• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W duże mrozy widać w powietrzu pył diamentowy

    03.02.2012. 12:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Rzadkie zjawisko pyłu diamentowego można obserwować w powietrzu w związku z bardzo niskimi temperaturami. Wystąpiło ono w Podlaskiem - poinformowało Biuro Prognoz w Białymstoku.




    Pył diamentowy pojawia się w określonych warunkach: przy bardzo niskiej temperaturze powietrza oraz przy bardzo wysokich, wręcz niewidocznych chmurach - powiedziała PAP synoptyk Barbara Jakubowska.

    Pył jest doskonale widoczny w słońcu, gdy promienie słoneczne padają na znajdujące się w powietrzu maleńkie kryształki lodu i odbijają się w nich. Lodowe kryształki mają formę maleńkich igiełek. Pył diamentowy w powietrzu skrzy się w słońcu.

    "Mówimy o kropli chłodu nad Podlasiem. To jest taki obszar bardzo zimnego powietrza nad nami. Przy gruncie słońce trochę przygrzewa, natomiast na wysokości 3-5 km jest bardzo zimno. Jakieś zawirowania wprowadzają trochę wilgoci do tej kropli chłodu i następuje wytrącanie się tych kryształków lodu" - tłumaczy Jakubowska. Jak wyjaśnia, promień słoneczny pada na ten kryształek i się w nim odbija, dlatego widzimy blask.

    Lekkie igiełki z diamentowego pyłu są zawieszone w powietrzu, pomału opadając. Jakubowska mówi, że gdy jest choć trochę wiatru, także "tańczą" w powietrzu.

    W czwartek nad ranem w Suwałkach (Podlaskie) odnotowano minus 28 stopni C. Synoptycy oczekują, że dwie kolejne noce będą równie mroźne. Najzimniej może być w nocy z piątku na sobotę.

    PAP - Nauka w Polsce

    kow/ hes/ ura/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kolor nieba: Kolor nieba i znajdujących się na nim chmur zależy od kilku zjawisk optycznych. Najważniejszymi z nich jest rozpraszanie światła widzialnego przez molekuły powietrza, znajdujące się w powietrzu kropelki wody, kryształki lodu oraz pyły zawieszone w powietrzu. Pył diamentowy (słupki lodowe) – małe kryształki lodu, zazwyczaj unoszone w powietrzu, występujące w niskich temperaturach. Halo (gr. hálos, „tarcza słoneczna”) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej obserwowane wokół tarczy słonecznej lub księżycowej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz), pierścień widoczny wokół słońca lub księżyca. Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego (cirrostratus) lub we mgle lodowej. Różne rodzaje kryształów lodowych, możliwych ustawień w powietrzu i dróg optycznych w kryształach sprawia, że występuje wiele efektów halo.

    Mgła lodowa – hydrometeor, typ mgły powstający przy bardzo niskich temperaturach powietrza, z reguły poniżej –30 °C. W przeciwieństwie do zwykłej mgły, nie składa się ona z kropelek wody, lecz z bardzo małych kryształków lodu. Tego typu zjawisko spotykane jest w klimatach polarnych, subpolarnych i umiarkowanych chłodnych. W Polsce występuje bardzo rzadko. Halo 22° – jedno ze zjawisk optycznych halo zachodzących w ziemskiej atmosferze. Występuje w postaci okręgu lub jego fragmentu o promieniu kątowym 22° wokół Słońca, sporadycznie Księżyca. Koło wewnątrz łuku halo jest ciemniejsze niż otaczające je niebo, a na zewnątrz łuku halo niebo jest jaśniejsze. Krawędź wewnętrzna jest lekko zabarwiona na czerwono, dalej kolor zanika, a zewnętrzna krawędź jest zabarwiona na niebiesko. Kolory zwykle są słabo zaznaczone lub niemal zupełnie niewidoczne. Halo 22° może wystąpić o każdej porze dnia oraz na każdej szerokości geograficznej, jest najczęściej występującym zjawiskiem wywołanym przez załamanie światła w kryształkach lodu w atmosferze ziemskiej. Towarzyszą mu czasami inne zjawiska optyczne o kącie załamania około 22°, powstające przy szczególnym ułożeniu kryształków lodu w powietrzu. 22° halo mogą być widoczne aż 100 dni w roku.

    Dyżurowanie w powietrzu - planowe przebywanie w powietrzu w określonym czasie i w wyznaczonych strefach dyżurowania określonych sił lotniczych. Umożliwia bardzo szybkie wprowadzenie sił do akcji zarówno obronnej, jak i zaczepnej. Jest to mało ekonomiczna forma działań ze względu na bierne zużycie sił. Stosuje się je w warunkach, gdy dyżurowanie na lotnisku nie zapewnia wykonania zadania. Skład grup samolotów dyżurujących w powietrzu zależy od aktualnej sytuacji bojowej. Mgła – krople wody (lub kryształy lodu) zawieszone w powietrzu. Mgły różnią się od chmur (stratus) tym, że ich dolna podstawa styka się z powierzchnią ziemi, podczas gdy podstawa chmur jest ponad powierzchnią ziemi. Mgła powoduje ograniczenie widzialności poniżej 1 km.

    Proces Bergerona-Findeisena – zjawisko występujące w chmurach mieszanych (złożonych z kropelek przechłodzonej wody i kryształków lodu) odpowiedzialne za wzrost kryształków śniegu. Turbulencja czystego nieba (ang. Clear-Air Turbulence, w skrócie CAT), czasami nazywana "dziurami w powietrzu", to nagłe zawirowania (ruchy wstępujące i zstępujące) powietrza w bezchmurnej atmosferze. Występuje blisko prądów strumieniowych i związana jest z różnicą prędkości wiatru na różnych wysokościach (tego typu zmianę prędkości wiatru w górnej atmosferze łatwo zaobserwować w chmurach cirrus uncinus).

    Łuk Kerna - jest bardzo rzadkim atmosferycznym zjawiskiem optycznym powodowanym przez płatkowe kryształy lodu o podstawie prawie trójkątnej.

    Osuszacz ziębniczy – urządzenie służące do osuszania powietrza z zawartej w nim wilgoci. Następuje to poprzez schłodzenie powietrza do temperatury bliskiej temperaturze zamarzania wody, które powoduje skroplenie zawartej w powietrzu wilgoci. Skroplona wilgoć następnie jest zbierana w tzw separatorze wody i odprowadzana na zewnątrz osuszacza. Medium schładzającym jest czynnik ziębniczy.

    Słup słoneczny - zjawisko optyczne w atmosferze polegające na ukazaniu się kolumny świetlnej. Zjawisko powstaje w wyniku odbicia światła nisko położonego Słońca lub innego źródła światła od poziomych powierzchni uporządkowanych swobodnym opadaniem kryształów płatkowych lodu. Rafidy – kryształy szczawianu wapnia obecne w wakuolach komórek roślinnych, w kształcie igieł złożonych w pęczki. Kryształy mają około 50 μm długości oraz około 850-250 nm szerokości w przekroju. Kryształy o kształcie igieł występują powszechnie w komórkach roślin wyższych.

    Karboksyhemoglobina (HbCO) – kompleks hemoglobiny i tlenku węgla (potocznie zwanego czadem). Połączenie hemoglobiny z tlenkiem węgla jest 250-300 razy trwalsze niż z tlenem, a szybkość reakcji 200 razy większa, co sprawia, że nawet przy niewielkim stężeniu tlenku węgla we wdychanym powietrzu większość hemoglobiny w krwiobiegu jest przekształcona w karboksyhemoglobinę (i w efekcie tylko niewielka część może połączyć się z tlenem). Już przy około 0,16% zawartości tlenku węgla w powietrzu ilość ta jest niewystarczająca dla ludzkiego organizmu. Nadmiar karboksyhemoglobiny powoduje niedotlenienie organizmu, a w najgorszym przypadku nawet śmierć przez uduszenie. Rozłożenie karboksyhemoglobiny jest procesem bardzo długim i nie zawsze możliwym. Skansen lub muzeum skansenowskie lub muzeum na wolnym powietrzu (ang. open-air museum) – potoczne określenie muzeum na wolnym powietrzu, którego celem jest zaprezentowanie kultury ludowej danego regionu lub też ekspozycja obiektów zabytkowych (archeologicznych, budowlanych, etnograficznych). Polskie muzea skansenowskie zrzeszają się w Stowarzyszeniu Muzeów na Wolnym Powietrzu. Najstarszym skansenem w Polsce jest Kaszubski Park Etnograficzny we Wdzydzach Kiszewskich.

    Dodano: 03.02.2012. 12:33  


    Najnowsze