• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W środę częściowe zaćmienie Słońca

    31.05.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W środę, pierwszego dnia czerwca wystąpi częściowe zaćmienie Słońca, niestety niewidoczne z terenu naszego kraju - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.

    Zaćmienie Słońca ma miejsce wtedy, gdy Słońce, Księżyc i Ziemia ustawią się w jednej linii. Srebrny Glob jest wtedy w stanie przysłonić tarczę naszej dziennej gwiazdy. Ponieważ orbita Księżyca jest nachylona do orbity okołosłonecznej Ziemi pod kątem pięciu stopni, zaćmienia zdarzają się tylko wtedy, gdy Księżyc znajduje się blisko któregoś z węzłów swojej orbity czyli miejsc, w których przecinają się orbity naszego naturalnego satelity i Ziemi.

    Najbliższe zaćmienie Słońca wydarzy się już 1 czerwca 2011 roku i będzie to zaćmienie częściowe. Zjawisko będzie widoczne we wschodniej Azji, w północnej części Ameryki Północnej, na Grenlandii oraz na całym obszarze Oceanu Lodowatego. Faza maksymalna będzie widoczna na arktycznym wybrzeżu zachodniej Syberii. Wystąpi ona o godzinie 23:16 naszego czasu.

    W Polsce zaćmienie nie będzie widoczne. AOL

    PAP - Nauka w Polsce

    tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zaćmienie Słońca z 12 października 1996 widoczne było jako zaćmienie częściowe w całej Europie, w Afryce Północnej, na Grenlandii i w północno-wschodniej Kanadzie. W miejscu największego zaćmienia - na północnych krańcach Półwyspu Skandynawskiego - Księżyc zakrywał ponad 75% tarczy słonecznej. Na terytorium Polski przesłonięciu uległo ponad 60% tarczy Słońca. Zaćmienie Słońca z 21 maja 1993 widoczne było jako zaćmienie częściowe w Europie Północnej i Wschodniej, na Islandii, w Arktyce, Kanadzie oraz we wschodnich i środkowych Stanach Zjednoczonych. Zaćmienie osiągnęło swoje maksimum na północnych wybrzeżach Czukotki, gdzie przesłonięciu uległo ponad 73% tarczy słonecznej. Na terytorium Polski Księżyc przesłonił zaledwie kilka procent tarczy Słońca. Tellurium – przyrząd będący modelem ruchów Ziemi i Księżyca względem Słońca, służący do pokazywania oświetlenia Ziemi w różnych porach dnia i roku, faz Księżyca, zaćmień Słońca i zaćmień Księżyca.

    Obrączkowe zaćmienie Słońca z 15 maja 1836 - zaćmienie widoczne w wąskim pasie od Ameryki Środkowej przez Karaiby, Ocean Atlantycki i Szkocję po Europę Środkową i Morze Kaspijskie. Swoje maksimum zaćmienie osiągnęło nad Oceanem Atlantyckim, gdzie faza centralna trwała 4 minuty 47 sekund. Zaćmienie widoczne było jako częściowe na większości obszaru Ameryki Północnej, w całej Ameryce Środkowej, w północnej części Ameryki Południowej, w Arktyce oraz w całej Europie i Afryce Północnej. Efemerydy – dane, najczęściej tabelaryczne, dotyczące przebiegu przyszłego zjawiska astronomicznego, np. pozorne położenie Słońca, Księżyca i planet na niebie w określonym czasie i w określonym miejscu na Ziemi. Efemerydy zawierają również dane o ważnych zjawiskach astronomicznych, takich jak zaćmienie Słońca i Księżyca, retrogradacji, czasie gwiazdowym i pozycje węzłów księżyca, położenie i układ gwiazd lub innych ciał niebieskich w wybranym dniu.

    Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce. Całkowite zaćmienie Słońca 2009 - najdłuższe całkowite zaćmienie Słońca XXI wieku było widoczne w środę 22 lipca 2009. Zaćmienie rozpoczęło się na północno-zachodnim wybrzeżu Indii, przeszło przez północną cześć kraju, ukazało się nad Himalajami skąd przesunęło się na tereny Chin. Na wysokości Szanghaju weszło nad Pacyfik gdzie osiągnęło maksymalną długość trwania by zakończyć się w centralnej części oceanu.

    Zaćmienie Słońca z 22 stycznia 1879 było widoczne jako zaćmienie obrączkowe w Ameryce Południowej, na południowym Atlantyku, w Afryce Południowej i Wschodniej oraz w środkowo-zachodniej części Oceanu Indyjskiego. Zaćmienie częściowe objęło większą część Ameryki Południowej, kontynent afrykański z wyjątkiej Afryki Zachodniej oraz Półwysep Arabski w Azji i Półwysep Antarktyczny na Antarktydzie. Zaćmienie osiągnęło swoje maksimum nad Atlantykiem u wybrzeży dzisiejszej Namibii, gdzie faza centralna trwała 3 minuty i 3 sekundy. Przejście Wenus na tle tarczy Słońca lub tranzyt Wenus – zjawisko astronomiczne polegające na tym, że planeta Wenus znajduje się pomiędzy Ziemią a Słońcem i jest widoczna na tle tarczy słonecznej. Zjawisko jest w swej istocie podobne do zaćmienia Słońca, z tym że ze względu na dużo mniejsze obserwowane z Ziemi rozmiary kątowe planety w porównaniu z rozmiarami Księżyca, zasłonięta jest tylko niewielka część tarczy słonecznej.

    Całkowite zaćmienie Słońca w dniu 1 sierpnia 2008 – zaćmienie Słońca w piątek 1 sierpnia 2008, było widoczne jako całkowite (wielkość magnitudo 1,039) na wąskim pasie na terenie północnej Kanady (Nunavut), północnej części Rosji, zachodniej Mongolii i Chin. Na części tych terenów panował dzień polarny, a tarcza słoneczna była zaciemniona o północy czasu lokalnego.

    Częściowe zaćmienie Słońca z 4 stycznia 2011 było widoczne w Europie (z wyjątkiem Islandii, Wysp Owczych i północnych krańców Półwyspu Skandynawskiego), a także w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie, Azji Środkowej i zachodnich Chinach. Maksimum osiągnęło nad Zatoką Botnicką, gdzie faza liniowa zaćmienia wyniosła ponad 85%, a przesłonięciu uległo ok. 80% tarczy słonecznej.

    Faza Księżyca określa oglądaną z Ziemi część Księżyca oświetloną przez Słońce. Ponieważ Słońce oświetla zawsze (poza zaćmieniami) tylko połowę powierzchni Księżyca, jego fazy są rezultatem oglądania tej połowy pod różnymi kątami spowodowanymi różnymi położeniami Słońca, Ziemi i Księżyca względem siebie. Zaćmienie Księżyca zachodzi, gdy Ziemia znajduje się między Słońcem a Księżycem będącym w pełni i Księżyc (naturalny satelita Ziemi) "wejdzie" w stożek cienia Ziemi.

    Obrączkowe zaćmienie Słońca z 3 października 2005 - zaćmienie Słońca widoczne w wąskim pasie od północnego Atlantyku, przez Półwysep Iberyjski (m.in. w Madrycie), Afrykę (Algierię, Tunezję, Libię, Sudan, Etiopię i Kenię) po Ocean Indyjski. Zaćmienie widoczne było także jako częściowe w całej Europie, na większości obszaru Afryki, w Indiach i na Bliskim Wschodzie. Na terytorium Polski przesłonięciu uległo 40 - 50% tarczy słonecznej. Mienie administracyjne - mienie publiczne o wartości kapitałowej i użytkowej, które służy funkcjonowaniu m.in. instytucji oświaty, szkolnictwa, porządku publicznego, administracji czy bezpieczeństwa kraju.

    Całkowite zaćmienie Słońca z 30 czerwca 1954 - zaćmienie Słońca widoczne w wąskim pasie od północnych Stanów Zjednoczonych, przez wschodnią Kanadę (m.in. półwysep Labrador), południową Grenlandię, południowe wybrzeża Islandii, Wyspy Owcze, południową Skandynawię, północno-wschodnie tereny Polski (Suwalszczyzna), wschodnie tereny ówczesnego Związku Radzieckiego aż po Iran, Afganistan i Pakistan. Zaćmienie było widoczne jako częściowe w dużej części Ameryki Północnej, w Arktyce, całej Europie, w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie.

    Dodano: 31.05.2011. 00:04  


    Najnowsze