• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W sobotę Księżyc odsłoni gwiazdę w konstelacji Strzelca

    16.02.2012. 07:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rankiem w najbliższą sobotę Księżyc odsłoni stosunkowo jasną gwiazdę z konstelacji Strzelca - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.

    Jak wyjaśnił astronom, Księżyc na swojej drodze na sferze niebieskiej przesuwa się na tle gwiazd i planet, zakrywając i odkrywając wiele z nich. ,,Zjawiska takie wyglądają najbardziej efektownie, gdy zakrywana gwiazda lub planeta jest jasna lub gdy mamy do czynienia z zakryciem brzegowym, w którym Księżyc +muska+ obiekt. Wtedy gwiazda chowając się za wzniesienia na powierzchni Srebrnego Globu mruga do nas wielokrotnie" - opisał.

    Dodał, że na drodze Księżyca na niebie wcale nie ma tak dużo jasnych obiektów, więc każde zakrycie jaśniejszej gwiazdy jest ciekawe i warte obserwacji.

    ,,Do takiego wydarzenia dojdzie 18 lutego, w okolicach godziny 6 rano naszego czasu. Wtedy to ciemny brzeg Księżyca, znajdującego się przed nowiem, odkryje gwiazdę Chi2 Strzelca. Gwiazda ta ma jasność 3.5 wielkości gwiazdowych, jest więc bez problemów widoczna gołym okiem" - powiedział dr Olech.

    Zjawisko będzie widoczne w całej Polsce. Warunki do obserwacji będą jednak trudne - zauważył naukowiec - bo oba ciała będą znajdować się niespełna 10 stopni nad południowo-wschodnim horyzontem. Wyjaśnił, że dokładny moment wyłonienia się gwiazdy zza tarczy Księżyca zależy od miejsca obserwacji. Na przykład w Zielonej Górze będzie to godzina 5.43, a w Olsztynie 6.02.

    ,,Choć i Księżyc i gwiazda są jasne, do obserwacji warto użyć lornetki, która spowoduje, że spektakl będzie jeszcze bardziej efektowny" - radził astronom.

    PAP - Nauka w Polsce

    aol/ agt/  bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Heliakalny wschód – moment, gdy dany obiekt astronomiczny (gwiazda, planeta lub księżyc) staje się po raz pierwszy widoczny na wschodzie o świcie, po okresie gdy był zakryty przez horyzont lub niewidoczny z powodu jasno świecącego Słońca. Po swoim heliakalnym wschodzie każdego następnego dnia gwiazda pojawia się nieco wcześniej i widoczna jest przez dłuższy okres zanim jej światło przestanie być widoczne (Słońce przesuwa się na wschód względem gwiazd po ekliptyce). W końcu gwiazda przestaje być widoczna na niebie o świcie, gdyż znika pod zachodnim horyzontem – jest to heliakalny zachód. Po około roku astronomicznym gwiazda będzie miała ponownie swój heliakalny wschód. Herb miasta i gminy Goleniów przedstawia dwa żółte (złote), odwrócone do siebie grzbietami półksiężyce oraz cztery białe (srebrne) gwiazdy na ciemnoniebieskim tle. Według legendy mają one oznaczać lustrzane odbicie księżyca i dwóch gwiazd, jakie zobaczył książę Barnim I w wodzie w miejscu, w którym miał założyć Goleniów. Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce.

    Efemerydy – dane, najczęściej tabelaryczne, dotyczące przebiegu przyszłego zjawiska astronomicznego, np. pozorne położenie Słońca, Księżyca i planet na niebie w określonym czasie i w określonym miejscu na Ziemi. Efemerydy zawierają również dane o ważnych zjawiskach astronomicznych, takich jak zaćmienie Słońca i Księżyca, retrogradacji, czasie gwiazdowym i pozycje węzłów księżyca, położenie i układ gwiazd lub innych ciał niebieskich w wybranym dniu. Pierwsza kwadra – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny.

    Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu. Kult astralny (także astrolatria) – kult ciał niebieskich m.in.: Słońca, Księżyca, gwiazd, planet, które zostały podniesione do rangi obiektów czci religijnej.

    Herb Żuromina stanowi tarcza gotycka w kolorze niebieskim, na której uwidocznione są trzy lilie (kwiaty w kolorze białym, łodygi w kolorze zielonym) umieszczone nad sierpem księżyca w kolorze żółtym. Pod sierpem księżyca widnieje sześcioramienna gwiazda w kolorze żółtym. Nów – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, czyli jest w koniunkcji ze Słońcem patrząc z Ziemi. W tej pozycji cała strona Księżyca widoczna z Ziemi jest w cieniu, wobec czego Księżyc nie jest widoczny gołym okiem.

    Światło popielate – poświata widoczna na aktualnie nieoświetlonej części Księżyca. Jest widoczna dzięki światłu odbitemu od Ziemi, które oświetla "nocną część" Srebrnego Globu. Zjawisko to jest szczególnie dobrze widoczne w czasie fazy sierpa Księżyca – wtedy Ziemia widziana z jego powierzchni jest w okolicy pełni.

    Flaga Singapuru to prostokąt podzielony na dwa poziome pasy o tej samej wielkości (górny czerwony, dolny biały). Z lewej strony czerwonego pasa znajduje się biały księżyc i pięć pięcioramiennych gwiazd.

    Pływ syzygijny (pływ maksymalny) – zjawisko pływowe powstające, gdy Ziemia, Księżyc i Słońce znajdują się w linii prostej. Oddziaływania grawitacyjne Księżyca i Słońca działają wówczas na Ziemię w tym samym kierunku (choć ich zwrot może być ten sam lub przeciwny), skutkiem czego występujące na Ziemi pływy morskie są maksymalne. Zjawisko to występuje dwa razy w miesiącu synodycznym: pełni Księżyca (Ziemia jest wtedy pomiędzy Księżycem i Słońcem) oraz w nowiu (Księżyc jest wtedy pomiędzy Ziemią i Słońcem). Flaga Tunezji jest podobna do flagi tureckiej. Z tą różnicą, że półksiężyc i gwiazda (symbol islamu) znajdują się w białym okręgu.

    Teoria geocentryczna (z gr. geo – Ziemia) – teoria budowy Wszechświata, której istotą jest założenie, że nieruchoma Ziemia znajduje się w centrum Wszechświata, a wokół niej krążą pozostałe ciała niebieskie: Słońce, planety, Księżyc i gwiazdy. Flaga Cypru Północnego pochodzi z flagi Turcji i znajduje wyjaśnienie w legendzie o czasach wojny turecko-greckiej (1920-1922). Po zaciętych walkach tureccy żołnierze szukali nocą na polu bitwy swych poległych towarzyszy. Znaleźli ich w kałużach krwi. Jasno świecił księżyc i gwiazda polarna. Księżyc i gwiazda pokazują także, że państwo jest islamskie. Ustanowiona została 13 marca 1984.

    Dodano: 16.02.2012. 07:19  


    Najnowsze