• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wspaniały finisz kosmicznego statku transportowego Johannes Kepler

    22.06.2011. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Jeżeli jakimś nieprawdopodobnym trafem zdarzy się wam znaleźć gdzieś na niezamieszkałym obszarze Południowego Pacyfiku około 23:00 CEST dzisiaj (czwartek), to nie zdziwcie się, kiedy zauważycie spadające z chmur tajemnicze śmieci kosmiczne.

    Jednak nie ma się czego obawiać, bo zamiast apokaliptycznej asteroidy będą to po prostu pozostałości drugiego bezzałogowego statku transportowego (ATV) Johannes Kepler Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), który po zakończeniu udanej misji uzupełnienia zapasów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej powraca wypełniony śmieciami ze stacji do atmosfery ziemskiej, w której ulegnie spaleniu i samozniszczeniu podczas kontrolowanego powrotu.

    Zważywszy na fakt, że kilka części bezzałogowego statku kosmicznego może przetrwać spalanie i upaść na Ziemię, zespół z ESA, który zaprojektował ten transporter uzupełniający zapasy - podobnie jak jego poprzednika, statek Jules Verne w 2008 r. - dopilnował, aby wszelkie zabłąkane szczątki spadły na niezamieszkały Południowy Pacyfik, by zapobiec jakiemukolwiek wypadkowi.

    Po wykonaniu zadania uzupełnienia zapasów statek Johannes Kepler, wysłany jako wsparcie dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, został wypełniony przez załogę stacji workami z odpadami i niepotrzebnym sprzętem o wadze około 1.200 kg i dokładnie tak jak tysiące ton naturalnych śmieci kosmicznych, które zderzają się codziennie z Ziemią, ten 10-tonowy statek ulegnie skutecznej "autodestrukcji" kiedy ponownie wejdzie na orbitę Ziemi.

    Od wystrzelenia 16 lutego 2011 r. ze stacji Gujańskiego Centrum Kosmicznego w Kourou, Gujana Francuska, statek Johannes Kepler zapewnił ważne wsparcie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, dostarczając około 7 ton niezwykle potrzebnych zapasów, w tym 1.170 kg suchego ładunku, 100 kg tlenu i 851 kg paliwa rakietowego do napełnienia zbiorników stacji oraz 4.535 kg paliwa dla samego promu, aby zwiększyć wysokość i wykonać inne korekty. Statek kosmiczny pomógł również 2 kwietnia w manewrowaniu Międzynarodową Stacją Kosmiczną, którego celem było uniknięcie kolizji z kosmicznymi śmieciami. Zanim jego misja dobiegła końca, pomógł również w szeregu operacji powiększenia orbity stacji w dniach 12, 15 i 17 czerwca, co pomogło wynieść stację na około 380 km.

    Jednak wszystko co dobre kiedyś się kończy i po czterech miesiącach intensywnych prac załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zamknęła śluzy między stacją a statkiem Johannes Kepler w sobotę popołudniu o godzinie 17:30 CEST i statek odcumował od stacji wczoraj (poniedziałek) około godziny 17:00 CEST.

    ESA donosi również, że Johannes Kepler przeprowadził nieoczekiwany manewr uniknięcia kolizji ze śmieciami w poniedziałek o godzinie 20:30 CEST.

    Jak poinformował Mike Steinkopf z ESA: "Dzisiaj obliczenia dynamiki lotu NASA przewidziały koniunkcję obiektów w odległości 50 m. Lot ATV (pracę silnika rakietowego sterującego) zaplanowano na 1,5 m/s, co wyniosło pojazd na całkowicie bezpieczną orbitę."

    Na szczęście Johannes Kepler ma wystarczająco dużo zapasowego paliwa na pokładzie na wypadek innych, tego typu niespodziewanych manewrów.

    Jako że wszystko idzie zgodnie z planem, w dalszej części dnia Johannes Kepler odpali swoje silniki dwukrotnie, aby zejść z orbity, pierwsze odpalenie sprowadzi statek na orbitę Ziemi około godziny 19:00 CEST, a drugie o godzinie 22:05 CEST pokieruje go w kierunku celu na Południowym Pacyfiku.

    Wszelkie pozostałości po jego rozpadzie mają spaść do oceanu około godziny 22:50 CEST.

    Ostatnim wkładem, jaki wniesie statek Johannes Kepler do badań kosmicznych będą dane, jakie po sobie pozostawi w prototypowym rejestratorze rozpadu przy powrocie do atmosfery, podobnym do "czarnej skrzynki" samolotu. Zważywszy na fakt, że wiele aspektów kontrolowanej destrukcji w czasie powrotu pozostaje nieznanych, rejestracja ostatnich chwil Johannesa Keplera umożliwi naukowcom z ESA zebranie pomiarów dotyczących lokalizacji, temperatury, ciśnienia i wysokości rozpadu pojazdu przed wyrzuceniem.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Automatyczny Statek Transferowy (ang. Automated Transfer Vehicle, ATV) – typ kosmicznych statków transportowych Europejskej Agencji Kosmicznej (ESA), służących do zaopatrywania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) w paliwo, wodę, powietrze i materiały do eksperymentów. Dodatkowo, ATV może podnieść orbitę stacji, przywracając jej właściwą pozycję utraconą przez działanie szczątkowej ziemskiej atmosfery. Są to pojazdy bezzałogowe wynoszone za pomocą rakiet Ariane 5 ES z kosmodromu Kourou. Po kilku dniach lotu (w przypadku pierwszej misji po trzech tygodniach lotu) statki automatycznie dokują do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (do modułu Zwiezda). Progress (ros. Прогресс - postęp) — rosyjski bezzałogowy transportowy statek kosmiczny, zaprojektowany na bazie statku Sojuz. Obecnie pojazdy Progress służą do zaopatrywania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Każdy z 3-4 wystrzeliwanych w ciągu roku pojazdów pozostaje zacumowany do stacji do czasu przybycia następnego - tuż przed startem następcy, kapsuła wypełniana jest odpadkami, odczepiana od stacji, sprowadzana z orbity i ulega kontrolowanemu zniszczeniu w górnej atmosferze. Kepler-9d - planeta pozasłoneczna krążąca wokół gwiazdy Kepler-9. Planeta okrąża gwiazdę co 1,56 dni w odległości 0,0273 AU od Kepler-9. Mimo, że Kepler-9d znajduje się najbliżej gwiazdy, to nosi literę d, ponieważ odkryto wcześniej dwie inne planety tego układu: Kepler-9b i Kepler-9c.

    ATV Edoardo Amaldi bądź Automatyczny Statek Transferowy nr 3 – operowany przez Europejską Agencję Kosmiczną bezzałogowy kosmiczny pojazd zaopatrzeniowy mający na celu dostarczenie zapasów na Międzynarodową Stację Kosmiczną, trzeci z serii ATV (zaraz po pojazdach Jules Verne z 2008 i Johannes Kepler z 2011). Nazwany został na cześć XX-wiecznego włoskiego fizyka Edoardo Amaldiego (1908-1989). Kepler-37d – planeta pozasłoneczna orbitująca wokół gwiazdy Kepler-37. Jej średnica jest około dwukrotnie większa od średnicy Ziemi, okres orbitalny wynosi 40 dni.

    Kepler-10c – planeta pozasłoneczna oddalona od Ziemi o 564 (±88) lat świetlnych. Orbituje ona wokół gwiazdy Kepler-10 w gwiazdozbiorze Smoka. Została odkryta w 2011 roku i jest drugą, po Kepler-10b, planetą w tym układzie. Kepler-9b – planeta pozasłoneczna krążąca wokół gwiazdy Kepler-9. Ma ona masę w przybliżeniu 0,25 MJ i promień około 0,84 RJ. Okrąża gwiazdę co około 19 dni, poruszając się po orbicie o promieniu 0,14 j.a. W układzie znane są jeszcze dwie planety, Kepler-9c i Kepler-9d.

    Kepler-37c – planeta pozasłoneczna orbitująca wokół gwiazdy Kepler-37. Jej średnica wynosi około trzech czwarty średnicy Ziemi, okres orbitalny wynosi 21 dni. X-38 "Statek Powrotny Załogi" (ang. Crew Return Vehicle, CRV) - jest to autonomiczny pojazd ratunkowy, który miał służyć przebywającym na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej astronautom jako rodzaj szalupy ratunkowej, wykorzystywanej w razie wystąpienia poważnej awarii na stacji i powstania zagrożenia życia dla jej załogantów (np. ciężka choroba bądź poważne obrażenia astronautów wskutek wypadku na stacji - wymagające natychmiastowego leczenia szpitalnego). NASA przerwała realizację tego projektu w kwietniu 2002.

    Kepler-19c – prawdopodobna planeta pozasłoneczna orbitująca wokół gwiazdy Kepler-19, której istnienie podejrzewa się ze względu na nieregularności w ruchu odkrytej wcześniej planety Kepler-19b, przypuszczalnie wywołane wpływem grawitacji niezaobserwowanej bezpośrednio planety.

    Dodano: 22.06.2011. 16:37  


    Najnowsze