• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badanie: gromadzenie zdjęć ukochanego oznaką niezaspokojonej bliskości

    13.02.2012. 14:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W romantycznej relacji fotografiom ukochanej osoby, jej ubraniom czy i miejscom z nią związanym nadajemy "magiczną" symbolikę. Badaczki z sopockiego wydziału SWPS wykazały jednak, że gromadzenie pamiątek może świadczyć o niezaspokojonej potrzebie bliskości.

    "Myślenie magiczne" w romantycznym związku polega na nadawaniu wyjątkowego znaczenia wszystkiemu, co kojarzy się z drugą osobą. Badania zrealizowane w sopockim wydziale Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej pokazały, że może być ono sposobem regulowania postrzeganej bliskości partnera.

    "Jeśli nadamy szczególne znaczenie jakiemuś przedmiotowi, to wtedy on wystarczy, by uzyskać substytut bliskości" - powiedziała PAP jedna z autorek badania Aleksandra Niemyjska.

    Jak wyjaśniła, osoby, które mają skłonność do odczuwania niepokoju o stałość uczuć partnera cechuje tzw. lękowy styl przywiązania. "Właśnie one nadają wyjątkowe znaczenie przedmiotom oraz miejscom związanym z partnerem" - podkreśliła badaczka.

    Inaczej zachowują się osoby reprezentujące tzw. unikający styl przywiązania. One w związku potrzebują dystansu i mają wysokie poczucie samowystarczalności. Im bardziej potrzebują dystansu, tym silniej zaprzeczają możliwości ulegania magicznemu wpływowi przedmiotów kojarzących się z ukochaną osobą.

    Prawa tzw. magii sympatycznej - styczności i podobieństwa - zdefiniował szkocki antropolog społeczny James Frazer. "W relacji miłosnej prawo podobieństwa polega na tym, że jeśli coś przypomina nam ukochaną osobę, to psychologicznie tę rzecz odbieramy jak ją samą" - powiedziała PAP Niemyjska.

    Z kolei reguła styczności głosi, że jeśli jakaś rzecz pojawiła się w kontakcie z drugą osobą, to przejmuje ona właściwości tej osoby. "Jeśli zatem mam bluzę ukochanej osoby, jej koc albo coś, czego używała to nabiera ono szczególnego znaczenia. Gdy ktoś spędza samotny wieczór, to może się tą bluzą np. opatulić" - zaznaczyła rozmówczyni PAP.

    Takie znaczenie można nadawać zarówno przedmiotom, jak i miejscom - wszystkiemu, co może symbolizować historię związku. "Czasem uśmiechamy się przechodząc obok restauracji, w której jedliśmy razem pierwszą kolację" - zauważa autorka badania.

    Większe znaczenie otaczającym rzeczom przypisują osoby o wysokim stopniu lęku relacyjnego. "Związki, które nawiązujemy jako dorośli, są kontynuacją relacji z matką lub ojcem, w zależności od tego, kto był ważniejszy w procesie wychowania. Gdy jako dziecko nie otrzymywaliśmy wystarczającej uwagi i zrozumienia, to wtedy wykształcają się zaburzenia w kontaktach interpersonalnych i pojawiają się styl lękowy i unikający" - wyjaśniła badaczka.

    Osoba reprezentująca styl lękowy ciągle niepokoi się o obecność partnera, o to, czy będzie się o nią troszczył jednakowo przez długi czas. Takie osoby są szczególnie wrażliwe na najmniejsze sygnały opuszczenia i dlatego potrzebują substytutów bliskości ukochanej osoby.

    Z kolei u podstaw unikającego stylu przywiązania leżą już większe traumy. Ze względu na krzywdzące wydarzenia z przeszłości osoby reprezentujące ten styl relacji nie zwracają się ku drugiej osobie, ale uczą się polegać tylko na sobie.

    "Nie chcą nadawać specjalnego znaczenia różnym przedmiotom związanym z ukochaną osobą, bo ta bliskość je przytłacza. Ponieważ w przeszłości mogła wiązać się z niebezpieczeństwem, np. bijącymi rodzicami, postrzegają ja jako zagrożenie" - powiedziała naukowiec.

    Jej zdaniem nadawanie przedmiotom wyjątkowego znaczenia pełni pozytywną rolę, bo pozwala nam przetrwać trudne chwile. W jednym z przeprowadzonych przez nią badań część osób przypominała sobie trudne chwile, a druga chwile bezpieczne.

    "Okazało się, że osoby o lękowym stylu przywiązania szczególnie w sytuacjach trudnych stosowały magiczne myślenie, ale kiedy czuły się bezpiecznie już tego nie robiły. Wykazywały więc plastyczność tego mechanizmu, która jest atrybutem zdrowia psychicznego" - zauważyła Niemyjska.

    Badanie ujawniło także, że mężczyźni i kobiety cechują się podobnym poziomem myślenia magicznego. "Być może współcześni mężczyźni też cierpią na brak innych osób i potrzebują ich substytutów" - powiedziała badaczka.

    Badanie przy pomocy kwestionariusza pod koniec 2010 r. przeprowadziły: Aleksandra Niemyjska, Paulina Gieszczyk, Angelika Markowska i Małgorzata Pajączkowska. Realizowano je na grupie 83 studentów jednej z gdańskich uczelni. Wszyscy respondenci deklarowali aktualne zaangażowanie w relację romantyczną.

    PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rodzicielstwo bliskości (ang. attachment parenting) – termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, określający filozofię rodzicielską opartą na zasadach teorii przywiązania w psychologii rozwojowej, która mówi, że dziecko tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Wrażliwi i dostępni emocjonalnie rodzice pomagają dziecku zbudować bezpieczny styl przywiązania, który sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu oraz wpływa na poczucie szczęścia. Mniej wrażliwi i oddaleni emocjonalnie rodzice – którzy zaniedbują potrzeby dziecka – nie zapewnią warunków do wytworzenia bezpiecznego stylu przywiązania, a tym samym w przyszłości może ono mieć różnego rodzaju problemy psychiczne. Rodzicielstwo bliskości ma zwiększyć szanse dziecka na bezpieczny styl przywiązania. Singel – oznacza osobę żyjącą w pojedynkę z własnego świadomego wyboru lub z przyczyn losowych. Należy zauważyć, że to określenie dotyczy osoby, której wyborem jest życie bez partnera, a nie osoby, która po prostu jest sama. Singlami mogą być zarówno panny i kawalerowie, jak i osoby rozwiedzione, owdowiałe czy przebywające w separacji, jeśli tylko nie żyją w trwałym związku. Z ekonomicznego punktu widzenia, single stanowią jednoosobowe gospodarstwo domowe. Słowo to, pochodzące z języka angielskiego, pojawiło się pierwotnie w gwarze młodzieżowej, z której przeszło do języka potocznego i analiz socjologicznych. Uważane jest za bardziej neutralne niż określenia budzące pejoratywne skojarzenia jak np. "stara panna" czy "stary kawaler". Teoria przywiązania, teoria więzi jest teorią neopsychologiczną, której twórcą był brytyjski lekarz i psychoanalityk John Bowlby. Jest również pierwszą próbą zastosowania modelu etologicznego do wyjaśnienia problemów rozwoju psychologicznego człowieka, szczególnie w pierwszych latach jego życia. Teoria ta dotyczy negatywnego wpływu, jaki wywiera na rozwój małego dziecka utrata obiektów znaczących (ojca, matki bądź innego opiekuna) w wyniku nie poświęcania dziecku takiego czasu i uwagi, jakiego ono potrzebuje podczas swojego rozwoju emocjonalnego, co może ujawnić się w późniejszym okresie życia. Teoria przywiązania odnosi się głównie do związków partnerskich, ale także do psychologii rozwojowej. W oparciu o teorię przywiązania, zwolennicy rodzicielstwa bliskości zaczęli propagować w kulturze zachodniej zwyczaj spania rodziców razem z dzieckiem (łóżko rodzinne). Praktyka ta jest rozpowszechniona w wielu częściach świata, m.in. w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.

    Coach (z ang. coach – osobisty trener) – osoba, która pomaga swojemu klientowi odkryć właściwą drogę do celu, używając do tego swoich umiejętności, doświadczenia życiowego, technik, narzędzi, jak również innych osób, z których klient może skorzystać. Praca coacha oparta jest na partnerskiej relacji i wzajemnym zaufaniu. Polega ona na obserwacji osoby pozostającej pod opieką w trakcie wykonywanej pracy, samoocenie, informacji zwrotnej i planowaniu nowych strategii postępowania. Homoseksualizm (z greki ὁμόιος homoios = taki sam, równy, i z łac. sexualis = płciowy), inaczej: homoseksualność – znaczenie słowa homoseksualizm w różnych kontekstach może być odmienne. Współcześnie termin homoseksualizm może mieć trzy różne znaczenia. Może być rozumiany jako zachowanie homoseksualne, kontakty seksualne z drugą osobą tej samej płci. W takim znaczeniu określa się na przykład kontakty homoseksualne więźniów. W drugim znaczeniu homoseksualizm oznacza stan, szczególne skłonności lub predyspozycje do angażowania się w kontakty seksualne z osobą tej samej płci. W trzecim znaczeniu homoseksualizm oznacza rolę społeczną rozumianą jako jedną z wielu ról istniejących w społeczeństwach. W krajach zachodnich istnieje tendencja to łączenia wszystkich trzech znaczeń w efekcie homoseksualiści wykazują określone zachowania ze względu na swoje predyspozycje, prowadząc jednocześnie określony styl życia.

    Karta parkingowa - osoba niepełnosprawna kierująca pojazdem samochodowym oznaczonym kartą parkingową lub kierowca przewożący osoby o obniżonej sprawności ruchowej może nie stosować się do niektórych znaków drogowych zakazu ruchu lub postoju. Wydawaniem karty parkingowej zajmują się wydziały komunikacji w odpowiednich urzędach miejskich. Formalności związane z kartą parkingową w imieniu osoby uprawnionej może także załatwić osoba przez nią wskazana, po przedstawieniu upoważnienia. Do karty parkingowej nie uprawniają orzeczenie wydane przez KRUS oraz orzeczenia komisji wojskowych (chyba,że są wydane przed 01.01.1998 r.). Homoseksualizm (z greki ὁμόιος homoios = taki sam, równy, i z łac. sexualis = płciowy), inaczej: homoseksualność – znaczenie słowa homoseksualizm w różnych kontekstach może być odmienne. Współcześnie termin homoseksualizm może mieć trzy różne znaczenia. Może być rozumiany jako zachowanie homoseksualne, kontakty seksualne z drugą osobą tej samej płci. W takim znaczeniu określa się na przykład kontakty homoseksualne więźniów. W drugim znaczeniu homoseksualizm oznacza stan, szczególne skłonności lub predyspozycje do angażowania się w kontakty seksualne z osobą tej samej płci. W takim znaczeniu jest używany w pytaniu, czy homoseksualizm jest chorobą. W trzecim znaczeniu homoseksualizm oznacza rolę społeczną rozumianą jako jedną z wielu ról istniejących w społeczeństwach. W krajach zachodnich istnieje tendencja to łączenia wszystkich trzech znaczeń w efekcie homoseksualiści wykazują określone zachowania ze względu na swoje predyspozycje, prowadząc jednocześnie określony styl życia.

    Osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą lub indywidualny przedsiębiorca lub przedsiębiorstwo prywatne osoby fizycznej – jedna z form, najprostsza organizacyjnie, prowadzenia przez osoby fizyczne działalności gospodarczej w Polsce. Z tej formy działalności gospodarczej nie mogą korzystać osoby prawne, jak również jednoosobowe spółki prawa handlowego utworzone przez osobę fizyczną, które w rozumieniu tegoż prawa podlegają przepisom dotyczącym osób prawnych. Firmanctwo (od firmant – osoba firmująca, dająca swoje nazwisko jako firmę) – działanie jednej osoby pod szyldem i firmą innej osoby (pod cudzą firmą) – celem zatajenia osoby faktycznie prowadzącej działalność. Koniecznym elementem tej formy działalności jest zgoda osoby, do której należy firma.

    Reaktywne zaburzenia przywiązania w dzieciństwie, reaktywne utrudnienie nawiązywania relacji społecznych w dzieciństwie – zaburzenie z grupy zaburzeń przywiązania w dzieciństwie, obok zaburzenia selektywności przywiązania.

    Osobowość asteniczna jest pojęciem zbliżonym do pojęcia osobowości unikającej. Cechuje się jednak bardziej o jednostki skłonne do wątpliwości i wahań, którym trudno przychodzi podjęcie jakiejkolwiek decyzji. Niewielka jest dynamika życiowa (aktywność ukierunkowana na zewnątrz). Łączy się to z niepewnością i nieśmiałością w kontaktach społecznych, przy jednoczesnym pragnieniu bliskości. Osoby takie skłonne są do introspekcji, mają bogate zainteresowania intelektualne i estetyczne, są wrażliwe i empatyczne; samoocena jest na ogół zaniżona, chociaż odnoszą duże sukcesy w dziedzinach nie wymagających przedsiębiorczości i walki konkurencyjnej.

    Dodano: 13.02.2012. 14:04  


    Najnowsze