• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • We wtorek całkowite zaćmienie Księżyca

    20.12.2010. 15:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    We wtorek rano nadarzy się okazja do obserwacji całkowitego zaćmienia Księżyca. W Polsce będzie widoczny początek tego zjawiska - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.

    Do zaćmienia Księżyca dochodzi, gdy w jednej linii ustawi się Słońce, Ziemia i Księżyc. Cień rzucany przez naszą planetę jest wtedy na tyle duży, że Srebrny Glob jest w stanie w nim się schować. A ponieważ nasz naturalny satelita świeci światłem odbitym od Słońca, jego zablokowanie powoduje, że tarcza Księżyca przestaje świecić.

    Do najbliższego całkowitego zaćmienia Księżyca dojdzie już we wtorek w godzinach porannych. Zjawisko w całości będą mogli obejrzeć obserwatorzy w Ameryce Północnej i Środkowej, na Grenlandii oraz na wschodnim Pacyfiku.

    Przebieg zaćmienia będzie wyglądał następująco: początek zaćmienia półcieniowego - 6:29, początek zaćmienia częściowego - 7:33, początek zaćmienia całkowitego - 8:41, maksimum zaćmienia - 9:17, koniec zaćmienia całkowitego - 9:53, koniec zaćmienia częściowego - 11:01 i koniec zaćmienia półcieniowego - 12:05.

    W Polsce zaćmienie będzie widoczne rankiem, tuż przed zachodem Księżyca. W południowo-wschodniej części naszego kraju pojawi się szansa zobaczenia tylko mało efektownej fazy półcieniowej, w której cała tarcza Księżyca wciąż jest oświetlona, tyle że świeci słabszym niż zwykle blaskiem. W zachodniej Polsce będzie można obejrzeć fazę częściową zaćmienia, ale Srebrny Glob zajdzie przed rozpoczęciem fazy całkowitej.

    W Warszawie faza częściowa zacznie się w momencie, gdy Księżyc będzie tylko trochę ponad 1 stopień nad północno-zachodnim horyzontem. Kwadrans później nasz naturalny satelita zajdzie. Dla odmiany, w Poznaniu faza częściowa zaćmienia zacznie się ponad 3 stopnie nad horyzontem, a Księżyc zajdzie o 8:07. W lepszej sytuacji znajda się mieszkańcy północno-zachodniej Polski. Przykładowo w Szczecinie faza częściowa zacznie się prawie 5 stopni nad horyzontem, a Księżyc zajdzie o 8:23.

    Chcąc dojrzeć to zjawisko musimy więc wybrać do obserwacji miejsce, z którego będziemy mieli dobry i nie osłonięty niczym widok na północno-zachodni horyzont. Trzeba też liczyć na pogodę. Prognozy są korzystne dla obserwatorów znajdujących się w Polsce centralnej i północnej. Tam niebo ma być bezchmurne. Trzeba jednak pamiętać o zabezpieczeniu się przed zimnem, bo temperatura ma spaść do -10 stopni C, a odczuwalna ma być jeszcze o kilka stopni niższa. AOL

    PAP - Nauka w Polsce

     tot/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce.

    Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce.

    Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu.

    Faza Księżyca określa oglądaną z Ziemi część Księżyca oświetloną przez Słońce. Ponieważ Słońce oświetla zawsze (poza zaćmieniami) tylko połowę powierzchni Księżyca, jego fazy są rezultatem oglądania tej połowy pod różnymi kątami spowodowanymi różnymi położeniami Słońca, Ziemi i Księżyca względem siebie.

    Pierwsza kwadra – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny.

    Bóstwa lunarne – typ bóstw uranicznych, będących personifikacją Księżyca, jego faz, funkcji i stanów (np. bóstwa zaćmienia Księżyca lub księżycowego halo, jak bogini Hine-korako u Maorysów z Nowej Zelandii).

    Całkowite zaćmienie Słońca z 11 lipca 2010 było widoczne na Oceanie Spokojnym oraz w Ameryce Południowej. Pas całkowitego zaćmienia natrafił zaledwie na kilka wysp Oceanii, m.in. na wyspę Mangaia w archipelagu Wysp Cooka, atole Hikueru i Amanu w Polinezji Francuskiej oraz na Wyspę Wielkanocną, po czym tuż przed zachodem słońca cień Księżyca przeciął tereny południowego Chile i Argentyny.

    Dodano: 20.12.2010. 15:19  


    Najnowsze