• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badanie: samotne matki chętniej uczłowieczają przedmioty

    30.12.2011. 00:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Kobiety znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej mają szczególną skłonność do nadawania przedmiotom codziennego użytku cech ludzkich - wynika z badania przeprowadzonego przez studentki sopockiego wydziału Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

    Studentki III roku psychologii z Katedry Zastosowań Psychologii sopockiego SWPS: Aleksandra Stańska, Patrycja Paczkowska, Dominika Trzebowska i Joanna Wierzbicka, pod kierunkiem Aleksandry Niemyjskiej przebadały 120 kobiet.

    W tym gronie znalazły się samotne matki - rezydentki ośrodków pomocy - oraz matki przedszkolaków. Respondentki wypełniały kwestionariusze mierzące poziom samotności oraz nasilenie w ich życiu doświadczeń traumatycznych. Następnie opisywały ważny dla siebie przedmiot użytkowy (np. telefon czy pralkę) lub sentymentalny (np. pierścionek czy pamiętnik) i określały siłę więzi z tym obiektem, przypisując mu określone cechy wspólnotowe oraz sprawnościowe.

    Okazało się, że nadawanie przedmiotom użytkowym i sentymentalnym cech ludzkich jest szczególnie nasilone u samotnych matek, które zmagają się z nieprzepracowaną traumą.

    Przyczyną antropomorfizacji, czyli nadawania m.in. przedmiotom, ludzkich cech oraz motywów postępowania może być niezaspokojona potrzeba więzi międzyludzkich. Dlatego też rzeczy, które nas otaczają mogą być wsparciem dla osób samotnych, które odczuwają brak bliskich osób, uczucie pustki czy ból po stracie ukochanej osoby.

    Badanie pt. "Czy trauma i poczucie samotności wpływają na antropomorfizację przedmiotów użytkowych i sentymentalnych?" otrzymało nagrodę główną I stopnia w konkursie psychologicznym podczas XVI Studenckiej Sesji Naukowej w SWPS.

    PAP - Nauka w Polsce

    ekr/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Antropomorfizacja lub antropomorfizm – zabieg językowy, polegający na nadawaniu niebędącymi ludźmi przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp. cech ludzkich i ludzkich motywów postępowania. Często odnosi się do wyobrażenia bogów na obraz i podobieństwo człowieka. Termin jest kombinacją dwóch greckich słów, άνθρωπος (anthrōpos), oznaczających „ludzki”, oraz μορφή (morphē), oznaczającego „kształt” lub „formę”. Animizacja inaczej ożywienie – literacki środek stylistyczny polegający na nadaniu przedmiotom nieożywionym lub pojęciom abstrakcyjnym cech istot żywych, np. morze ryczy, chmura goni chmurę. Szczególnym przypadkiem animizacji jest antropomorfizacja w odniesieniu do przedmiotów nieożywionych, gdy przypisuje się im cechy wręcz ludzkie. Teresa Nella Rzepa (ur. 1952) – profesor zwyczajny w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (Wydział Zamiejscowy w Poznaniu, Instytut Psychologii) oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie; doktor habilitowany, psycholog, specjalizująca się w historii psychologii, psychologii klinicznej, psychologii organizacji i zarządzania oraz psychologii pracy.

    Kategoryzacja w psychologii proces poznawczy polegający na tym, że jeśli jednostka znając zestaw cech danej kategorii osób lub członków grupy społecznej, zauważy przynajmniej jedną z tych cech u członka tej kategorii, wówczas automatycznie przypisuje mu wszystkie inne cechy pochodzące z zestawu danej kategorii społecznej. Jerzy Stefan Trzebiński (ur. 20 listopada 1946) − polski psycholog, profesor nauk humanistycznych, wieloletni pracownik naukowy Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie pracownik SWPS. Zajmuje się poznawczą psychologią społeczną, psychologią narracji oraz psychologią twórczości.

    Tomasz Franciszek Maruszewski (ur. 1946) – profesor w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (Wydział Zamiejscowy w Sopocie), doktor habilitowany, psycholog, specjalizujący się w psychologii poznawczej, psychologii emocji, psychologii zarządzania oraz psychologii komunikowania. Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej – uczelnia niepubliczna z siedzibą w Warszawie utworzona w 1996 roku. Prowadzi wydziały zamiejscowe w Katowicach, Poznaniu, Sopocie i Wrocławiu. Posiada uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dyscyplinach: psychologia (w Warszawie i Wrocławiu), kulturoznawstwo, socjologia i prawo oraz stopnia doktora habilitowanego w dyscyplinach psychologia (w Warszawie i Wrocławiu) i kulturoznawstwo.

    Mirosław Kofta (ur. 3 stycznia 1945) – psycholog, profesor nauk humanistycznych, pracownik naukowy Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego (kierownik Katedry Psychologii Osobowości) i Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, członek zespołu Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW, kierownik Ośrodka Badań Psychologicznych Instytutu Studiów Społecznych UW. Zasiada w Radzie Narodowego Centrum Nauki, Radzie Naukowej Instytutu Psychologii PAN, jest członkiem Komitetu Psychologii PAN Polskiej Akademii Nauk. Brat Jonasza Kofty (poety), mąż Krystyny Kofty (pisarki). Antropopatyzm (z gr. anthropopathes, „mający ludzkie uczucia”, od anthropos – człowiek i pathos – doznawanie) – forma antropomorfizmu. Polega na przypisywaniu zwierzętom, roślinom lub przedmiotom nieożywionym uczuciowości ludzkiej. W innym znaczeniu jest to przypisywanie uczuć ludzkich bóstwu.

    Ida (Idalia) Maria Kurcz (ur. 13 września 1930 w Łodzi) - psycholog, profesor zwyczajny doktor habilitowany. Od 1951 roku jest związana z Wydziałem Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie w Instytucie Psychologii PAN i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Członek Komitetu Nauk Psychologicznych PAN, towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych. Również redaktor czasopism i podręczników. Współpracuje z magazynem psychologicznym Charaktery.

    Mirosław Duchowski (ur. 1948) – malarz i projektant przestrzeni publicznych. Profesor zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Kieruje interdyscyplinarnym, międzyuczelnianym Instytutem Badań Przestrzeni Publicznej, oraz Instytutem Kultury i Komunikowania SWPS. Prowadzi Pracownię Sztuki w Przestrzeni Publicznej na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1990-93 był prorektorem ASP.

    Podstawowy błąd atrybucji – pojęcie wprowadzone do psychologii społecznej przez Lee Rossa. Opisuje powszechną skłonność do wyjaśniania zachowania obserwowanych osób w kategoriach przyczyn wewnętrznych i stałych (np. cech charakteru) przy jednoczesnym niedocenianiu wpływów sytuacyjnych, zewnętrznych. Hanna Hamer – polska psycholog, doktor psychologii społecznej i klinicznej, wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego oraz Wyższej Szkoły Pedagogicznej ZNP, konsultantka I i III programu Polskiego Radia, radia TOK FM oraz radia Bis. Współpracuje z Izbą Lekarską (szkolenia) i charytatywnie - z Fundacją "MaMa" Sylwii Chutnik. Zajmuje się też popularyzacją wiedzy psychologicznej w radiu i telewizji.

    Potrzeby i interesy polityczne to blisko spokrewnione terminy określające wewnętrzne zapotrzebowanie jednostki, grupy lub całego społeczeństwa na określone dobra i wartości, które mogą one otrzymać przez wpływ na proces decyzji politycznej. Mimo wielu wspólnych cech oba te terminy różnią się między sobą dość istotnie. Dlatego do pełnego zrozumienia tematu niezbędne jest wyszczegółowienie istotnych cech zarówno potrzeb jak i interesów politycznych. Barbara Szacka (ur. 1930) – polska socjolog. Zajmuje się problematyką pamięci zbiorowej, biologicznych podstaw życia społecznego i socjologią ogólną. Autorka podręcznika Wprowadzenie do socjologii (Warszawa 2003). Przez wiele lat wykładała na Uniwersytecie Warszawskim, aktualnie pracuje w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

    Styl osobowości w psychologii zarządzania to określenie specyficznych cech dyrektora, które rzutują na sposób sprawowania przez niego funkcji kierowniczych. Wiesław Łukaszewski (ur. 9 września 1940 w Poznaniu) – profesor psychologii, specjalizujący się w psychologii osobowości, psychologii społecznej, psychologii motywacji. Profesor w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (Wydział Zamiejscowy w Sopocie i we Wrocławiu).

    Badanie przekrojowe, badanie częstości choroby, badanie rozpowszechnienia choroby – rodzaj badania naukowego mającego na celu opis pewnego stanu lub zjawiska w określonym czasie. W badaniu oceniane są jednocześnie narażenie na czynnik ryzyka oraz stan chorobowy wśród przedstawicieli dobrze określonej populacji. W ten sposób otrzymuje się informacje na temat częstości i cech choroby w postaci „zdjęcia” przedstawiającego stan zdrowotny populacji w danym okresie.

    Dodano: 30.12.2011. 00:47  


    Najnowsze