• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • WCB walczy denaturantami z oszustwami spirytusowymi

    08.12.2011. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wspólne Centrum Badawcze (WCB) Komisji Europejskiej opublikowało listę substancji skażających, które można by wykorzystać do ujednolicenia praktyk denaturowania na szczeblu UE. Ostateczna lista denaturantów przedstawiona 6 grudnia zminimalizuje zarówno oszustwa, jak i uchylanie się od płacenia podatków, którymi obłożone są napoje alkoholowe.

    Denaturant to substancja dodawana do alkoholu, aby nie mógł on nadawać się do spożycia. Chemiczny dodatek powoduje, że denaturant ma albo bardzo silny zapach albo bardzo gorzki smak. Naukowcy z WCB twierdzą, że denaturanty ujęte na liście prawdopodobnie mogłyby zastąpić ponad 100 substancji wykorzystywanych obecnie przez Europejczyków do denaturowania alkoholi.

    Zespół twierdzi, że nie ma ujednoliconej akcyzy na alkohol denaturowany w odróżnieniu od zwykłego alkoholu lub napojów alkoholowych. Denaturanty są wykorzystywane w płynach do szyb, rozpuszczalnikach i perfumach.

    WCB koordynowało badania na prośbę Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej Komisji Europejskiej. Naukowcy porównali rozmaite potencjalne denaturanty według zestawu kryteriów, który objął takie kwestie jak trudności z usunięciem substancji skażającej z alkoholu, łatwość w wykrywaniu i rozsądne koszty.

    Skompletowana w ten sposób ostateczna lista denaturantów obejmuje następujące wzory i stężenia. W przypadku całkowicie denaturowanych alkoholi oraz rozpuszczalników, rozcieńczalników i płynów do szyb zalecane denaturanty i stężenia to trzy litry alkoholu izopropylowego (IPA) plus trzy litry ketonu metyloetylowego (MEK) plus jeden gram benzoesanu denatonium. Jeżeli chodzi o kosmetyki, perfumy i produkty higieniczne, zalecane denaturanty i ich stężenia to 5 litrów IPA plus 1 gram benzoesanu denatonium lub 78 gram alkoholu tert-butylowego (TBA) plus 1 gram benzoesanu denatonium. Natomiast w przypadku biopaliw zalecany denaturant i stężenie to benzyna plus dwa litry eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) plus jeden litr IPA. W farbach drukarskich zalecane denaturanty to 3 litry IPA plus 3 do 10 litrów octanu etylu (EA).

    Komisja Europejska rozważa sposoby promowania stosowania zaproponowanych denaturantów we wszystkich państwach członkowskich. Urzędnicy chcieliby doprowadzić do dobrowolnego przejścia na nowe denaturanty według kategorii produktów.

    Europejska Agencja Chemikaliów natomiast jest zadowolona ze zgodności zaproponowanych denaturantów z celami unijnych ram prawnych dotyczących chemikaliów (rejestracja, ocena, udzielanie zezwoleń i stosowane ograniczenia w zakresie chemikaliów, czyli REACH).

    Urzędnicy i przedstawiciele państw członkowskich spotkali się w lipcu w celu omówienia tych zagadnień. Ich konsultacje mają zakończyć się pozytywnymi wynikami w czerwcu 2012 r.

    Obecnie państwa członkowskie UE mają wolną rękę, co do ustalania wymogów dotyczących zarówno całkowicie denaturowanych alkoholi, jak i alkoholi przeznaczonych do produkcji dowolnych produktów niezdatnych do spożycia przez ludzi. Jednym z problemów jest złożony sposób wykrywania denaturantów. Stawia on wysokie wymagania przed laboratoriami celnymi, co doprowadza do większej liczby luk w kontroli. Kolejnym problemem jest istnienie wielu denaturantów, które wydają się słabsze od innych. Oszuści, którzy odzyskują alkohol z produktów zwolnionych z akcyzy, wykorzystują to na tyle na ile się da, co generuje poważne straty finansowe w budżetach państw członkowskich.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Denaturant (substancja skażająca) – trująca lub nieprzyjemna w smaku substancja chemiczna, dodawana do wielu kosmetyków zawierających alkohol, mająca na celu zniechęcenie do ich potencjalnego spożycia. Często denaturanty zmieniają również naturalne właściwości innych substancji. REACH IT jest to System Informatyczny mający za zadanie umożliwić wszystkim zainteresowanym stronom (Europejskiej Agencji Chemikaliów, Komisji Europejskiej, Właściwym organom Państw Członkowskich UE, przemysłowi, organizacjom pozarządowym i społeczeństwu) gromadzić, wymieniać, przedkładać (dokumentacje rejestracyjną przygotowaną w IUCLID), oceniać, przetwarzać i przeglądać informacje dotyczące substancji chemicznych w ramach rozporządzenia REACH. Europejska Agencja Chemikaliów, (ECHA z ang. European Chemicals Agency) agencja wspólnotowa odpowiedzialna za realizację rozporządzenia REACH (z ang. Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals), w zakresie utworzenia i administrowania systemu rejestracji, oceny oraz udzielania zezwoleń i stosowania ograniczeń w zakresie substancji chemicznych na szczeblu wspólnotowym. Jej głównym zadaniem jest zarządzanie bazą danych substancji chemicznych zgłoszonych do rejestracji:

    REACH (ang. Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals) - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1907/2006 dotyczące bezpiecznego stosowania chemikaliów, poprzez ich rejestrację i ocenę, oraz w niektórych przypadkach udzielanie zezwoleń i ograniczenia handlu i stosowania niektórych chemikaliów. OLAF – Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (fr. Office Européen de Lutte Anti-Fraude), urząd utworzony przez Komisję Europejską 28 kwietnia 1999 Ma na celu zwalczanie korupcji, nadużyć budżetu Unii oraz przemytu papierosów i alkoholu. Urząd posiada kompetencje nadzoru podatkowego, działa zarówno wewnątrz struktur unijnych, jak i w państwach członkowskich.

    TARif Intégré Communautaire (Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich), to prowadzony przez Dyrekcję Generalną Podatków i Unii Celnej system, który integruje wszelkie ustalenia prawne państw członkowskich Unii Europejskiej związane z taryfami celnymi dla produktów przemysłowych i rolnych. Farmakopea Europejska (Ph. Eur.) – farmakopea zawierająca spis substancji czynnych i podłoży używanych przy sporządzaniu produktów farmaceutycznych w Europie. Wydanie z roku 2005 obejmuje 1800 monografii szczegółowych i ogólnych, wliczając w to różne substancje chemiczne, antybiotyki, substancje biologicznie czynne, szczepionki dla ludzi i zwierząt, substancje immunomodulujące, radiofarmaceutyki, preparaty ziołowe i homeopatyczne. Zawiera również sposoby dawkowania i badań jakościowych i ilościowych leków. Monografie wyznaczają wymagania dla najważniejszych leków używanych w krajach europejskich. Wszystkie leki sprzedawane w 36 państwach członkowskich muszą stosować się do tych standardów. Dzięki temu konsumenci mają gwarancję wysokiej jakości produktów sprzedawanych w aptekach. Farmakopea Europejska jest wydawana przez Europejską Dyrekcję Jakości Leków (European Directorate for the Quality of Medicines - EDQM). Obecnie obowiązuje Farmakopea Europejska 7, której pełne i całkowicie zgodne z oryginałem polskojęzyczne tłumaczenie zostało wydane w roku 2012 pod nazwą Farmakopea Polska IX.

    Agencja Rynku Rolnego (ARR) – przedsiębiorstwo państwowe powstałe w czerwcu 1990 w celu realizowania interwencyjnej polityki państwa. Od 1 maja 2004 roku jest akredytowaną agencją płatniczą Unii Europejskiej i działa zgodnie z jej prawodawstwem. Zajmuje się realizowaniem niektórych zadań Wspólnej Polityki Rolnej m in.: promocją, dopłatą państwa do spożycia produktów mlecznych, monitorowaniem rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych, dopłatami do prywatnego magazynowania produktów, gromadzeniem i administracją danych nt rynków rolnych i spożywczych. Areometr Trallesa – areometr, zwany alkoholomierzem, który podaje zawartość alkoholu w stopniach Trallesa (°Tr), czyli procentach objętościowych (cm³/100 cm³). W alkoholu absolutnym o gęstości d20/4=0,7895 g/cm areometr pokazuje 100 °Tr, w wodzie 0 °Tr. Określenie procentowej zawartości alkoholu jest też możliwe przy pomocy areometru uniwersalnego (wyskalowanego w jednostkach gęstości), niemniej wymaga wykonania dodatkowych obliczeń lub skorzystania z tabel ujmujących zależność gęstości w funkcji zawartości alkoholu.

    Napój alkoholowy – napój zawierający etanol. Napoje alkoholowe dzielone są na piwa, wina oraz alkohole spirytusowe. Spożywanie napojów alkoholowych jest legalne w większości krajów a ponad 100 państw posiada przepisy regulujące ich produkcję, sprzedaż i spożywanie. W Polsce, według definicji ustawowej napój alkoholowy to każdy produkt przeznaczony do spożycia zawierający więcej niż 0,5% alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego.

    Koktajl z Brompton, nazywany czasem Eliksirem z Brompton, to eliksir przeznaczony do użycia jako bardzo mocny środek przeciwbólowy, a także stosowany profilaktycznie. Wytworzony z morfiny lub heroiny, kokainy, wysoko procentowego alkoholu (według niektórych przepisów może być gin), czasem z dodatkiem chlorpromazyny by przeciwdziałać nudnościom, był podawany w przypadkach chorób terminalnych (a zwłaszcza u pacjentów, chorych na raka ) aby uśmierzyć ból i sprzyjać pacjetom w akceptowaniu ich własnej śmierci. Powszechne wyrażenie mówiło o "różnej ilości morfiny, 10 milligramów kokainy, 2.5 millilitra 98% alkoholu etylowego, 5 mL syropu BP i o różnej ilości wody z chloroformem."

    IUCLID (International Uniform Chemical Information Database - Międzynarodowa Ujednolicona Baza Danych o Chemikaliach) - to narzędzie służące do wprowadzania, gromadzenia, przeglądania i wymiany informacji o niebezpiecznych właściwościach chemikaliów. Jest to główne narzędzie służące do przedkładania dokumentacji technicznej do Europejskiej Agencji Chemikaliów na potrzeby rozporządzenia REACH. Tester trzeźwości – urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu,co pozwala określić zawartość alkoholu we krwi. Zostało wynalezione przez Rolla N. Hargera, lekarza z Indianapolis. Popularna nazwa potoczna to alkomat.

    Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS, GHS ONZ) – system klasyfikacji i oznakowania substancji i mieszanin opracowany przez ONZ w celu ujednolicenia dotychczasowych standardów używanych w różnych krajach poprzez regulację kryteriów klasyfikacji i oznakowania oraz komunikacji o zagrożeniach. Dotychczas wdrożony lub wdrażany w ponad 60 krajach, m.in. w całej Unii Europejskiej. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe:

    Mors – sok surowy z owoców lub rozcieńczony sok z owoców uprzednio zagęszczony i utrwalony alkoholem etylowym rolniczym, o zawartości alkoholu nie mniejszej niż 16% obj. i nie większej niż 20% obj., stanowiący półprodukt do wyrobu napojów spirytusowych (definicja według ustawy).

    Dodano: 08.12.2011. 16:49  


    Najnowsze