• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Słońce na wyciągnięcie ręki w Centrum Hewelianum

    30.03.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W gdańskim Centrum Hewelianum powstał 1,5-metrowy model Słońca, który reaguje na ruch. Interaktywny obiekt można zobaczyć na wystawie "Energia, Niebo i Słońce". Jest to pierwsza w Polsce trójwymiarowa projekcja przedstawiająca najbliższą Ziemi gwiazdę.

    Jak poinformowała Lucyna Rokitiańska z Centrum Hewelianum, innowacyjna technologia zastosowana do stworzenia nowego eksponatu polega na połączeniu video mappingu, czyli projekcji dającej efekt 3D, ze sterowaniem uruchamianym za pomocą ruchów osoby oglądającej. Dzięki temu udało się dokładniej zaprezentować mechanizm rozchodzenia się promieniowania we wnętrzu Słońca. To stworzyło z kolei możliwość poznania także tych zjawisk, jakich nie uda się dostrzec nawet podczas wnikliwych obserwacji przez teleskop słoneczny.

    Jak wyjaśniła Rokitiańska, Słońce jest wielką kulką gazu - w jego wnętrzu produkowana jest energia jądrowa, która przenosi się najpierw poprzez promieniowanie w warstwie promienistej, a następnie poprzez konwekcję, czyli unoszenie się i opadanie "bąbli" materii słonecznej w warstwie konwekcyjnej.

    Nowy eksponat prezentuje nie tylko występujące na Słońcu granule ("bąble" materii słonecznej), ale także plamy słoneczne (obszary chłodniejsze od pozostałej powierzchni nawet o kilkaset stopni) oraz protuberancje (jasne struktury widoczne ponad brzegiem tarczy słonecznej).

    Koncepcja modelu zrodziła się w ubiegłym roku, zaś sama realizacja autorskiego projektu zajęła kilka miesięcy. Obecnie eksponat jest prezentowany w pracowni nieba na wystawie "Energia, Niebo i Słońce" i przez najbliższe tygodnie czeka go seria prób eksploatacyjnych.

    Model Słońca stanowi element projektu edukacyjnego "Z linijką na Słońce", który odbywa się w Centrum Hewelianum od 21 marca do 20 czerwca tego roku.

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Centrum Hewelianum – jest projektem realizowanym przez Park Kulturowy Fortyfikacji Miejskich "Twierdza Gdańsk", jednostkę budżetową Gminy Miasta Gdańska na terenie dawnego Fortu Góry Gradowej w Gdańsku.

    Staw słoneczny – niskotemperaturowy, aktywny system wykorzystania energii słonecznej. Przekształca promieniowanie słoneczne w energię cieplną jednocześnie ją akumulując. Jego podstawową zaletą jest zdolność do magazynowania energii na długi okres, która może być później odzyskana poprzez użycie pompy ciepła.

    Stała słoneczna (całkowita irradiancja słoneczna) – całkowita energia, jaką promieniowanie słoneczne przenosi w jednostce czasu przez jednostkową powierzchnię ustawioną prostopadle do promieniowania w średniej odległości Ziemi od Słońca (1 j.a.) przed wejściem promieniowania do atmosfery. Średnia wartość stałej słonecznej wynosi około 1366,1 W/. Ze względu na zmiany w czasie stałej słonecznej poprawniejszą nazwą jest całkowita irradiancja Słońca (Total Solar Irradiance – TSI). Obecnie stałą słoneczną mierzy się za pomocą pomiarów satelitarnych, dzięki czemu omija się wpływ atmosfery na otrzymane wyniki.

    Centrum Hewelianum – jest projektem realizowanym przez Park Kulturowy Fortyfikacji Miejskich "Twierdza Gdańsk", jednostkę budżetową Gminy Miasta Gdańska na terenie dawnego Fortu Góry Gradowej w Gdańsku.

    Pyrheliometr(pirheliometr) – instrument meteorologiczny służący do pomiarów ilości energii słonecznej padającej na daną jednostkę powierzchni. Energia promieniowania otrzymywana od Słońca jest przekształcana na energię cieplną i mierzona jest metodami kalorymetrycznymi.

    Protuberancje – jasna struktura widoczna ponad brzegiem tarczy słonecznej, składająca się ze stosunkowo gęstej plazmy koronalnej, o niskiej temperaturze (kilku do kilkudziesięciu tysięcy kelwinów), wmrożonej w pole magnetyczne. Protuberancja otoczona jest plazmą koronalną o temperaturze rzędu 1,5 mln K, pole magnetyczne bardzo efektywnie izoluje plazmę protuberancji od gorącej plazmy koronalnej. Ich masa wynosi ok. 10 kg. Wznoszą się one na tysiące kilometrów nad powierzchnię Słońca. Tory protuberancji wskazują na niewątpliwy wpływ pola magnetycznego na ich ruchy. Protuberancje są najlepiej widoczne na brzegu tarczy słonecznej; obserwuje się je podczas całkowitych zaćmień Słońca, a poza zaćmieniami za pomocą koronografu.

    Sztuczna fotosynteza – pojęcie, które ogólnie obejmuje "skopiowanie" naturalnego procesu fotosyntezy, a także związane z tym badania, w celu otrzymania wysokoenergetycznych związków chemicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale energii słonecznej, czasami także pod pojęciem tym rozumiany jest rozkład wody na wodór i tlen za pomocą energii słonecznej. Termin dotyczy także starań naukowców, aby otrzymać z dwutlenku węgla i wody w reakcji sztucznej fotosyntezy płynne paliwo. Dla zapoczątkowania reakcji sztucznej fotosyntezy konieczne jest dostarczenie energii z zewnątrz, np. odnawialnej energii słonecznej lub energii wiatru.

    Dodano: 30.03.2011. 00:11  


    Najnowsze