• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Uczeni z Uniwersytetu Śląskiego odkryli nowe minerały

    15.06.2011. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Cztery nowe minerały z kontaktowych skał wysokotemperaturowych znaleźli dr hab. Evgeny Galuskin i dr hab. Irina Galuskina z Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego. Nowe minerały to: pavlovskyit, bitikleit, rusinovit i irinarassite. Znaleziono je na terenie Rosji - na Kaukazie i Bajkale.

    To kolejne tego typu odkrycie naukowców z UŚ. W uznaniu wkładu w mineralogię skał kontaktowych na cześć Galuskinów jeden z minerałów - odkryty przez Biljanę Lazic i Thomasa Armbrustera z Uniwersytetu w Bern - zyskał nazwę: galuskinit.

    Nad nowymi czterema minerałami pracował międzynarodowy zespół naukowców z Polski, Rosji, Szwajcarii oraz Niemiec. Jednym z odkrytych minerałów jest pavlovskyit, który jednocześnie znaleziono w dwóch lokalizacjach w Rosji: górze Lakargi w Kaukazie Północnym oraz masywie Birchin w Bajkale.

    Wcześniej dr Irina Galuskina odkryła m.in. cztery nowe minerały z grupy granatu. W październiku 2009 roku zatwierdziła je Komisja Nowych Minerałów, Nomenklatury i Klasyfikacji Międzynarodowej Asocjacji Mineralogicznej. W lipcu 2009 roku ta sama Komisja zatwierdziła również odnaleziony przez Galuskinów granat cynowy.

    PAP - Nauka w Polsce

    ekr/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Minerały poboczne są minerałami skałotwórczymi dość powszechnie występującymi we wszystkich typach skał, lecz przeważnie w niewielkich ilościach. Nie są podstawą klasyfikacji skał. Mogą natomiast wpływać na niektóre cechy skał, np. na barwę. (zob. → minerały jasne, minerały ciemne). Minerały poboczne są przede wszystkim wyróżniane w skałach krystalicznych, a w szczególności w magmowych. Gałuskinit – minerał odkryty w 2009 r. w skałach kontaktowych nad jeziorem Bajkał przez mineralogów z międzynarodowego zespołu, kierowanego przez niemieckiego krystalografa Thomasa Armbrustera z Uniwersytetu w Bernie. Minerały skałotwórcze - grupa minerałów stanowiących główne składniki skał. Z ok. 4000 znanych minerałów skały buduje niewielka grupa minerałów ok. 200.

    Manganit – minerał z grupy tlenowodorotlenków. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Nazwa pochodzi od składu chemicznego tego minerału. Glauberyt – minerał z gromady siarczanów. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych rejonach Ziemi.

    Barwa minerału jest podstawowym pojęciem określającym właściwości barwne minerału, natomiast ocena minerału w postaci litej skały – zarówno w naturalnej postaci jak i w postaci jego przełamu – nosi nazwę zabarwienia minerału. Jest pierwszą cechą, którą dostrzegamy przy rozpoznawaniu minerału. Jest to zjawisko fizyczne zachodzące na granicy dwóch ośrodków minerał-otoczenie i odbierane przez receptory ludzkiego oka. Stroncjanit (strontianit) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwa pochodzi od miejscowości Strontian w Szkocji, gdzie minerał ten został odkryty.

    Minerały wtórne są minerałami tworzącymi się w skałach w wyniku wtórnych procesów, kosztem innych minerałów. Najczęściej są one rezultatem procesów pomagmowych oraz wietrzeniowych. Skutterudyt – minerał z gromady arsenków. należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od Skutterud w Norwegii, gdzie minerał ten został stwierdzony.

    Smaltyn (lub smaltyt) – minerał z gromady arsenków; należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od niebieskiego barwnika smalta otrzymywanego z tego minerału.

    Minerałami jasnymi nazywamy minerały bezbarwne lub jasno zabarwione (przeważnie białe) w odniesieniu do klasyfikacji skał magmowych oraz czasem metamorficznych. Ich przewaga objętościowa w skale nadaje jej barwę jasną, z tego powodu często określa się ją z przedrostkiem leuko, np. leukogranit.

    Glaukonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony. Minerał o zmiennym składzie chemicznym. Chloantyt – minerał z gromady arsenków, należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od gr. chloantes (khloantes) – zielonkawy, nawiązując do charakterystycznych nalotów, którymi pokrywa się minerał podczas wietrzenia.

    Minerał autogeniczny – minerał, który powstał w środowisku tworzenia się skał osadowych. Powstaje on w wyniku bezpośredniego wytrącenia się z roztworu, na skutek procesów biochemicznych lub w wyniku późniejszych przemian diagenetycznych w obrębie nagromadzonego osadu. Pseudomorfoza (inaczej pseudomorfizm) - zjawisko dziedziczenia formy zewnętrznej przez minerał wtórny lub agregat mineralny, który utworzył się w miejscu innego, pierwotnego minerału. Postać nowo powstałego minerału nawiązuje do wcześniej istniejącego kryształu, natomiast skład chemiczny i budowa wewnętrzna odpowiadają nowo utworzonemu minerałowi.

    Minerały główne – minerały skałotwórcze będące głównymi składnikami danej grupy skał. Występują one w znacznych ilościach i decydują do przynależności skał według danej klasyfikacji opierającej się na składzie mineralnym np. w nazewnictwie skał magmowych w oparciu o minerały główne → kalcytowo-egirynowy karbonatyt. Colemanit (kolemanit) – to minerał z grupy boranów. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych rejonach Ziemi.

    Hemimorfit – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich, rozprzestrzenionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Powellit – minerał z gromady molibdenianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, spotykany w niektórych rejonach ziemi.

    Piromorfit (pyromorfit) – minerał z gromady fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.

    Dodano: 15.06.2011. 00:33  


    Najnowsze