i potasu, a wraz z nimi wody. Preparat taki działa więc moczopędnie i przeciwobrzękowo. Działanie saluretyczne wykazuje między innymi korzeń mniszka, ziele skrzypu i korzeń pokrzywy. Naktyny − grupa organicznych związków chemicznych, cykliczne poliestry będące antybiotykami jonoforowymi produkowanymi przez różne szczepy bakteryjne Actinomyces. Wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwnowotworowe i inne.

    Metoheksital (łac. Methohexitalum) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego o krótkim czasie działania. Tak jak pozostałe pochodne tego kwasu, wykazuje działanie uspokajające, nasenne i przeciwdrgawkowe. Metoheksital używany jest do wywołania krótkotrwałego znieczulenia ogólnego. Działanie nasenne jest około trzykrotnie slniejsze od tiopentalu.

    Rutyna (witamina P; łac. Rutosidum) – organiczny związek chemiczny z grupy flawonoidów. Naturalny związek pochodzenia roślinnego, pozyskiwany z kwiatów perełkowca japońskiego (Styphnolobium japonicum) i z ziela gryki (Fagopyrum esculentum). Wykazuje właściwości antyoksydacyjne. Jak większość flawonoidów ma właściwości uszczelniające naczynia i przeciwwysiękowe. Zapobiega powstawaniu niektórych wysoce reaktywnych wolnych rodników. Spowalnia utlenianie witaminy C (przedłuża tym samym jej działanie). Zmniejsza cytotoksyczność utlenionego cholesterolu. Wykazuje też działanie przeciwzapalne. Jest czasami niesłusznie nazywana witaminą P.

    Dodano: 25.09.2011. 21:18  


    Najnowsze