• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zakrycie jasnej gwiazdy przez Księżyc

    31.10.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W poniedziałek wieczorem Księżyc zakryje stosunkowo jasną gwiazdę z konstelacji Strzelca - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.



    Księżyc na swojej drodze na sferze niebieskiej przesuwa się na tle gwiazd i planet, zakrywając i odkrywając wiele z nich. Zjawiska takie wyglądają najbardziej efektownie, gdy zakrywana gwiazda lub planeta jest jasna lub gdy mamy do czynienia z zakryciem brzegowym, w którym Księżyc "muska" obiekt. Wtedy gwiazda chowając się za wzniesienia na powierzchni Srebrnego Globu mruga do nas wielokrotnie.

    Do najbliższego zakrycia stosunkowo jasnej gwiazdy przez Księżyc dojdzie w poniedziałek, 31 października, wczesnym wieczorem. Około godziny 17:30 naszego czasu (już po zmianie czasu na zimowy) ciemny brzeg Srebrnego Globu będącego przed pierwszą kwadrą, zakryje gwiazdę Ksi Strzelca. Jej jasność wynosi aż 3.5 wielkości gwiazdowych - jest więc bez problemów widoczna gołym okiem.

    Dokładny czas zniknięcia gwiazdy za brzegiem tarczy Księżyca zależy od miejsca obserwacji. Przykładowo, najwcześniej do zakrycia dojdzie w Polsce północno-zachodniej (w Szczecinie o godzinie 17:26), a najpóźniej na południowym-wschodzie (w Krośnie o godzinie 17:37).

    Choć zjawisko będzie widoczne gołym okiem, do obserwacji najlepiej użyć teleskopu, lunety lub lornetki umieszczonej na statywie. Wcale nie ma konieczności stosowania dużych instrumentów i dużych powiększeń, bo całe zjawisko bardzo efektownie wygląda nawet przy powiększeniach na poziomie 10-20x. Nie musimy więc dysponować specjalistycznym i wyszukanym sprzętem, aby cieszyć się urodą spektaklu zafundowanego nam przez naturę.

    Warunki do obserwacji są dość dobre. Do zakrycia dojdzie wczesnym wieczorem, około półtorej godziny po zachodzie Słońca, a więc niebo powinno być już dostatecznie ciemne. Księżyc i zakrywana gwiazda będą znajdować się około 14 stopni nad południowo-zachodnim horyzontem.

    PAP - Nauka w Polsce

    aol/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Heliakalny wschód – moment, gdy dany obiekt astronomiczny (gwiazda, planeta lub księżyc) staje się po raz pierwszy widoczny na wschodzie o świcie, po okresie gdy był zakryty przez horyzont lub niewidoczny z powodu jasno świecącego Słońca. Po swoim heliakalnym wschodzie każdego następnego dnia gwiazda pojawia się nieco wcześniej i widoczna jest przez dłuższy okres zanim jej światło przestanie być widoczne (Słońce przesuwa się na wschód względem gwiazd po ekliptyce). W końcu gwiazda przestaje być widoczna na niebie o świcie, gdyż znika pod zachodnim horyzontem – jest to heliakalny zachód. Po około roku astronomicznym gwiazda będzie miała ponownie swój heliakalny wschód. Herb miasta i gminy Goleniów przedstawia dwa żółte (złote), odwrócone do siebie grzbietami półksiężyce oraz cztery białe (srebrne) gwiazdy na ciemnoniebieskim tle. Według legendy mają one oznaczać lustrzane odbicie księżyca i dwóch gwiazd, jakie zobaczył książę Barnim I w wodzie w miejscu, w którym miał założyć Goleniów. Pierwsza kwadra – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. Księżyc w tym czasie zbliża się do pełni. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko wschodnia część tarczy Księżyca. Księżyc wschodzi w środku dnia i zachodzi w środku nocy, przez co można go bardzo wygodnie obserwować. W pobliżu granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator), panują najlepsze warunki do obserwacji struktur na jego powierzchni takich jak kratery, góry, doliny.

    Ostatnia kwadra (również: trzecia kwadra) – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty. W tym momencie, dla obserwatorów na Ziemi widoczna jest tylko zachodnia część tarczy Księżyca. Podczas kwadr Słońce oświetla powierzchnię Księżyca pod małym kątem i jego formy morfologiczne są wówczas bardzo dobrze widoczne. Najlepsze warunki do obserwacji tych struktur są przy granicy między oświetloną i nieoświetloną częścią Księżyca (terminator). Faza ta ma miejsce 21 dnia czterotygodniowego cyklu. Cień, zasłaniający prawą połowę księżycowej tarczy, będzie się teraz przesuwał w lewo i po siedmiu dniach Księżyc znajdzie się w nowiu. Pełnia – faza księżyca, występująca kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi, niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy geocentrycznie widoczne (ekliptyczne) długości Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni; Księżyc znajduje się wówczas w tzw. opozycji do Słońca. W tym czasie, dla obserwatorów na Ziemi, półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi (bliższa strona) jest prawie cała oświetlona i okrągła. Tylko podczas pełni Księżyca przeciwna jego półkula niewidoczna z Ziemi (dalsza strona), jest zupełnie nieoświetlona. Księżyc w pełni jest 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, co jednak i tak poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych, dla których najdogodniejszym czasem są bezksiężycowe noce.

    Flaga Pakistanu zaprojektowana została przez Quaid-i-Azama Muhammada Ali Jinnaha. Składa się z ciemnozielonego pola, na którym widnieje biały półksiężyc z pięcioramienną gwiazdą i białego pasa w części czołowej. Elektra (17 Tauri) – to gwiazda w gwiazdozbiorze Byka, trzecia (po Alkione i Atlas) pod względem jasności gwiazda gromady otwartej Plejad, których nazwy zaczerpnięto od siedmiu sióstr z mitologii greckiej. Elektra to błękitny podolbrzym, którego jasność naukowcy oceniają na około +3.72 , jest zaliczana do typu widmowego B6 IIIe. Szacowana odległośc gwiazdy od Słońca wynosi około 371 lat świetlnych. Prędkość obrotu gwiazdy wokół własnej osi wynosi około 181 km/s. Gwiazda jest okresowo zasłonięta przez Księżyc, a czasem przez inne planety w naszym Układzie Słonecznym.

    Miesiąc – jednostka czasu. Pierwotnie miesiąc wywodził się z cyklu księżycowego, tj. 29 i pół dnia jakie Księżyc potrzebuje na przejście wszystkich swych faz, czyli miesiąc synodyczny. Geneza ta odbiła się także w dawnej polskiej nazwie, która była synonimem słowa Księżyc (księżyc dosłownie syn księcia, tj. Słońca). Herb powiatu tarnowskiego przedstawia w polu czerwonym pół ukoronowanego Białego Orła, o dziobie i języku złotych z sześciopromienną gwiazdą złotą na piersi, pod którą znajduje się półksiężyc.

    Godło Komorów zawiera półksiężyc, znajdujący się również we fladze Komorów, w którym znajdują się cztery gwiazdy, również widoczne na fladze Komorów symbolizujące wyspy tworzące archipelag (włącznie z należącą do Francji wyspą Majotta). Półksiężyc z gwiazdami znajduje się na zielonej ośmiorożnej gwieździe (każdy róg gwiazdy składa się z sześciu promieni) nawiązującej do „Ordre du Croissant Vert” (Orderu Zielonego Półksiężyca) ustanowionego w 1965 roku.

    Światło popielate – poświata widoczna na aktualnie nieoświetlonej części Księżyca. Jest widoczna dzięki światłu odbitemu od Ziemi, które oświetla "nocną część" Srebrnego Globu. Zjawisko to jest szczególnie dobrze widoczne w czasie fazy sierpa Księżyca – wtedy Ziemia widziana z jego powierzchni jest w okolicy pełni.

    Nów – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, czyli jest w koniunkcji ze Słońcem patrząc z Ziemi. W tej pozycji cała strona Księżyca widoczna z Ziemi jest w cieniu, wobec czego Księżyc nie jest widoczny gołym okiem. Teoria geocentryczna (z gr. geo – Ziemia) – teoria budowy Wszechświata, której istotą jest założenie, że nieruchoma Ziemia znajduje się w centrum Wszechświata, a wokół niej krążą pozostałe ciała niebieskie: Słońce, planety, Księżyc i gwiazdy.

    Efemerydy – dane, najczęściej tabelaryczne, dotyczące przebiegu przyszłego zjawiska astronomicznego, np. pozorne położenie Słońca, Księżyca i planet na niebie w określonym czasie i w określonym miejscu na Ziemi. Efemerydy zawierają również dane o ważnych zjawiskach astronomicznych, takich jak zaćmienie Słońca i Księżyca, retrogradacji, czasie gwiazdowym i pozycje węzłów księżyca, położenie i układ gwiazd lub innych ciał niebieskich w wybranym dniu. Flaga Singapuru to prostokąt podzielony na dwa poziome pasy o tej samej wielkości (górny czerwony, dolny biały). Z lewej strony czerwonego pasa znajduje się biały księżyc i pięć pięcioramiennych gwiazd.

    Dodano: 31.10.2011. 00:19  


    Najnowsze