• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W najbliższe poranki można obserwować oddalającą się kometę

    06.10.2011. 19:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Najbliższe poranki są dobrym czasem do obserwacji niewielkiej komety okresowej 45P/Honda-Mrkos-Pajdusakova - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. 

    Kometa 45P/Honda-Mrkos-Pajdusakova została odkryta 3 grudnia 1948 roku. Szybko okazało się, że jest obiektem okresowym, który w najbliższe okolice Słońca powraca co 5,26 roku. Kometa ta jest niewielkim obiektem, bo rozmiar jej jądra ocenia się na około 0,5-1,6 km.

    Obecny powrót komety spodziewany był w 2011 roku. I faktycznie, obiekt został zaobserwowany już na początku czerwca 2011 roku, kiedy miał jasność tylko 21 wielkości gwiazdowych. Kometa zbliżała się do Ziemi i do Słońca, a jej jasność rosła. Dnia 15 sierpnia przeszła ona najbliżej naszej planety, a odległość dzieląca oba ciała była na tyle mała (niespełna 9 milionów kilometrów), że umożliwiła naukowcom wykonanie obrazów radarowych jądra kometarnego.

    Kometa 45P/Honda-Mrkos-Pajdusakova przeszła przez peryhelium (najbliżej Słońca) 28 września i obecnie oddala się zarówno od naszej dziennej gwiazdy jak i od Ziemi. To powoduje, że jej blask szybko spada. Z drugiej strony, na sferze niebieskiej, oddala się od Słońca, a więc warunki geometryczne do jej obserwacji polepszają się.

    W efekcie najbliższe dni będą dobrze nadawały się do obserwacji tego ciekawego obiektu. Kometa znajduje się na niebie już ponad 30 stopni od Słońca, dzięki czemu można jej wypatrywać nad ranem. Około półtorej godziny przed wschodem Słońca, w okolicach godziny 5 rano, widać ją w konstelacji Lwa, niespełna 20 stopni nad wschodnim horyzontem.

    Choć jej blask szybko maleje, wciąż wynosi on około 7 wielkości gwiazdowych, co pozwala dojrzeć ją przez lornetkę. Z obserwacjami trzeba się jednak spieszyć, bo jasność komety spada o czynnik dwa w ciągu około pięciu dni. Dodatkowym argumentem za pośpiechem w obserwacjach jest układ faz Księżyca. Srebrny Glob znajduje się obecnie w okolicach pierwszej kwadry i przeszkadza w obserwacjach tylko w pierwszej połowie nocy. Za kilka dni będzie jednak blisko pełni i pojawi się także na porannym niebie. Około 10-11 października będzie już świecił na tyle mocno, że znacznie utrudni odnalezienie oddalającej się komety. 

    PAP - Nauka w Polsce

    aol/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zagubione komety – komety okresowe, których odkrycie udokumentowano i potwierdzono, jednak nie można ich ponownie odnaleźć w wyniku obserwacji. Za zagubioną uznaje się taką kometę, której nie widziano co najmniej podczas dwóch kolejnych przejść przez peryhelium. Wygasła kometa – kometa, która straciła w procesie sublimacji całą otoczkę lodową, nie wydobywają się z niej już gazy tworzące komę i warkocz, i po której pozostało tylko skaliste jądro. Szacuje się, że około 6% planetoid bliskich Ziemi to wygasłe komety.
    Kometa Howard-Koomen-Michels – kometa jednopojawieniowa, należąca do grupy komet muskających Słońce, która 30 sierpnia 1979 roku zderzyła się ze Słońcem. Zderzenie to zaobserwował satelita wojskowy „Solwind” (P78-1) w dniach 30 i 31 sierpnia 1979 roku, lecz odkryli je dopiero dwa lata później R. Howard, N. Koomen i D. J. Michels, opracowując uzyskane przez satelitę obrazy korony słonecznej. W momencie uwidocznionym na zdjęciach kometa poruszała się z prędkością 284 (±12) km/s. Jej peryhelium znajdowało się w odległości 0,35 R☉ od środka naszej Dziennej Gwiazdy, a więc pod jej powierzchnią.


    5D/Brorsen – kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza, odkryta przez duńskiego astronoma Theodora Brorsena w 1846 roku. Od 1879 roku, kiedy przeszła ona przez peryhelium swojej orbity, nie była już więcej widziana przez żadnego obserwatora, mimo częstych prób, których dokonywano podczas kolejnych przewidywanych jej powrotów w pobliże naszej Dziennej Gwiazdy. Kometa Halleya (nazwa oficjalna 1P/Halley, łac. Cometa Halleiensis) – najbardziej znana kometa krótkookresowa. Nazwa pochodzi od nazwiska astronoma Edmunda Halleya, który na początku XVIII wieku badał zapiski o pojawianiu się komet z lat 1456 - 1682 i w 1705 roku przewidział ponowne pojawienie się tej komety w 1758 roku. Halley odnalazł łącznie 24 komety okresowe. W pobliżu Słońca kometa Halleya traci podczas każdego przelotu około 250 mln ton swojej materii, na podstawie czego szacuje się, że będzie istnieć przez kolejne 170 000 lat.


    C/1948 V1 określana też mianem komety zaćmienia Słońca z 1948 roku to kometa długookresowa o bardzo długim okresie orbitalnym. C/2013 A1 (Siding Spring) – kometa z Obłoku Oorta odkryta 3 stycznia 2013 przez Roberta McNaughta z Siding Spring Observatory. Już po odkryciu komety analiza wcześniejszych zdjęć Catalina Sky Survey z 8 grudnia 2012 potwierdziła jej istnienie. W momencie jej odkrycia kometa znajdowała się w odległości 7,2 j.a. od Słońca.

    Kometa typu Halleya – kometa krótkookresowa należąca do grupy komet, których okres orbitalny jest dłuższy niż 20 lat a krótszy niż 200. Nazwa komet typu Halleya pochodzi od komety Halleya, najbardziej znanej komety okresowej. Komety tego typu nie pochodzą od jednego wspólnego przodka. Obecnie znamy 59 komet należących do tej grupy. C/2012 S1 (ISON) – kometa jednopojawieniowa poruszająca się po bardzo wydłużonej orbicie. Należała do tzw. komet muskających Słońce. Pojawieniu się komety na niebie towarzyszyła szeroka kampania obserwacyjna i duże zainteresowanie mediów. 28 listopada 2013, podczas przejścia przez peryhelium, jądro komety uległo rozpadowi.


    Kometa Giacobini-Zinnera (nazwa oficjalna 21P/Giacobini-Zinner) – kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza, odkryta 20 grudnia 1900 roku przez Michela Giacobiniego i powtórnie odkryta 23 października 1913 roku przez Ernsta Zinnera. W czasie powrotu w 1998 roku przeszła przez peryhelium odległe o 1,03 j.a. od Słońca w dniu 21 listopada 1998, a najbliżej Ziemi w odległości 0,85 j.a. znalazła się 26 listopada 1998 roku. Ostatnie przejście tej komety przez peryhelium miało miejsce 2 lipca 2005 roku.

    C/1771 A1, zwana też Wielką Kometą roku 1771 – to kometa jednopojawieniowa, nie powróci już najprawdopodobniej w okolice Słońca. Można ją było obserwować gołym okiem.

    C/1854 F1 lub Wielka Kometa roku 1854 – to kometa jednopojawieniowa, nie powróci już najprawdopodobniej w okolice Słońca. Można ją było obserwować gołym okiem.

    Dodano: 06.10.2011. 19:04  


    Najnowsze