Socjalizm :: Kącik Twórczości / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Projekt EDEN czyni ogromne postępy w badaniach nad chorobami wektorowymi

"Wioska Bioróżnorodności" po raz drugi zagości w Warszawie

Mitologiczna wizja świata oraz relacje ludzi i bogów w tej wizji.

Wolność i swobody obywatelskie w Polsce w XVI wieku - odczyt w TNW

Jaki to kształt? Klocki do budowy wszechświata 5D

Już blisko 40 dzieci zoperowano w Bytomiu w łonie matki

Socjalizm

Mkną po orbitach myśli z wiatrem wizji galeony
A Zarys wszechświata ich głowach jest, już wykreślony
Sam uznasz czy ten obraz cudownym mienić można
Czy raczej swym owocem kusi wężowa zjawa groźna

I wszystko na tych morzach równe, sprawiedliwe, dostojne
I Bogu okrętem utopi na słowa chcą wytoczyć wojnę
Bo Stwórcy raj w odległych sferach parzcież osadzony
Z atramentu wynurzają nowy, radujcie się żywych miliony

Niech zabrzmią surmy bitewne, krzyczą, niech błyszczą karabiny
W buncie przeciwko Bogu cudowny ogród odtworzymy
Kpina ze starego ładu na usta ciśnie się sama
Bóg jest kula u nogi, pójdziemy w ślady szatana

To drugi Eden, tu rządzi równość wspaniała
O ile redystrybucja wszystek spraw wyrównała
O ile szczęście czy rozum zapienią, chart ducha da ta kraina
O ile bogactwo błogosławi, a ubóstwo przeklina

To drugi Eden, tu nieboska wolność horyzont oplata
O ile nie przeszkadza ci żelaznego przymusu krata
O ile ślepyś na baty, czy przepisów milczące ściany
O ile słodką melodią utopi bezmyślnie jesteś pijany

To drugi Eden dla faszystów zamknięte tu swobody wrota
O ile o bliskości wrogów nie dowie się pospulcza ciemnota
O ile kucie oręża ogniu rzekomo ma zniszczyć go
O ile demony ukryte, słabsze od rzuconych już w stos

W tej kuszącej róży niemało jest ukrytych cierni
Jednak na najsroższe nieszczęście z puszki Pandory zerknij
Jak oni dla całych narodów tworzyć systemy
Bez wiedzy jakie tryby i sprężyny sprawiają, że w przód idziemy

Maszyneria Ludzkości żegluje poprzez czas i przestrzeń
Przez tysiąclecia, lecz stanie gdy kij idei oni wetkną weń
Bóg stworzył ten świat byśmy osobno swe losy kształtowali
A nie zgubnej pysze rozumu bezecnie cześć oddawali

Przez żyły społeczeństwa nieustannie krążą ludzie
Pompą jest różnorodność w tym nad cudy cudzie
W głowie tkanka elit do której i z rynsztoku
Ślepo dążą wybrańcy w ambicji gorącym amoku

Oni tego ruchu nie widzą i mają przekonanie
Że każda krwinka w klasie zamknięta i kiśnie w tym marnym stanie
Świata nie pojmą, choć reformacji ogień w nich płonie
Cofnijcie ode mnie szatany swe ignorancją znaczone dłonie

Ferując wolnością rzucą ci kolczaste kajdany
Równość to dla nich każdy jednako ukrzyżowany
Wszystkich totalnie wtłacza w swe plany i twierdzą, że faszystom wrogiem
Zwykłych ludzi nie ścierpią, bezwolnych sługusów wymarzyli sobie

Dryfuję po tych wrogich arteriach przez rozum i boga strzeżony
Zarys ich sztandaru dostrzegam to młot i sierp w krwi zatopiony

[ Dodano: 28 Listopad 2009, 11:41 ]
Proszę przefiltrować swoje komentarze przez fakt, że jest to mój pierwszy wiersz.

komentuj publikację