• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badanie: większość nastolatków podejmuje decyzje o przyszłości razem z rodzicami

    21.10.2011. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Decyzje o przyszłości zawodowej i edukacyjnej nastolatków w 85 proc. podejmowane są wspólnie z rodzicami. Jednak tylko 35 proc. dorosłych śledzi rozwój branż i zawodów. Zdecydowana większość nigdy nie miała styczności z doradztwem zawodowym - wynika z badań przeprowadzonych przez Uniwersytet Łódzki i Wydawnictwo Librus.

    W ramach akcji edukacyjnej "Start w karierę", Uniwersytet Łódzki zlecił przeprowadzenie badań, które pozwoliły dowiedzieć się, czym kieruje się młodzież decydując o przyszłości edukacyjnej i zawodowej i jaką rolę w tym procesie pełnią rodzice. We wrześniu 2011 roku za pośrednictwem strony szkolnego dziennika elektronicznego wśród rodziców uczniów gimnazjów i liceów w regionie łódzkim przeprowadzono internetową ankietę. Poza tym, Uniwersytet zrealizował dwa badania w grupach fokusowych, w których udział wzięli rodzice z Bełchatowa i Łodzi.

     

    Najczęściej - w 85 proc. przypadków - decyzje o wyborze szkoły podejmowane są wspólnie przez dzieci i ich rodziców. W 66 proc. przypadków decydujące zdanie mają dzieci, ale w porozumieniu z rodzicami. Jedynie 3 proc. rodziców uznało, że powinni samodzielnie podejmować decyzje. Większość uważa, że ich zadaniem jest udzielanie wsparcia, a nie podejmowanie ostatecznych decyzji.

    Potwierdza to wypowiedź jednego z rodziców biorących udział w badaniu: "gdy dzieciaki dorastają, to one wiedzą, w czym się dobrze czują i one wybierają kierunki, gdzie chcą być. My, jako rodzice, musimy pomagać, wspierać, ale nie narzucać".

    Większość rodziców - 98 proc. - stara się ułatwić dzieciom wybór szkoły i przyszłego zawodu - głównie poprzez rozmowy, wspólne rozwijanie zainteresowań dziecka i udział w zajęciach pozalekcyjnych (przede wszystkim lekcje języka obcego, koła naukowe i zainteresowań, zajęcia sportowe oraz korepetycje, kursy maturalne).

    32 proc. rodziców twierdzi, że ich dziecko uczestniczy w "drzwiach otwartych" i innych formach promocji szkół i uczelni. Jednocześnie co 10. badany wskazał w sondzie, że jego dziecko nie uczestniczy w żadnych zajęciach pozalekcyjnych rozwijających pasje i zdolności. Rodzice rzadko też korzystają z pomocy profesjonalistów, którzy pomagają im w doradzaniu dzieciom. Tylko 9 proc. organizuje wizyty u doradców zawodowych, a 6 proc. bierze udział w targach i giełdach pracy, na których poznaje bieżące trendy na rynku.

    Z sondażu przeprowadzonego przez Wydawnictwo Librus wynika, że stosunkowo niewielki odsetek rodziców - 35 proc. - doradzając swoim dzieciom wybór szkoły i przyszłej kariery zawodowej bierze pod uwagę rozwój określonych branż i aktualne trendy zawodowe. Dla aż 96 proc. rodziców najważniejsze są predyspozycje i zainteresowania dziecka.

    Rodzice zgodnie twierdzą jednak, że chcieliby, aby ich dziecko znalazło w przyszłości dobrze płatny zawód i odniosło sukces zawodowy. "Nie chodzi o to, żeby to było coś modnego, ale żeby po tym znalazł pracę" - tak o wyborze przyszłego kierunku studiów wypowiada się mama biorąca udział w badaniu Uniwersytetu Łódzkiego.

    Rodzice nie wiedzą jednak, jakie zawody są najbardziej pożądane na rynku pracy i tym samym często nieskutecznie doradzają swoim dzieciom. Dzieje się tak, ponieważ brakuje im informacji o aktualnej ofercie edukacyjnej i potrzebach rynku pracy. Jak pokazało badanie, tylko 7 proc. pytanych rodziców przyznało, że bierze pod uwagę rankingi pracodawców. Nieco więcej - 16 proc. - kieruje się trendami w kierunkach edukacji.

    Z badania wynika, że wiedza rodziców na temat pożądanych zawodów na rynku pracy jest niewystarczająca. Wśród pięciu najczęściej wskazywanych przez rodziców profesji, aż cztery to "stare" zawody, od zawsze kojarzące się z prestiżem społecznym i sukcesem ekonomicznym - lekarz, prawnik, inżynier, architekt - ale niekoniecznie masowo poszukiwane przez pracodawców. W tym gronie pojawił się tylko jeden zawód reprezentujący nowoczesne branże - informatyk. Żaden rodzic nie polecałby swojemu dziecku pracy w branży telekomunikacyjnej, w której obecnie brakuje specjalistów.

    Jednocześnie rodzice dostrzegają braki w swojej wiedzy i chcieliby je uzupełnić, np. korzystając ze specjalistycznego portalu informacyjnego kumulującego wiedzę ułatwiającą dokonywanie wyborów szkolnych i zawodowych. Aż 50 proc. rodziców jest także zainteresowanych spotkaniami informacyjnymi, aranżowanymi przez wyższe uczelnie, niemal tyle samo - spotkaniami z pracodawcami w szkołach. "Ważne jest, aby mieć dostęp do informacji na temat tego, jakie są możliwości wykonywania różnych zawodów po skończeniu określonego kierunku studiów" - wyjaśnił jeden z rodziców biorących dział w badaniu.

    PAP - Nauka w Polsce

    ekr/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dorosłe dzieci rozwiedzionych rodziców(DDRR) - jest to zespół pewnych cech, zachowań u części dorosłych osób, których rodzice się rozwiedli. Do najczęściej występujących zachowań dorosłych dzieci rozwiedzionych rodziców zalicza się np.: Rada rodziców – rodzaj organu szkolnego, który reprezentowany jest przez rodziców uczniów danej szkoły. Rada jest powoływana do współpracy ze szkołą w zakresie wszystkich spraw związanych z jej statutowymi zadaniami dotyczącymi kształcenia oraz funkcjonowania. Rada rodziców może występować z różnymi wnioskami oraz opiniami do dyrektora, rady pedagogicznej czy rady szkoły. Może też ona gromadzić różne fundusze z różnych źródeł w celu wspierania działalności szkoły. Konferencja Grupy Rodzinnej (KGR) – metoda pracy z rodziną, mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa przede wszystkim dzieciom, ale także osobom młodym, starszym, chorym. Istotą KGR jest spotkanie jak największej liczby członków rodziny (rodziców, dziadków, kuzynów) i osób bliskich (przyjaciele, zaprzyjaźnieni sąsiedzi itp.), w celu rozwiązania sytuacji problemowej.

    Eurosieroctwo – skutek migracji jednego lub obojga rodziców, w wyniku którego dzieci pozostają najczęściej pod opieką drugiego współmałżonka, dziadków, dalszej rodziny, a nawet same. Kieszonkowe – potoczna nazwa stałej i niewielkiej pensji, wypłacanej dziecku przez jego rodziców raz w tygodniu lub miesiącu.

    Alienacja rodzicielska (ang. parental alienation, PA) – zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców. Stosowane metody alienacji rodzicielskiej to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Podczas niej indukowane są dziecku negatywne emocje, postawy i przekonania wobec drugiego rodzica. Może przyczyniać się do powstawania zaburzeń emocjonalnych, rozwojowych, osobowościowych i psychicznych u dziecka. Często stosowana jest przez głównego opiekuna w działaniach mających doprowadzić do wykluczenia z życia dziecka drugiego rodzica. Alienacja rodzicielska jest formą przemocy emocjonalnej. Późny okres dzieciństwa (okres szkolny) – (dziewczęta 7-10, chłopcy 7-12 lat), w okresie wczesnoszkolnym, w miejsce zabawy wchodzi stopniowo nauka. Następuje szybki rozwój mowy, pamięci, która staje się trwała. Kształtuje się umiejętność myślenia logiczno - abstrakcyjnego i rozwija się wiedza o świecie. W tym okresie dziecko staje się częścią grupy formalnej, jaką jest szkolna klasa. Pod wpływem rówieśników, rodziców, nauczycieli przedszkola i nauczania początkowego następuje socjalizacja. Dziecko uczy się uczestnictwa w życiu zbiorowym i przygotowuje się do samodzielnego odgrywania ról społecznych, oraz rozmaitych zabaw i gier wspomagający rozwój dziecka. Następuje wymiana zębów mlecznych na stałe. Okres ten niesie ze sobą wiele nowych zadań i zmian rozwojowych, które dziecko musi zrealizować, aby poradzić sobie z oczekiwaniami nauczycieli oraz rodziców.

    Rada pedagogiczna – wewnętrzny kolegialny organ szkoły bądź innej placówki oświatowej w zakresie realizacji jej statutowych zadań. W skład takiej rady wchodzą wszyscy nauczyciele, mogą być też na nią zapraszani rodzice, organizacje społeczne oraz młodzież. Przewodniczącym rady pedagogicznej jest dyrektor danej szkoły bądź placówki oświatowej. Rada pedagogiczna zatwierdza plan pracy oraz opiniuje budżet szkoły, jednocześnie podejmując różne uchwały w sprawie funkcjonowania szkoły oraz w sprawie uczniów uczących się w danej szkole. Może też ona wystąpić z wnioskiem o odwołanie dyrektora. Uchwały rady pedagogicznej podejmowane są większością głosów w obecności co najmniej połowy jej członków. Obrady rady pedagogicznej są tajne w zakresie spraw mogących naruszać wszelkie dobro osobiste uczniów bądź ich rodziców oraz nauczycieli i innych pracowników szkoły. Sieroctwo społeczne – stan określający sytuację i położenie społeczne dzieci, wychowywanych poza rodziną w domach dziecka lub w rodzinach zastępczych ze względów innych niż śmierć rodziców – najczęściej z powodu nie wywiązywania się rodziny z podstawowych obowiązków opiekuńczych.

    Pionowy transfer memów – przekaz informacji kulturowej między pokoleniem rodziców i pokoleniem dzieci, polegający na tym, iż dzieci w procesie socjalizacji naśladują swoich rodziców oraz przyjmują od nich zasób wiedzy.

    Przemoc domowa (przemoc w rodzinie) – zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny, mąż, żona lub inna osoba wspólnie zamieszkująca lub gospodarująca próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców, dziadków, teściów, itp., używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu zranienia moralnie lub fizycznie.

    Rada szkoły – rodzaj organu szkolnego, który jest powoływany w celu rozwiązywania wszelkich wewnętrznych spraw danej szkoły bądź placówki oświatowej. Rada ta uchwala określony statut szkolny na podstawie projektu przygotowanego przez daną radę pedagogiczną, opiniuje oraz przedstawia różnego typu wnioski, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem danej szkoły bądź placówki oświatowej. W skład rady szkoły wchodzi co najmniej 6 osób wybranych w równej liczbie spośród członków rady pedagogicznej, ogółu rodziców oraz ogółu uczniów. Jej kadencja trwa zwykle 3 lata. Nauczanie indywidualne - system nauczania, w którym uczeń realizuje materiał nauczania w formie indywidualnej w domu lub w szkole. O przyznaniu indywidualnego nauczania decyduje dyrektor szkoły w oparciu o orzeczenie z poradni psychologiczno-pedagogicznej na wniosek rodziców. Nauczanie indywidualne stosuje się z różnych powodów, najczęściej kiedy stan zdrowia uniemożliwia regularne chodzenie do szkoły.

    Doradca zawodowy - udziela pomocy w wyborze zawodu i kierunku kształcenia w formie grupowych i indywidualnych porad zawodowych uwzględniając możliwości psychofizyczne i sytuację życiową klientów, a także potrzeby rynku pracy oraz możliwości systemu edukacyjnego. Doradca pomaga nie tylko w wyborze zawodu i szkoły, ale także przy zmianie zawodu, wybraniu drugiego kierunku studiów, samozatrudnieniu czy poszukiwaniu pracy. Doradca poprzez współpracę w klientem, zaznajamia go z nowymi sposobami kontaktowania się z pracodawcą, sposobami poszukiwania pracy oraz możliwościami zawodowymi na rynku pracy. Program wychowawczy szkoły – program, który opisuje w sposób całościowy wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym i jest realizowany przez wszystkich nauczycieli danej szkoły. Program wychowawczy musi być zaopiniowany przez radę rodziców i samorząd uczniowski, a jego zadania są częścią programową statutu.

    Akt urodzenia – akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka. Dokument ten jest tworzony i przechowywany przez urząd stanu cywilnego na którego obszarze działania (właściwość miejscowa) stwierdzono urodzenie. Stanowi on wyłączny dowód tego zdarzenia możliwy do obalenia tylko przez procedurę sprostowania lub unieważnienia aktu. W akcie urodzenia odnotowuje się imię i nazwisko dziecka, jego płeć, datę i miejsce urodzenia, imiona i nazwiska rodziców, daty i miejsca ich urodzin, miejsce ich zamieszkania. Rodzina zastępcza – forma opieki nad małoletnim dzieckiem, którego biologiczni rodzice są nieznani albo pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym ją ograniczono. Nie można ustanowić rodziny zastępczej dla dziecka, którego przynajmniej jeden z rodziców ma pełnię władzy rodzicielskiej.

    Pollingua (Inicjatywa Rodziców Pollingua, Elterninitative Pollingua e.V.) jest stowarzyszeniem użyteczności publicznej powstałym w roku 1998 w Wiesbaden. Założycielami są rodzice pragnący, aby ich dzieci miały kontakt z językiem i kulturą polską. Rodzicielstwo bliskości (ang. attachment parenting) – termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, określający filozofię rodzicielską opartą na zasadach teorii przywiązania w psychologii rozwojowej, która mówi, że dziecko tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Wrażliwi i dostępni emocjonalnie rodzice pomagają dziecku zbudować bezpieczny styl przywiązania, który sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu oraz wpływa na poczucie szczęścia. Mniej wrażliwi i oddaleni emocjonalnie rodzice – którzy zaniedbują potrzeby dziecka – nie zapewnią warunków do wytworzenia bezpiecznego stylu przywiązania, a tym samym w przyszłości może ono mieć różnego rodzaju problemy psychiczne. Rodzicielstwo bliskości ma zwiększyć szanse dziecka na bezpieczny styl przywiązania.

    Dodano: 21.10.2011. 00:33  


    Najnowsze