Nie bardzo wiem, czy to odpowiedni dział, ale nie bardzo wiedziałam gdzie to wkleic. Otóż mam pewien problem - w gimnazjum dosłownie uzależniłam się od przyjaciółki... Nasza przyjaźń się póxniej rozwalila, jednak dla mnie ona zawsze była najważniejsza. Rozstałyśmy się, idącdo innych szkół od dwóch tygodni nei rozmawialyśmy... Dziś ona puścila mi tylko 1 strzałkę a ja napisałam do niej co prawda ale boję się... Bylo mi cięzko odzywczaić się od jej obecnosci i boję się, że jeśli popiszę dziś, potem jutro, pojutrze juz nie będę umiala bez niej żyć (pisałyśmy cały dzień przez telegfon mialyśmy do siebie darmowe i ciężko mi bez tego ale dotychczas sb radziłam)... Boję się że to moze być jak z abstynentem - po 1 kieliszku wróci do nałogu... Co robić? Odizolować się od niej? Rozmawiać z nia normalnie i liczyć że odwyknę?

Najprościej mówiąc - let it be (przy okazji - piosenka Beatlesów). Najlepiej przypomnij sobie czas przejścia z podstawówki do gimnazjum - wiele znajomości po prostu z czasem się zaciera, bezboleśnie. Myślę, że będzie podobnie w liceum (bo tak zawsze jest, niestety). Nic na siłę - nie staraj się izolować ani nie pisz do niej, jeśli naprawdę tego nie chcesz. Dalej poleci samo.

_Mithrandir napisał/a

Najprościej mówiąc - let it be (przy okazji - piosenka Beatlesów).

Nie obrażaj mnie tym nawiasem ;P Beatlesi to jeden z moich ulubionych zespołów xD

Nie wiem co robić nie chcę jej tego tłumaczyć bo nie zrozumie chyba...

Powiem też na przykładach jeśli wolno
Stanisław Jeży Lec: "Jak ćwiczyć pamięć, by umieć zapominać?" To proste, nie zapamiętywać. Nie wiem jak długo się znacie, z tą koleżanką, ale ja widzę tylko dwa wytłumaczenia, akurat takie w które chyba nie dasz rady uwierzyć.
Pierwsze. Czy masz chłopaka? Jeśli nie, to na jak dobrych relacjach jesteś z facetami a na jakich z dziewczynami? Być może jesteś w najlepszym przypadku biseksualna, ale nie przyjmujesz tego do wiadomości.
Druga (trudniejsza do ogarnięcia, ale bardziej prawdopodobna). Jeśli koleżanka, której już nie ma blisko, była dla Ciebie troskliwa i opiekuńcza, nigdy nie powiedziała złego słowa, jeśli była osobą bardzo pomocną i nie chciała nic w zamian, mogłaś powierzyć jej każdy sekret itp itd. Jeśli tak się działo, to jest możliwość, że uzależniła Ciebie od siebie. Jest to możliwe na drodze wyższych sił (robi to podświadomie), nie mogę wytłumaczyć Ci jak to działa, ale jest to możliwe. Jeśli każdą wolną chwilę poświęcasz na rozmyślanie o tej koleżance, to stanowczo zalecam przestać: Seneka młodszy - "Nikt nie jest dobry przez przypadek". Moja rada, poczekaj aż to ona zacznie dzwonić, pisz i dzwoń coraz to rzadziej, rób tak, byś to Ty przejmowała inicjatywę w rozmowie i rób to w taki sposób, by ona zgadzała się na Twoje propozycję, jeśli coś będzie Ci nie na rękę to powiedz to grzecznie, ale otwarcie, nie daj się sprowokować na "udawaną grzeczność" np: jeśli zaproponuje herbatę, a masz na nią ochotę, to nie mów z grzeczności "nie dziękuję", tylko o nią poproś, i na odwrót. To popsuje trochę relacje między wami, ale to jedne z niewielu fizycznych sposobów na rzucenie nałogu - izolacja od substancji uzależniającej .
Powodzenia.

mymek napisał/a

ale ja widzę tylko dwa wytłumaczenia, akurat takie w które chyba nie dasz rady uwierzyć.

Mogę uwierzyć, bo obie wersje już słyszałam nieraz... Raczej nie jest to żadne zboczenie z mojej strony, a jest wiele symptomów sytuacji nr 2. Staram się już to robić Sama na to wpadlam już

Taki wiek, i taka płeć. Wg mnie to samo minie.