• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rekordowo długi meteor przeleciał nad Polską

    09.11.2011. 12:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W niedzielę nad Polską pojawił się rekordowo długi meteor, którego widoczna trasa liczyła aż 254 kilometry - informują strony internetowe Pracowni Komet i Meteorów (PKiM). 

    Zjawisko miało miejsce 6 listopada o godz. 17:38:19 naszego czasu. Bolid leciał niemal dokładnie na południe z rejonu Poznania ku Ołomuńcowi w Czechach. Maksimum blasku miał nad miejscowością Lukova w Czechach. Średnia jasność wyniosła -3 wielkości gwiazdowe, w rozbłysku dotarła aż do -5.5 magnitudo. Meteor zaczął się na wysokości 130 km a skończył na 95 km. Lot trwał prawie 4 sekundy.

    Był to meteor sporadyczny pochodzenia kometarnego. Był bardzo szybki, bo jego prędkość wyniosła aż 65 km/s.

    Zjawisko zostało zarejestrowane przez stacje Polskiej Sieci Bolidowej w Chełmie, Otwocku, Twardogórze, Urzędowie i Krakowie.

    PAP - Nauka w Polsce

    aol/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Meteor z 10 sierpnia 1972 (US19720810) – meteor należący do rzadkiej grupy meteorów muskających atmosferę. Zjawisko powstało, gdy meteoroid o średnicy od 3 do 14 metrów minął powierzchnię Ziemi w odległości 57 km o 20:29 czasu UTC 10 sierpnia 1972. Wpadł on w atmosferę oświetlonej półkuli Ziemi z prędkością 15 kilometrów na sekundę nad stanem Utah w Stanach Zjednoczonych (14:30 czasu lokalnego) i przeleciał na północ, po czym opuścił atmosferę nad Albertą w Kanadzie. Pracownia Komet i Meteorów (PKiM) to organizacja astronomiczna zrzeszająca miłośników astronomii z całej Polski. PKiM zajmuje się badaniem małych ciał Układu Słonecznego, głównie aktywnością rojów metorowych. Prowadzona działalność obejmuje obserwacje wizualne, teleskopowe, fotograficzne, video oraz radiowe. Meteor muskający atmosferę – niezwykle rzadkie zjawisko występujące gdy meteor przelatuje przez ziemską atmosferę, lecz nie spala się w niej ani nie ulega rozpadowi na mniejsze części. Meteor taki opuszcza atmosferę udając się z powrotem w przestrzeń kosmiczną. Do znanych wypadków tego typu należą:

    alfa Monocerotydy (α Monocerotydy, AMO) – rój meteorów aktywny od 15 do 25 listopada. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Jednorożca. Maksimum roju przypada na 21 listopada, jego aktywność jest nieregularna a obfitość roju zmienna. Prędkość meteorów z roju wynosi 60 km/s. alfa Monocerotydy są rojem pochodzenia kometarnego. International Meteor Organization (IMO) – organizacja astronomiczna założona w 1988 roku, zrzeszająca kilkuset członków. Celem IMO jest międzynarodowa koordynacja prac na polu amatorskiej astronomii meteorowej i tym samym propagacja wiedzy o meteorach, rojach meteorowych i materii międzyplanetarnej wśród obserwatorów-amatorów.

    Leonidy, LEO – rój meteorów aktywny od 10 do 23 listopada, którego maksimum przypada na 17/18 listopada każdego roku. Radiant roju znajduje się w pobliżu gwiazdy poczwórnej Gamma Leonis o jasności 2,01. Deszcz meteorów – zjawisko polegające na jednoczesnym przelocie przez atmosferę ziemską wielu meteorów należących do tego samego roju meteorów – gdy zenitalna liczba godzinna roju wynosi ponad 100 obiektów. Pierwsza wzmianka opisująca to zjawisko pochodzi z 16 marca 687 roku p.n.e. z czasów chińskiej dynastii Zhou

    Fenicydy (PHO) – rój meteorów aktywny od 28 listopada do 9 grudnia. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Feniksa. Maksimum roju przypada na 6 grudnia, jego aktywność jest nieregularna, a obfitość roju zmienna. Prędkość meteorów z roju wynosi 18 km/s. Monocerotydy (MON) – rój meteorów aktywny od 27 listopada do 17 grudnia. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Jednorożca. Maksimum roju przypada na 12 grudnia, jego aktywność jest niska, a obfitość wynosi 2 meteory/h. Prędkość w atmosferze meteorów z roju jest średnia i wynosi 42 km/s.

    Leo Minorydy (LMI) – rój meteorów aktywny od 19 do 27 października. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Małego Lwa. Maksimum roju przypada na 23 października, jego aktywność jest niska, a obfitość wynosi 2 meteory na godzinę. Prędkość meteorów z roju jest wysoka i wynosi 62 km/s.

    Radiant – niewielki obszar lub punkt na sferze niebieskiej, w którym przecinają się przedłużone wstecz pozorne drogi meteorów (z którego "rozbiegają się" drogi meteorów) należących do danego roju. Radiant jest efektem skrótu perspektywicznego, któremu ulega strumień meteorów widziany z Ziemi.

    alfa Aurygidy (α Aurygidy, AUR) – rój meteorów aktywny od 25 sierpnia do 5 września. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Woźnicy. Maksimum roju przypada na 1 września, jego aktywność jest średnia, a obfitość roju wynosi 10 meteorów/h. Prędkość meteorów z roju wynosi 66 km/s. alfa Aurygidy są rojem związanym z kometą C/1911 N1 (Kiess), okrążającą Słońce w czasie 2500 lat. delta Aurygidy (δ Aurygidy, DAU) – rój meteorów aktywny od 18 września do 10 października. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Woźnicy. Maksimum roju przypada na 29 września, jego aktywność jest średnia, a obfitość roju wynosi 3 meteory na godzinę. Prędkość meteorów z roju jest wysoka i wynosi 64 km/s.

    Południowe delta Akwarydy, (Południowe δ Akwarydy, SDA) – rój meteorów aktywny od 12 lipca do 19 sierpnia. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Wodnika 4° na zachód od gwiazdy δ Wodnika. Maksimum roju przypada na 28 lipca, jego aktywność jest wysoka, a obfitość roju wynosi 20 meteorów/h. Prędkość meteorów z roju wynosi 41 km/s. Południowe delta Akwarydy są rojem związanym z grupą komet muskających Słońce należących do rodziny Krachta lub Machholza. Lirydy (LYR) – rój meteorów. Jego radiant znajduje się w okolicach Wegi w gwiazdozbiorze Lutni. Maksimum roju przypada na 22 kwietnia, około 15 meteorów na godzinę. Ich prędkość wynosi 48 km/s. Związany jest z Kometą Thatchera (C/1861 G1). W 1982 roku zaobserwowano 90 meteorów na godzinę, choć czasami ZHR może nawet wzrosnąć do 100.

    Lipcowe Pegazydy (JPE) – stosunkowo młody rój meteorów aktywny od 7 do 13 lipca, choć aktywność roju może być dłuższa. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Pegaza. Maksimum roju przypada na 9 lipca, jego aktywność jest średnia, a obfitość roju wynosi 3 meteory/h. Prędkość w armosferze meteorów z roju jest bardzo szybka i wynosi 70 km/s. Lipcowe Pegazydy są rojem związanym prawdopodobnie z kometą C/1979 Y1 (Bradfield).

    Dodano: 09.11.2011. 12:19  


    Najnowsze